Share

บทที่ 112

Penulis: SixFourTwo
last update Tanggal publikasi: 2026-08-10 20:51:00
ซือเยี่ยยักไหล่

"ข้าแข็งแรงดี อดนอนอีกสักหลายวันก็ยังไหว"

ลู่หลินขมวดคิ้วเล็กน้อย

"อย่าฝืนตัวเองเ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 191

    “เดี๋ยวนะ...” เธอหันไปมองเฟยหลง ก่อนจะหันกลับไปมองไข่มุกบนเวทีอีกครั้ง แล้วบ่นพึมพำ “ถ้าเทพเจ้าสัตว์อสูรเป็นคนเอาขึ้นมาเอง... แล้วทำไมไม่เอากลับไปด้วยล่ะ ทิ้งไว้บนแผ่นดินทำไม?” เฟยหลงหันมองนาง ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดู ผู้ดำเนินการประมูลยกมือขึ้น “ราคาเริ่มต้น... สิบผลึกแดง!” “ยี่สิบ!” เ

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 190

    “คารวะท่านผู้อาวุโสสูงสุด” เสียงนั้นทำให้ลู่หลินหันไปมองเฟยหลงอย่างแปลกใจ “คุณมาที่นี่บ่อยเหรอ?” “ไม่” เฟยหลงตอบสั้น ๆ พนักงานรีบเอ่ยต่อ “ท่านต้องการที่นั่งแบบใดขอรับ?” เฟยหลงเหลือบมองเข้าไปด้านใน ก่อนจะตอบอย่างไม่ลังเล “ที่ดีที่สุด” พนักงานรีบพยักหน้า “ได้ขอรับ เชิญทางนี้” ลู่หลินกะพริบต

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 189

    เช้าวันใหม่มาเยือนเมืองดารา แสงแดดอ่อนสาดลงบนถนนสายใหญ่ ผู้คนเริ่มทยอยออกมาจับจ่ายซื้อขายตั้งแต่เช้าตรู่ เสียงพูดคุยและเสียงเรียกลูกค้าดังขึ้นเป็นระยะ ท่ามกลางฝูงชนที่เดินขวักไขว่ ลู่หลินกับเฟยหลงกำลังมุ่งหน้าไปยังย่านกลางเมือง วันนี้จุดหมายของพวกเขาไม่ใช่ตลาด แต่เป็น หอประมูล ลู่หลินเดินอยู่ข้

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 188

    ร่างสูงยังคงมองนางอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยเสียงต่ำ “เจ้ากังวลว่าข้าจะเหงาหรือ?” ลู่หลินชะงัก เธอหันกลับมามองเขา ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “ก็... คงใช่” เฟยหลงไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงยื่นมือมารับกังหันเสียงพิณจากนางไปถือไว้เอง “ขอบใจ” ลู่หลินยิ้มกว้าง “อื้ม” ทั้งสองจึงเดินออกจากร้านไปพร้อมกัน กังหั

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 187

    ไม่นานนัก ทั้งสองก็เดินออกจากเขตตำหนักเทพและมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง และทันทีที่ตลาดใหญ่กลางเมืองดาราปรากฏขึ้นตรงหน้า ลู่หลินก็ถึงกับเบิกตากว้าง ตลาดแห่งนี้กว้างใหญ่จนสุดสายตา ถนนสายหลักทอดยาวออกไปหลายทิศทาง สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านค้าแผงลอยนับไม่ถ้วน มีทั้งผ้าไหม อาวุธ เครื่องประดับ รวมถึงสินค้าแ

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 186

    เฟยหลงหรี่ตาลง “เจ้าว่าอย่างไรนะ?” “ไม่มีอะไร” เธอรีบก้มหน้ากินต่อทันที มุมปากของเฟยหลงยกขึ้นเล็กน้อย “กินให้หมดเสีย แล้วค่อยออกไป” ลู่หลินพยักหน้าอย่างว่าง่าย “อื้อ” ภายในห้องจึงเหลือเพียงเสียงรับประทานอาหารเบา ๆ และบรรยากาศสงบเงียบของยามเช้า หลังจากลู่หลินกินเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองจึงเตรีย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status