เข้าสู่ระบบบทที่ 4 สวมรอยเป็นผู้หวังดี
ตอนค่ำ ถ้าฉันมัวแต่กลัว แผนทุกอย่างก็พังสินะ ฉันไม่อยากให้มีร่าสมหวังกับความรัก อยากให้เธอรู้สึกผิดหวังมาก ๆ ฉันออกจากห้องของตัวเอง กำลังจะตรงไปห้องของผู้ชายคนนั้น แต่ก็ไม่ทันถึงห้องก็เห็นแมวคนรับใช้ยื่นถาดเหล้าให้กับเขาคนนั้นไปแล้ว ฉันต้องห้ามเขาไม่ให้กินเหล้า ฉันควรจะทำยังไง สักพักแมวก็เดินจากไป ผู้ชายคนนั้นก็กลับเข้าห้องไป ‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’ ใจมันก็มีกล้า ๆ กลัว ๆ เหมือนกัน ถ้าเจอหน้าเขาฉันจะกล้าพูดไหมเนี่ย ‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’ “ แกร๊ก ” ประตูถูกเปิดออก และคนข้างในก็เดินออกมา พร้อมใบหน้าที่สงสัย “ เธอเองเหรอ…มีอะไร ” “ เอ่อ…ฉันขอเข้าไปคุยกับคุณได้ไหมคะ ฉันมีเรื่องสำคัญจะพูด ” “ เธอไม่กลัวฉันแล้วเหรอ ” “ กลัวค่ะ ” พยายามทำใจสู้ “ หึ เข้ามาสิ ” ฉันเดินเข้าไปในห้องอย่างคนขลาดกลัว มองรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง ทั้งที่ตัวเองเป็นคนขอเข้ามาเอง “ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก มีอะไรก็รีบพูดมาก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ ” “ ในเหล้านั้นมียาค่ะ ” “ ยา? ยาอะไร ” “ ฉะ…ฉันก็ไม่รู้ค่ะ ” “ แต่ฉันกินมันไปแล้วนะ! บอกมาว่ายาอะไร เธอรู้ได้ยังไงฮะ ” คนตรงหน้าคงรู้สึกกลัว ฉันเข้าใจได้ ใครบ้าง ได้ยินว่าตนเองถูกวางยาจะไม่รู้สึกอะไร ใบหน้าเข้มตวาดลั่น จ้องใบหน้านวลที่ซีดเผือดก่อนจะเข้ามาตะครุบราวกับว่าจับเป็นตัวประกัน ตอนนี้เขาอยู่ด้านหลังฉัน มือหนานั้นจับคางเรียวไม่ปล่อย ลมหายใจร้อนของเขารดที่ต้นคอขาวทำเอาฉันแตกตื่นในทันที “ ปะ…ปล่อยฉันนะคะ ฉันแค่…อยากช่วยคุณ ” “ แล้วมันเป็นยาอะไรล่ะ ถ้าเธอกล้ามาพูด เธอต้องรู้เห็นเป็นใจด้วยใช่ไหม บอกมา ไม่งั้นเธอได้ตายคามือฉันแน่ ” “ ไม่ค่ะ ฉันแค่ไม่อยากให้คุณหมั้นกับน้องสาวฉัน ฉันได้ยินแผนของแม่เลี้ยงมา เลยจะมาบอกว่าคุณโดนแม่เลี้ยงกับน้องสาวฉันวางยาค่ะ ” “ หึ เธอมาบอกเพราะหวังดีเหรอ ไม่ใช่ว่าเธออยากเอาตัวเข้าแลกแทนน้องสาวตัวเองหรอกเหรอฮะ ” “ ไม่ค่ะ ฉันไม่ต้องการเอาตัวเข้าแลกอะไรทั้งนั้น คุณเข้าใจผิดแล้วนะคะ ปล่อยฉันนะ ว้ายย ” “ เธอคิดว่าฉันไม่รู้แผนการของเธอเหรอ ? ” แผนอะไร ? ฉันก็แค่สวมรอยเป็นผู้หวังดีเอง “ ฉันไม่มีแผนอะไร ฉันแค่หวังดี มาบอกคุณไม่ให้ตกหลุมพลางเอง ” “ เธอเป็นลูกสาวคุณมนตรีใช่ไหม ” ตายแล้ว ฉันลืมไปได้ไง ตอนบ่ายบอกเขาไปว่าฉันเป็นคนใช้นี่น่า “ พูดมา! แค่นี้เธอก็ปิดบังแล้ว คิดว่าฉันโง่จะเชื่อเธอง่าย ๆ หรอก ” “ ชะ…ใช่ ” “ ในบ้านหลังนี้ เธอโดนกดขี่จากสามแม่ลูกนั้น ใช่ไหม ” เขารู้ได้ยังไง “ ชะ…ใช่ ” “ หึ หมายความว่าฉันเดาไม่ผิดสินะ ” เดาอะไรของเขา ‘ พรึ่บ ’ ร่างบางกระแทกเตียงนุ่มอย่างแรงเพราะถูกคนตัวโตโยนลงมา ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อมบน “ ยาที่เธอพูด คงเป็นยาปลุกเซ็กส์สินะ ในตอนนี้ร่างกายฉันร้อนมาก ๆ และต้องการที่ระบายความใคร่สุด ๆ ” ยาปลุกเซ็กส์เหรอ ? ฉันไม่รู้จักมันด้วยซ้ำ แค่ได้ยินคำว่า‘เซ็กส์’ ใบหน้าฉันก็ร้อนผ่าวในทันที คำนี้ ใครเขาจะกล้าพูดมันตรง ๆ ล่ะ ฉันคนหนึ่งคงไม่กล้าพูดหรอก “ ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ฉัน ฉันขอร้องล่ะ ฮึก ” ใบหน้านวลเริ่มมีน้ำตา เพราะรู้อนาคตข้างหน้าอีกไม่กี่วินาทีแล้ว “ ใครให้เธอมาถูกจังหวะพอดีล่ะ ฮ่า ๆ ” คนตรงหน้าดูหน้ากลัวมากในเวลานี้ ‘ แกว๊ก ’ ชุดนอนสีชมพูของฉันถูกฉีกขาด ก่อนที่ใบหน้าคมจะก้มลงมาพรมจูบตามเรือนร่างขาวนวล “ อย่า ขอร้องล่ะ คุณเจย์ อย่าทำฉันเลย ฮื่อ ๆ ” “ กล้ามาก กล้าเรียกชื่อเล่นฉันตรง ๆ สนิทกับฉันแล้วเหรอฮะ ” “ ขะ…ขอโทษค่ะ ฮึก ~ คุณจักรพงษ์ ” “ เป็นของฉันเถอะ ตอนนี้ฉันเริ่มมีอารมณ์แล้ว ” อารมณ์เขาเปลี่ยนไวมาก ทำเอาฉันตั้งรับไม่ทันแล้ว “ ไม่ อึก ปล่อยฉันไปเถอะนะคะ ฉันจะไม่ขัดขวางคุณกับน้องสาวฉันอีกแล้ว ฮื่อ ๆ ” “ เงียบ! ” ฉันสะดุ้ง เงียบกริบ พยายามกลั้นไม่ให้เสียงสะอื้นดัง เขาน่ากลัวเกินไปแล้ว ฉันไม่น่าเข้ามาเลย “ ถ้าเธออยากอยู่สบายไม่โดนกดขี่จากคนพวกนั้นอีก เธอก็นอนนิ่ง ๆ และยอมฉันซะ หลังจากคืนนี้ไป เธอก็จะเป็นของฉัน ไม่มีใครกล้าทำร้ายเธอได้อีก ” สิ้นเสียงของเขา ฉันหยุดนิ่งไปเลย เหมือนว่าเขารู้เรื่องราวของฉันหมดแล้ว ในเมื่อใจฉันก็อยากหลุดพ้นจากแม่เลี้ยงและลูกของหล่อน คงมีแค่วิธีนี้แล้ว ยอมเสียสิ่งหวงแหนของร่างกายเพื่อจะได้ความอิสระมา ถือว่าคุ้มมากแล้วนะ คนตรงหน้าสำหรับฉันคือคนแปลกหน้า แต่ถ้าคิดในทางที่ดี เขาสามารถช่วยชีวิตฉันได้นะ ฉันทำใจและยอมรับมันเพียงเวลาชั่วครู่ จากที่ตอนแรกดิ้นไปมาอย่างไม่ยอม กลับนอนแน่นิ่งไม่ไหวติ่งให้เขาได้เชยชมอย่างพอใจ 🔻__________🔻 นามปากกาเฌอวีบทที่ 19 ความรักบังตา“เด็ก ๆ ไปพักเถอะ เรื่องสู่ขอพวกผู้ใหญ่จะคุยกันเอง” พ่อของพี่แมทพูดขึ้น พวกเราก็ทำตามอย่างว่าง่าย พากันออกมาจากตรงนั้น ยัยโรส พี่ภูมิ พี่นิดา ยัยเม ก็พากันเดินแยกไป เหลือแค่ฉันกับพี่แมทที่เดินเคียงคู่กันออกมา“นี่แหนะ ๆ ”“โอ๊ย ๆ นิราตีพี่ทำไมครับ พี่เจ็บนะครับ”“ทำไมไม่บอกให้นิราเตรียมตัวบ้างล่ะคะ จะมาสู่ขอทั้งที ให้นิิราแต่งตัวสวย ๆ บ้างไม่ได้เหรอคะ”“กว่าจะเตรียมตัว ก็ไม่ทันไอ้ธามนะสิ เมื่อเช้ามันโทรมาบอกว่าจะไปสู่ขอนิรา พี่ได้ยินแบบนั้นพี่รีบเด้งตัวลุกจากเตียงไปหาพ่อแม่ทั้งที่ใส่ผ้าขนหนูพันช่วงล่างเลยแถมยังไม่ใส่กางเกงในด้วย ไอ้หนอนน้อยห้อยโตงเตงอยู่เลย พี่กลัวไม่ทันการณ์แหนะ”“ฮ่า ๆ รีบขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“ใช่ พี่ไม่อยากเสียนิราไปอีก พี่รักนิรา พี่อยากครอบครองเพียงผู้เดียว ต่อให้นิราของพี่จะผ่านใครมาแล้วก็ตาม แต่คนสุดท้ายของน้องต้องเป็นพี่คนหล่อคนนี้คนเดียวครับ”“แหนะ ยังอวยตัวเองอยู่อีก แล้วทำไมต้องโกหกว่าไปทำงานด้วยคะ”“กะจะเซอร์ไพร์สไงครับ น้องว่าพี่ไม่หล่อเหรอ?”“ห
บทที่ 18 เลือกใครบ้านภาณุเมศธนันฉันกลับถึงบ้านก็แปลกใจไม่น้อยเพราะมีรถรามากมายที่ไม่รู้จักจอดอยู่ด้วย แต่มีสองคันที่ฉันรู้จักดี นั่นก็คือ...“รถพี่ธามนี่น่า” ยัยเมพูดขึ้นพร้อมสอดส่อง“นี่รถพี่แมทใช่ไหม” ฉันพูดขึ้น“ใช่ ๆ อะไรเนี่ย วันรวมญาติเหรอ? นั่นมันรถที่บ้านฉันนี่น่า ใครพามา หรือพ่อแม่ฉันจะมาด้วย” พี่แมทคิดจะทำอะไรเนี่ย“ไม่รู้สิ แต่ฉันไม่อยากเข้าบ้านเลยตอนนี้”ทำไมหัวใจมันสั่นขนาดนี้ กลัวหรือกังวลอะไรกันแน่ เฮ้อ~“นิรา กว่าจะมาได้นะ รีบเข้าไปข้างในเถอะ ไป ๆ เมมาด้วยสิ” ยัยโรสออกมาถึงจับมือฉันทันที สองคนนี้ทำความรู้จักกันเมื่อคืนที่ผับแล้ว“โรส พี่แมทมาที่นี่เหรอ” ยัยเมถามขึ้น“ใช่ เมไม่รู้เหรอว่าพ่อแม่เมมาด้วยนะ” สิ้นเสียงยัยโรส ฉันหยุดเดินเสียดื้อ ๆ“แกเป็นอะไรยัยนิรา” ยัยเมถามด้วยความแปลกใจ“นั่นสิ นิราแกโอเคไหมเนี่ย” ยัยโรสมองหน้าฉัน“พี่ธามมาด้วยเหรอ? ” ฉันถามขึ้น“ใช่ ๆ ฉันได้ยินพี่แมทเรียกไอ้ธาม”พี่แมทกับพี่ธามมาทำไม มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
บทที่ 17 ปรับความเข้าใจกันแลัวผับMพวกเรามาสักพักแล้ว มีแค่ฉันกับพี่แมทที่นั่งอยู่ที่เดิม ส่วนยัยเมออกไปเต้นแล้ว วันนี้ให้นางหนึ่งวัน ให้ปล่อยสุดเหวี่ยงไปเลยฉันที่นั่งอยู่ ตอนนี้เริ่มรำคาญอีตาพี่แมทแล้วสิ มาคลอเคลีย นัวเนีย ฉันไม่ห่างเลย อะไรจะขนาดนั้น“นั่งดี ๆ จะตายเหรอคะพี่แมท”“โห ดูพูดเข้า”“นิราเบื่อพี่แล้วนะคะ นั่งห่าง ๆ บ้างก็ได้ นี่จะสิงนิราแล้วนะคะ”“ก็พี่ติดนิราไปแล้วอ่า”“เป็นแบบนี้กับทุกคนใช่ไหมคะ?”“ไม่เอาไม่พูดเรื่องเก่าแล้ว”“นิรา พี่แมท” ฉันหันมองเสียงที่คุ้นหูของอดีตเพื่อนรักที่ควงมากับ....“พี่ภูมิ!” เมื่อเห็นพี่ชาย ฉันก็รีบแกะมือพี่แมทออกจากร่างบาง แล้วลุกขึ้นยืนทันที“นิรา” พี่แมทมองฉันด้วยสายตาละห้อยก่อนจะหันไปมองพี่ภูมิกับยัยโรสที่ควงกันมา สองคนนี้สงสัยจะคบกันแล้วจริง ๆ สินะ“พี่ภูมิอย่าดุนิราเลยค่ะ” เสนอหน้า! ฉันไม่ได้ให้ช่วยสักหน่อยยัยนี่! หึก“บอกแม่แน่ ๆ เป็นเด็กเป็นเล็กหัดเข้าผับกินเหล้า ควงผู้ชาย นิสัยไม่ดี”“นิราไม่ได้
บทที่ 16 เช้าอกหัก เย็นได้แฟนใหม่การขัดขืนไม่เป็นผล มิสู้เข้าร่วม และฉันก็เลยจุดนั้นไปแล้ว พี่เขาไม่เพียงไม่ให้ฉันได้เอ่ยปากพูดอะไร ยังทำให้ฉันเกือบจะขาดใจตายอีก เพียงแค่ฉันออกเสียงจะพูด เขาก็ก้มมาประกบจูบอย่างนัวเนีย ช่วงล่างก็ทำหน้าที่ของมันไป ฉันแทบจะแยกอารมณ์ไม่ได้ หายใจไม่ทั่วท้อง จะตายเสียให้ได้ภารกิจร่วมรักบนเตียงหนา ไม่ได้ร้อนแรงอย่างที่คิด มันกลับอ่อนโยนเสียมากกว่า ท่วงทำนองของเอวหนาพริ้วไหว ไม่ได้กระแทกกระทั้น หรือลงแบบหยาบ ๆ แต่อย่างใด มันกลับอ่อนโยนมากกว่า เขาไม่ได้เร่งรีบ ทำไปเรื่อย แต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกเกร็งเพราะความเสียวได้อารมณ์มาเต็ม หัวใจที่ร้อนรุ่มเริ่มเบิกบาน ภาพในครั้งอดีตย้อนกลับมา เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ที่ได้พูดคุยและหัวเราะด้วยกัน มันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกดีมาก ๆ เพียงแค่สบตาและได้มองคนตรงหน้า หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มีความสุขมาก ๆ เหมือนมันจะล้นอกแล้วพากันออกทางหู‘ พลั่บ ๆ ’เสียงเนื้อกระทบดังขึ้นพร้อมเสียงครางของเขาที่เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ มีเพียงฉันที่นอนกัดฟันไม่ให้เสียงดังออกไป“ครางให้พี่ฟังหน่อยได้
บทที่ 15 รวบหัวรวบหางครั้งแรกของฉันที่เข้ามาเหยียบบ้านของพี่แมท ตอนที่เป็นแฟนกัน ฉันก็ไม่เคยมาหรอก บ้านใหญ่โตไม่แพ้บ้านฉัน สไตล์การตกแต่งก็เรียบหรูดูแพง“หิวน้ำไหม”“ไม่ค่ะ พานิิราไปหาเมหน่อย”“งั้นมาสิ เดินตามพี่มา”ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย โดยที่ไม่ได้นึกกลัวอะไรเขา กลับไว้ใจเขามาก ๆ‘แกร๊ก’พี่แมทเปิดประตูทันที โดยที่ไม่เคาะเรียกยัยเมก่อน แบบนี้มันจะดีเหรอ ยัยเมคงไม่เกรี้ยวกราดหรอกนะที่พวกเราถือวิสาสะเข้าไปโดยไม่ได้บอกฉันเดินเข้าไป ในหัวก็นึกภาพออกว่า ยัยเมคงนอนฟุบหน้าลงกับหมอนแล้วร้องไห้อยู่แน่ ๆ หูก็คงดับ ไม่ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา แต่แล้วมันไม่ใช่ สายตาฉันก็สำรวจทั่วห้อง แค่การตกแต่งของคนนี้ก็บ่งบอกว่าไม่ใช่แล้ว ยัยเมชอบสีชมพูแต่ห้องนี้กลับมีแค่สีดำ และมีรูปถ่ายใบใหญ่ตรงหัวนอน เป็นรูปของพี่แมท งั้นหมายความว่าห้องนี้...เป็นห้องพี่แมทสินะ ฉันหันขวับไปหาพี่แมทที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องพร้อมยิ้มแฉ่ง“พี่แมท พี่หลอกนิรามาห้องพี่เหรอ คิดจะทำอะไรนิราฮะ เปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะ นิราอยากไปหาเม“ ฉันเดินไปใกล้พี่
บทที่ 14 โดนบังคับห้างสรรพสินค้า“นิราอยากซื้ออะไรก็ซื้อไปเลย เดี๋ยวพี่จ่ายเอง” พบคนใจปล้ำแล้วหนึ่ง สงสัยอยากเปย์สาวมาก ๆ สินะ“นิราไม่ใช่พวกผู้หญิงของพี่ ไม่ต้องมาเปย์หรอกค่ะ ถ้านิราอยากซื้ออะไร นิรามีเงินจ่ายค่ะ”“ฮ่า ๆ มามะ พี่ชายมาเปย์น้องสาวพี่ดีกว่า” ยัยเมหัวเราะคิกคักเมื่อพี่ชายโดยสาวปฏิเสธ“อย่ามาเกาะแขนฉัน แกหัวเราะฉัน ฉันไม่ซื้ออะไรให้หรอก อยากซื้อก็จ่ายเองเลย”“งิ้อ ~ พี่สะใภ้ขา ดูพี่แมทสิรังแกเม”“ยัยเมแกพูดอะไร ฉันไม่ได้เป็นพี่สะใภ้แกสักหน่อย เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดหรอก”“ยัยเมแกพูดได้ดี มา ๆ เดี๋ยวฉันซื้อเครื่องสำอางให้หนึ่งชุด” เมื่อกี้ยังไม่สบอารมณ์กับน้องสาวอยู่นี่น่าฉันละเบื่อสองศรีพี่น้องคู่นี้จริง ๆ พูดอะไรก็ไม่รู้ จะบ้า! พี่สะพงพี่สะใภ้อะไรเล่า ใครอยากเป็นฮะ!“เมอยากกินไอศกรีมตรงนั้น พี่กับยัยนิรารอตรงนี้แป๊บนะ ใครอยากกินบ้างเดี๋ยวซื้อมาเผื่อ”“ไม่เอา” พี่แมทตอบ ฉันทำเพียงส่ายหน้า ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ที่มีให้คนนั่ง“อยากกินอะไรไหม”“พวกเราเพิ่
บทที่ 8 ผู้หญิงของกู บนรถ “ พี่แมทอย่าแกล้งนิราสิ ”เมล่อนเห็นสถานการณ์ไม่ดีนัก ก็เลยรีบพูดแทรก เธอคิดว่าคงเป็นมุขจีบสาวของพี่ชายแน่นอน เพราะตั้งแต่จำความได้ เธอไม่เคยเห็นนิรามาก่อน ถ้าเกิดว่าทั้คู่เคยคบกันมาก่อนนะ ว่า แต่เอ๊ะ พอจำได้ลาง ๆ แล้วว่าพี่แมทเคยอกหักจากผู้หญิงคนหนึ่งที่รุ่นราวคราวเดียว
บทที่ 7 ก็แค่แฟนเก่าเองเป็นวันหยุดที่แสนจะเศร้า และเหงามาก ร่างบางนอนกลิ้งไปมาบนเตียงนุ่มเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแล้วเห็นจะได้ ในใจก็ฟุ้งซ่าน ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย มันยังรู้สึกนอยด์ ๆ เฟล ๆ กับการกระทำของแฟนหนุ่มมาก ๆครืดดด ครืดดด มือถือสั่น แอบดีใจคิดว่าต้้องเป็นแฟนหนุ่ม แต่ชื่อที่โชว์หราบนหน้า
บทที่ 6 ไม่ได้จะเอาฟรีคอนโดมิเนียมพอเข้าห้องไม่ทันได้วางกระเป๋าก็ถูกแฟนหนุ่มจู่โจม โดยการฉกชมริมฝีปาก“ อื้อ~ ” ฉันร้องประท้วง เพราะยังไม่ทันตั้งตัว อีกฝ่ายไม่ยอมถอนจูบ จับตัวฉันพาไปยังโซฟา มือหนาปลดกระดุมเสื้ออย่างคนกระหาย“ เฮือก~ ให้พี่นะ ” เสียงพี่เขาแหบแห้ง สายตาดูมีความหวัง“ น้องเป็นประจำเ
บทที่ 5 พี่ชาย14 : 00 น.“ แกช่วยโทรหาพี่ชายฉันให้หน่อยสินิรา ให้มารับฉันหน่อย ” ตั้งแต่เที่ยงจนถึงตอนนี้ เพื่อนสาวเพิ่งจะหยุดร้องไห้ แต่ยังมีสะอึกเบาๆอยู่บ้าง“ เอามือถือแกมาสิ ” ฉันรับมากดโทรหาออกทันที เพราะเมกดโทรออกเบอร์พี่ชายของตนเอาไว้แล้ว (” โทรมาทำไม ไม่มีเรียนเหรอ ”)(” ถ้ามีเรียนแล้วจะโ







