LOGINShare
บทที่10
Last Updated:
2026-01-10 13:30:40
Latest chapter
เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ บทที่34
หลังจากเหตุการณ์ที่บังกะโลหลายวันก่อน คิณณ์ก็ยื่นคำขาดกับเพียงเพ็ญเป็นครั้งสุดท้าย ว่าให้เลิกวุ่นวายกับรพีอีก และถ้ายังไม่เชื่อเขาจะจัดการกับบริษัทเล็ก ๆ ของสามีเพียงเพ็ญให้สิ้นซาก เพียงเพ็ญเลยจำต้องยอมทำตามที่คิณณ์ขู่ เพราะนางเองก็กลัวอิทธิพลของคิณณ์อยู่เหมือนกันที่ร่วมมือกับทรงพลก็เพราะเป็นหนี้ เลยต้องยอมทำตามที่ทรงพลขอ ทรงพลเองเพราะความที่กลัวจะเป็นข่าวจนทำให้ตัวเองเสียชื่อ จึงไม่กล้าเข้ามาวุ่นวายกับคิณณ์และรพีอีกคิณณ์เปิดตัวว่าคบกับรพีอย่างเปิดเผย เริ่มพาไปออกงานด้วยในหลาย ๆ งาน จนแก้วตาไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าที่จะแสดงออกมาก เพราะคิณณ์เองก็ไม่เคยให้สถานะอะไรกับเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถึงแก้วตาจะไม่ค่อยพอใจที่เห็นรพีได้เป็นคนที่คิณณ์เลือก แต่เธอเองก็ทำได้แค่เก็บความไม่พอใจเอาไว้คนเดียว เพราะไม่อยากให้ธุรกิจระหว่างคิณณ์กับพ่อของเธอต้องเสียหายไปด้วย เพราะคิณณ์ถือเป็นลูกค้ารายใหญ่ของอู่ต่อเรือแสงแดดในช่วงสายสาดลงมาบนผืนน้ำทะเลสีฟ้าใสจนเกิดประกายระยิบระยับ วันนี้คิณณ์ตั้งใจจะพารพีมาที่เกาะเล็ก ๆ ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวมากนัก แต่เขามักจะมาดำน้ำที่เกาะแห่งนี้บ่อย ๆ ที่นี่รา
เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ บทที่33
“...คุณ”“หืม”“ตอนนี้เราเป็นอะไรกัน?” อยู่ ๆ รพีก็ถามขึ้น เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงถาม อาจจะเป็นเพราะแค่อยากรู้เท่านั้นละมั้ง“ทำไมถามแบบนั้น”“ก็ผมอยากรู้”“ขนาดนี้แล้ว ยังต้องถามอีกเหรอ?”“ไม่รู้สิ ก็แค่อยากรู้ว่าผมเหมือนคนอื่น ที่คุณซื้อมาใช่หรือเปล่า”“คนอื่นผมไม่เคยซื้อ”“แสดงว่าผมก็แย่กว่าคนอื่นสินะ” รพีเอ่ยด้วยน้ำเสียงสลดลง รู้สึกไร้ค่าขึ้นมายังไงก็ไม่รู้“เพราะคนอื่น ผมไม่เคยอยากได้ ทุกคนล้วนเสนอตัวให้ผมทั้งนั้น” คำตอบของคิณณ์ ทำเอารพีรีบหันกลับไปมองเขาที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังทันที“คือยังไง?”“ผมอยากได้คุณ ก็เลยซื้อคุณเอาไว้ แต่ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นสินค้า ผมแค่ไม่อยากให้ป้าของคุณเอาคุณไปเร่ขายให้ใครต่อใคร” รพีฟังคนตัวโตนิ่ง“เหมือนอย่างที่พยายามยัดเยียดคุณให้กับไอ้แก่นั่นเมื่อหลายเดือนก่อน”“คุณรู้เรื่องนี้?”“ใช่ ผมรู้ เพราะผมเป็นคนช่วยคุณเอาไว้” รพีถึงกับตาโตพอได้รู้ว่าคนที่ช่วยเขาจากทรงพลคือคิณณ์“ทำไมคุณไม่เคยบอกผมเลยล่ะ”“ผมเห็นว่ามันผ่านไปนานแล้ว อีกอย่างคุณก็อยู่กับผมแล้ว”“...”“ฟังนะรพี ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นแค่สิ่งของ ผมชอบคุณจริง ๆ คุณอย่าคิดมากกับเงินห้าล้านเลย
เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ บทที่32
รพีเสียพ่อกับแม่ไปตอนอายุ 15 ปี แล้วหลังจากนั้นก็มาอยู่ในความดูแลของเพียงเพ็ญ ที่เป็นพี่สาวของแม่ เป็นป้าแท้ ๆ ญาติเพียงคนเดียวของรพีเพียงเพ็ญส่งเสียรพีจนจบมหาวิทยาลัย และพอรพีได้มาเป็นดารา เพียงเพ็ญก็เสนอตัวมาเป็นผู้จัดการให้ รายได้จากการรับงาน ก็ถือเป็นค่าตอบแทนที่เพียงเพ็ญเลี้ยงดูเขามาจนโตแต่รพีก็ไม่คิดว่าเพียงเพ็ญจะเห็นแก่เงิน จนลืมไปว่าเขาก็เป็นหลานคนหนึ่งเหมือนกัน ถ้าจะต้องทดแทนบุญคุณกันแบบนี้มันก็เป็นเรื่องที่มากเกินไปสำหรับรพี“ผมไม่คิดเลยว่าป้าเพียงเพ็ญจะใจร้ายกับผมได้ขนาดนี้” รพีพูดอยู่กับอกแกร่งของคิณณ์ ที่ยังคงกอดคนตัวบางเอาไว้แน่น ยิ่งเห็นว่ารพีเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด เขาเองก็ยิ่งใจคอไม่ดีไปด้วย“ผมรู้ว่าคุณเสียใจ แต่ในเมื่อเขาไม่ได้เห็นว่าคุณคือคนในครอบครัว คุณก็ควรจะตัดเขาออกไปจากความคิดให้หมด” เพราะการกระทำของเพียงเพ็ญมันไม่มีญาติคนไหนเขาทำกันกับคนที่ได้ชื่อว่าหลานหรอก“คุณยังมีผมนะ ผมจะอยู่กับคุณตรงนี้ จะไม่มีวันทำร้ายคุณเด็ดขาด” รพีเงยหน้าขึ้นมามองคนตรงหน้า คิณณ์ซับน้ำตาที่อาบแก้มออกอย่างแผ่วเบา“เลิกร้องไห้ได้แล้วนะ ตาช้ำหมดแล้วเนี่ย” เขาบอกกับคนที่ร้องไห้จนตาบวมช้ำ
เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ บทที่31
“ชอบความรุนแรงใช่มั้ย? เดี๋ยวป๊าจะจัดให้” ทรงพลยังคงปากดี ทั้ง ๆ ที่ยังมีแผลอยู่ที่ศีรษะ“ไปทำแผลก่อนมั้ยครับท่าน” ลูกน้องอีกคนบอกกับนายตัวเองอย่างเป็นห่วงเพราะเลือดไหลไม่หยุด“กูขอจัดการกับมันก่อน พูดดี ๆ ไม่ชอบใช่มั้ย?” ทรงพลเดินไปหารพีที่ถูกลูกน้องของตัวเองล็อกตัวเอาไว้แต่ยังไม่ทันได้จัดการรพีให้หายเจ็บใจที่ทำให้ตัวเองต้องหัวแตก ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับคิณณ์และลูกน้อง“แกกล้ามากนะที่มาก่อเรื่องที่ถิ่นของฉัน” การ์ดของคิณณ์เข้าไปจัดการกับลูกน้องของทรงพลทั้งสองคน แล้วลากออกไปจากห้อง รพีรีบเดินไปหลบอยู่ข้างหลังคิณณ์ทันที“แกอีกแล้วเหรอ?” ทรงพลจำคิณณ์ได้ไม่ลืม เพราะคิณณ์คือคนที่เข้าไปช่วยรพีคราวก่อน แถมยังต่อยทรงพลจนหน้าเยิน แต่ที่ทรงพลไม่รู้ก็คือคิณณ์เป็นเจ้าของคาสิโน และบังกะโลนี้“อย่าบอกนะว่าแกเป็นเจ้าของคาสิโน”“ใช่! คิดจะเข้าถ้ำเสื้อ ก็ควรศึกษาเสียก่อนว่าเสื้อมันดุแค่ไหน เพราะไม่อย่างนั้นก็เหมือนเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่”“ถ้าแกทำอะไรฉัน แกเดือดร้อนแน่” ทรงพลขู่ ทั้ง ๆ ที่เวลานี้ตัวเองตกเป็นรองทุกทาง“ฉันไม่เดือดร้อนหรอก แค่จับแกไปโยนทิ้งกลางทะเลเรื่องก็เงียบแล้ว ไม่มีใครรู
เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ บทที่30
“คุณคิณณ์ครับ คนของเราเห็นท่านทรงพลมาที่บ่อนครับ” ทองพูนเข้ามารายงาน“มันมาทำไม?”“ไม่ทราบครับ เห็นมาเปิดห้องพักที่บังกะโล มีผู้ติดตามมาด้วยสองคน”พอรู้ว่าทรงพล นักการเมืองที่ครั้งหนึ่งเคยพารพีขึ้นโรงแรมคราวก่อนมาที่เกาะ คิณณ์ก็คิดว่าจะต้องมีจุดประสงค์ที่ไม่ดีอย่างแน่นอน และคนที่เขาเป็นห่วงในตอนนี้ก็คือรพี“รพีล่ะ ตอนนี้อยู่ที่ไหน?”“คนของเราที่ตามคุณรพีอยู่บอกว่าตอนแรกคุณรพีเข้าไปนั่งเล่นที่ร้านกาแฟ แต่พอหันกลับไปดูอีกทีคุณรพีก็หายตัวไปแล้ว ตอนนี้กำลังช่วยกันตามหาอยู่ครับ”“บ้าเอ๊ย!” คิณณ์ ทุบโต๊ะทำงานดังลั่น เพราะความโมโห ที่ลูกน้องปล่อยให้รพีคลาดสายตาไปได้ เพราะกลัวว่าอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีกับรพีขึ้นอีก“โทรเช็กว่าไอ้ทรงพลมันพักห้องไหน แล้วก็ให้คนของเราตามไปที่นั่น” พูดจบคิณณ์ก็รีบออกไปที่บังกะโลหลังคาสิโนทันที“ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?” รพีตกใจที่เห็นทรงพลที่นี่“แล้วป้าเพียงเพ็ญล่ะ อยู่ไหน?”“ที่นี่มีแค่ป๊าเท่านั้นแหละน้องพีไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้ว ป๊าว่าเราเข้ามาคุยกันในห้องก่อนจะดีกว่านะ” ทรงพลมองคนตรงหน้าด้วยสายตาหิวกระหายอย่างเปิดเผย เขายังอดเสียดายไม่ได้ที่ครั้งนั้นไม่ทันไม้ลิ้มล
เมื่อผมถูกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อ บทที่29
เมื่อเดินเล่นลัดเลาะจนสบายใจ รพีจึงเข้ามานั่งหาเครื่องดื่มเย็น ๆ ที่ร้านกาแฟ กับเค้กอีกหนึ่งชิ้น ภายในร้านกาแฟที่มองออกไปก็คือวิวทะเล รพีมองออกไปที่กลางทะเลสุดลูกหูลูกตา ทะเลแถบนี้สวยมาก ๆ น้ำสีฟ้าใส มองไกลออกไปมีเกาะเล็กน้อยกลางทะเล ทองพูนเคยเล่าให้เขาฟังว่า แถวนี้มีเกาะที่นักท่องเที่ยวชอบมาดำน้ำดูสัตว์ใต้ทะเล เพราะเป็นแหล่งของสัตว์แปลกตา และระบบนิเวศใต้ทะเลก็สมบูรณ์ เขาเองก็อยากไปที่นั่นเหมือนกันแต่ดูแล้วน่าจะยาก เพราะคิณณ์ไม่น่าจะพาเขาไปที่นั่นง่ายๆ เขางานยุ่งทุกวัน มีเรื่องให้ต้องจัดการแทบจะทุกชั่วโมง รพีเองก็แอบทึ่งในตัวของคิณณ์อยู่ไม่น้อย ที่เขาสามารถบริหารจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวเองจนมีทุกวันนี้ได้เป็นอย่างดีรพีนั่งคิดอะไรเพลิน ๆ จนกระทั่งมีสายโทรเข้าจากมือถือ ซึ่งมันเป็นเบอร์ที่เขาพยายามที่จะติดต่อกลับไปตลอดหนึ่งเดือนที่อยู่ที่นี่ แต่ก็ติดต่อไม่ได้สักครั้ง แต่อยู่ดี ๆ เพียงเพ็ญก็โทรกลับมาหาเขาเสียอย่างนั้น“ป้าเพียงเพ็ญ! ป้าอยู่ที่ไหน? ทำไมพีติดต่อป้าไม่ได้เลย มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” รพีถามคำถามรัว“พี ป้ามีปัญหานิดหน่อยน่ะ แล้วตอนนี้พีเป็นยังไงบ้าง”“เรื่องสัญญา กับเง
You may also like
เดี๋ยวก่อน! นายเป็นนายเอกไม่ใช่เหรอ!?
ชอบคนผมแดง1.1K viewsรักอันตราย (FWB: Friend With Benefits)
Saturnlonely 523.9K viewsก็แค่มีเมียเป็น..ผู้ชาย
LookDice2.4K viewsคนของข้าคือจอมมารไร้ใจ
นักเขียนบ้านนา1.2K viewsทะลุมิติมาในนิยายน้ำเน่าแต่ดันโดนพระเอกตามติด
Ferylin7988 viewsศิษย์ทรพี ชาตินี้ข้าจะไม่รักเจ้า
Sapphiros S. N.150 viewsเมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์
ไป๋หมิงอิ๋ง85 viewsองค์ราชทายาท จอมป่วน ลิขิตรัก เจ้าชาย ปีกนกสีน้ำเงิน
Lirigrhog676 views
