หน้าหลัก / โรแมนติก / เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป / บทที่ 14 เป็นไปตามข้อตกลง [50%]

แชร์

บทที่ 14 เป็นไปตามข้อตกลง [50%]

ผู้เขียน: มัทฉะโมจิ
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-17 23:04:37

ในซอยเปลี่ยวไร้ซึ่งผู้คนเดินเพ่นพ่าน มีรถหรูจอดอยู่พร้อมกับสตาร์ทเครื่องรถยนต์อยู่ ในรถเปิดแอร์เย็นฉ่ำจนไอเย็นเกาะเป็นฝ้าขาวเต็มกระจก ทว่าสองร่างชายหญิงเปล่าเปลือย โชกไปด้วยเหงื่อทั้งตัว

คิ้วสวยขมวดแน่น รับรู้ได้ถึงความอึดอัดที่ดันเข้ามาภายในกาย ริมฝีปากเล็กสั่นระริก พยายามดันหน้าท้องให้อีกฝ่ายไม่ถลำเข้าไปมากกว่านี้ แต่ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็มิอาจที่จะหยุดการกระทำได้

“หายใจเข้าลึกๆ อย่าเกร็ง” คนด้านบนปลอบพร้อมกับลูบกลุ่มผมของหญิงสาวเพื่อให้ผ่อนคลาย

ความฝืดเพราะน้ำหล่อลื่นของหญิงสาวไม่พอทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเจ็บตรงปลายเช่นกัน แต่ว่าเนื้อเข้าปากเสือแล้ว จะให้คายออกมาก็คงไม่ใช่

เขาคว้าตัวเธอเข้ามาประกบปากจูบ ส่วนมือคอยบีบเคล้นหน้าอกใหญ่ เล้าโลมจนเธอผ่อนคลาย จนความชื้นแฉะส่งผลให้กลีบดอกบัวเปิดทางให้เขาแทรกตัวเข้าไปจนหมด

“ดูสิ...ของเธอมันกินของฉันจนหมดเลย” ธันวากระซิบที่ข้างหู แอรินทำตาปริบๆ ชันตัวเองขึ้นเล็กน้อยมองทางเชื่อมต่ออย่างไม่อยากเชื่อสายตา

“มัน..” ใบหน้าหวานแดงซ่าน จนอยากเอาหน้ามุดดินหนี

“มันจะเสียวยิ่งกว่านี้ หึหึ”

พูดจบร่างสูงค่อยๆ ขยับสะโพกขึ้นลง จนหน้าอกใหญ่ของอีกฝ่ายกระเพื่อม

“ซี๊ด เสียวจัง อะ เธอเสียวไหมแอร์”

ร่างสูงเอ่ยถามด้วยถ้อยคำหยาบโลน แต่ทว่ากลับทำให้อารมณ์ของคนด้านล่างพลุกพล่าน ฝ่ามือเล็กค่อยๆ ลูบไล้มัดกล้ามสวย ก่อนจะลงมาที่เอวหนา จนทำให้ธันวาถึงกับกัดฟัน

“อะ คุณธัน อ๊ะ อะ” แอรินร้องเรียกชื่อสามีเสียงหลง เมื่อความเจ็บกลายเป็นความเสียว จนเธอต้องแอ่นตัวรับแรงกระแทกที่ส่งเข้ามาอย่างรุนแรง

ยิ่งคนด้านล่างรู้สึกสุขสม ด้านในก็ยิ่งตอดรัดจนธันวาแทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่ แต่ทว่าคนมากประสบการณ์กลับดึงออกมา แล้วพลิกร่างเล็กให้หันหลัง ยกก้นลอยโด่งจนเห็นรอยจีบบวมเจ่อ

ชายหนุ่มถึงกับกลืนก้อนเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะจับปลายดอกเห็ดถูบริเวณที่ร่องแคบ จนอีกฝ่ายตัวสั่นเทิ้ม

“คะคุณธัน…รีบเข้ามาเถอะค่ะ” นี่เป็นครั้งแรกที่แอรินขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มเสียงสั่น ดวงตากลมมองอีกฝ่ายหวานหยาดเยิ้ม ใครเห็นเช่นนี้มันจะอดใจไหว เอวหนาส่งลำกายกระแทกทีเดียวมิดด้าม

“ซี้ด ตอดแบบนั้นแหละ อะ”

มือหนาคว้าเอวคอดยึดไว้ ก่อนจะส่งเอวรัวกระแทกจนก้นงอนเป็นเกลียวคลื่น เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นรถ

พับๆๆๆๆ

“อ๊ะ อะๆๆๆๆ”

ขณะที่ทั้งสองตั้งหน้าตั้งตามอบความสุขให้กัน แอรินกลับมองเห็นแสงไฟสองดวงซึ่งกำลังใกล้เข้ามายังรถของพวกเขา

“คุณธัน หยุดก่อนค่ะ อืม มีคนมา อะๆๆๆ”

เธอพยายามร้องห้าม แต่เหมือนเสียงของเธอจะไปไม่ถึง ธันวายังคงตั้งหน้าตั้งตาสอดใส่สิ่งนั้นเข้ามา กระทั่งรถคันดังกล่าวใกล้เข้ามายังรถของพวกเขาสองคน

“คุณจะทำอะไรคะ”

“ก็แอบคนไงคะ เราอายไม่ใช่เหรอ หึหึ” เขาหัวเราะในลำคอ

ธันวาตัดสินใจเปิดประตูรถซึ่งอยู่อีกทาง ก่อนจะคว้าเอวคอดให้ลงจากรถอีกฝั่ง เปิดประตูรถไว้ทั้งอย่างนั้น

“ไม่เอา” เธอพยายามสะบัดหน้าปฏิเสธ แต่ก็ถูกธันวาจับให้หันหลังเข้ากับตัวรถก่อนจะสอดตัวเข้ามาอีกครั้ง คนตัวเล็กอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี นี่เธอกำลังมีเซ็กซ์ข้างถนนอยู่หรือนี่

แต่ทว่าธันวากลับไม่สนใจ เขายังตั้งหน้าตั้งตาสอดใส่ความใหญ่โตเข้ามา กระทั่งความเสียวซ่านทำให้แอรินไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว เธอโก่งก้นให้อีกฝ่ายถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนตามสัญชาตญาณ โดยที่รถอีกคันขับผ่านไป ไม่รู้ว่ามีชายหญิงคู่หนึ่งทำรักกันอยู่

“ตื่นเต้นใช่ไหมแอร์ ตอดฉันแรงไม่หยุดเลยนะแอร์ ซี้ด”

“มะ ไม่ใช่สักหน่อย อ๊ะ อะ”

“ยังปฏิเสธ ทั้งที่ข้างในตอดรัวเลยนะ ซี้ด แบบนี้ต้องสั่งสอนเด็กขี้โกหกแล้วล่ะ”

พูดจบก็ยกขาแอรินให้ตัวอยู่ในรถท่าคลานเข่า ขณะที่ตัวเองยืนอยู่นอกรถ สอดใส่กลีบดอกกุหลาบไม่มียั้ง

พับๆๆๆๆ

“อะๆๆ ท่านี้จะเสร็จ อืม คุณธัน อ๊ะ อะ”

“พร้อมกันนะ ซี้ด อา”

พับๆๆๆๆ

คนด้านหลังเร่งเครื่องจนสุด ก่อนที่ร่างบางร้องลั่น ไม่สนใจว่าใครจะได้ยินอีกต่อไป กระทั่งปลายนิ้วเท้าจิกเกร็ง ร่างกายกระตุกอย่างรุนแรง พร้อมกับความรู้สึกอุ่นวาบฉีดเข้ามาในท้อง

แฮ่กๆๆๆๆ

ชายหนุ่มถอนตัวออก มองดูผลงานด้วยสายตาเรียบนิ่ง ขณะที่น้ำสีขาวขุ่น ค่อยๆ ไหลย้อยสวนออกมาจากปากถ้ำ ราวกับน้ำตกอย่างไรอย่างนั้น

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทส่งท้าย

    เช้าวันถัดมา ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาตื่นเห็นเพดานสีขาวที่ไม่คุ้นเคย ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปมองคนที่กำลังฟุบหลับอยู่ข้างๆ เตียงนี่เขายังไม่ตายเหรอ?เป็นการตั้งคำถามกับตัวเองครั้งแรก อยู่ๆ ภาพความฝันทำให้เขานึกย้อนกลับไป เขาจำได้ว่าเดินอยู่ในความมืด ปลายทางสีขาวทำให้เขาเดินตรงไป แต่ทว่ากลับมีคนคนหนึ่งกลับรั้งเขาไว้ผู้หญิงที่มีใบหน้าอ่อนโยนคล้ายภรรยา แต่ดูมีอายุกว่า เธอแนะนำตัวว่าเป็นแม่ของหญิงสาว ฝากฝั่งให้ช่วยดูแลลูกน้อยของเธอ และบอกให้เขาเดินไปอีกทาง ซึ่งปลายทางนั้นมีแอรินกับลูกๆ รออยู่“คุณธัน คุณตื่นแล้ว” เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย หญิงสาวก็เด้งตัวตื่นขึ้นมาทันที“ทำไมเราไม่ไปนอนที่โซฟาดีๆ ล่ะคะ” เขาถาม กลัวว่าภรรยาจะปวดหลัง แต่ทว่าแอรินกลับส่ายหน้า“แอร์รอให้คุณตื่น” เธอตอบ ใบหน้ายังเต็มไปด้วยรอยน้ำตา“เลิกร้องไห้ได้แล้ว พี่ไม่ชอบที่เราร้องไห้เลยรู้ไหม” เขาเอ่ยพลางเกลี่ยน้ำสีใสออกจากหางตาของเธอ“อืม...แต่คุณธัน”“เรียกพี่สิคะ เรียกคุณมันห่างเหินไปไหม” เขาพูดขัด พยายามจะดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง จนแอรินต้องรีบเข้าไปช่วยประคองอีกแรง“แผลพี่มันจะปริเอาได้นะ ค่อยๆ ลุกสิคะ” หญิงสาวพูดดุ แต่ธันวากล

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 20 เดิมพัน [100%]

    “โลกนี้มันไม่ยุติธรรมเลยว่าไหม? ถ้าไม่ใช่มึง คุณธันคงไม่เป็นแบบนี้” และแล้วใบตองก็พูดความรู้สึกออกมาตั้งแต่เด็กหัวใจของเธอมีเพียงธันวาเพียงหนึ่งเดียว หากแต่ชายหนุ่มกลับไม่เหลียวแลเธอ แม้กระทั่งสถานะคู่นอนเหมือนกับปลายฟ้า ธันวายังให้เธอไม่ได้หัวใจที่แสนด้านชาของเขาเปลี่ยนไป ก็ตั้งแต่มีสองแม่ลูกนั้นเข้ามาในบ้าน ใบตองรับรู้ได้ถึงความรัก ความเอาใจใส่ที่ชายหนุ่มทำให้แอริน จนความอิจฉาพวยพุ่ง และคิดทำลายแม้กระทั่งตัวธันวาเองในเมื่อเธอไม่ได้ ก็ไม่ควรมีใครได้เขาไปเช่นกัน“พี่ชอบคุณธันเหรอคะ” แอรินถามเสียงเบา ดูไม่ออกจริงๆ ว่าใบตองรู้สึกอย่างไร“กูรักเขา มึงเข้าใจไหมว่ากูรักเขา” ใบตองตะโกนลั่นราวกับคนเสียสติ ก่อนที่หญิงสาวจะควักของสีเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงมีดปลายแหลมถูกจ่ออยู่ที่คอของแอริน ความคมของเหล็กสีเงิน หากใช้แรงกดเพียงเล็กน้อยก็สามารถส่งเธอให้ไปอยู่อีกภพหนึ่งได้เลย“หยุด!! นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ”เสียงเปิดประตูเหล็กพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจนับสิบนาย กรูเข้ามาพร้อมกับชี้ปลายกระบอกปืนไปทางใบตอง“วางมีดเถอะตอง” เจ้าของร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาตามหลัง พร้อมกับโน้มน้าวให้สาวใช้ของเขาวางอาวุ

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 20 เดิมพัน [50%]

    แสงไฟสาดเข้ามาทำให้เปลือกตาบางค่อยๆ ลืมขึ้น ก่อนจะหรี่ตามองเพราะดวงตายังปรับโฟกัสได้ไม่ทัน ภาพแรกเธอมองเห็นหญิงสาวแสนคุ้นหน้ายืนอยู่ตรงหน้า กับชายหนุ่มมาดเนี้ยบที่เธอจำไม่เคยลืมว่าคืออดีตแฟนเพื่อนรักอย่างภวินทร์ในโกดังร้างซึ่งตั้งอยู่ชานเมืองชลบุรี แทบจะไม่มีรถสัญจร ในนั้นมีหญิงสาวถูกจับตัวมาขังไว้ ลำตัวถูกเชือกมัดไว้กับเก้าอี้ไว้อย่างแน่นหนา ทำให้เธอไม่สามารถกระดิกตัวไปไหนไม่ได้แอรินจำได้ว่ากำลังทำอาหารอยู่ในครัว พอไฟดับก็มีชายฉกรรจ์เข้ามาจากทางหลังบ้าน จากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลยแต่ว่าตอนนี้ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่เธอไม่คาดคิดกลับมาอยู่ที่นี่ได้ หนำซ้ำรอยเขียวช้ำบริเวณใบหน้าและเนื้อตัวเด่นชัด“พี่ตองมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ” แอรินเอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง เพราะคิดว่าใบตองนั้นคงตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกับเธอ แต่ทว่าหญิงสาวกลับมองด้วยสายตาเย็นชา ราวกับคนไม่รู้จักกัน“เลิกตอแหล แล้วเอาหน้าจริงมาคุยกันดีกว่า” ใบตองเอ่ย“พี่ตองพูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ” แอรินสงสัยว่าเธอไปทำอะไรให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ถึงขั้นร่วมมือกับไอ้โรคจิตอย่างภวินท์“นี่เหรอแผนการของเธอ” ร่างสูงเอ่ยถามเสียงเรียบ“ค่

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 19 ขอโอกาส [100%]

    เช้าวันถัดมา แอรินตื่นตั้งแต่ตีห้าลุกขึ้นมาทำกับข้าว จัดของแบ่งใส่ถุงเอาไว้เตรียมไปทำบุญที่วัด เนื่องด้วยเป็นวัดพระใหญ่ ชาวบ้านจึงแห่กันไปฟังเทศน์กันเพื่อเป็นสิริมงคล และเธอเองก็ตั้งใจจะทำบุญอยู่แล้วเช่นกันขณะที่กำลังเตรียมของอยู่นั้น ร่างสูงของธันวาก็เข้ามาร่วมช่วยสองสาว แม้จะไม่เคยหยิบจับตะหลิว หรือแม้กระทั่งปอกหัวหอมก็ยังทำไม่เป็น แต่แม่บ้านสาวอย่างเพียรก็ใจเย็นช่วยสอน ด้วยความเห็นใจชายหนุ่มอยู่“คุณอยู่ที่นี่แหละ” เห็นใบหน้าของเขาดูอิดโรย แอรินจึงพูดบอก หลังจากนำอาหารใส่ท้ายรถเก๋งคันเล็กเป็นที่เรียบร้อย“ให้พี่ไปทำบุญด้วยสิ”“แต่...”“ขัดคนทำบุญมันบาปนะคะหนูแอร์” ธันวาพูดสวน เพราะรู้อยู่แล้วว่าภรรยาจะปฏิเสธ ทว่าข้ออ้างของเขากลับทำให้แอรินไม่สามารถขัดได้ทั้งคู่ตอนนี้อยู่ในรถ ธันวาอาสาขับรถ ส่วนสองสาวพากันนั่งอยู่เบาะท้าย ส่วนเจ้าหนูพีพีนั่งคาร์ซีทข้างคนขับก็หัวเราะเสียงดังเอิ๊กอ๊าก เพราะรู้ว่าจะได้ไปเที่ยว“ไอ้รถคันนี้มันเล็กเกินไปไหมเนี่ย” ธันวาพูดบ่น หลังจากที่เข้ามานั่งในรถคันเล็ก เขารู้สึกอึดอัด ด้วยความที่ช่วงขายาว กับเบาะที่ปรับไปด้านหลังไม่ได้มาก“ให้ฉันขับไหมคะ” แอรินเสนอ

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 19 ขอโอกาส [50%]

    “คุณทำจะทำอะไรน่ะ”คนตัวเล็กรีบลุกจากที่นอนในทันที ก่อนจะเดินไปเปิดไฟ ความสว่างทำให้เห็นหน้าคนที่ไม่ได้เจอเกือบสองอาทิตย์ พลันรู้สึกแปลกใจไม่น้อย เมื่อสังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่าย จากใบหน้าที่เคยหล่อเหลา บัดนี้แก้มของเขาตอบอย่างเห็นได้ชัด ส่วนขอบตาดำเพราะอดหลับอดนอนมาหลายคืนติดช่างไม่ดูแลตัวเองเอาเสียเลย..“พี่แค่อยากกอดเมียให้หายคิดถึง” เขาตอบน้ำเสียงเบา ไม่อยากรบกวนการนอนของเจ้าพีพี ที่กำลังหลับสบายอยู่ที่เปลไฟฟ้าตัวโปรด“เราสองคนหย่ากันแล้วค่ะ ไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกันแล้ว” เธอย้ำสถานะต่อชายหนุ่ม“ได้ไง พี่ยังไม่เซ็น จะถือว่าสมบูรณ์ได้ยังไง” เขาตอบ“ถ้าอย่างนั้น คุณก็ช่วยเซ็นให้มันจบๆ สักทีเถอะ ปล่อยเราสองคนแม่ลูกไปซะ” แอรินขอร้อง เธอเบื่อที่จะหนีเต็มทน ลำพังเธออยากจะกลับไปดูร้านทำเล็บที่กรุงเทพจะแย่อยู่แล้ว“พี่ไม่หย่า เรากลับบ้านกันเถอะนะแอร์” ชายหนุ่มพูดขอร้อง พยายามจะขยับเข้ามาใกล้ แต่แอรินกลับก้าวถอยหลังหนี“แอร์ไม่กลับ คุณกลับไปเถอะ เราไม่มีความจำเป็นที่จะอยู่ด้วยกันแล้วค่ะ” เธอพยายามพูดเกลี้ยกล่อมทว่าขณะที่กำลังพูดคุย สายตาของร่างสูงดันเหลือบไปเห็นแผงยาเป็นจำนวนมาก ที่ว

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 18 คนหลงทาง [100%]

    การใช้ชีวิตอยู่ในเมืองชนบท ห่างไกลจากผู้คนก็ไม่ได้แย่สักเท่าไร เพียงแต่ตอนนี้หญิงสาวกลับคิดถึงร้านทำเล็บเล็กๆ ของเธอเป็นอย่างมาก โชคดีที่ระหว่างนี้แอรินขอให้แม่บุญธรรมของเธอเข้ามาดูแลกิจการชั่วคราว ทำให้หายห่วงไปเปลาะหนึ่งส่วนอาการแพ้ท้องตอนนี้ทุเลาลงไปมาก อาจเพราะเด็กในท้องคงชอบที่จะอยู่กับอากาศบริสุทธิ์มากกว่าในเมือง ทำให้ช่วงนี้แอรินเริ่มทานอาหารได้เยอะ จนท้องยื่นออกมาเห็นเด่นชัด“มีอะไรให้เพียรช่วยอีกไหมคะ” แม่บ้านสาวเข้ามาเอ่ยถาม หลังจากที่ช่วยทำงานบ้านจนเสร็จหมดแล้ว“งั้นเพียรช่วยไปเก็บดอกมะลิได้ไหมจ๊ะ แอร์จะเอามาร้อยพวงมาลัยไปไหว้พระวันพรุ่งนี้” แอรินอยากหาอะไรทำฆ่าเวลา สบโอกาสที่ดอกมะลิกับกุหลาบในสวนบานสะพรั่ง เธอจึงอยากเอามาร้อยไปถวายพระ“ได้ค่ะ เดี๋ยวเพียรไปช่วยเก็บให้นะคะ” พูดจบแม่บ้านสาวก้มหน้าเดินออกไป ส่วนแอรินก็เดินไปตัดดอกกุหลาบสีแดงสดที่อยู่ในกระถางหน้าบ้านหวลนึกถึงความหลังตอนที่เธอยังเด็ก ตอนนั้นเธอมาอยู่กับแม่บุญธรรมไม่นานนัก ลดาสอนเธอร้อยพวงมาลัยขาย ได้ค่าขนมไปกินที่โรงเรียนอยู่เป็นประจำเพราะความจนมันทำให้แอรินแข็งแกร่ง ไม่ว่าเจอปัญหาในรูปแบบไหนเธอก็ไม่หวั่น เพร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status