MasukShare
บทที่ 19
Bab terbaru
เมื่อภรรยาลับของมาเฟียอันตรธาน บทที่ 21
ฉัน "บังเอิญเจอ" ดอนนาเทลโลอีกครั้งที่เคาน์เตอร์เช็กอินของโรงแรมพนักงานต้อนรับสาวเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์พร้อมรอยยิ้มตามมาตรฐานวิชาชีพ"คุณเมอแร็งคะ ยินดีด้วยค่ะ คุณได้รับการอัปเกรดห้องพักเป็น ออโรร่า สวีท (Aurora Suite) ชั้นบนสุดฟรีโดยไม่มีค่าใช้จ่ายค่ะ"ฉันยกมือกดขมับตัวเองแน่นและสูดหายใจเข้าลึกๆจากนั้น ร่างที่แสนคุ้นเคยก็ก้าวสโลว์ไลฟ์มาหยุดยืนอยู่ข้างๆ ฉันดอนนาเทลโลยื่นหนังสือเดินทางของเขาให้พนักงานต้อนรับ"สวัสดีครับ ผมจองห้องไว้"เขาหันมาทางฉัน พลางทำสีหน้าซื่อตาใสราวกับเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ไม่มีส่วนรู้เห็นใดๆ ทั้งสิ้น"เอวริล บังเอิญจังเลยนะ""ฉันก็พักที่โรงแรมนี้เหมือนกัน"ให้ตายเถอะ หมอนี่ทำฉันหลุดขำออกมาจนได้ฉันหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ"ดอนนาเทลโลคะ ฉันไม่ต้องการให้คุณมาทำอะไรแบบนี้ทั้งนั้นค่ะ""ไม่ต้องการให้คุณมาอัปเกรดห้องพักให้""และไม่ต้องการให้คุณมาอยู่ใกล้ฉันในรัศมีสิบเมตรด้วย""เข้าใจไหมคะ?"เขายักไหล่นิดๆ อย่างไม่ยี่หระและไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด"เอวริล ฉันแค่อยากให้เธออยู่สบายๆ เท่านั้นเอง""เธอไม่ต้องรู้สึกกดดันหรอกนะ""อีกอย่าง โรงแรมน
เมื่อภรรยาลับของมาเฟียอันตรธาน บทที่ 20
ดอนนาเทลโลทำเพียงแค่จ้องมองฉันกลับมาด้วยใบหน้าหนาๆ ที่ไร้ซึ่งความสะทกสะท้าน ราวกับว่าต่อให้ฉันจะขุดคำพูดร้ายกาจคำไหนมาแซะ เขาก็ไม่สะดุ้งสะเทือนอีกต่อไปแล้วฉันเพิ่งตระหนักรู้ในวินาทีนั้นเองว่า การมานั่งต่อปากต่อคำกับผู้ชายคนนี้มันเป็นการเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์สิ้นดีฉันจึงหลับตาลง กดปรับเอนเบาะที่นั่ง แล้วเบนหน้าหนีไปทางหน้าต่าง ตัดขาดการรับรู้จากเขาโดยสิ้นเชิงเครื่องบินทะยานลอยลำอย่างราบรื่นอยู่เหนือม่านเมฆฉันแกล้งทำเป็นหลับไปแล้ว แต่กลับยังคงสัมผัสได้ถึงสายตาอันแรงกล้าของเขาที่จับจ้องมาไม่วางตาสายตาคู่คนนั้นมันช่างเข้มข้น ลากไล้ไปตามโครงหน้าด้านข้างของฉัน ไล่ตั้งแต่หน้าผาก จมูก จนกระทั่งมาหยุดนิ่งอยู่ที่ริมฝีปากมันทำให้ฉันรู้สึกรำคาญใจจนอยากจะบ้าตาย แต่ฉันก็ขืนใจตัวเองไว้ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาเด็ดขาดเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ฉันถึงได้ยินเสียงของเขาเอ่ยขึ้นมาแผ่วเบา“เอวริล”“ฉันขอถามอะไรเธอสักข้อได้ไหม?”“ที่เธอตัดสินใจหย่ากับฉัน... เป็นเพราะเธอรู้เรื่องที่ฉันส่งบอดี้การ์ดไปคอยคุ้มกันแอนเจลินาใช่ไหม?”ฉันลืมตาขึ้นแล้วหันไปสบตาเขาตรงๆ“นั่นมันก็แค่ฟางเส้นสุดท้ายต่างหากค่ะ”หลัง
เมื่อภรรยาลับของมาเฟียอันตรธาน บทที่ 19
หนึ่งเดือนต่อมา บาดแผลของดอนนาเทลโลสมานตัวดีขึ้นมากแล้วรอยแผลเหวอะหวะที่เคยลึกจนเห็นกระดูกในวันนั้น บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นรอยแผลเป็นสีจางๆตลอดทั้งเดือนนั้นฉันแวะไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลอยู่สองสามครั้ง โดยจะใช้เวลาเพียงแค่สิบนาทีสั้นๆ พูดคุยถามไถ่ตามมารยาท แล้วฉันก็ขอตัวกลับทันทีเขาไม่ได้พยายามจะรื้อฟื้นความหลังหรืออ้อนวอนขอให้ฉันกลับไปเลิกราและมันก็น่าเหลือเชื่อตรงที่ ความตึงเครียดระหว่างเราสองคนดูจะเบาบางลงไปหน่อยหนึ่งเมื่อเห็นว่าเขาปลอดภัยดีแล้ว ฉันจึงเตรียมตัวออกเดินทางท่องเที่ยวที่เคยถูกขัดจังหวะไว้เสียทีฉันจองตั๋วเครื่องบินมุ่งหน้าสู่ประเทศไอซ์แลนด์ และในวันก่อนออกเดินทาง ฉันก็แวะไปที่โรงพยาบาลเพื่อบอกลาเขาเป็นครั้งสุดท้าย“ดอนนาเทลโลคะ” ฉันเอ่ยขณะยืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย “พรุ่งนี้ฉันจะออกเดินทางแล้วนะ”รอยยิ้มของเขาพลันแข็งค้าง “เธอจะไปไหนงั้นเหรอ?”“ไอซ์แลนด์ค่ะ แล้วก็อาจจะเที่ยวรอบๆ แถบสแกนดิเนเวียต่อด้วย”“จะไปนานแค่ไหน?”ฉันยักไหล่ “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ บางทีถ้าเที่ยวจนเบื่อแล้วก็คงกลับมาเองแหละ”เขาเงียบเสียงไปสองสามวินาทีจากนั้นเขาก็พยักหน้ารับ แถมยังอุตส่าห์เ
เมื่อภรรยาลับของมาเฟียอันตรธาน บทที่ 18
ฉันจ้องมองถ้วยกาแฟในมือ สมองแล่นเร็วด้วยความสับสนฉันไม่เคยจินตนาการมาก่อนเลยว่าเรื่องราวในมุมมองของแอนเจลินาจะเป็นแบบนี้หลังจากนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดฉันก็เอ่ยปากพูดออกไป “แอนเจลินาคะ ขอบคุณมากนะคะที่เล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้ฉันฟังในวันนี้”“แต่... ฉันคงไม่สามารถเชื่อมันได้ทั้งหมดหรอกค่ะ”แอนเจลินาเงยหน้าขึ้น ดวงตายังคงคลอไปด้วยหยาดน้ำตายามที่เธอจ้องมองมาที่ฉัน“ถ้าดอนนาเทลโลรักฉันจริง ๆ ” ฉันเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบางเบาอันขมปร่า “มันเป็นไปไม่ได้เลยค่ะที่ฉันจะไม่รู้สึกถึงมันเลยตลอดสามปีที่ผ่านมา”“สัญชาตญาณของผู้หญิงเราน่ะรุนแรงจะตายไป”“ความเย็นชา ความละเลยของเขา... สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่การกระทำของคนที่กำลังตกหลุมรักหรอกค่ะ”“เพราะฉะนั้นแอนเจลินาคะ ฉันไม่อยากจะไปขุดคุ้ยหาความจริงแล้วล่ะว่าเขาจะรักหรือไม่รักฉัน บางทีเขาอาจจะรักจริงๆ ก็ได้ แต่มันไม่ได้สำคัญอีกต่อไปแล้วค่ะ”“สิ่งสำคัญในตอนนี้ก็คือ ความเจ็บปวดที่ฉันต้องเผชิญมาตลอดสามปี... มันคือเรื่องจริง”“และฉันไม่ได้หย่ากับเขาเพราะคุณหรอกนะคะ”น้ำตาพลันเอ่อล้นขอบตาของแอนเจลินาอีกครั้ง “เอวริล...”“แอนเจลินาคะ” ฉันยื่นมือออกไป
เมื่อภรรยาลับของมาเฟียอันตรธาน บทที่ 17
บ่ายวันรุ่งขึ้น แอนเจลินานั่งรออยู่ตรงโต๊ะติดริมหน้าต่างเรียบร้อยแล้วในยามที่ฉันผลักบานประตูร้านกาแฟเข้าไปเธอสวมเสื้อไหมพรมถักสีครีม รวบผมยาวสลวยไว้หลวมๆ และรีบหยัดกายลุกขึ้นยืนทันทีที่เธอเหลือบมาเห็นฉัน“เอวริล...” เธอเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว น้ำเสียงนั้นเจือไปด้วยกระแสความประหม่าและกังวลใจอย่างปิดไม่มิดฉันนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับเธอแล้วสั่งอเมริกาโนมาแก้วหนึ่งเราสองคนตกอยู่ในความเงียบงันกันครู่ใหญ่ ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบนั้นขึ้นมาในที่สุด“เอวริลคะ” แอนเจลินาสูดหายใจเข้าลึก “ที่ฉันนัดคุณมาในวันนี้ เพราะฉันอยากจะบอกคุณจากส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ... ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ”พูดจบ เธอก็ลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับให้ฉันเล็กน้อยฉันตกใจช็อกจนทำอะไรไม่ถูก รีบผึ่งมือส่งสัญญาณให้เธอนั่งลงทันที“แอนเจลินาคะ คุณไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้หรอกค่ะ”“ฉันจำเป็นต้องทำค่ะ” เธอขืนตัวดึงดัน ดวงตาคู่สวยเริ่มแดงก่ำ “วันนั้นบนเรือยอชต์ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าคุณคือภรรยาของดอนนาเทลโล ฉันพูดจาพล่ามออกไปตั้งมากมาย... คำพูดเหล่านั้นมันต้องกรีดใจและทำให้คุณเจ็บปวดมากแน่ๆ”“ฉันเล่าให้คุณฟังว่าเขาส่งบอดี้การ์ดมาคุ้ม
เมื่อภรรยาลับของมาเฟียอันตรธาน บทที่ 16
ตอนที่ดอนนาเทลโลถูกเข็นออกจากห้องผ่าตัด มันเป็นเวลาตีสามพอดีฉันนั่งอยู่บนม้านั่งตรงระเบียงทางเดิน เนื้อตัวยังคงเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดของเขาฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงยังอยู่ตรงนี้ฉันแค่... ไม่สามารถหักใจเดินจากไปได้จริงๆคุณหมอเดินออกมาและบอกกับฉันว่า “เขาพ้นขีดอันตรายแล้วครับ”ฉันระบายลมหายใจยาวเหยียดที่สั่นสะท้านออกมาด้วยความโล่งอกภายในห้องพักผู้ป่วยเงียบสงบ มีเพียงเสียงสัญญาณเตือนตึกๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอจากเครื่องวัดชีพจรหัวใจเท่านั้นดอนนาเทลโลนอนอยู่บนเตียง ร่างกายเต็มไปด้วยสายระโยงระยางจากท่อสารพัดชนิดใบหน้าของเขายังคงซีดเซียวราวกับเถ้าถ่าน ทว่าทันทีที่ฉันก้าวเท้าเดินเข้าไป ดวงตาของเขาก็ค่อยๆ ปรือเปิดขึ้นอย่างช้าๆเขาเฝ้ามองฉัน ริมฝีปากขยับไหวพยายามจะเปล่งเสียงฉันจำเป็นต้องโน้มตัวเข้าไปใกล้ๆ ถึงจะได้ยินเสียงของเขา“...เสื้อผ้าของเธอ”เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและอ่อนแรง “ไปเปลี่ยนซะเถอะ... เธอต้องหนาวแน่ๆ”ฉันตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังร้องไห้ จนกระทั่งสัมผัสได้ถึงหยาดน้ำตาอุ่นๆ ที่ไหลร่วงผ่านแก้มลงมามือของดอนนาเทลโล
Anda juga akan menyukai
เงารักนายมาเฟีย
พีชชี่6.7K Dibacaฝันไปเถอะตาข้างบ้าน เธอหาเรื่องผิดคนแล้ว
ลิออร่า ซี1.8K Dibacaวิวาห์ลวงรักเจ้าพ่อมาเฟีย
ม่านหมอก56.0K Dibacaเกิดใหม่เป็นเจ้าหญิงมาเฟียเสียอย่างนั้น
ไฟแรง2.4K Dibacaจมดิ่งในความเงียบของพวกเขา
โคโค่แจม3.5K Dibacaรักที่หายไปของเจ้าพ่อมาเฟีย
เมลิสซ่า ซี8.7K Dibacaของขวัญสั่งลาทั้งสี่ชิ้น แด่มาเฟียฟัลโคน
พิชชี่3.1K Dibacaเด็กสาวที่พวกเขาพามาแทนที่ฉัน
คาเรน ดับเบิ้ลยู2.6K Dibaca
