LOGINShare
บทที่ 4
Latest chapter
เมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย บทที่ 10
ในห้องรับรองขาออก หน้าจอโทรศัพท์ของฉันสว่างขึ้น คำว่า “แม่” ปรากฏอยู่บนนั้นทันทีที่ฉันรับสาย เสียงกรีดร้องก็ดังทะลุลำโพง “ฟิโอน่า คาร์เตอร์ นังลูกเนรคุณ! หลักสูตรกระบวนการยุติธรรมของน้องชายแกลงโทษภาคทัณฑ์เขาแล้ว! เรื่องบ้า ๆ ของแกไวรัลไปทั่วเน็ต! แกทำลายน้องชายตัวเอง พอใจหรือยัง?!”จากนั้นมีเสียงยื้อยุดกันดังมาจากปลายสาย“แม่ พอเถอะ...” เสียงไคล์ดังผ่านโทรศัพท์ เหนื่อยล้าและไร้ร่องรอยความทะนงตัวแบบเดิม “ผมก่อเรื่องนี้เอง ผมโทษใครไม่ได้ ฟิโอน่า... ผมขอโทษ”เขาวางสายฉันเอนหลังพิงเก้าอี้ในห้องรับรองขาออก มองจี้คาเมโอที่ซ่อมกลับคืนในมืออย่างเงียบงันคุณย่าคะ หลังจากท่านจากไป พวกเขายิ่งรักหนูน้อยลงกว่าเดิมฉันเปิดรายชื่อผู้ติดต่อ บล็อกทุกเบอร์ของครอบครัวนั้น ก่อนเปิดแอปธนาคารและตั้งโอนเงินอัตโนมัติเดือนละสามร้อยดอลลาร์เป็นค่าเลี้ยงดูพ่อแม่นั่นคือจำนวนขั้นต่ำตามกฎหมาย และจะเป็นสายสัมพันธ์เดียวที่เหลือระหว่างเรากับพวกเขานับจากนี้ เราไม่ติดค้างอะไรกันอีกหนึ่งเดือนต่อมา โซฟีส่งข้อความสุดท้ายมาให้ฉันวิเวียนถูกขึ้นบัญชีดำจากทั้งวงการส่วนเดเร็ก หลังล้มละลาย เขายอมรับการขายทอดทรั
เมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย บทที่ 9
การจากไปของฉันเหมือนการรื้อเสารับน้ำหนักต้นสุดท้ายออกจากบริษัทของเดเร็กฉันไม่ได้เอาเงินไปแม้แต่เซ็นต์เดียว แต่ฉันนำซอร์สโค้ดทั้งหมดของโปรเจกต์หลัก และสิทธิ์ความเป็นเจ้าของผลงานทั้งหมดที่เกี่ยวข้องไปด้วยฉันสร้างมันขึ้นมาจากคืนที่อดหลับอดนอนนับไม่ถ้วนจนเกินขีดจำกัด พวกเขาแม้แต่จะอ่านโค้ดให้เข้าใจยังทำไม่ได้ นับประสาอะไรกับสร้างมันขึ้นใหม่เมื่อลูกค้ารายใหญ่รู้ว่าโปรเจกต์ที่วิเวียนใส่ชื่อตัวเองไว้เป็นเพียงเปลือกกลวง พวกเขาก็ถอนเงินทุนออกทีละรายและในโลกธุรกิจ จูเลียนเด็ดขาดและไร้ปรานีกว่าที่ฉันเคยจินตนาการภายในเวลาไม่ถึงสองสัปดาห์ เขาตัดทุกเส้นเลือดใหญ่ในห่วงโซ่อุปทานของเดเร็ก จนอีกฝ่ายติดอยู่ในทางตันไร้ทางออกเดเร็กถูกเรียกค่าปรับจากการผิดสัญญามหาศาล กระแสเงินสดทั้งหมดของเขาพังทลายห้องทำงานที่วิเวียนเคยยึดครอง ห้องที่เหม็นกลิ่นน้ำหอมราคาถูก ถูกปิดตายด้วยประกาศคำสั่งศาลสีขาวสะอาดเดเร็กล้มละลาย แบกหนี้ที่ชั่วชีวิตก็คงใช้ไม่หมดค่ำคืนก่อนฉันเดินทางออกนอกประเทศ ฝนเริ่มตกลงมาเหนือเมืองอีกครั้งจูเลียนกับฉันเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ มุ่งหน้าไปสนามบินใต้แสงสลัวของไฟถนน มีร่างหนึ่งก
เมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย บทที่ 8
ฮีตเตอร์ในรถเปิดอยู่ จูเลียนยัดลาเต้ร้อนใส่มือฉัน กลิ่นเข้มขมช่วยขับไล่ความหนาวชื้นนอกหน้าต่าง พายุที่ก่อตัวมานานในที่สุดก็เริ่มกระหน่ำโทรศัพท์ฉันสั่นไม่หยุดโซฟี แกรนต์ พนักงานต้อนรับที่ฉันเคยสนิทด้วยในบริษัท แอบเริ่มไลฟ์สดในกลุ่มแชตพนักงานบนหน้าจอ เดเร็กกวาดแล็ปท็อปสีชมพูและตุ๊กตาคริสตัลของวิเวียนลงจากโต๊ะในคราวเดียว ท่ามกลางเสียงกรีดร้องแหลม เขาบีบคอวิเวียน“ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น... ทำไมถึงขังฟิโอน่าไว้ในนั้น เธอรู้ว่ารางวัลนั้นสำคัญกับเธอแค่ไหน!” ดวงตาเดเร็กแดงจัดราวกับจะมีเลือดไหล เส้นเลือดบนหลังมือปูดชัด “รู้ไหมว่าเพราะเธอ ฟิโอน่าถึงไม่ได้บอกลาคุณย่าเป็นครั้งสุดท้าย?! วิเวียน เธอเป็นบ้าอะไรไปวะ?!”วิเวียนข่วนแขนเขา เล็บกรีดหลังมือจนเป็นรอยเลือดเมื่อทุกอย่างถูกเปิดโปงจนปฏิเสธไม่ได้ ในที่สุดเธอก็เลิกแกล้งทำ เธอไอออกมา “แล้วไงล่ะ?!”เธอไอแล้วถลึงตามองเดเร็ก สีหน้าเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย “ทำไมเธอถึงต้องดีกว่าฉัน? ทำไมเธอถึงต้องมีแฟนที่โง่จนทุ่มเทให้เธอขนาดนั้น? ฉันอยากทำลายเธอ เธอไม่มีสิทธิ์มีชีวิตที่ดีกว่าฉัน!”“แต่เดเร็ก คุณมีสิทธิ์อะไรมาถามฉัน?” วิเวียนผลักเขาออก แล้วชี้ห
เมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย บทที่ 7
สามวันต่อมา ฉันเซ็นเอกสารรับรองทรัพย์สินชุดสุดท้ายที่ต้องจัดการก่อนเดินทางออกนอกประเทศเสร็จทันทีที่ก้าวออกจากสำนักงานทนาย เดเร็กกับไคล์ก็เข้ามาขวางทางใต้ตาเดเร็กคล้ำเป็นวง มีหนวดเคราขึ้นตามกราม เสื้อเชิ้ตยับย่น เขาดูโทรมและอ่อนล้าเขาจับข้อมือฉัน น้ำเสียงแหบพร่า “ฟิโอน่า หลายวันมานี้เธอไปอยู่ไหนมา แล้วที่จูเลียนพูดหมายความว่ายังไง”ก่อนฉันจะสะบัดมือเขาออก เขาก็รีบร้อนอธิบายตัวเอง น้ำเสียงมีความหลอกตัวเองที่แม้แต่เขาก็อาจไม่ทันสังเกต “ตอนฉันกลับไป ฉันถามวิเวียนแล้ว เธอสาบานทั้งน้ำตาว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”เขามองฉัน และอย่างน่าประหลาด น้ำเสียงยังแฝงการกล่าวโทษ “ฟิโอน่า วิเวียนขี้กลัวขนาดไม่กล้าเหยียบแมลงด้วยซ้ำ จะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง เธอสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันมาหลายปี เธอก็รู้จักเธอดี อย่าให้คนนอกอย่างจูเลียนมายุแยงให้เธอเกลียดวิเวียน”ฉันมองเขารีบร้อนปกป้องวิเวียนอย่างสุดใจ จนไม่มีแรงแม้แต่จะโกรธฉันหยิบกองเอกสารออกจากกระเป๋าแล้วปาใส่หน้าเขา “ขี้กลัวงั้นเหรอ เงินสามร้อยดอลลาร์มาจากไคล์ ส่วนอีกหนึ่งพันคือเงินมัดจำของวิเวียน สำหรับคลิปตอนฉันกำเริบเพราะกลัวที่แคบ”เอ
เมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย บทที่ 6
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฉุน ๆ ผสมกับกลิ่นไม้ซีดาร์อ่อนจาง ฉันลืมตาขึ้นเห็นเพดานสีขาวเย็นชาของห้องพักผู้ป่วยมือขวาของฉันถูกกอบกุมไว้ในมือใหญ่ที่อบอุ่นจูเลียน รีดนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง ยังสวมเสื้อสูทอยู่ เนกไทของเขาคลายออก ดวงตาแดงก่ำเมื่อเห็นฉันลืมตา เขาไม่ได้ถามคำไร้ประโยชน์อย่าง “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม”เขาเพียงจัดผ้าห่มให้ฉัน ปลายนิ้วลูบผ้าก๊อซบนหลังมืออย่างแผ่วเบา “ตอนนี้คุณปลอดภัยแล้ว ผมอยู่ตรงนี้”ฉันมองดวงตาแดงก่ำอ่อนล้าของเขา ปลายจมูกร้อนผ่าวห้าปีทุกครั้งที่ฉันปวดประจำเดือน เดเร็กจะบอกเพียงให้นอนไป แล้วบ่นว่าฉันสำออยหากกินยาแก้ปวดแต่คนจากอดีตของฉันคนนี้ กลับรับทุกเสี้ยวของฉันที่เกือบแตกสลายอยู่ในความมืดไว้ได้จูเลียนมองใบหน้าสงบนิ่งของฉันครู่หนึ่ง ก่อนหยิบแท็บเล็ตข้างตัว “ผมตรวจสอบทุกอย่างแล้ว”เขาแตะไฟล์เสียง น้ำเสียงทุ้มต่ำและระมัดระวัง “ฟิโอน่า สิ่งนี้อาจฟังยาก แต่คุณจำเป็นต้องฟัง”แถบความคืบหน้าเริ่มเคลื่อนในห้องผู้ป่วยอันเงียบสงัด เสียงแฟรงก์ที่หวาดกลัวและปนสะอื้นดังขึ้น “ไอ้เด็กไคล์นั่นเป็นคนสั่งเรา! มันให้เงินเราสามร้อยดอลลาร์ ให้ย้ายน้องสาวมันไปขังในห้องใต้ด
เมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย บทที่ 5
“คุณเป็นใคร”คนที่ขดตัวอยู่มุมห้องไม่ใช่ฟิโอน่า แต่เป็นแฟรงก์ ใบหน้าของเขาแดงบวมจากการถูกทำร้ายเขากอดตัวสั่นเทิ้มอยู่บนพื้น ร้องไห้โหยหวน “อย่าตีผมอีกเลย... ได้โปรด หยุดเถอะ! ขอร้อง!”หัวใจเดเร็กดิ่งวูบ เขาพุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อแฟรงก์ ดวงตาแดงก่ำ “เธออยู่ไหน?! ฟิโอน่าอยู่ที่ไหน?!”ไคล์พุ่งเข้ามาเตะแฟรงก์เข้าที่ชายโครงอย่างแรง “พี่สาวฉันอยู่ไหน ถ้าแกแตะต้องเธอ ฉันจะทำให้แกเน่าอยู่ในคุกไปทั้งชีวิต!”“ผมไม่ได้แตะต้องเธอ... ผมไม่เคยแตะเธอเลย!” แฟรงก์ร้องไห้สะอึกสะอื้น เลือด น้ำตา และน้ำมูกไหลเต็มหน้า “มีผู้ชายใส่สูทคนหนึ่งอุ้มเธอออกไป!”นิ้วของเดเร็กเริ่มสั่นผู้ชายใส่สูท?“เดี๋ยวก่อน... เขาบอกให้เอานี่ให้พวกคุณ!” แฟรงก์ล้วงกระเป๋าด้วยมือสั่น ๆ แล้วหยิบกระดาษเปื้อนเลือดออกมา “เขาบอกให้ผมส่งให้พวกคุณ ถ้าอยากเจอเธอ ให้ไปตามที่อยู่นี้!”เดเร็กกระชากกระดาษไป ลายมือบนกระดาษแข็งกระด้างคมกริบจนร่างเขาเริ่มสั่น “ฉันแค่อยากขู่เธอเท่านั้น...”ไคล์ถอยหลังเซไปก้าวหนึ่ง เสียงแตกพร่า “พี่... พี่สาวผมเป็นอะไรหรือเปล่า”ในตอนนั้น โทรศัพท์ในกระเป๋าเดเร็กก็ดังขึ้นกะทันหันบนหน้าจอขึ้นชื่อวิเวี
You May Also Like
ความรักค่อย ๆ จางหายไป
เสี่ยวซื่อเว่ย6.4K viewsหน้าหนาวไร้ไออุ่น
หานชวน5.6K viewsยามหิมะร่วงโรย
นิจนิรันดร์13.5K viewsหลังถูกเมิน ฉันยอมหย่า
หลากอารมณ์14.0K viewsมอบทั้งชีวิตให้เขาแล้ว ชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้คู่กัน
แมวกวัก558 viewsสามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้
ซานซินเอ้อร์อี้6.8K viewsเก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว
ฤดูใบไม้ร่วง1.8K viewsแม่ทัพบีบให้รับภรรยาเอกร่วม ข้าเลยไล่ฟาดไม่ยั้ง
มู่หือ9.3K views
