Se connecterPartager
11
Date de publication:
2026-02-19 19:24:36เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…
11
ตลอดระยะเวลาสามวันที่ซ่งลี่อินนั่งรถไฟมานั้น เธอไม่ได้มีปัญหาในการเดินทางแต่อย่างใด เธอเลี่ยงที่จะออกไปเจอคนให้น้อยที่สุด
เธอเลือกที่จะนำอาหารในมิติออกมากิน เพราะในห้างมิติของเธอนั้นมีอาหารมากมายที่เธอสามารถเลือกกินได้ แต่เธอก็เลือกแบบที่กินง่ายๆและกลิ่นไม่แรง เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเรียกความสนใจจากคนอื่นด้วยกลิ่นของอาหาร
เมื่อมาถึงปลายทางในเวลาแปดดมงเช้า ซ่งลี่อินก็เดินออกมาจากสถานีเพื่อหาบ้านเช่า เธอคิดว่าถ้าไม่น่าจะหาซื้อบ้านได้ภายในวันนี้
และเธอเองก็อยากที่จะสำหรวจพื้นที่เสียก่อน ว่าส่วนไหนของเมืองนั้นเป็นทำเลที่ดีเยี่ยม
ซ่งลี่อินพร้อมกับลูกชายตัวน้อย เลือกที่จะเดินไปที่ร้านบะหมี่แห่งหนึ่ง ร้านนี้ดูจากภายนอกแล้ว น่าจะรสชาดดี เพราะคนที่ต่อแถวรอนั้นมีมากจนล้นออกมานอกร้าน
ซ่งลี่อินรอไม่นานก็ได้เข้ามาที่ด้านใน โตีะที่นั่งในร้านนี้ ไม่ได้เหมือนกับร้านทั่วไป เพราะเป็นโต๊ะตัวยาวที่สามารถนั่งรวมกันได้ แต่ดีที่เก้าอี้นั้นเป็นของใครของมันไม่ได้เป็นตัวอยาวดั่งเช่นโต๊ะ
เธอสั่งบะหมี่น้ำหนึ่งชาม รอไม่นานอาหารก็มาเสริฟ ซ่งลี่อินลงมือกินโดยการที่เธอนั้นชิมน้ำซุปก่อน เมื่อน้ำซุปเข้าปากไปแล้ว ลี่อินก็พยักหน้าพอใจ อืม..น้ำซุปใช้ได้
ระหว่างที่ซ่งลี่อินทานบะหมี่อยู่นั้น เธอเองก็หยอกล้อลูกชายไปด้วย ดีที่ซือซือนั้นไม่ร้องกินบะหมี่กับเธอด้วย ไม่อย่างนั้นคงวุ่นวายกันน่าดู
“ซือซือครับ ลูกหิวนมหรือเปล่า”
“หม่ำๆๆ” ตอนนี้ซือซือสามารถเอ่ยคำว่าหม่ำๆได้แล้ว เพราะลี่อินมักจะใช้คำนี้พูดกับลูกชายบ่อยๆ จึงทำให้เขานั้นจำคำนี้ได้
“ฮ่าๆๆ ถ้าอย่างนั้นก็รอแม่แปปเดียวนะครับ แม่จะชงนมให้กิน” ซ่งลี่อินไม่กินบะหมี่ในชามต่อแล้ว เพราะเธอนั้นอิ่มมาก เถ้าแก่ร้านนี้ให้เยอะ จนเธอไม่สามารถที่จะทานได้หมด
เมื่อซือซือกินนมเสร็จแล้ว ซ่งลี่อินก็ออกไปคิดเงินที่หน้าร้าน
“เถ้าแก่คะ ที่นี่พอที่จะมีโรงแรมให้เช่าบ้างหรือเปล่าคะ” ระหว่างทีซ่งลี่อินทานบะหมี่อยู่ก็คิดถึงเื่องการพักอยู่ที่โรงแรมมากกว่าบ้านเช่า เธอจึงตัดสินใจที่จะพักโรงแรมแทน
“มีสิ เธอเดินไปทางทิศเหนือแค่สองช่วงถนนก็เจอแล้วล่ะ” เถ้าแก่ร้านบะหมี่มองหน้าซ่งลี่อิน ก่อนที่จะบอกที่ตั้งของโรงแรม
“ขอบคุณเถ้าแก่มากนะคะ”
ซ่งลี่อินใช้เวลาเดินไม่นานก็เจอโรงแรมที่เถ้าแก่ร้านบะหมี่บอก โรงแรมนี้เป็นโรงแรมของัฐที่มีขนาดที่ค่อนข้างใหญ่ ดูจากภายนอกแล้วค่อนข้างที่จะมีมาตฐานมากทีเดียว
“สวัสดีค่ะ ฉันต้องการเช่าห้องค่ะ” เมื่อเดินเข้ามาด้านใน ซ่งลี่อินก็พูดกับพนักงานที่ยืนอยู่หลังโต๊ะ ซึ่งเธอเดาว่าน่าจะเป็นพนักงานของโรงแรม
“ไม่ทราบว่าลูกค้าต้องการพักกี่วันหรือคะ” พนักงานหญิงที่ยืนอยู่ รีบเอ่ยถามขึ้นมาทันที
“3 วันค่ะ” ซ่งลี่อินคิดว่าจะพักที่นี่เพียงแค่สามวันเท่านั้น
“ค่าเช่าจะอยู่ที่วันละ 5 หยวนค่ะ ลูกค้าสะดวกชำระเลยหรือเปล่าคะ” ซ่งลี่อินที่ได้ยินค่าห้องพัก เธอก็ไม่ได้คิดมากอะไ เพราะอย่างไรแล้ว ที่นี่ก็เป็นที่เดียวที่เธอว่ามันน่าจะปลอดภัยที่สุดสำหรับเธอ
“ได้ค่ะ” เมื่อซ่งลี่อินจ่ายเงินเียบร้อยแล้ว ก็มีพนักงานมาพาเธอขึ้นไปที่ห้อง ดีที่ห้องของเธอนั้นอยู่เพียงชั้นสอง จึงไม่ได้ลำบากในการขึ้นลงมากนัก
ซ่งลี่อินคิดว่าวันนี้เธอจะพักผ่อนสักวันก่อนที่พรุ่งนี้เธอจะออกไปหาบ้านเช่า หรือซื้อบ้านสักหลัง ถ้าหากว่าบ้านหลังนั้นอยู่ในทำเลที่ดี เธอก็จะไม่ลังเลที่จะซื้อ
เช้าวันนี้ซ่งลี่อินเดินออกมาที่ด้านหน้าของโรงแรม เพื่อจ้างรถที่สามารถพาเธอไปที่สำนักงานขายที่ดิน เธอที่เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวและยังมีลูกน้อย และเธอไม่รู้จักใคร ไม่สามารถที่จะไปที่ไหนคนเดียวได้ การว่าจ้างรถจึงเป็นเรื่องที่สมควรที่สุด
"คุณมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ" พนักงานที่อยู่ด้านหน้า เข้ามาถามซ่งลี่อิน เพราะเห็นว่าเธอออกมายืนอยู่ที่ตรงนี้แล้วหันมองซ้ายมองขวาเหมือนกับต้องการอะไร
“ฉันมองหารถรับจ้างค่ะ คุณพอจะบอกฉันได้หรือเปล่าคะ”
“รถรับจ้างอยู่ทางด้านนั้นครับ คุณรออยู่ตรงนี้เดี๋ยวผมจะเป็นคนไปเรียกมาให้คุณเอง” พนักงานชายคนนั้นพูดจบก็วิ่งออกไปทันที
Dernier chapitre
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 114
“ดีสิ ในตาของพี่มีแต่เธอเท่านั้น” เสวียนเหลียนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน สายตาที่เขานั้นส่งให้เธอนั้นมันแสดงออกมาทุกอย่างว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นมันจริงทุกคำพูด“มีซินซินด้วย”“ซานซานด้วย” สองแฝดที่เห็นว่าพ่อแม่กำลังรักกันก็ขอมีส่วนร่วมด้วยทันที**********“ลูกหลับแล้วหรือคะ” ฮวาเหมยที่เดินออกมาขากห้องน้ำก็เห็นว่าสามีนั้นนอนอยู่บนที่นอนแล้ว เธอจึงเดินไปนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งเพื่อทาครีมบำรุง“ครับ วันนี้หลับง่ายสงสัยจะเล่นเหนื่อย” ปากก็พูดกับภรรยาแต่สายตานั้นกลับจับจ้องไปที่ชุดนอนบางเบาที่ภรรยาสวมใส่อยู่“อุ้ย!!” ฮวาเหมยร้องขึ้นเมื่อเธอก้มลงไปทาโลชั่นที่ขากลับพบว่าเธอถูกสวมกอดจากทางด้านหลัง“อืม…หอมจัง” เสวียนเหลียนซุกไซร้ไปที่ซอกคอของภรรยาด้วยความมึนเมา“ก็ฉันพึ่งอาบน้ำมานี่คะ อ๊ะ..อย่าพึ่งค่ะ” “เรามาทำน้องให้เจ้าแฝดกันดีกว่านะ..”“ได้ที่ไหนกันล่ะคะ พี่เหลียนลืมไปหรือเปล่าว่าตอนนี้มีนโยบายลูกคนเดียว”“พี่รวย…”“อื้อ…” ฮวาเหมยครางออกมาเมื่อเธอถูกจับโยนขึ้นเตียงแล้วคนเป็นสามีก็จับเธอถ่างขาออกแล้วมุดหน้าลงไป ตั้งแต่หลังแต่งงานสามีของเธอก็ขอให้เธอใส่แค่ชุดนอนส่วนชั้นในนั้นไม่ต้องใส่ เพราะเขาขี
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 113
ฮวาเหมย ข้ามประตูสู่ยุค7039 บทส่งท้ายการแต่งงานระหว่างเสวียนเหลียนและฮวาเหมยนั้นถูกจัดขึ้นที่ตระกูลเสวียน หรือจะเรียกว่า คฤหาสน์ ก็คงจะถูกต้องมากกว่าเพราะมันช่างกว้างขวางเสียเหลือเกิน ที่เสวียนเหลียนและฮวาเหมยจัดงานแต่งงานที่นี่ ก็เพราะต้องการมีความทรงจำเกี่ยวกับวันแต่งงานที่บ้านหลังนี้ ถึงแม้ตอนแรกคิดว่าจะจัดงานที่โรงแรม แต่เมื่อคนทั้งคู่ไม่ได้ต้องการที่จะจัดงานแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ การจัดงานที่บ้านนั้นจึงดีที่สุด ถึงแม้ว่าคนตระกูลถัง (ตระกูลของแม่เสวียนเหลียนหรือก็คือครอบครัวท่านนายพลถัง)จะคัดค้านก็ตาม เพราะเขาเองก็มีหน้าที่การงานที่ดีและรู้จักคนมากมาย ในเมื่อหลานชายแต่งงานทั้งทีเขาเองก็อยากที่่จะประกาศให้คนได้รับรู้ แต่เมื่อบ่าวสาวให้เหตุผลทุกคนก็ยอมรับได้ จึงไม่มีใครคัดค้านเรื่องการจัดงานอีกคนที่มาร่วมงานแต่งนั้นก็มีเพียงแค่คนสนิท นับๆดูแล้วก็มีประมาณ 40-50 คนเท่านั้น งานแต่งงานของคนทั้งคู่นั้นผ่านไปด้วยความเรียบง่าย พอถึงฤกษ์ยามที่ดีคนทั้งคู่ก็ลงชื่อในเอกสารรับรองความเป็นสามีภรรยา ซึ่งเจ้าหน้าที่ที่รู้จักกันก็จัดการเรื่องนี้ให้ ทำให้ตอนนี้คนทั้งคู่ได้เป็นสามีภรรยากันอย่างสมบู
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 112
ฮวาเหมย ข้ามประตูสู่ยุค7038 “ถ้าอย่างนั้นพี่ก็แต่งงานกับฉันสิคะ”หลังจากวันนั้นที่จัดการเรื่องคุณหนูตู้ม่ายม่ายแล้ว ก็ดูเหมือนว่าทุกคนจะกลับมาใช้ชีวิตอย่างคนปกติ หนังสืออนุญาตทำการค้าของเสวียนเหลียนเองก็ได้มาแล้ว ตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องจ่ายส่วยให้ใครอีกแล้ว ทำให้พ่อค้าแม่ค้าทุกคนที่เช่าพื้นที่ของเสวียนเหลียนนั้นดีใจมาก เพราะชายหนุ่มนั้นจัดกิจกรรมพิเศษขึ้นมา โดยที่เขาจะเก็บค่่าเช่าเพียงครึ่งเดียวนานสามเดือน เพื่อตอบแทนทุกคนที่อยู่ร่วมกันมา และร้านค้าของฮวาเหมยและครอบครัวก็ได้รับสิทธิ์นี้เช่นเดียวกัน ถึงแม้ว่าใครจะมีความสุขมากก็ตามแต่ไม่ใช่กับเสวียนเหลียน ซึ่งเขาอาจจะสุขบ้างแต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นที่สุขมากอย่างนั้น“พี่เหลียน ทำไมพี่ทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ” ฮวาเหมยที่เห็นท่าทางของคนรักมีอาการที่แปลกไปในช่วงหลายวันมานี้ก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้“หืม…” เสวียนเหลียนที่มีความรู้สึกว่าคนรักพูดด้วยจึงได้หันกลับมามอง“ก็ฉันถามพี่ว่าทำไมพี่ดูใจลอยแบบนั้นมีเรื่องอะไรที่คิดมากหรือเปล่าคะ” ถ้ามีอะไรที่เธอพอช่วยเขาได้เธอก็ยินดีถ้าว่าเขานั้นยอมแบ่งปันกับเธอ“มันก็มี..” มันก็มีน่ะแหละ เพราะตั้งแต่คืนนั้นเขาก็ม
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 111
“จุก..บะ เบาหน่อย” ฮวาเหมยร้องออกมาเมื่อมีความรู้สึกว่าเสวียนเหลียนนั้นตอกตึงเธอแบบเน้นๆ ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนก่อนหน้านั้น เมื่อก้มดูที่หน้าท้องของเธอก็จะเห็นได้ทันทีว่ามีอะไรนูนออกมาอย่างมีมีจังหวะ“อ๊ะ…พี่เหลียนฉันจะเสร็จ” ฮวาเหมยที่มีความรู้สึกเหมือนว่ากำลังจะปวดฉี่เธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าเธอใกล้จะเสร็จสมแล้ว เพราะอาการนี้เธอพึ่งจะสัมผัสมาไม่นานนี้“พร้อมกัน” พูดจบชายหนุ่มก็กระแทกเข้าออกแบบไม่ยั้ง“อืม..” สองเสียงครางออกมาพร้อมกัน เสวียนเหลียนกระตุกเกร็งอยู่สองสามทีก็นอนล้มทับไปบนตัวของคนรักแบบไม่ได้ลงน้ำหนักเพราะเขาใช้แขนทั้งสองข้างยันที่นอนเอาไว้“พี่เหลียน พี่ลุกออกไปสิคะ” ฮวาเหมยกลั้นใจบอกคนรัก ตอนนี้เธอรู้สึกอายมาก และไหนที่ช่องรักของเธอรู้สึกอุ่นเป็นอย่างมากเพราะมีน้ำที่เขานั้นพึ่งจะพ่นเข้าไป เธอที่เกิดมาสองชาติก็พึ่งจะเคยเจอแบบนี้เธอก็เลยทำตัวไม่ค่อยจะถูกนัก“อ๊ะ..อ๊ะ” แทนที่เสวียนเหลียนจะออกจากตัวคนเธอ ตอนนี้กลายเป็นว่าเขาเริ่มที่จะตอกตรึงเธออีกครั้ง เสวียนเหลียนจับตัวฮวาเหมยตระแคงข้างทั้งที่เจ้ามังกรยักยังคาอยู่ในช่องคับแคบ และยกขาของเธอขึ้นมาข้างนึงแล้วแล้วขยับเข้าออกด้วยแรง
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 110
ฮวาเหมย ข้ามประตูสู่ยุค7037 nc+++“เสี่ยวเหมย ช่วยพี่หน่อย นะ..” ตอนนี้เสวียนเหลียนคิดว่าเขานั้นไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว จึงได้เอ่ยปากขอคนรัก และเขาเองก็ตั้งใจที่จะรับผิดชอบเธอหากว่าเรื่องคืนนี้นั้นสามารถจัดการได้แล้ว“เอ่อ..” ฮวาเหมยลังเล เมื่อชาติก่อนเธอก็ไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้ด้วย แล้วเธอจะช่วยเขาได้อย่างนั้นหรอ“นะ..กระต่ายน้อยของพี่” เสวียนเหลียนออดอ้อนคนรัก จมูกของเขาก็ซุกไซร้ไปที่ซอกคอขาวไม่หยุด “กะ…ก็ได้ค่ะ” ฮวาเหมยตอบตกลงในที่สุด ถึงแม้เธอจะไม่ช่ำชองในเรื่องแบบนี้แต่ก็เคยมีผ่านตาเธอมาบ้าง เธอคิดว่ามันคงไม่ใช่เรื่องยาก เสวียนเหลียนเมื่อได้รับการยินยอมจากคนรักเขาก็พาเธอไปที่เตียงนอนทันที พร้อมกับมอบจูบอย่างดูดดื่ม ตอนนี้ลิ้นร้อนของเขานั้นพัวพันกับเรียวลิ้นเล็กด้วยความหวานล้ำ“อืม”ฮวาเหมยครางออกมาเมื่อถูกฝ่ามือใหญ่บีบนวดที่เต้าอวบของเธอ ขณะที่อกอีกข้างก็ถูกลิ้นร้อนของเขาเล่นงานอย่างหนัก ซึ่งแรงที่เขาดูดดึงนั้นไม่น้อยเลย นี่ถ้ามันขาดได้ก็คงขาดไปแล้ว จนเต้าอวบของเธอทั้งสองข้างนั้นกลายเป็นสีแดง และตอนนี้เสื้อผ้าที่เธอเคยสวมใส่อยู่ก็ไม่รู้ว่ามันหลุดร่วงไปตั้งแต่ตอนไหนเสวี
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 109
เมื่อคืนที่ผ่านมา…“อื้อ!!!” “คุณโจวจัดการคุณหนูตู้เถอะ เดี๋ยวผมจะพานายน้อยไปที่ห้องก่อน” หย่งชานเมื่อโปะยาสลบตู้ม่ายม่ายแล้วก็นำเธอไปวางลงบนเตียง วันนั้นหลังจากที่เขาโทรไปนัดท่านนายพลให้กับนายน้อยเขาก็รีบมาจัดการที่ร้านอาหารแห่งนี้ทันทีร้านอาหารซินเทียนเป็นร้านของนายน้อย ซึ่งคนน้อยนักที่จะรู้ว่าเสวียนเหลียนเป็นเจ้าของ เขาได้มานัดแนะกับพนักงานแล้วว่า ถ้าครอบครัวตู้มาที่นี่แล้วต้องการสิ่งใดสิ่งไหนที่จัดการได้ตามที่ทางนั้นบอกแล้วค่อยกลับมารายงานเขา และก็เป็นดั่งที่นายน้อยของเขาคิด พวกเขาได้ขอเปิดห้องพักหนึ่งห้อง เสวียนเหลียนจึงได้ใช้แผนการตลบหลังนี้ขึ้นมา โดยการติดกล้องขนาดเล็กเอาไว้ที่หน้าห้องและในห้อง เขาที่ไม่เคยเห็นกล้องขนาดเล็กแบบนี้มาก่อนก็อดที่จะแปลกใจไม่ได้ เขาไม่คิดว่ามันจะสามารถบันทึกภาพทุกอย่างเอาไว้ได้ และความดีนี้ก็ต้องยกให้กับน้องสาวโจวที่หากล้องวิเศษนี้มาได้เมื่อนายน้อยถูกวางยาแล้วพามาส่งที่นี่ พวกเขาจึงได้ดักรอโอกาสที่จะมาพานายน้อยออกไป โดยการที่ทำให้ตู้ม่ายม่ายนั้นสลบหลับไป แล้วให้ฮวาเหมยนั้นเข้ามาถอดเสื้อผ้าให้ เพื่อที่เวลาคนเข้ามาเห็นจะได้คิดว่ามันเกิดอะไรขึ้น “พ
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 67
“ไม่ดีมั้งคะ มันจะเป็นการรบกวนคุณจนเกินไป” ฮวาเหมยเกรงใจ เธอไม่กล้าที่จะรบกวนเขาถึงขนาดนั้น“ไม่หรอก เอาตามที่ฉันบอกแล้วกัน” พูดจบชายหนุ่มก็เดินหนีไป ปล่อยให้ฮวาเหมยนั้นมองตามหลังเขาไปด้วยสายตาไม่เข้าใจ“พี่ซินหยวน พี่ไปไหนมาหรือคะ” จิ่งเถียนเอ่ยถามคนรัก เมื่อเธอเดินมาหาเขาที่โรงเก็บข้าวโพดแล้วไม่เ
Dernière mise à jour : 2026-03-27เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 23
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ23“แล้ววันนี้เธอมากับใครกัน” ป้าเหนียงเอ่ยถาม เพราะปกติแล้วเพื่อนเธอจะต้องมีคนมาด้วยตลอดถ้าไม่ใช่คนขับรถก็ต้องเป็นลูกชาย“ก็ลูกชายตัวดีนั่นแหละ เขาไปเข้าห้องน้ำน่ะ อ้อ..ออกมาพอดีเลย”“….”“หยางหยางลูกมาพอดีเลย” คุณนายตงซิงอีทักลูกชายที่เดินมาด้วยท่าทางสง่างาม “คุณป้าส
Dernière mise à jour : 2026-03-18เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 107
ฮวาเหมย ข้ามประตูสู่ยุค70“พี่เหลียน…ในที่สุดพี่ก็จะได้เป็นของฉันแล้ว…”“นายน้อยครับ ท่านนายพลตู้โทรศัพท์มาว่าต้องการเลี้ยงอาหารครับ” หย่งชานรายงานทันทีเมื่อเขานั้นวางสายโทรศัพท์ไปแล้ว“แล้วนายบอกทางนั้นไปว่ายังไง” เสวียนเหลียนถามขณะที่ตัวเขาเองนั้นยังก้มหน้าอ่านเอกสารในมือ“ผมยังไม่ได้ให้คำตอบท่าน
Dernière mise à jour : 2026-04-04เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80 105
ฮวาเหมย ข้ามประตูสู่ยุค7034 พ่อต้องจัดการเรื่องนี้…“กรี๊ด!!!”“ม่ายม่ายหยุดก่อน นี่ลูกเป็นอะไรของลูกเนี่ย” แม่ของตู้ม่ายม่ายที่ได้ยินเสียงลูกสาวกรีดร้องก็รีบออกมาดูด้วยความตกใจ“….” ตู้ม่ายม่ายไม่ได้ตอบอะไรมารดา เพราะตอนนี้เธอนั่งลงด้วยความเหนื่อยหอบหลังจากที่เธอนั้นใช้พลังงานในการกรีดร้องไปมาก“
Dernière mise à jour : 2026-04-04
Vous vous intéresseriez aussi à
ลิขิตกาลบันดาลรัก
ดอกท้อในสายลม36.6K Vuesเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน114.4K Vuesหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น23.1K Vuesท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม36.8K Vuesนางเอกเช่นข้าขอเกี้ยวท่านตัวร้ายผู้นี้
เม็ดขนุน65 Vuesเส้นทางร่ำรวยในยุคโบราณของจางซูเม่ย
BABYPIGGIE194 Vuesเกิดใหม่เป็นพระชายาของตัวร้ายผู้ใดว่าง่าย
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง32 Vuesเกิดใหม่ครานี้ ข้าถอย…หนึ่งก้าว
moonlight -mini324 Vues
