บทที่ 93 สิทธิ์ของภรรยา

“ในเมื่อคุณเป็นคนเริ่ม ก็อย่ามาโทษฉันทีหลังแล้วกัน”

ซูหย่าฉินพูดจบก็ดันคนตัวโตลงนอนกับพื้น จัดการสลัดชุดนอนที่กระดุมหลุดลุ่ยของตนเองโยนทิ้งไปพร้อมกับเสื้อตัวบางด้านใน ตอนนี้บนกายสาวจึงเหลือเพียงกางเกงตัวเล็กที่กั้นกลางระหว่างจุดสำคัญของคนทั้งสอง

เซียวอี้หยางร้อนผ่าวไปทั้งตัว ดวงตาคมเบิกกว้างมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเร่าร้อน ร่างกายตื่นตัว ยิ่งยามที่มือเรียวไล้ไปตามกรอบหน้า เลื่อนลงมายังลำคอและอกแกร่ง ขนกายของชายหนุ่มก็รุกชัน ลมหายใจติดขัด

“แน่นอนว่าฉันไม่โทษเธอ”

พูดจบก็ตวัดวงแขนแกร่งรั้งลำคอเล็กลงมาจุมพิตอย่างเร่าร้อนดุเดือด ก่อนจะจับร่างเล็กพลิกตัวลงนอนอยู่ใต้ร่าง สอดนิ้วยาวเกี้ยวรั้งอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกจากเรียวขาขาว พร้อมทั้งสลัดผ้าทุกชิ้นบนตัวของเขาทิ้งเช่นเดียวกัน

"ฉินฉิน คืนนี้ฉันจะชดเชย หกปีที่ผ่านมาให้เธอ"

ริมฝีปากหยักกดแนบชิดริมฝีปากเล็ก ก่อนจะขยับกายกดสอดประสานอย่างรุนแรงลึกซึ้ง

"อ่ะ! จุก"

ซูหย่าฉินร้องเสียงสั่นเมื่อเอวหนาขยับกดเน้นลึกซึ้งรุนแรง ก่อนจะยกเอวเล็กตอบโต้กลับถี่กระชั้นไม่แพ้กัน

"อ่า... สู้ขนาดนี้ ฟ้าไม่สว่างฉันไม่หยุดแน่"

ร่างสูงใหญ่กดแนบทาบทับ วางมือใหญ่เคล้นคลึงเ