รักครั้งใหม่7.ก็แค่แฟนเก่าเอง

บทที่ 7 ก็แค่แฟนเก่าเอง

เป็นวันหยุดที่แสนจะเศร้า และเหงามาก ร่างบางนอนกลิ้งไปมาบนเตียงนุ่มเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแล้วเห็นจะได้ ในใจก็ฟุ้งซ่าน ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย มันยังรู้สึกนอยด์ ๆ เฟล ๆ กับการกระทำของแฟนหนุ่มมาก ๆ

ครืดดด ครืดดด 

มือถือสั่น แอบดีใจคิดว่าต้้องเป็นแฟนหนุ่ม แต่ชื่อที่โชว์หราบนหน้าจอบ่งบอกว่าไม่ใช่ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มออกมาในตอนแรกกลายเป็นหุบยิ้มลงอัตโนมัติ

(“ อืม ว่าไงยัยเม ”)

(“ เป็นอะไร น้ำเสียงดูเหนื่อย ๆ นะ ”)

(“ พี่ธามไม่โทรหาฉันเลย ตั้งแต่แยกกันเมื่อวาน ”)

(“ แกก็โทรไปเองสิยัยนิรา ”)

(“ ฉันโทรหาเป็นสิบ ๆ สายแล้ว พี่เขาหายไปเลย สงสัยจะงอนฉันหนักมาก ”)

(“ ก่อนแยกกัน ทะเลาะกันเหรอ ”)

(“ ก็ไม่เชิง ฉันเป็นประจำเดือน พี่ธามเขาจะขอ...แบบนั้นแหละ ”)

(“ อ่อ เรื่องแบบนี้พูดยาก ฉันไม่ขอออกความคิดเห็นแล้วกัน ยังไงแกก็โทรไปก่อนเผื่อพี่เขาเห็นแล้วใจอ่อนอาจจะรับสาย แกก็พูดกันอย่างใจเย็น ๆ ถามก่อนว่าทำไม หายไปไหนหรือถ้าไม่รับสาย แกก็ไปหาถึงที่เลย ”)

(“ ไม่รู้พี่เขาไปทำงานหรือเปล่านี่สิ กลัวไปเสียเที่ยวอะ ”)

(“ ไปที่พี่เขาฝึกงานเลย ”)

(“ ไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของพี่เขาหรอก ไม่อยากให้คนอื่นมองไม่ดี เดี๋ยวจะหาว่าไปยุ่งไปวุ่นวายในเวลาพี่เขาทำงาน กลัวพี่เขาจะรู้สึกไม่ดีด้วย ถ้าเราบุ่มบ่ามไป ”)

(“ งั้นแกจะเอายังไง ”)

(“ ไม่รู้สิ ว่าแต่แกโทรมาหาฉันมีอะไรหรือเปล่า ”)

(“ จะชวนไปเที่ยวห้าง ”)

(“ ไปสิ จะไปกี่โมง ”)

(“ ตอนนี้เลย แกรีบแต่งตัวนะ เดี๋ยวฉันไปรับ ”)

(“ โอเค เดี๋ยวเจอกัน ”)

หลังจากเพื่อนสาววางสายไป ฉันก็รีบเข้าห้องน้ำ หลังจากนั้นก็ออกมาแต่งตัว ใช้เวลาเพียงสี่สิบห้านาที เพราะใบหน้าขาวนวลไม่ได้แต่งเติมอะไรมาก นอกจากครีมกันแดดที่แสนจะแพงกับลิปสติกราคาตลาด ส่วนน้ำหอมก็ไปแอบจิกของพี่นิดา พี่สาวคนสวยแทน เพราะของตัวเองหมดไปแล้ว 

“ ลูกสาวแม่ แต่งตัวน่ารักจังจะไปไหนเหรอจ๊ะ ” แม่ที่เดินออกมาจากครัวถามขึ้น

“ หนูจะขอไปเที่ยวห้างกับเพื่อนค่ะ แม่อนุญาตนะคะ ”

“ ไปสิ ไปกับใครเหรอจ๊ะ ”

“ เมจะมารับหนูค่ะ ”

“ อ่อ บอกหนูเม ขับรถอย่างระมัดระวังด้วยนะลูก ไม่ต้องรีบ ขับช้า ๆ ถึงชัวร์ ” โผเข้ากอดคนเป็นแม่อย่างออดอ้อน

“ ค่ะแม่ ว่าแต่แม่อยากได้อะไรไหมคะ หนูจะซื้อมาฝาก ” เงยหน้ามองคนเป็นแม่

“ ไม่มีจ้ะ แล้วลูกมีเงินเหรอ? ”

“ ค่ะ พ่อเพิ่งจะโอนเงินให้หนูเมื่อกี้เลย ”

“ ไปอ้อนอีท่าไหน พ่อถึงใจอ่อน รีบโอนให้ทันที ”

“ หนูบอกว่าช่วงนี้ หนูรู้สึกไม่ดี รู้สึกนอยด์ ๆ เพราะพ่อไม่ค่อยมีเวลาให้ แค่นั้นแหละค่ะ พ่อก็โอนเงินมาทันที ”

“ ฮ่าๆ พ่อเรานี่ ใช้เงินแก้ปัญหาเข้าทางลูกสาวเลยนะ ” มือของแม่ลูบลงบนศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู

“ ฮ่า ๆ นี่คือจุดอ่อนของพ่อค่ะ แม่คะหนูไปก่อนนะคะ ”

“ จ้า บอกหนูเมด้วยนะว่าแม่คิดถึง ขากลับแวะมานั่งคุยกับแม่บ้าง ”

“ ได้ค่ะ จุ๊บ ” พูดจบจุ๊บแก้มคนเป็นแม่ไปหนึ่งกรุบ แล้วพนมมือไหว้อย่างสวยงาม เดินออกจากบ้านไปรอเพื่อนสาวที่หน้าบ้านทันที 

ยี่สิบนาทีต่อมา...

รถคันหรูที่เห็นเมื่อวานก็แล่นมาจอดตรงที่ฉันยืน กระจกรถก็ลดลงมาเรื่อย ๆ จนเห็นคนในรถ ฉันรีบถอยหลังสองก้าวทันที

เอาแล้วไง ก็คิดว่ายัยเมจะมาคนเดียว แล้วนี่ดันควงพี่ชายมาด้วยอีก 

ละ....แล้วโลกก็ช่างกลมมากเลยเนอะ ไม่อยากจะเชื่อว่าจะโลกเหวี้ยงกันให้มาเจอกันอีก ฉันเคยไปอธิษฐานทุกสถานที่ ที่คิดว่าไปแล้วทำให้สบายใจในตอนที่อกหักด้วยนะ ให้เลิกคิดถึงผู้ชายคนนั้นเสียที เผื่อจะทำให้อาการของตัวเองดีขึ้น 

ตอนนั้นพูดขอไปด้วยความโกรธแค้นว่า ขอให้ตัวเองเจอคนที่ดี ไม่ขอเจอผู้ชายคนนี้ที่ชื่อแมทอีก ขอให้พี่แมทพบเจอแต่รักไม่แท้ ขอให้ชีวิตพี่เขาไม่สงบสุข ไม่ราบรื่น เจอแต่คนหลอกลวง 

พูดจบสบายใจขึ้นไปนิสนึงฮ่า ๆ แต่พอกลับมาคิดถึงคำอธิษฐานตอนนั้นในตอนนี้ มันตลกอะ ด้วยความที่ตอนนั้นยังเด็กด้วยแหละ 

“ จะยืนบื่ออีกนานไหมครับ เพื่อนน้องสาว ” เสียงนี้เรียกฉันให้ตื่นจากภวังค์ความคิด แล้วใช้สายตามองผ่านเพื่อนไปยังพี่ชายเพื่อน พร้อมช่างใจว่าจะไปด้วยดีไหม

“ มาเถอะ พี่แมทใจดี พี่เขาไม่ทำร้ายผู้หญิงหรอก แต่แกห่างไว้ก็ดีนะ พี่ชายฉันไม่ได้ดีตามที่ตาเราเห็นหรอก พี่ชายฉันเจ้าชู้มาก ” 

ผ่านมาสามปี คงจะใช้สันดานเดิมสินะ ทำตัวเจ้าชู้ไปทั่ว เหอะ คิดแล้วยังเจ็บใจไม่น้อย ทำให้คิดถึงอดีตเพื่อนสาวอีกคนทันที

“ ยัยเม พูดซะ ฉันกลายเป็นคนไม่ดีเลยนะ ”

“ ก็มันจริงนี่น่า ”

“ ยัยเม! เอาเงินฉันคืนมาเลยที่ให้เมื่อกี้อะ ”

“ ไม่ให้คืนหรอก มา ๆ ขึ้นรถเถอะยัยนิรา ” พอพูดกับพี่ชายของตนเสร็จเพื่อนสาวก็หันมาพูดกับฉัน

“ อืม ” ฉันเปิดประตูเข้าไปนั่ง รถคันหรูก็เคลื่อนตัวออก 

“ ไม่เจอกันนาน สวยขึ้นนะเรา ” 

นั่งกันมาประมาณสิบนาที พี่ชายของเมก็เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ไอ้ฉันก็คิดว่าจะเหยียบความสัมพันธ์เมื่อครั้งนั้นไว้ให้จมดิน ไม่นำมาพูดแล้ว แต่พอพี่ชายเพื่อนเปิดประเด็นแบบนี้ เพื่อนสาวต้องสงสัยแน่นอน 

“ ... ” ฉันเงียบ ทำเป็นหูทวนลม 

“ พี่แมทพูดกับนิราเหรอ? ”

“ อืม ”

“ พี่รู้จักนิรามาก่อนเหรอ? ” นั่นไง ความสังสัยของเพื่อนสาวออกมาแล้ว

“ อืม ”

“ จริงอะ จริงเหรอนิรา ” เพื่อนสาวเอี่ยวตัวกลับมาด้านหลังที่ฉันนั่งอยู่ แล้วถามขึ้นพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย 

“ ไม่แน่ใจ ฉันจำไม่ได้อะ ” ใครจะอยากพูดความจริง เดี๋ยวก็รื้อฟื้นกันไม่จบอีก 

“ อ้าว พี่แมท จำคนผิดปะ ไม่ต้องเล่นมุขนี้เพื่อนำมาจีบสาวหรอก ”

“ นิราแน่ใจนะว่าจะไม่ตอบยัยเมว่าเราสองคนรู้จักกันดีแค่ไหน ” พี่ชายยัยเมมองผ่านกระจกมาหาฉัน 

“ อะไรเนี่ย จริงเหรอ ยัยนิรา จริงไหม ไม่จริง แกก็ตอบมาเลย ไม่ต้องกลัว ”

“ ... ” ฉันอึดอัดใจจะตายแล้ว ไม่อยากจะพูด แต่เหมือนจะถูกบังคับให้พูด 

“ จะพูดเองหรือให้ผมพูดครับ ” แทนตัวเองว่าผม ก็ดูห่างเหินดีนะ ว่าแต่ทำไมฉันต้องรู้สึกเฟล เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ก็แค่แฟนเก่าเอง! 

 

🌿_________🌿

นามปากกาผกายมาส