ตอนที่3

ฟารีดา ในร่างของ หลี่ซูเซียว ลองทำตามสัญชาตญาณ เธอตั้งจิตอธิษฐานถึงสิ่งที่ต้องการ... โจ๊กสำหรับเด็ก และ นมกล่องสำหรับเด็กวัยสองขวบ ทันใดนั้นเอง สิ่งของที่เธอต้องการก็ปรากฏขึ้นในมือราวกับมีเวทมนตร์!

เปาเปา เด็กน้อยเห็นของกินในมือแม่ก็หัวเราะคิกคัก ตบมือแปะๆ อย่างไร้เดียงสา ดวงตาเป็นประกายด้วยความดีใจที่แม่ไม่เคยมีให้

ฟารีดายิ้มกว้างด้วยความโล่งใจและดีใจ 'เอาไว้คืนนี้ตอนลูกหลับ ค่อยลองเข้าไปสำรวจในมิติให้เต็มที่' เธอคิดในใจ ก่อนจะนำ นมกล่อง เทใส่แก้วเล็กๆ แล้วยื่นให้ลูกชาย

"กินนมรองท้องไปก่อนนะลูกรัก" เธอบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ก๊าบ! นมๆๆ" เปาเปารับแก้วมาดื่มอย่างเอร็ดอร่อยด้วยความหิวโหย

หลังจากนั้น  หลี่ซูเซียวจึงเดินเข้าไปในครัว ภาพเตาฟืนเก่าๆ ที่มีคราบเขม่าจับหนาตา และวิธีการก่อไฟแบบดั้งเดิมทำให้เธอถึงกับถอนหายใจ 'ให้ตายเถอะ! ฉันจะไปทำเป็นได้ยังไง!' เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดทำอาหารเองในโลกเดิม

พลันความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา "อะ! มีมิตินี่! ลองเอา เตาปิคนิค มาใช้ดีกว่า!" ใบหน้าของเธอคลี่ออกเป็นรอยยิ้มอย่างมีความหวัง เธอตั้งจิตอธิษฐานอีกครั้งให้เตาปิคนิคปรากฏ และมันก็มาวางอยู่ตรงหน้าเธอทันที

"ขอบคุณสวรรค์!" เธออุทานอย่างโล่งอก

ก่อนจะลงมือต้มโจ๊กใส่ไข่ที่มีวางอยู่ในตระกร้าอยู่สองลูกให้ลูกชายด้วยความตั้งใจ ฟารีดานึกย้อนไปถึงความทรงจำของหลี่ซูเซียวคนเดิม ที่เคยต้มเพียงข้าวใส่เกลือให้ลูกชายกิน แต่กลับกินของดีๆ คนเดียวเสมอ 'จากนี้ไปลูกแม่จะไม่ลำบากอีกแล้ว' เธอให้คำมั่นสัญญากับตัวเองในใจ

.

.

.

พอถึงกลางดึกที่ เปาเปา ลูกชายของเธอหลับสนิท  หลี่ซูเซียว ก็ลุกขึ้นนั่งอย่างเงียบเชียบ เธอตั้งจิตมั่นเพื่อที่จะเข้าไปในมิติของเธอตามที่ท่านยมบอก

ทันใดนั้นเอง ภาพรอบตัวก็พลันเปลี่ยนไป จากห้องนอนเล็กๆ ในบ้านเก่าๆ กลายเป็นโถงทางเดินกว้างขวางของห้างสรรพสินค้าที่คุ้นเคย แสงไฟสว่างไสวสะท้อนเงาของสินค้ามากมายที่จัดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

"ว๊าว! ห้างสรรพสินค้าของฉันจริงๆ ด้วย!" เธออุทานด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายเมื่อกวาดมองไปรอบๆ เห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเป็นเจ้าของ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า เครื่องสำอาง อาหาร เครื่องใช้ไฟฟ้า ไปจนกระทั่งรถยนต์คันหรูที่จอดโชว์อยู่ในห้าง

ฟารีดามองมันด้วยรอยยิ้มกว้างทันที สมองนักธุรกิจของเธอเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว 'ฉันจะรวยแล้ว!' เธอคิดถึงแผนการทำธุรกิจในยุคนี้ 'ฉันจะต้องหาทางเอาของพวกนี้ไปขายก่อนเพื่อจะได้มีเงิน'

แต่ก่อนอื่น... สิ่งแรกเธอจะต้องทำให้ตัวเองสวยก่อน! เธอไม่ชอบร่างกายอวบอ้วนนี้เอาเสียเลย!มันทำให้ภาพลักษณ์ไม่น่ามองและคงขายของไม่ได้แน่ๆ!

หลังจากสำรวจห้างในมิติได้สักพัก เธอก็ออกมาจากมิติและนอนลงข้างๆ เปาเปา เด็กน้อยที่บัดนี้กลายเป็นลูกของเธออย่างสมบูรณ์

ฟารีดาโน้มตัวลงไปจุ๊บลงบนหน้าผากน้อยๆ นั้นอย่างรักใคร่ 'จากนี้ไป แม่จะดูแลลูกให้ดีที่สุด' เธอให้คำมั่นสัญญากับตัวเองในใจ

.

.

.

เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่ซูเซียว นำ อาหารสำเร็จรูป จากในกำไลมิติออกมาอุ่นกินกับ เปาเปา ลูกชายของเธอ แม้จะสะดวกสบาย แต่เธอก็อดคิดไม่ได้ว่าการกินแบบนี้คงไม่ดีต่อสุขภาพในระยะยาวแน่ๆ สำหรับเธอที่ใส่ใจเรื่องโภชนาการเป็นพิเศษ แต่ปัญหาคือเธอดันทำกับข้าวไม่เป็นนี่สิ!

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว 'หรือจะให้ทางฝั่งแม่สามีทำกับข้าวให้ดีนะ?' แต่แล้วเธอก็ส่ายหน้าเบาๆ พลางนึกถึงความทรงจำจากร่างเก่า บ้านนั้นไม่ถูกกับเธอเลย ทั้ง สะใภ้ใหญ่ และ ลูกสาวคนเล็ก รวมถึง แม่สามี ต่างก็ไม่ชอบเธอ เพราะหลี่ซูเซียวคนเดิมนั้นร้ายกาจจนทุกคนเอือมระอา ถ้าจู่ๆ ไปขอให้ทำอาหารให้ คงโดนไล่ตะเพิดกลับมาเป็นแน่

'หรือว่าฉันจะไปขอโทษดีนะ?' หลี่ซูเซียวเริ่มวางแผน เธอคิดว่าจะลองนำ ข้าวสาร เครื่องปรุง และ เนื้อสัตว์ ซึ่งเป็นของหายากและมีค่าในยุคนี้จากในกำไลมิติ ไปให้บ้านแม่สามี แล้วค่อยเจรจาขอให้พวกเขาช่วยทำอาหารแบ่งให้เธอกับลูกชาย 'วิธีนี้น่าจะดีที่สุด' เธอพยักหน้ากับตัวเอง

ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เธอก็พลันนึกขึ้นมาได้ 'เอ๊ะ ร่างนี้มีครอบครัวรึเปล่า?' ฟารีดาพยายามขุดคุ้ยความทรงจำของร่างนี้อย่างละเอียด ก่อนจะพบว่า หลี่ซูเซียวคนเดิมมีทั้ง แม่ และ พี่ชาย แต่ที่น่าตกใจคือตั้งแต่แต่งงานและมีลูก หลี่ซูเซียวก็ไม่เคยกลับไปหาครอบครัวตัวเองอีกเลย!

ความทรงจำยังบอกอีกว่าหมู่บ้านของแม่และพี่ชายนั้นดูเหมือนจะยากจนมาก 'สงสัยฉันคงต้องหาเวลาไปหาแม่กับพี่ชายบ้างแล้ว' ฟารีดาคิดพลางถอนหายใจ 'ชีวิตในร่างนี้มีเรื่องให้สะสางเยอะจริงๆ’

หลังจากครุ่นคิดแผนการอย่างรอบคอบ ฟารีดา ในร่าง หลี่ซูเซียว ก็เริ่มลงมือ เธอเปิดใช้ กำไลมิติ อีกครั้งและดึงข้าวของออกมาข้าวสาร ถุงใหญ่, เครื่องปรุง ต่างๆ ที่คิดว่าน่าจะใช้ในยุคนี้, เนื้อหมูสดๆ ชิ้นโต และ ไข่ไก่ หนึ่งแผง เธอนำของทั้งหมดใส่รถเข็นเล็กๆ ที่วางอยู่ข้างบ้าน พร้อมกับอุ้ม เปาเปา ลูกชายตัวน้อยให้นั่งบนรถเข็นอย่างมั่นคง จากนั้นก็ออกแรงเข็นมุ่งหน้าไปยังบ้านแม่สามี

ระหว่างทาง ฟารีดาพยายามเรียบเรียงคำพูดในหัว 'จะเจรจาเรื่องการทำอาหารและไปขอโทษปรับความเข้าใจกับครอบครัวสามีได้อย่างไรให้สำเร็จ?' เธอรู้ดีว่าตัวเองมาในฐานะที่ “ไม่ชอบธรรม” ด้วยการวางยาเฉินเฟยเทียน ยิ่งคิดก็ยิ่งเห็นใจฝ่ายนั้น 'ถ้าเป็นฉันก็คงไม่ยอมเหมือนกัน'

“เฮ้อออ”เสียงถอนหายดังขึ้นก่อนที่ฟารีดาจะเข็นรถไปตามทางที่จะมุ่งหน้าไปบ้านแม่สามีที่อยู่ไม่ห่างกันมากนัก