รักครั้งใหม่15.รวบหัวรวบหาง

บทที่ 15 รวบหัวรวบหาง

ครั้งแรกของฉันที่เข้ามาเหยียบบ้านของพี่แมท ตอนที่เป็นแฟนกัน ฉันก็ไม่เคยมาหรอก บ้านใหญ่โตไม่แพ้บ้านฉัน สไตล์การตกแต่งก็เรียบหรูดูแพง

“หิวน้ำไหม”

“ไม่ค่ะ พานิิราไปหาเมหน่อย”

“งั้นมาสิ เดินตามพี่มา”

ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย โดยที่ไม่ได้นึกกลัวอะไรเขา กลับไว้ใจเขามาก ๆ

‘แกร๊ก’

พี่แมทเปิดประตูทันที โดยที่ไม่เคาะเรียกยัยเมก่อน แบบนี้มันจะดีเหรอ ยัยเมคงไม่เกรี้ยวกราดหรอกนะที่พวกเราถือวิสาสะเข้าไปโดยไม่ได้บอก

ฉันเดินเข้าไป ในหัวก็นึกภาพออกว่า ยัยเมคงนอนฟุบหน้าลงกับหมอนแล้วร้องไห้อยู่แน่ ๆ หูก็คงดับ ไม่ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา แต่แล้วมันไม่ใช่ สายตาฉันก็สำรวจทั่วห้อง แค่การตกแต่งของคนนี้ก็บ่งบอกว่าไม่ใช่แล้ว ยัยเมชอบสีชมพูแต่ห้องนี้กลับมีแค่สีดำ และมีรูปถ่ายใบใหญ่ตรงหัวนอน เป็นรูปของพี่แมท งั้นหมายความว่าห้องนี้...เป็นห้องพี่แมทสินะ ฉันหันขวับไปหาพี่แมทที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องพร้อมยิ้มแฉ่ง

“พี่แมท พี่หลอกนิรามาห้องพี่เหรอ คิดจะทำอะไรนิราฮะ เปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะ นิราอยากไปหาเม“ ฉันเดินไปใกล้พี่เขาที่ยืนขวางประตูอยู่

“เราคุยเปิดอกกันก่อน แล้วพี่จะปล่อยให้นิราไปหายัยเม” พี่เขาพูดอย่างคนอารมณ์ดี

“คะ...คุยกันข้างนอกก็ได้หนิ”

“เมื่อกี้พี่ก็พูดไปแล้ว แต่นิราเงียบ พี่คิดว่านิิราอยากหาที่เงียบ ๆ คุย พี่เลยต้องพามาห้องพี่ไง มันเก็บเสียงด้วยนะ” พี่เขาดูแปลก ๆ แถมใบหน้าก็ทะลึ่งไปด้วย

“ถ้าพี่ทำอะไรนิรา บอกไว้เลยว่านิราจะโกรธพี่มาก ๆ ไม่ให้อภัย ไม่ให้โอกาสและไม่กลับไปคบด้วย”

“งั้นถ้าพี่ปล่อยนิราออกไป นิราจะให้โอกาสพี่และคบกับพี่ใช่ไหม” ถ้าไม่รับปากก็คงไม่ได้ออกไปแน่ ๆ ดูแล้วพี่เขาไม่ได้มาเล่น ๆ ท่าทางเหมือนจะรวบหัวรวบหางฉันเลย

“ค่ะ”

“จริงนะ อย่ากลับคำล่ะ” มือหนาฉวยมือเล็กไปกุมไว้ ใบหน้ากับดวงตาแสดงออกว่าดีใจมาก ๆ

“ค่ะ นิราจะให้โอกาสพี่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าพี่ทำมันพังอีก นิราก็จะตัดขาดจากพี่ไปเลย”

“จริงจังนะ ห้ามกลับคำ ไม่ใช่ว่าพอออกจากห้องพี่ นิราก็กลับคำอะ”

“คำพูดของนิราเชื่อได้มากกว่าคำพูดพี่อีกนะ” พูดออกไปให้เข้าตัวเขาบ้าง จะได้สะดุ้ง

“ได้ ๆ พี่จะเชื่อ แต่ก่อนออกให้พี่มั่นใจก่อนว่านิราคบกับพี่จริง ๆ”

“จะ...จะทำอะไรคะ นิราไม่เต็มใจ ไม่งั้นนิราจะโกรธไม่คุยกับพี่นะคะ ถ้ามาทะลึ่งใส่กัน”

“ก็แค่จูบเอง” พี่เขาพูดจบก็ยื่นมือหนามาจับใบหน้านวลในทันที

ฉันอ้าปากจะเอ่ยแย้งแต่เหมือนจะเชื้อเชิญพี่เขามากกว่า ปากเรียวโดนประกบในทันที ริมฝีปากก็โดนบดขยี้เบา ๆ มือหนาอีกข้างดึงเอวคอดมาใกล้พร้อมกอดไว้

มือเล็กของฉันจับชายเสื้อพี่เขาแน่นมาก นี่มันครั้งแรกของฉันที่จูบกับพี่เขา แต่พี่เขาไม่ใช่คนแรกของฉันที่ได้จูบ เพราะร่างกายของฉันเคยผ่านพี่ธามมาแล้ว

ฉันไม่ได้ดิ้นหรือขัดขืน เพียงแค่ยืนให้เขาจูบอย่างนัวเนีย ปากเรียวอ้าขึ้นเมื่อเรียวลิ้นหนาจะเข้าไปสาำรวจโพรงปากนุ่ม

ร่างกายของฉันเป็นอะไรเนี่ย ไม่ขัดขืนหรือผลักออกเลย เหมือนจะรู้ว่าเขาต้องการอะไร ฉันก็มักจะสนองและเคลิ้มตามไปเสียดื้อ ๆ

‘พรึ่บ’

จู่ ๆ ร่างบางก็ลอยเหนือพื้น ขาเรียวทั้งสองถูกจับให้รัดเอวหนาไว้ บวกกับวันนี้ใส่ชุดนักศึกษา กระโปรงทรงเอพอดี เมื่ออยู่แบบนั้นกระโปรงมันก็ถกขึ้นอัตโนมัติปล่อยให้เห็นขาเรียวที่ขาวเนียน

ต่อให้จะทำอะไรแทรกเข้ามา แต่ปากของทั้งคู่ยังคงประกบกันอยู่ นัวเนียจนน้ำลายไหลย้อนออกมาเปรอะตามคอเสื้อ ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

ทำไมฉันถึงสั่งการสมองให้หยุดไม่ได้นะ แถมมือไม้ก็ยังยกขึ้นไปคล้องคอเขาอีก

เราทั้งคู่ผลัดกันดูดเลียเรียวลิ้น ความรู้สึกเก่า ๆ ก็เริ่มผุดเหมือนดอกเห็ด หัวใจก็เริ่มรู้สึกดี ร่างกายก็เริ่มจะเข้าหา เหมือนมันจะเป็นใจทุกอย่าง พอเริ่มเปิดใจ ก็รีบเปิดอกเลยเหรอ? ม้ายย! ร่างกายของฉันเป็นบ้าอะไรเนี่ย! ทำไมถึงร้องเรียกเรื่องอย่างว่าแล้ว อารมณ์บ้าอะไรเนี่ย ถึงรีบถาโถมเข้าหา

‘ ก๊อก ๆ ’

เสียงสวรรค์ดังขึ้น ปากของเราทั้งคู่ผละออกจากฉัน ทำให้ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก สติสตังเริ่มเตลิดไปหมดแล้ว ดีนะที่กู้กลับมาได้ เพิ่งคบกันวันแรก ฉันกับพี่เขาจะเปิดศึกบนเตียงเลยเหรอ มันร้อนแรงเกินไปไหมเนี่ย?

ฉันพยายามจะลงจากตัวเขา แต่พี่เขากลับนำมือจับไว้ก้นนวลไว้แน่นไม่ยอมปล่อยฉันลง

“พี่ล็อกประตูแล้ว ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีใครเข้ามารบกวนเราได้ ต่อเถอะนะ” น้ำเสียงแหบแห้งดังออกมาจากปากพี่เขา พร้อมสายตาที่อ้อนวอน

“ถ้าพี่ขืนยังทำแบบนี้อยู่ นิราจะโกรธจริง ๆ แล้วนะคะ ในเมื่อเราจูบกันเพื่อเปิดตัวว่าคบกันแล้ว พี่ก็ควรจะปล่อยนิราได้แล้วนะคะ นิราไม่กลับคำแน่นอน จูบนี้พี่ต้องรับผิดชอบนิราอยู่แล้ว นิราไม่ยอมเสียเปรียบพี่หรอกค่ะ”

“ถ้าทำมากกว่านั้น พี่ก็ต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว”

“ไม่เอาค่ะ เพิ่งคบกันเอง”

“อย่าขยับลงจากตัวพี่ไปนะ พี่เตือนด้วยความหวังดี”

“นิราไม่ฟังคนโกหกหรอก บอกให้ปล่อยไง อึก พี่แมท กรี๊ดด ไม่ อ๊ะ ”

‘ พรวด ’

 ตอนที่ตัวฉันกำลังขยับตัวลงและดิ้นเพื่อให้เขาปล่อยนั้น มันก็มีของแข็งบางอย่างที่มาจ่อโพรงแขบอยู่ก่อนแล้ว พอมันแตะกัน ฉันก็สัมผัสได้ทันทีว่าช่วงล่างของฉันมันล่อนจ้อน ซึ่งไม่รู้ว่าพี่เขาถอดมันออกไปตอนไหน มือเบามาก อาศัยทีเผลอ ตอนจูบแน่เลย 

ทันทีที่แตะกัน ฉันกอดพี่เขาแน่น แต่พี่เขานี่สิจับก้นนวลบังคับให้ลงไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก น่าจะเกิดจากที่มีอารมณ์อยู่ประปราย มันเลยเข้าง่ายไปหน่อย

“พี่พยายามบอกแล้ว แต่น้องไม่ฟังพี่เอง โทษพี่ไม่ได้นะครับ อ้อยเข้าปากช้างแล้ว คงไม่คายออกง่าย ๆ”

พี่แมทพูดพร้อมพาร่างบางของฉันไปนอนราบบนเตียง พี่เขาก็โน้มตัวลงมาติด ๆ เพราะช่วงล่างของเราทั้งคู่มันกำลังเชื่อมต่อกันอยู่

“อีตาบ้า! ลามก! พี่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว พี่ออกไปเลยนะ นิราไม่โอเค ไม่งั้นนิราจะโกรธพี่ ไม่คุยด้วยเลย”

ฉันดิ้นไปมา มือไม้ก็ผลักอกแกร่งแรง ๆ แต่อีกคนไม่ไหวติ่ง นิ่งมองหน้าฉันยิ้ม ๆ

“ ยิ่งดิ้น มันก็ยิ่งเข้าลึก มันเสียวมากเลยนะครับ”

“พี่แมทคนบ้า ไอ้เฒ่าลามก ออกไปเลย นิรายังไม่พร้อม นิราไม่ใช่ครั้งแรกของพี่นะ นิราผ่านคนอื่นมาแล้ว ถ้าพี่รังเกียจก็ควรออกไป” ไม่รู้จะพูดอะไร ก็พูดออกไปหมด

“ถ้าพี่รังเกียจ พี่คงไม่ขอคบ และพี่คงไม่จูบ และพี่คงไม่อยู่ท่านี้หรอกครับน้อง”

“นิราเกลียดพี่!”

“ถ้าเกลียดพี่ ตั้งแต่แรกนิราคงไม่เคลิ้มตามและมีอารมณ์ขนาดนี้หรอกครับ” ฉันพูดเถียงอะไรไม่ได้เลย โดนเขาดักทางไปหมด

“ออกไปนะ เราเพิ่งคบกัน นิรายังไม่พร้อม ถ้าเกิดว่าคบกันไปสันดานพี่ออก นิราจะทำยังไง เราเพิ่งคบกันก็มีอะไรกันแล้ว นิราจะดูเป็นคนง่ายเกินไป นิราคงยอมรับไม่ได้หรอกค่ะ นิราขอร้องล่ะ นะคะพี่แมท”

“อย่าคิดแบบนั้นสิ ให้คิดว่าใจเราต้องการทั้งคู่ ใจเรายังคิดถึงกันและกัน”

“ไม่ นิราจะร้องแล้วนะคะ” เสียงฉันเริ่มสั่น

“ครั้งเดียว พี่จะปล่อยทันทีนะ นะ ตอนนี้พี่หยุดไม่ได้แล้ว”

“ไม่ได้ ปะ...อุ้ปส์”

พี่เขาไม่ปล่อยให้ฉันพูด ก้มมาประกบจูบ ซึ่งมันเป็นวิธีหนึ่งที่สามารถทำให้ฉันเคลิ้มตาม แม้แต่คำปฏิเสธก็ไม่มีออกไปแน่ ๆ

🌿_______🌿

นามปากกาผกายมาส