Share

บทที่ 111

Author: SixFourTwo
last update publish date: 2026-08-10 20:51:00
ห้องบรรทม...

ลู่หลินยังคงกุมมือที่เย็นเฉียบของฉางเหยียนไว้แน่น ดวงตาคู่สวยทอดมองใบหน้าที่ซีดเซียวขอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 191

    “เดี๋ยวนะ...” เธอหันไปมองเฟยหลง ก่อนจะหันกลับไปมองไข่มุกบนเวทีอีกครั้ง แล้วบ่นพึมพำ “ถ้าเทพเจ้าสัตว์อสูรเป็นคนเอาขึ้นมาเอง... แล้วทำไมไม่เอากลับไปด้วยล่ะ ทิ้งไว้บนแผ่นดินทำไม?” เฟยหลงหันมองนาง ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดู ผู้ดำเนินการประมูลยกมือขึ้น “ราคาเริ่มต้น... สิบผลึกแดง!” “ยี่สิบ!” เ

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 190

    “คารวะท่านผู้อาวุโสสูงสุด” เสียงนั้นทำให้ลู่หลินหันไปมองเฟยหลงอย่างแปลกใจ “คุณมาที่นี่บ่อยเหรอ?” “ไม่” เฟยหลงตอบสั้น ๆ พนักงานรีบเอ่ยต่อ “ท่านต้องการที่นั่งแบบใดขอรับ?” เฟยหลงเหลือบมองเข้าไปด้านใน ก่อนจะตอบอย่างไม่ลังเล “ที่ดีที่สุด” พนักงานรีบพยักหน้า “ได้ขอรับ เชิญทางนี้” ลู่หลินกะพริบต

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 189

    เช้าวันใหม่มาเยือนเมืองดารา แสงแดดอ่อนสาดลงบนถนนสายใหญ่ ผู้คนเริ่มทยอยออกมาจับจ่ายซื้อขายตั้งแต่เช้าตรู่ เสียงพูดคุยและเสียงเรียกลูกค้าดังขึ้นเป็นระยะ ท่ามกลางฝูงชนที่เดินขวักไขว่ ลู่หลินกับเฟยหลงกำลังมุ่งหน้าไปยังย่านกลางเมือง วันนี้จุดหมายของพวกเขาไม่ใช่ตลาด แต่เป็น หอประมูล ลู่หลินเดินอยู่ข้

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 188

    ร่างสูงยังคงมองนางอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยเสียงต่ำ “เจ้ากังวลว่าข้าจะเหงาหรือ?” ลู่หลินชะงัก เธอหันกลับมามองเขา ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “ก็... คงใช่” เฟยหลงไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงยื่นมือมารับกังหันเสียงพิณจากนางไปถือไว้เอง “ขอบใจ” ลู่หลินยิ้มกว้าง “อื้ม” ทั้งสองจึงเดินออกจากร้านไปพร้อมกัน กังหั

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 187

    ไม่นานนัก ทั้งสองก็เดินออกจากเขตตำหนักเทพและมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง และทันทีที่ตลาดใหญ่กลางเมืองดาราปรากฏขึ้นตรงหน้า ลู่หลินก็ถึงกับเบิกตากว้าง ตลาดแห่งนี้กว้างใหญ่จนสุดสายตา ถนนสายหลักทอดยาวออกไปหลายทิศทาง สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านค้าแผงลอยนับไม่ถ้วน มีทั้งผ้าไหม อาวุธ เครื่องประดับ รวมถึงสินค้าแ

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 186

    เฟยหลงหรี่ตาลง “เจ้าว่าอย่างไรนะ?” “ไม่มีอะไร” เธอรีบก้มหน้ากินต่อทันที มุมปากของเฟยหลงยกขึ้นเล็กน้อย “กินให้หมดเสีย แล้วค่อยออกไป” ลู่หลินพยักหน้าอย่างว่าง่าย “อื้อ” ภายในห้องจึงเหลือเพียงเสียงรับประทานอาหารเบา ๆ และบรรยากาศสงบเงียบของยามเช้า หลังจากลู่หลินกินเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองจึงเตรีย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status