บทที่ 13 ลงโทษ [100%]

“ไม่ อื้ม”

ทันทีที่เธอพูดโกหก ชายหนุ่มก็ดึงร่างเล็กให้มาคร่อมอยู่บนตัก

เรียวปากกระจับถูกประกบอย่างรวดเร็ว ทำให้เจ้าของดวงตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่ออยู่ๆ ร่างหนาก็สอดความเปียกชื้นเข้ามาอย่างไม่ทันได้เตรียมใจ

แอรินแทบจะหยุดหายใจ สมองพร่าเบลอ ถูกอีกฝ่ายกวาดชิมความหอมหวานไปทั่วโพรงปาก จนน้ำลายเหนียวไหลยืดตามขอบปากออกมา

ส่วนมือหนาก็สอดเข้าไปลูบไล้แผ่นหลังเนียนก่อนจะลากมาที่เอวคอด อีกมือบีบเคล้นไปที่หน้าอกใหญ่ไปด้วย

“พะ พอแล้ว” เธอพยายามร้องห้าม แต่เสียงร้องห้ามปนเสียงกระเซ้ากลับกระตุ้นอารมณ์ของชายหนุ่ม จนช่วงล่างของเขาพองนูนอยู่ใต้กางเกงสแล็ค

ตั้งแต่รู้ว่าจะต้องแต่งงานกับแอริน ธันวาไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนอื่นเลยด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะไม่เชื่อเรื่องความรักก็ตาม แต่ใช่ว่าเขาจะไม่ให้เกียรติภรรยาของตัวเองเลย

เพียงแค่ถูกกระตุ้นเล็กน้อย ตรงนั้นกลับชูชันขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

“ฉันบอกแล้วไง ว่าไม่ให้เปย์เด็กในร้าน”

“...”

“หึ เด็กดื้ออย่างเธอ ถ้าไม่ลงโทษเสียบ้าง ก็ไม่หลาบจำหรอกจริงไหม” ธันวาหัวเราะในลำคอ ถึงคราวเอาคืนเด็กที่ไม่รู้จักฟัง เขาจะทบต้นทบดอกให้เข็ดเลยคอยดู

เสื้อเกาะอกถูกชายหนุ่มดึงลงจนไปกองที่สะดือ เผยอกขาวเนียนเด้งดึ๋งอวดสายตา แอรินตกใจจนรีบเอามือมาปิด ใบหน้าหวานแดงซ่านเขินอายในความมืด แต่ถึงอย่างนั้นคนขี้แกล้งดึงมือเธอออก รวบขึ้นบนด้วยมือข้างเดียว

เจ้าของดวงตากลมหายใจหอบถี่ มองค้อนคนตรงหน้า แต่ธันวาหาสนใจไม่ มือสากลูบไล้ไปยังเนินเขาเนียน ไล่ขึ้นมายังเนินสวาทซึ่งอยู่ภายใต้กางเกงตัวจิ๋ว

บอกตามตรงว่าการแต่งตัวของแอรินในวันนี้ ช่างขัดใจเขาเสียเหลือเกิน หลายครั้งที่เขาอยากจะควักลูกตาเด็กๆ ในร้าน ที่มองเมียเขาด้วยสายตาโลมเลีย แต่ก็ต้องซ่อนไว้ภายในใบหน้าบึ้งตึง

“ปล่อยนะ”

“ปล่อยให้โง่สิ รู้ไหมว่าวันนี้เธอทำให้ฉันโกรธไปแล้วกี่ครั้ง”

“นั่นมันเรื่องของคุณ ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย อื้ม” เถียงเก่งจนชายหนุ่มต้องปิดปากด้วยจูบแสนเร่าร้อน

แอรินพยายามเม้มปากปิดสนิทไม่ให้เขาได้สอดลิ้นเข้ามา แต่ทว่ากลับถูกชายหนุ่มจับปลดซิปกางเกงเธอออก จนเธอเผลอเปิดปากด้วยความตกใจ

รสจูบช่างแสนหอมหวาน ขณะสมองพร่าเบลอ คนสร่างเมากลับตวัดลิ้นเล็กจูบกลับอย่างลืมอาย ปล่อยตัวเองให้เป็นไปตามแรงปรารถนา

ชายหนุ่มถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนที่ลิ้นสากจะลากผ่านคอระหง ผ่านลงมาถึงยอดอกสีชมพูที่กำลังยั่วยวนให้ลองชิม

“อืม คุณธัน” แอรินส่งเสียงครางด้วยอย่างลืมตัว

ริมฝีปากปากครอบกับยอดปทุมถัน ละเลงลิ้นสากที่เม็ดเชอร์รี่อย่างเอร็ดอร่อย ขณะที่ปลายนิ้วชี้ทำหน้าที่ถูไปตามร่องจีบของคนด้านบน จนเปียกแฉะตรงเป้ากางเกงในตัวจิ๋ว ก่อนจะจับมือเล็กของเธอมาสัมผัสกับท่อนเอ็นอันร้อนผ่าว

แอรินถึงกับสะดุ้งตกใจทำตัวไม่ถูก กับสิ่งที่อยู่ในมือเล็กที่กำไม่รอบ แม้ในความมืดจะมองไม่เห็นท่อนลำยาวก็ตาม แต่ท่อนอุ่นนั้นกลับทำให้เธอรู้สึกวาบหวามอยู่ในใจ

นี่น่ะหรือที่เข้าไปอยู่ในตัวเธอครั้งก่อน นึกย้อนกลับไป ถ้าคืนนั้นไม่ใช่ฤทธิ์น้ำเมา เธอคงวิ่งหนีไปแล้ว หนำซ้ำพอได้สติขึ้นมาต้องนอนจับไข้ไปอีกหลายวัน ระบมจนเจ็บไปหมด

แฮ่กๆๆๆ

เสียงหอบหายใจหนักราวกับวิ่งแข่งมาเป็นกิโล แอรินถูกพลิกมาเป็นฝ่ายอยู่ด้านล่าง ขณะที่อีกคนขึ้นคร่อมอยู่ด้านบน

เจ้าของดวงตากลมเหม่อลอย มองดูแผงอกเป็นลอนสวย ค่อยๆ เลื่อนลงไป จากสะดือจนถึงสิ่งนั้น ที่กำลังผงกหัวราวกับเชิญชวนเธออย่างท้าทาย

เจ้าของร่างสูงใหญ่จับเรียวขาสวยยกขึ้นเป็นรูปตัวเอ็ม จนเห็นกลีบดอกกุหลาบฉ่ำไปด้วยน้ำไหลเอ่อออกมาเป็นจำนวนมาก เชิญชวนให้เขาได้ลิ้มลองเป็นครั้งแรก

ธันวาไม่เคยคิดจะทำแบบนี้ให้ใคร แต่กลับแอรินเขากลับอยากชิมมันดูสักครั้ง ว่ารสชาติมันเป็นอย่างไร

ด้วยแรงอารมณ์ ลิ้นร้อนแตะไปที่เม็ดสีชมพูสดจนคนตัวเล็กถึงกับดิ้นเร่าๆ ราวกับถูกของร้อนอย่างไรอย่างนั้น

“ไม่เอาคุณธัน อืม มันสกปรก ปล่อยแอร์นะ” หญิงสาวร้องห้าม พยายามดันศีรษะของอีกฝ่ายออกแต่ไม่เป็นผล

เจ้าของดวงตาสีนิลกาฬเหลือบมองใบหน้าแดงของอีกคนไม่วางตา พร้อมกับละเลงลิ้นรัวที่เม็ดสีชมพูอย่างสนุกลิ้น ก่อนจะลากลงมาตามร่องเสียว จนเธอแอ่นสะโพกขึ้นตามขึ้นอย่างลืมตัว

“อะ อะ อ๊ะ อืม”

เสียงครางหวานลั่นรถ เมื่อลิ้นร้อนสอดเข้าไปในกลีบเนื้อ ฉกชิมความหวานพร้อมกับตวัดลิ้นสากวนไปมา จนหน้าท้องแบนราบหดเกร็งเป็นลอนคลื่น

“แอร์ไม่ไหว อ๊ะ คุณธัน อืม” เสียงครางหวานร้องเรียกชายหนุ่ม แต่แทนที่เขาจะหยุดแต่กลับเปลี่ยนมาละเลงตุ่มเสียวอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้เขากลับสอดนิ้วเข้าไปในร่องคับแคบ เอาเข้าออกจนได้ยินเสียงดัง

แจ๊ะๆๆ

คราวนี้ร่างบางดิ้นด้วยความทุรนทุรายยกก้นไม่ติดพื้น ขณะที่ธันวายังคงเล่นกับร่างกายของหญิงสาวอย่างเพลิดเพลิน กระทั่งความเสียวมาถึงจุดสูงสุด

“อะ คุณธัน อืม แอร์จะเสร็จ อร๊ายๆๆๆ”

เสียงกรีดร้องมาพร้อมกับอาการเกร็งกระตุก ดวงตาเหม่อลอยเมื่อถึงฝั่งฝัน ราวกับว่าตัวเองนั้นลอยอยู่บนก้อนเมฆ ความรู้สึกนี้แอรินไม่เคยพานพบมาก่อน แต่ทว่าเมื่อครู่ ธันวากลับพาเธอไปถึงจุดนั้นได้

“หึหึ สนุกเลยสิ” เจ้าของรอยสักรูปหัวกะโหลกหัวเราะในลำคอ

“ฉะ ฉันจะกลับแล้ว” เธอพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

“กลับทั้งที่ฉันยังค้างเติ่งอย่างนี้เนี่ยนะ” พูดพร้อมดับก้มมองของตัวเองที่ยังคงแข็งเป็นก้อนหิน แต่ทว่าตอนนี้ที่ปลายดอกเห็ดกลับมีน้ำฉ่ำไหลออกมาจากปลายยอดเป็นสีใส

“...”

“อย่าเห็นแก่ตัวสิแอริน ในเมื่อฉันพาเธอไปถึงสวรรค์ได้ คราวนี้ถึงตาเธอที่ต้องพาฉันไปบ้างแล้ว”

พูดจบก็ทิ้งตัวมาประกบปากจูบอย่างรวดเร็ว จนแอรินไม่ทันตั้งตัว แต่ทว่าคราวนี้แทนที่เธอจะขัดขืน แต่กลับยกแขนขึ้นโอบคอของชายหนุ่มให้แนบชิดเข้ามา เปิดปากรับจูบแสนหอมหวานของเขาพร้อมกับใจเต้นตึกตัก