แชร์

บทที่ 20 เดิมพัน [100%]

ผู้เขียน: มัทฉะโมจิ
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-17 23:08:56

“โลกนี้มันไม่ยุติธรรมเลยว่าไหม? ถ้าไม่ใช่มึง คุณธันคงไม่เป็นแบบนี้” และแล้วใบตองก็พูดความรู้สึกออกมา

ตั้งแต่เด็กหัวใจของเธอมีเพียงธันวาเพียงหนึ่งเดียว หากแต่ชายหนุ่มกลับไม่เหลียวแลเธอ แม้กระทั่งสถานะคู่นอนเหมือนกับปลายฟ้า ธันวายังให้เธอไม่ได้

หัวใจที่แสนด้านชาของเขาเปลี่ยนไป ก็ตั้งแต่มีสองแม่ลูกนั้นเข้ามาในบ้าน ใบตองรับรู้ได้ถึงความรัก ความเอาใจใส่ที่ชายหนุ่มทำให้แอริน จนความอิจฉาพวยพุ่ง และคิดทำลายแม้กระทั่งตัวธันวาเอง

ในเมื่อเธอไม่ได้ ก็ไม่ควรมีใครได้เขาไปเช่นกัน

“พี่ชอบคุณธันเหรอคะ” แอรินถามเสียงเบา ดูไม่ออกจริงๆ ว่าใบตองรู้สึกอย่างไร

“กูรักเขา มึงเข้าใจไหมว่ากูรักเขา” ใบตองตะโกนลั่นราวกับคนเสียสติ ก่อนที่หญิงสาวจะควักของสีเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกง

มีดปลายแหลมถูกจ่ออยู่ที่คอของแอริน ความคมของเหล็กสีเงิน หากใช้แรงกดเพียงเล็กน้อยก็สามารถส่งเธอให้ไปอยู่อีกภพหนึ่งได้เลย

“หยุด!! นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ”

เสียงเปิดประตูเหล็กพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจนับสิบนาย กรูเข้ามาพร้อมกับชี้ปลายกระบอกปืนไปทางใบตอง

“วางมีดเถอะตอง” เจ้าของร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาตามหลัง พร้อมกับโน้มน้าวให้สาวใช้ของเขาวางอาวุธลง

“คุณธัน” ใบตองเอ่ยเสียงเบา ดวงตากลมเอ่อไปด้วยน้ำสีใส เมื่อเห็นใบหน้าของชายผู้เป็นที่รัก

“ปล่อยเมียฉันเถอะนะ ฉันสัญญาว่าจะช่วยเธอจากคดี” ธันวาพยายามเกลี้ยกล่อม แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล

“ฮึก ทำไมคุณธันถึงไม่รักตองเลยคะ” เอ่ยความรู้สึกด้วยน้ำเสียงปนสะอื้น

ใบตองรู้มาตลอดว่าธันวาคิดกับเธอเพียงแค่น้องสาว ทั้งคู่เติบโตมาด้วยกัน เป็นเพื่อนเล่นกัน แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่ธันวาจะมองเธอแตกต่างจากเมื่อก่อน

แม้เธอจะพยายามเข้าหาเขาแค่ไหน พูดความรู้สึกของตัวเองอย่างไร แต่อีกฝ่ายกลับปฏิเสธความรู้สึกเรื่อยมา นั่นยิ่งตอกย้ำว่าเธอกับเขาไม่มีทางเป็นไปได้

“อย่าทำแบบนี้เลยนะตอง” ธันวากล่าว พยายามเดินเข้าไปหาหญิงสาว

“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ ถ้าไม่อยากให้มันตาย” ใบตองตะโกนลั่น ตอนนี้ไม่มีอะไรต้องเสียอีกต่อไปแล้ว

“...”

“ถ้าตองไม่ได้ มันก็ต้องไม่ได้คุณเหมือนกัน” หญิงสาวสะบัดหน้าราวกับคนเสียสติ

แอรินที่พยายามปลดเชือกออกได้แล้ว ใช้จังหวะที่ใบตองเผลอ เธอเข้าไปคว้ามีดของคนตัวสูงกว่าอย่างไม่เกรงกลัว

“มึงปล่อยกูนะอีแอร์ ปล่อยกูสิ”

แอรินที่ตัวเล็กกว่าสู้แรงของใบตองไม่ไหว เป็นจังหวะที่ใบตองตวัดมีด กำลังจะปักเข้าที่ท้องของแอรินแต่ทว่า เจ้าของร่างสูงกลับดึงคนตัวเล็กแล้วใช้ตัวเองเป็นที่กำบัง

ปัก

กรี๊ดดดดดดดดดดดด

เสียงกรีดร้องของใบตองดังลั่น เมื่อเห็นว่ามีดนั้นปักเข้าที่สีข้างของธันวาเข้าอย่างจัง ไม่นานเจ้าหน้าที่ตำรวจก็เข้ามาประชิด ตัวเธอได้

“คุณธัน ฮึก คุณทำแบบนี้ทำไม” แอรินเข้าไปประคองสามี ที่ล้มตัวนั่ง

“หนูกับลูกไม่เป็นไรใช่ไหมคะ” เขาเอ่ยถามด้วยความโล่งอก พร้อมกับยกมือลูบหน้าคนตัวเล็ก

“แอร์ไม่เป็นไร แต่คุณถูกแทง” เธอจับไปที่แผลของชายหนุ่ม มือบางชุ่มไปด้วยเลือด “ใครก็ได้...เรียกรถพยาบาลที ฮึก”

หญิงสาวตะโกนลั่น ความกลัวกัดกินเมื่อเห็นสีหน้าของธันวาซีดเผือดเพราะเสียเลือดมาก เหมือนกับตอนนั้น ตอนที่เธอนั้นเสียแม่ผู้เป็นที่รักไป

“อย่าร้องนะคะ” เขาเอ่ย เพราะไม่ชอบให้ภรรยาของเขาร้องไห้

“ฮึก ไม่เอาไม่พูดอย่างนี้ แอร์ไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด คุณต้องอยู่กับแอร์กับลูกๆ นี่คือคำสั่ง” หญิงสาวร้องไห้ฟูมฟายอย่างน่าเวทนา

ขณะที่ธันวาส่งยิ้มอย่างดีใจ ก่อนที่เปลือกตาจะหนักจนลืมแทบไม่ขึ้นแล้ว

เขาอยากจะถามแอรินให้มากกว่านี้ สบายดีไหม เป็นยังไงบ้าง หายโกรธเขาหรือยัง แต่ตอนนี้เขาไม่มีเสียงที่จะเปล่งออกมาแม้แต่น้อย

“คุณธัน ฮึก คุณธัน”

เสียงของแอรินค่อยๆ แผ่วเบา ขณะที่ความมืดค่อยๆ กัดกินชายหนุ่ม จนกระทั่งทุกอย่างมืดสนิท

ข่าวการจับกุมทายาทน้ำหอมชื่อดังอย่างภวินท์ ในข้อหาผู้ว่าจ้างฆ่านักธุรกิจดังหลายคน อีกทั้งยังคดีลักลอบค้ามนุษย์ ถูกเปิดโปงออกมาโดยกรมตำรวจ โดยตอนนี้กำลังสาวไปถึงครอบครัวของภวินท์ว่าเป็นผู้เบื้องหลังนี้หรือไม่

ขณะที่ปิ่นและมิกกิเมื่อรู้ข่าวก็รีบมาโรงพยาบาลเพื่ออยู่เป็นเพื่อนแอริน ที่กำลังนั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน

“ไม่คิดเลยว่ามันจะเลวระยำขนาดนี้” ปิ่นสบถคำด่าถึงอดีตคู่หมั้น โชคดีแค่ไหนที่เธอไม่หลวมตัวแต่งงานกับคนพรรค์นั้น ไม่อย่างนั้นชีวิตคู่ก็คงเหมือนตกนรก

“เห็นว่าทางตำรวจไม่ให้ประกันตัว ก็คงติดคุกหัวโตแหละฉันว่า” มิกกิออกความคิดเห็น

“ไม่ต้องเป็นห่วงนะแอร์ ยังไงพี่ธันก็ต้องปลอดภัย” ปิ่นหันมาพูดปลอบเพื่อน ที่ยังคงนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวสั่นโยน

นี่ก็เกือบสองชั่วโมงแล้วที่ธันวาอยู่ในห้องผ่าตัด แอรินได้แต่ภาวนาของอย่าให้แม่ของเธอพาเขาไปในตอนนี้ เธอคงอยู่ไม่ได้แน่ๆ หากขาดธันวาไป

ไม่นานเสียงเปิดประตูห้องฉุกเฉินก็ดังขึ้น ตามมาด้วยคุณหมอหนุ่มในชุดผ่าตัดสีเขียวเดินออกมา

“พี่ธันเป็นไงบ้างนเรศ” แอรินปรี่เข้าไปถามนเรศ ซึ่งเขาเป็นหมอผู้ช่วยในการผ่าตัดธันวาในครั้งนี้

“โชคดีที่ไม่โดนอวัยวะสำคัญ แต่คุณธันเสียเลือดมาก ที่นานก็เพราะเราต้องโทรเช็คเลือดสำรองกับทางโรงพยาบาลอื่นน่ะ” นเรศอธิบาย

“ละ แล้วได้เลือดไหม ฮึก เอาเลือดเราไปได้นะ เอาไปเลย” แอรินยื่นข้อมือให้กับนเรศ เผื่อว่าเลือดของเธอสามารถช่วยชีวิตสามีไว้ได้

“ใจเย็นๆ นะแอร์ คนท้องอยู่ให้เลือดไม่ได้”

“...”

“แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้คุณธันได้เลือดแล้ว รอให้เลือดจนหมดถุงก็ออกจากห้องฉุกเฉินได้แล้ว แอร์ไม่ต้องเป็นห่วงนะ คุณธันเขาปลอดภัยแล้วล่ะ” นเรศพูดบอกเพื่อให้อดีตคนรักสบายใจ ทันทีที่ได้ยินข่าวดีน้ำสีใสก็ถึงกับพรั่งพรูออกมา

“ขอบคุณนะนเรศ ฮึก ขอบคุณจริงๆ” หญิงสาวจับมือคุณหมอพร้อมกับกล่าวขอบคุณจากใจจริง ที่ได้ช่วยชีวิตของสามีเธอไว้

ก่อนที่ปิ่นและมิกกิเดินเข้ามากอดเพื่อนรักเพื่อปลอบประโลมและให้กำลังใจ ทั้งสามยืนกอดกัน โดยมีคุณหมอหนุ่มยืนยิ้มมองมิตรภาพของสามเพื่อนรักด้วยสายตาเอ็นดู

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทส่งท้าย

    เช้าวันถัดมา ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาตื่นเห็นเพดานสีขาวที่ไม่คุ้นเคย ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปมองคนที่กำลังฟุบหลับอยู่ข้างๆ เตียงนี่เขายังไม่ตายเหรอ?เป็นการตั้งคำถามกับตัวเองครั้งแรก อยู่ๆ ภาพความฝันทำให้เขานึกย้อนกลับไป เขาจำได้ว่าเดินอยู่ในความมืด ปลายทางสีขาวทำให้เขาเดินตรงไป แต่ทว่ากลับมีคนคนหนึ่งกลับรั้งเขาไว้ผู้หญิงที่มีใบหน้าอ่อนโยนคล้ายภรรยา แต่ดูมีอายุกว่า เธอแนะนำตัวว่าเป็นแม่ของหญิงสาว ฝากฝั่งให้ช่วยดูแลลูกน้อยของเธอ และบอกให้เขาเดินไปอีกทาง ซึ่งปลายทางนั้นมีแอรินกับลูกๆ รออยู่“คุณธัน คุณตื่นแล้ว” เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย หญิงสาวก็เด้งตัวตื่นขึ้นมาทันที“ทำไมเราไม่ไปนอนที่โซฟาดีๆ ล่ะคะ” เขาถาม กลัวว่าภรรยาจะปวดหลัง แต่ทว่าแอรินกลับส่ายหน้า“แอร์รอให้คุณตื่น” เธอตอบ ใบหน้ายังเต็มไปด้วยรอยน้ำตา“เลิกร้องไห้ได้แล้ว พี่ไม่ชอบที่เราร้องไห้เลยรู้ไหม” เขาเอ่ยพลางเกลี่ยน้ำสีใสออกจากหางตาของเธอ“อืม...แต่คุณธัน”“เรียกพี่สิคะ เรียกคุณมันห่างเหินไปไหม” เขาพูดขัด พยายามจะดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง จนแอรินต้องรีบเข้าไปช่วยประคองอีกแรง“แผลพี่มันจะปริเอาได้นะ ค่อยๆ ลุกสิคะ” หญิงสาวพูดดุ แต่ธันวากล

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 20 เดิมพัน [100%]

    “โลกนี้มันไม่ยุติธรรมเลยว่าไหม? ถ้าไม่ใช่มึง คุณธันคงไม่เป็นแบบนี้” และแล้วใบตองก็พูดความรู้สึกออกมาตั้งแต่เด็กหัวใจของเธอมีเพียงธันวาเพียงหนึ่งเดียว หากแต่ชายหนุ่มกลับไม่เหลียวแลเธอ แม้กระทั่งสถานะคู่นอนเหมือนกับปลายฟ้า ธันวายังให้เธอไม่ได้หัวใจที่แสนด้านชาของเขาเปลี่ยนไป ก็ตั้งแต่มีสองแม่ลูกนั้นเข้ามาในบ้าน ใบตองรับรู้ได้ถึงความรัก ความเอาใจใส่ที่ชายหนุ่มทำให้แอริน จนความอิจฉาพวยพุ่ง และคิดทำลายแม้กระทั่งตัวธันวาเองในเมื่อเธอไม่ได้ ก็ไม่ควรมีใครได้เขาไปเช่นกัน“พี่ชอบคุณธันเหรอคะ” แอรินถามเสียงเบา ดูไม่ออกจริงๆ ว่าใบตองรู้สึกอย่างไร“กูรักเขา มึงเข้าใจไหมว่ากูรักเขา” ใบตองตะโกนลั่นราวกับคนเสียสติ ก่อนที่หญิงสาวจะควักของสีเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงมีดปลายแหลมถูกจ่ออยู่ที่คอของแอริน ความคมของเหล็กสีเงิน หากใช้แรงกดเพียงเล็กน้อยก็สามารถส่งเธอให้ไปอยู่อีกภพหนึ่งได้เลย“หยุด!! นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ”เสียงเปิดประตูเหล็กพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจนับสิบนาย กรูเข้ามาพร้อมกับชี้ปลายกระบอกปืนไปทางใบตอง“วางมีดเถอะตอง” เจ้าของร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาตามหลัง พร้อมกับโน้มน้าวให้สาวใช้ของเขาวางอาวุ

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 20 เดิมพัน [50%]

    แสงไฟสาดเข้ามาทำให้เปลือกตาบางค่อยๆ ลืมขึ้น ก่อนจะหรี่ตามองเพราะดวงตายังปรับโฟกัสได้ไม่ทัน ภาพแรกเธอมองเห็นหญิงสาวแสนคุ้นหน้ายืนอยู่ตรงหน้า กับชายหนุ่มมาดเนี้ยบที่เธอจำไม่เคยลืมว่าคืออดีตแฟนเพื่อนรักอย่างภวินทร์ในโกดังร้างซึ่งตั้งอยู่ชานเมืองชลบุรี แทบจะไม่มีรถสัญจร ในนั้นมีหญิงสาวถูกจับตัวมาขังไว้ ลำตัวถูกเชือกมัดไว้กับเก้าอี้ไว้อย่างแน่นหนา ทำให้เธอไม่สามารถกระดิกตัวไปไหนไม่ได้แอรินจำได้ว่ากำลังทำอาหารอยู่ในครัว พอไฟดับก็มีชายฉกรรจ์เข้ามาจากทางหลังบ้าน จากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลยแต่ว่าตอนนี้ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่เธอไม่คาดคิดกลับมาอยู่ที่นี่ได้ หนำซ้ำรอยเขียวช้ำบริเวณใบหน้าและเนื้อตัวเด่นชัด“พี่ตองมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ” แอรินเอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง เพราะคิดว่าใบตองนั้นคงตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกับเธอ แต่ทว่าหญิงสาวกลับมองด้วยสายตาเย็นชา ราวกับคนไม่รู้จักกัน“เลิกตอแหล แล้วเอาหน้าจริงมาคุยกันดีกว่า” ใบตองเอ่ย“พี่ตองพูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ” แอรินสงสัยว่าเธอไปทำอะไรให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ถึงขั้นร่วมมือกับไอ้โรคจิตอย่างภวินท์“นี่เหรอแผนการของเธอ” ร่างสูงเอ่ยถามเสียงเรียบ“ค่

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 19 ขอโอกาส [100%]

    เช้าวันถัดมา แอรินตื่นตั้งแต่ตีห้าลุกขึ้นมาทำกับข้าว จัดของแบ่งใส่ถุงเอาไว้เตรียมไปทำบุญที่วัด เนื่องด้วยเป็นวัดพระใหญ่ ชาวบ้านจึงแห่กันไปฟังเทศน์กันเพื่อเป็นสิริมงคล และเธอเองก็ตั้งใจจะทำบุญอยู่แล้วเช่นกันขณะที่กำลังเตรียมของอยู่นั้น ร่างสูงของธันวาก็เข้ามาร่วมช่วยสองสาว แม้จะไม่เคยหยิบจับตะหลิว หรือแม้กระทั่งปอกหัวหอมก็ยังทำไม่เป็น แต่แม่บ้านสาวอย่างเพียรก็ใจเย็นช่วยสอน ด้วยความเห็นใจชายหนุ่มอยู่“คุณอยู่ที่นี่แหละ” เห็นใบหน้าของเขาดูอิดโรย แอรินจึงพูดบอก หลังจากนำอาหารใส่ท้ายรถเก๋งคันเล็กเป็นที่เรียบร้อย“ให้พี่ไปทำบุญด้วยสิ”“แต่...”“ขัดคนทำบุญมันบาปนะคะหนูแอร์” ธันวาพูดสวน เพราะรู้อยู่แล้วว่าภรรยาจะปฏิเสธ ทว่าข้ออ้างของเขากลับทำให้แอรินไม่สามารถขัดได้ทั้งคู่ตอนนี้อยู่ในรถ ธันวาอาสาขับรถ ส่วนสองสาวพากันนั่งอยู่เบาะท้าย ส่วนเจ้าหนูพีพีนั่งคาร์ซีทข้างคนขับก็หัวเราะเสียงดังเอิ๊กอ๊าก เพราะรู้ว่าจะได้ไปเที่ยว“ไอ้รถคันนี้มันเล็กเกินไปไหมเนี่ย” ธันวาพูดบ่น หลังจากที่เข้ามานั่งในรถคันเล็ก เขารู้สึกอึดอัด ด้วยความที่ช่วงขายาว กับเบาะที่ปรับไปด้านหลังไม่ได้มาก“ให้ฉันขับไหมคะ” แอรินเสนอ

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 19 ขอโอกาส [50%]

    “คุณทำจะทำอะไรน่ะ”คนตัวเล็กรีบลุกจากที่นอนในทันที ก่อนจะเดินไปเปิดไฟ ความสว่างทำให้เห็นหน้าคนที่ไม่ได้เจอเกือบสองอาทิตย์ พลันรู้สึกแปลกใจไม่น้อย เมื่อสังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่าย จากใบหน้าที่เคยหล่อเหลา บัดนี้แก้มของเขาตอบอย่างเห็นได้ชัด ส่วนขอบตาดำเพราะอดหลับอดนอนมาหลายคืนติดช่างไม่ดูแลตัวเองเอาเสียเลย..“พี่แค่อยากกอดเมียให้หายคิดถึง” เขาตอบน้ำเสียงเบา ไม่อยากรบกวนการนอนของเจ้าพีพี ที่กำลังหลับสบายอยู่ที่เปลไฟฟ้าตัวโปรด“เราสองคนหย่ากันแล้วค่ะ ไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกันแล้ว” เธอย้ำสถานะต่อชายหนุ่ม“ได้ไง พี่ยังไม่เซ็น จะถือว่าสมบูรณ์ได้ยังไง” เขาตอบ“ถ้าอย่างนั้น คุณก็ช่วยเซ็นให้มันจบๆ สักทีเถอะ ปล่อยเราสองคนแม่ลูกไปซะ” แอรินขอร้อง เธอเบื่อที่จะหนีเต็มทน ลำพังเธออยากจะกลับไปดูร้านทำเล็บที่กรุงเทพจะแย่อยู่แล้ว“พี่ไม่หย่า เรากลับบ้านกันเถอะนะแอร์” ชายหนุ่มพูดขอร้อง พยายามจะขยับเข้ามาใกล้ แต่แอรินกลับก้าวถอยหลังหนี“แอร์ไม่กลับ คุณกลับไปเถอะ เราไม่มีความจำเป็นที่จะอยู่ด้วยกันแล้วค่ะ” เธอพยายามพูดเกลี้ยกล่อมทว่าขณะที่กำลังพูดคุย สายตาของร่างสูงดันเหลือบไปเห็นแผงยาเป็นจำนวนมาก ที่ว

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 18 คนหลงทาง [100%]

    การใช้ชีวิตอยู่ในเมืองชนบท ห่างไกลจากผู้คนก็ไม่ได้แย่สักเท่าไร เพียงแต่ตอนนี้หญิงสาวกลับคิดถึงร้านทำเล็บเล็กๆ ของเธอเป็นอย่างมาก โชคดีที่ระหว่างนี้แอรินขอให้แม่บุญธรรมของเธอเข้ามาดูแลกิจการชั่วคราว ทำให้หายห่วงไปเปลาะหนึ่งส่วนอาการแพ้ท้องตอนนี้ทุเลาลงไปมาก อาจเพราะเด็กในท้องคงชอบที่จะอยู่กับอากาศบริสุทธิ์มากกว่าในเมือง ทำให้ช่วงนี้แอรินเริ่มทานอาหารได้เยอะ จนท้องยื่นออกมาเห็นเด่นชัด“มีอะไรให้เพียรช่วยอีกไหมคะ” แม่บ้านสาวเข้ามาเอ่ยถาม หลังจากที่ช่วยทำงานบ้านจนเสร็จหมดแล้ว“งั้นเพียรช่วยไปเก็บดอกมะลิได้ไหมจ๊ะ แอร์จะเอามาร้อยพวงมาลัยไปไหว้พระวันพรุ่งนี้” แอรินอยากหาอะไรทำฆ่าเวลา สบโอกาสที่ดอกมะลิกับกุหลาบในสวนบานสะพรั่ง เธอจึงอยากเอามาร้อยไปถวายพระ“ได้ค่ะ เดี๋ยวเพียรไปช่วยเก็บให้นะคะ” พูดจบแม่บ้านสาวก้มหน้าเดินออกไป ส่วนแอรินก็เดินไปตัดดอกกุหลาบสีแดงสดที่อยู่ในกระถางหน้าบ้านหวลนึกถึงความหลังตอนที่เธอยังเด็ก ตอนนั้นเธอมาอยู่กับแม่บุญธรรมไม่นานนัก ลดาสอนเธอร้อยพวงมาลัยขาย ได้ค่าขนมไปกินที่โรงเรียนอยู่เป็นประจำเพราะความจนมันทำให้แอรินแข็งแกร่ง ไม่ว่าเจอปัญหาในรูปแบบไหนเธอก็ไม่หวั่น เพร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status