เกิดใหม่คราวนี้ ฉันขอบาย

ชาติที่แล้ว ฉันไม่อาจยอมรับได้ที่เผยเจ๋อหย่วนลำเอียงเข้าข้างซูหว่านฉิงและลูกชายของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า จึงตัดสินใจหย่ากับเขาอย่างเด็ดขาด

แต่หลังหย่าได้ไม่นาน ลูกสาวของฉันก็หมดสติล้มลงที่โรงเรียนโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ

แพทย์วินิจฉัยว่าเธอมีภาวะไตเสียหายอย่างรุนแรง และจำเป็นต้องเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนไตโดยด่วน

เมื่อมองดูค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดที่สูงลิ่ว รวมถึงคิวรอผู้บริจาคไตที่ไม่รู้ว่าจะต้องรออีกนานแค่ไหน โลกทั้งใบของฉันก็พังทลายลงทันที

ฉันรีบไปหาเผยเจ๋อหย่วนอย่างคนเสียสติ แต่กลับถูกซูหว่านฉิงขวางไว้หน้าคฤหาสน์ม็อค

“เธอกับเขาหย่ากันแล้ว ไม่มีสิทธิ์ก้าวเข้ามาที่นี่อีก ฉันแนะนำว่ารีบกลับไปจะดีกว่า”

ตอนนั้นซูหว่านฉิงได้พาลูกชายย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์แล้ว เธอได้รับทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นของฉัน และมองฉันด้วยสายตาหยิ่งยโสเหนือกว่า

“ขอร้องล่ะ ให้ฉันได้เจอเผยเจ๋อหย่วนสักครั้ง ลูกสาวของพวกเรากำลังอยู่ในห้องฉุกเฉิน!”

ฉันอ้อนวอนอย่างสิ้นหวัง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงเสียงหัวเราะเยาะของซูหว่านฉิง

“ลูกสาวของเธอจะเป็นหรือตาย มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราด้วย?”

ร่างกายของฉันเย็นไปทั้งตัว ได้แต่โต้กลับอย่างอ่อนแรง

“เผยเนี่ยนเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเขา เขาไม่มีทางมองดูเธอตายต่อหน้าต่อตาแน่…”

ซูหว่านฉิงกลับหัวเราะเยาะออกมา

“แล้วไงล่ะ? ซูหยางก็เป็นลูกชายแท้ ๆ ของเขาเหมือนกัน!”

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของฉัน ซูหว่านฉิงก็ก้าวเข้ามาใกล้อีกหนึ่งก้าว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยความอาฆาตร้าย

“คืนก่อนที่เขาจะแต่งงานกับเธอ เผยเจ๋อหย่วนทิ้งเธอแล้วมาหาฉัน พวกเราดื่มกันจนเมา และคืนนั้นเองที่ทำให้ฉันท้องซูหยาง…”

“เธอกับลูกสาวของเธอแย่งที่ของพวกเรามาตั้งนาน ตอนนี้ออกไปแล้ว ฉันจะยอมให้กลับมาอีกได้ยังไงอีก?”

เหงื่อเย็นไหลชุ่มไปทั้งตัว ในหูมีแต่เสียงวิ้งๆ ดังอื้ออึงไปหมด

ที่แท้เผยเจ๋อหย่วนก็ทรยศหักหลังฉันมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

เพราะโดนซูหว่านฉิงขัดขวาง แม้กระทั่งลมหายใจสุดท้ายของฉันก็ไม่ได้เจอหน้าเผยเจ๋อหย่วน และลูกสาวของเราก็ต้องจากไปอย่างทรมานในโรงพยาบาลด้วยภาวะไตวาย

เมื่อกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ฉันจะไม่เสียเวลาหึงหวงหรือแข่งขันกับซูหว่านฉิงอีก แต่จะทุ่มเททุกอย่างให้ลูกสาว

ฉันไม่สนใจการยั่วยุของซูหว่านฉิงอีกต่อไป ต่อให้เธอใช้ข้ออ้างที่งี่เง่าหลอกเผยเจ๋อหย่วนออกไปจากฉันครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันก็จะแกล้งทำเป็นไม่รู้

ฉันไม่โวยวายและไม่ชวนทะเลาะ ทำเพียงแค่พาลูกสาวไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลเป็นอันดับแรก จนได้ใบตรวจวินิจฉัยโรคไตวายของลูกมาไว้ในมือก่อนล่วงหน้า

หลังเห็นผลวินิจฉัย เผยเจ๋อหย่วนก็ยกเลิกประชุมทั้งหมดอย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้น ก่อนจะโทรหาผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนม็อคด้วยตัวเอง

“รีบหาไตที่เข้ากันได้ทันที เตรียมการผ่าตัดให้พร้อม ลูกสาวของฉันต้องได้รับสิ่งที่ดีที่สุดทุกอย่าง!”

ในเวลาอันรวดเร็ว ลูกสาวก็ถูกย้ายเข้าพักในห้องผู้ป่วย VIP ของโรงพยาบาลเอกชน เผยเจ๋อหย่วนยังตามตัวศัลยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าจากอิตาลีมาเป็นแพทย์เจ้าของไข้ผู้ลงมือผ่าตัดให้ลูกสาวฉันด้วยตัวเอง

ตอนนี้เหลือเพียงแค่รอจับคู่ไตที่เข้ากันได้ ลูกสาวของฉันก็จะได้เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนไตทันที

ชาตินี้ ลูกสาวของฉันจะต้องได้รับการรักษาทันเวลาอย่างแน่นอน จะไม่มีวันต้องตายอย่างน่าเวทนาเหมือนชาติที่แล้วอีก

ในขณะที่ฉันนั่งอยู่ข้างเตียง คอยจัดผ้าห่มให้ลูกสาว ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเผยเจ๋อหย่วนก็ดังขึ้น

บนหน้าจอปรากฏชื่อที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี

ซูหว่านฉิง

เผยเจ๋อหย่วนชะงักไปเล็กน้อย เขาเงียบไปไม่กี่วินาทีก่อนจะกดรับสาย

ปลายสายมีเสียงร่าเริงของซูหยาง ลูกชายของซูหว่านฉิงดังขึ้นมา

"คุณอาเผยครับ! คุณอาสัญญาแล้วนะว่าจะพาผมไปซ้อมยิงปืนที่สนามยิงปืนใต้ดิน คุณอาบอกว่าลูกผู้ชายต้องยิงให้ได้สิบแต้มเต็มทั้งร้อยนัด!"

สามีของฉันวางสาย แล้วหันมามองลูกสาวที่นอนอยู่บนเตียง

เด็กน้อยใบหน้าซีดเซียว ข้อมือยังคงมีผ้าพันแผลจากรอยเข็มน้ำเกลือพันเอาไว้

เธอเคยอ้อนวอนขอให้ผู้เป็นพ่อพาไปขี่ม้าหรือไปเที่ยวทะเลด้วยกันนับครั้งไม่ถ้วน

แต่เผยเจ๋อหย่วนมักจะพูดแค่ว่า

“พ่อยุ่งมาก”

ครั้งนี้ เขากลับยอมย่อตัวลงมาข้างเตียงพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลขึ้นอย่างเหนือความคาดหมาย

"เนี่ยนเนี่ยนเป็นเด็กดีนะ ให้แม่ดูลูกรักษาตัวอยู่ที่นี่ก่อน โอเคไหม? ไว้ลูกหายดีเมื่อไหร่ พ่อจะพาไปเล่นสกีที่สวิตเซอร์แลนด์นะ"

ฉันมองลูกสาวอย่างเป็นกังวล เพราะรู้ดีว่าเธอโหยหาความรักจากพ่อมากเพียงใด

ทุกครั้งที่เผยเจ๋อหย่วนปฏิเสธคำขอของเธอเพราะซูหยาง เธอมักแอบร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่มเป็นเวลานาน

แต่ครั้งนี้ ลูกสาวกลับเบี่ยงตัวหลบมือของเขา และพูดตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเบาๆ ว่า

“ไม่เป็นไรค่ะพ่อ พ่อไปทำธุระเถอะ มีแม่อยู่เป็นเพื่อนหนูก็พอแล้ว”

ใบหน้าของเผยเจ๋อหย่วนฉายแววตกตะลึงไปวูบหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่ลูกสาวปฏิเสธที่จะให้เขาเข้าใกล้

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง

หลังจากเผยเจ๋อหย่วนจากไป ลูกสาวก็มองมาที่ฉันอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“แม่คะ ครั้งนี้หนูจะไม่แย่งพ่อกับซูหยางแล้ว หนูจะมีชีวิตรอดไหมคะ?”

น้ำตาของฉันไหลออกมาทันที ที่แท้ลูกสาวของฉันก็กลับมาเกิดใหม่ด้วยกันเหมือนกัน

ฉันโอบกอดเธอไว้แน่น น้ำเสียงสะอื้นและสั่นเครือจนแทบควบคุมไม่ได้

"ได้สิลูกรักของแม่ รอให้หนูผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ แม่จะพาหนูหนีไปจากเมืองนี้ หนีไปจากตระกูลนี้เอง"

“จากนี้ไป จะไม่มีวันกลับมาที่นี่อีกแล้ว"