Masukบทที่ 18 เลือกใคร
บ้านภาณุเมศธนัน ฉันกลับถึงบ้านก็แปลกใจไม่น้อยเพราะมีรถรามากมายที่ไม่รู้จักจอดอยู่ด้วย แต่มีสองคันที่ฉันรู้จักดี นั่นก็คือ... “รถพี่ธามนี่น่า” ยัยเมพูดขึ้นพร้อมสอดส่อง “นี่รถพี่แมทใช่ไหม” ฉันพูดขึ้น “ใช่ ๆ อะไรเนี่ย วันรวมญาติเหรอ? นั่นมันรถที่บ้านฉันนี่น่า ใครพามา หรือพ่อแม่ฉันจะมาด้วย” พี่แมทคิดจะทำอะไรเนี่ย “ไม่รู้สิ แต่ฉันไม่อยากเข้าบ้านเลยตอนนี้” ทำไมหัวใจมันสั่นขนาดนี้ กลัวหรือกังวลอะไรกันแน่ เฮ้อ~ “นิรา กว่าจะมาได้นะ รีบเข้าไปข้างในเถอะ ไป ๆ เมมาด้วยสิ” ยัยโรสออกมาถึงจับมือฉันทันที สองคนนี้ทำความรู้จักกันเมื่อคืนที่ผับแล้ว “โรส พี่แมทมาที่นี่เหรอ” ยัยเมถามขึ้น “ใช่ เมไม่รู้เหรอว่าพ่อแม่เมมาด้วยนะ” สิ้นเสียงยัยโรส ฉันหยุดเดินเสียดื้อ ๆ “แกเป็นอะไรยัยนิรา” ยัยเมถามด้วยความแปลกใจ “นั่นสิ นิราแกโอเคไหมเนี่ย” ยัยโรสมองหน้าฉัน “พี่ธามมาด้วยเหรอ? ” ฉันถามขึ้น “ใช่ ๆ ฉันได้ยินพี่แมทเรียกไอ้ธาม” พี่แมทกับพี่ธามมาทำไม มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ ? “พี่ธามมาคนเดียวเหรอ?” “ไม่นะ ได้ยินพี่แมทพูดว่าพี่ธาทอะไรนั่นมากับเพื่อน ๆ เขาเองและพาพ่อแม่มาด้วยนะ” เพื่อนพี่แมทรู้จักพี่ธามด้วยเหรอ? “มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย หรือเขามาแย่งยัยนิรากัน” ยัยเมพูด ฉันนิ่งเลยก่อนจะล้วงมือถือออกมาเพื่อจะกดโทรหาพี่แมท แต่ดันลืมไปว่าเรายังไม่แลกเบอร์กันเลย แต่ระหว่างที่เลื่อนมองดูหน้าจอ ก็เห็นมีสายของพี่ธามเข้ามาด้วยเมื่อเช้า เป็นสายที่รับแล้วด้วย ระ...หรือว่าพี่แมทจะรับสายพี่ธามแล้วพูดอะไรกันไม่รู้ เลยพากันมากองอยู่ที่บ้านฉัน “ยัยเม แกโทรหาพี่แมทหน่อยสิ” “เค ๆ” ยัยเมกดโทรออก เหมือนปลายสายจะไม่รับ “ไม่รับสายอะ” “อย่ามัวแต่คิดไปเอง รีบเข้าบ้านไปเถอะ พี่ภูมิบอกฉันว่าถ้าแกกลับมาบ้านให้รีบพาเข้าบ้านไปทันที” ยัยโรสพูดขึ้นแล้วดึงข้อมือฉันให้เดินตาม เราทั้งสามคนพากันเดินเข้าไปในบ้านอย่างช้า ๆ จนได้ยินเสียงสนทนาผ่านเข้าหูมาบ้าง ซึ่งเป็นเสียงของพ่อและพี่ชายฉัน ก่อนจะมีเสียงพี่แมทและพี่ธาม ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วก้าวออกไปเพื่อเผชิญหน้ากับทุกคน “นิรามาแล้วเหรอ มานั่งสิลูก” แม่ฉันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ทุกคนพากันหันมามองหน้าฉัน ซึ่งฉันไม่รู้จักใครเลย นอกจากพ่อแม่ยัยเมที่เคยเจอตอนที่พวกท่านไปหายัยเมที่มหาวิทยาลัย “สวัสดีค่ะ คุณลุงคุณป้ามาด้วยเหรอคะ” ฉันเดินโน้มตัวไปใกล้พวกท่านที่นั่งอยู่ข้างพี่แมท “ก็ไอ้ลูกคนนี้นะสิ นึกคึกอะไรไม่รู้บอกอยากได้เมีย ให้ป้ากับลุงมาสู่ขอให้หน่อย ป้ากับลุงก็เลยถูกลากมาตั้งแต่เช้าเลย” แม่ของพี่แมทพูดขึ้นยิ้ม ๆ ฉันเงยหน้ามองพี่แมท เขาก็ส่งยิ้มมาให้พร้อมยักคิ้วกวนโอ๊ยไปหนึ่งกรุบ! จริงจังปะเนี่ย! ไม่คาดคิดว่าพี่เขาจะทำมันจริง ๆ เมื่อวานฉันก็บอกตัวเองไว้ในใจแล้ว ถ้ากล้ามาขอ ฉันก็กล้าแต่ง! แต่มันกะทันหันเกินไปไหม “นิรา นี่พ่อแม่พี่ครับ” พี่ธามพูดขึ้น ถึงไม่อยากคุยแต่ฉันก็มีมารยาทมากพอ พนมมือขึ้นไหว้ท่านทั้งสอง ก่อนที่จะนั่งลงใกล้พี่แมทแทนที่จะไปนั่งใกล้พ่อแม่ของตนเอง พอฉันนั่งลงพี่แมทก็ขยับให้ ก่อนจะยื่นมือมาวางบนมือฉันที่วางบนหัวเข่าของเขา แถมยังยิ้มไม่หุบ สายตาของเราที่ประสานกันมันรู้สึกถึงความรัก ความห่วงหาในทันที “นิรามานั่งนี่สิ” พี่นิดาเรียกฉันทันที “นิราไปหาพ่อแม่ก่อนนะคะ” หันไปพูดกับคนข้าง ๆ “ครับ” พี่แมทตอบ ฉันไปนั่งใกล้พี่สาวและพี่ชายทันที ฉันแสดงออกมาขนาดนั้นแล้ว ทุกคนคงมองออกแล้วมั้ง “ลูกรู้ไหมว่าวันนี้ที่คนเยอะ เขามาทำไมกันจ๊ะ” ถ้าเป็นพี่แมท ฉันก็พอจะเดาออกแล้ว พาพ่อแม่มาด้วยขนาดนี้ คงไม่มานั่งกินข้าวหรอกมั้ง “ไม่ทราบค่ะแม่” ปฏิเสธออกไปก่อนแล้วกัน “พี่ ๆ เขาจะมาสู่ขอลูกสาวแม่ เรื่องราวมันเป็นมายังไงเนี่ย! แม่ไม่รู้เลยว่าลูกสาวแม่เนื้อหอมขนาดนี้” หมายความว่าพี่ธามจะมาสู่ขอฉันด้วยเหรอ “มาสิ มานั่งใกล้พ่อกับแม่” พ่อฉันกวักมือเรียก ฉันเลยต้องไปนั่งตรงกลาง “พี่ธามมาทำไมเหรอคะ” ฉันเปิดประเด็นก่อนเลย “พี่ขอโทษกับเรื่องที่ผ่านมานะ พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทำให้นิราเสียใจอีก พี่เลยพาพ่อแม่มาสู่ขอนิราอย่างเป็นทางการ พี่สัญญาว่าจะไม่นอกลู่นอกทางอีก ให้อภัยพี่นะครับ พี่รักนิราคนเดียวนะครับ ให้โอกาสพี่เถอะ พี่ขาดนิราไม่ได้ครับ” ตั้งแต่ที่จับได้ว่าเขานอกใจ ฉันก็มองเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มองหน้าเขาก็เหมือนมีความรู้สึกเกลียดเข้ามา เขารู้ทั้งรู้ว่ายัยแพรวคือเพื่อนฉัน แต่เขากลับทำมันลงไปโดยที่ไม่ยั้งคิด ถ้าเป็นคนไกลตัวกว่านี้ ฉันคงให้โอกาสเขาบ้างแล้ว “นิราขอบคุณที่พี่รักและเอ็นดูนิรามาตลอดนะคะ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้นิราตัดสินใจได้แล้วว่า นิราจะพอแค่นี้ นิราต้องขอโทษด้วยนะคะที่ยังไม่ได้บอกเลิกพี่โดยตรง” ฉันมองหน้าพี่เขาไปด้วย “ไม่ พี่ไม่เลิก ให้โอกาสพี่อีกสักครั้งนะครับ” “โอกาสของนิราไม่มีแล้วค่ะ นิราจำฝังใจ นิราต้องขออภัยที่ไม่ได้บอกพี่โดยตรง ตอนนี้นิรามีคนใหม่แล้วค่ะ” ฉันพูดออกไปทันที พี่ธามหน้าซีด พี่แมทหน้าบานเลย “คบกันเพียงวันสองวัน นิราก็ให้ใจเขาไปแล้วเหรอ? มั่นใจเหรอว่าเขาจะนิสัยดี เป็นคนดี ยังไม่ได้ศึกษาดูใจกันเลย ให้เขามาสู่ขอแล้วอะ พี่ว่าควรจะศึกษาดูใจก่อนนะ เกิดผิดพลาดขึ้นมา นิราอาจจะเสียใจอีก” พูดเหมือนตัวเองเป็นคนดีมาก ๆ เลยนะคะ “ใช่ว่านิรากับพี่เขาจะเป็นคนแปลกหน้ากันนะคะ เราเคยคบกันมาก่อนและเลิกรากันไปเพิ่งกลับมาคบกันใหม่ค่ะ ครั้งที่เลิกรากันนั้นเป็นนิราที่เข้าใจผิดเอง” “พอเวลาเปลี่ยน ใจคนก็เปลี่ยนนะ นิราคิดดูดี ๆ สิ พี่กับนิราก็คบกันมาจะสามปีแล้ว มีสักครั้งไหมที่พี่ทำไม่ดีกับนิรา” “พี่ดีมาก ๆ เลยค่ะ ถ้าไม่ติดว่าพี่หักหลังนิราโดยการไปแอบลักลอบมีอะไรกับเพื่อนนิรา” “นิรา” พี่ธามเอ่ยเสียงแผ่วเบา “นิรา ลูกพูดอะไรออกมาเนี่ย” แม่พูดปรามทันที ฉันพูดความจริงไง “เอาล่ะ ๆ ยิ่งพูดยิ่งเลยเถิด ยิ่งเป็นเรื่องใหญ่ ผมคิดว่ารีบทำให้มันจบเถอะ ลูกสาวผมเลือกใคร พวกผมก็เลือกคนนั้นครับ สิ่งเดียวที่ผมขอคือให้รักลูกผมให้มาก ๆ เหมือนที่ผมกับภรรยารักลูกสาวคนนี้ก็พอ” พ่อฉันพูดแทรก “นิรา ลูกจะเลือกใครพูดออกมาเลย” แม่ฉันกระซิบเบา ๆ เรื่องของพี่แมทก็คลี่คลายไปแล้ว กลายเป็นว่าฉันเข้าใจผิดไปเอง แต่เรื่องราวของพี่ธาม ฉันไม่ได้เข้าใจผิด พี่เขาไม่ได้แก้ตัวเรื่องนั้นด้วย หมายความว่ามันคือเรื่องจริง ถ้าฉันเลือกพี่ธาม ฉันก็คงเป็นแค่คนโง่ “นิราแกจะเลือกใครก็เลือกไป อย่าทำเหมือนคนสองใจที่นั่งครุ่นคิด” พี่ภูมิพูดแทรก แอบแรงอยู่นะ แต่ก็โชคดีหน่อยที่โดนมือยัยโรสฟาดไปหนึ่งกรุบ “นิราอยากให้พี่แมทได้พูดบ้างคะ ว่าวันนี้พี่แมทตั้งใจมาทำอะไรคะ” จะว่าแกล้งก็คงได้ ฉันอยากให้พี่เขาได้พูดต่อหน้าทุกคนไปเลย “ครับ วันนี้ผมตั้งใจจะให้พ่อแม่มาสู่ขอนิราครับ ผมทำอะไรไปแล้วผมก็พร้อมจะรับผิด ถึงเราจะคบกันแค่วันเดียวก็ตาม แต่ที่ผ่านมานั้นผมก็รักนิรานะครับ ถึงเราจะเลิกราไปแล้วก็ตาม ด้วยตอนนั้นยังคงเด็กด้วยแหละ อารมณ์ครอบงำอยากเอาชนะ ตอนที่ผมกลับมาเจอน้องเขาอีกครั้ง ผมก็ตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะทำรักครั้งนี้ให้ดีกว่าที่ผ่านมา ถึงคำพูดผมจะดูไม่น่าเชื่อถือ แต่ขอให้เชื่อใจผมครับ ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ ถ้าผมไม่ดี ทำนิราเสียใจ ผมอนุญาตให้คุณน้าทั้งสองทุบตีผมได้เลยครับ” พี่แมทพูดจบก็ยิ้มอีก ไปโดนตัวไหนมาเนี่ย “นิราเลือกใครจ๊ะ” แม่เป็นคนพูดขึ้นมา “นิราขอเลือกตามความรู้สึกของตนเองนะคะ ถ้ามันผิดพลาด ไม่เป็นตามหวัง นิราจะขอรับชะตาเพียงผู้เดียว นิราขอเลือกพี่แมทค่ะ ในใจลึก ๆ ของนิิิรายังมีพี่เขาอยู่ ถึงความสัมพันธ์ของเราจะห่างหายกันไปแล้วก็ตาม แต่ในใจนิรายังคงต้องการพี่เขาค่ะ” “นิราทำแบบนี้ไม่ถูกนะ นั่นมันคนเก่า ของเก่า นิราต้องเลือกพี่สิ พี่คนใหม่ พร้อมจะดูแลนิราให้ดีที่สุด” พี่ธามลุกขึ้นโวยวายทันที “พี่ธามควรจะไปดูแลยัยแพรวนะคะ ยัยนั่นยังไม่มีคนดูแล” “พี่แค่เผลอใจชั่ววูบ พี่ไม่ได้จริงจังกับแพรว นิราเชื่อพี่นะครับ นิรา” เขาเหมือนจะพุ่งมาหาฉัน แต่พ่อแม่เขาจับไว้ก่อน “ภูมิส่งแขกหน่อย! ” พ่อฉันพูดเสียงดัง คงเอือมระฮากับพฤติกรรมพี่ธามด้วยแหละ สิ่งที่ฉันพูดออกไป ไม่มีพ่อแม่คนไหนยอมให้ลูกตัวเองไปเผชิญหน้ากับเรื่องแบบนั้นหรอก ยิ่งเรื่องนอกกายนอกใจ เป็นชู้เป็นกิ๊ก มีให้เห็นเยอะแยะ พี่ภูมิก็พยักหน้าเอ่ยเชิญพ่อแม่พี่ธามและพี่ธามออกไป “ไอ้แมท พวกกูดีใจกับมึงด้วยนะเพื่อน” สามคนนี้ที่หน้าไม่คุ้นน่าจะเป็นเพื่อนพี่แมท พากันลุกขึ้นแล้วช่วยกันลากพี่ธามออกไป ทำเอาฉันโล่งอกไปเลย 🌿________🌿 นามปากกาผกายมาสบทที่ 19 ความรักบังตา“เด็ก ๆ ไปพักเถอะ เรื่องสู่ขอพวกผู้ใหญ่จะคุยกันเอง” พ่อของพี่แมทพูดขึ้น พวกเราก็ทำตามอย่างว่าง่าย พากันออกมาจากตรงนั้น ยัยโรส พี่ภูมิ พี่นิดา ยัยเม ก็พากันเดินแยกไป เหลือแค่ฉันกับพี่แมทที่เดินเคียงคู่กันออกมา“นี่แหนะ ๆ ”“โอ๊ย ๆ นิราตีพี่ทำไมครับ พี่เจ็บนะครับ”“ทำไมไม่บอกให้นิราเตรียมตัวบ้างล่ะคะ จะมาสู่ขอทั้งที ให้นิิราแต่งตัวสวย ๆ บ้างไม่ได้เหรอคะ”“กว่าจะเตรียมตัว ก็ไม่ทันไอ้ธามนะสิ เมื่อเช้ามันโทรมาบอกว่าจะไปสู่ขอนิรา พี่ได้ยินแบบนั้นพี่รีบเด้งตัวลุกจากเตียงไปหาพ่อแม่ทั้งที่ใส่ผ้าขนหนูพันช่วงล่างเลยแถมยังไม่ใส่กางเกงในด้วย ไอ้หนอนน้อยห้อยโตงเตงอยู่เลย พี่กลัวไม่ทันการณ์แหนะ”“ฮ่า ๆ รีบขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“ใช่ พี่ไม่อยากเสียนิราไปอีก พี่รักนิรา พี่อยากครอบครองเพียงผู้เดียว ต่อให้นิราของพี่จะผ่านใครมาแล้วก็ตาม แต่คนสุดท้ายของน้องต้องเป็นพี่คนหล่อคนนี้คนเดียวครับ”“แหนะ ยังอวยตัวเองอยู่อีก แล้วทำไมต้องโกหกว่าไปทำงานด้วยคะ”“กะจะเซอร์ไพร์สไงครับ น้องว่าพี่ไม่หล่อเหรอ?”“ห
บทที่ 18 เลือกใครบ้านภาณุเมศธนันฉันกลับถึงบ้านก็แปลกใจไม่น้อยเพราะมีรถรามากมายที่ไม่รู้จักจอดอยู่ด้วย แต่มีสองคันที่ฉันรู้จักดี นั่นก็คือ...“รถพี่ธามนี่น่า” ยัยเมพูดขึ้นพร้อมสอดส่อง“นี่รถพี่แมทใช่ไหม” ฉันพูดขึ้น“ใช่ ๆ อะไรเนี่ย วันรวมญาติเหรอ? นั่นมันรถที่บ้านฉันนี่น่า ใครพามา หรือพ่อแม่ฉันจะมาด้วย” พี่แมทคิดจะทำอะไรเนี่ย“ไม่รู้สิ แต่ฉันไม่อยากเข้าบ้านเลยตอนนี้”ทำไมหัวใจมันสั่นขนาดนี้ กลัวหรือกังวลอะไรกันแน่ เฮ้อ~“นิรา กว่าจะมาได้นะ รีบเข้าไปข้างในเถอะ ไป ๆ เมมาด้วยสิ” ยัยโรสออกมาถึงจับมือฉันทันที สองคนนี้ทำความรู้จักกันเมื่อคืนที่ผับแล้ว“โรส พี่แมทมาที่นี่เหรอ” ยัยเมถามขึ้น“ใช่ เมไม่รู้เหรอว่าพ่อแม่เมมาด้วยนะ” สิ้นเสียงยัยโรส ฉันหยุดเดินเสียดื้อ ๆ“แกเป็นอะไรยัยนิรา” ยัยเมถามด้วยความแปลกใจ“นั่นสิ นิราแกโอเคไหมเนี่ย” ยัยโรสมองหน้าฉัน“พี่ธามมาด้วยเหรอ? ” ฉันถามขึ้น“ใช่ ๆ ฉันได้ยินพี่แมทเรียกไอ้ธาม”พี่แมทกับพี่ธามมาทำไม มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
บทที่ 17 ปรับความเข้าใจกันแลัวผับMพวกเรามาสักพักแล้ว มีแค่ฉันกับพี่แมทที่นั่งอยู่ที่เดิม ส่วนยัยเมออกไปเต้นแล้ว วันนี้ให้นางหนึ่งวัน ให้ปล่อยสุดเหวี่ยงไปเลยฉันที่นั่งอยู่ ตอนนี้เริ่มรำคาญอีตาพี่แมทแล้วสิ มาคลอเคลีย นัวเนีย ฉันไม่ห่างเลย อะไรจะขนาดนั้น“นั่งดี ๆ จะตายเหรอคะพี่แมท”“โห ดูพูดเข้า”“นิราเบื่อพี่แล้วนะคะ นั่งห่าง ๆ บ้างก็ได้ นี่จะสิงนิราแล้วนะคะ”“ก็พี่ติดนิราไปแล้วอ่า”“เป็นแบบนี้กับทุกคนใช่ไหมคะ?”“ไม่เอาไม่พูดเรื่องเก่าแล้ว”“นิรา พี่แมท” ฉันหันมองเสียงที่คุ้นหูของอดีตเพื่อนรักที่ควงมากับ....“พี่ภูมิ!” เมื่อเห็นพี่ชาย ฉันก็รีบแกะมือพี่แมทออกจากร่างบาง แล้วลุกขึ้นยืนทันที“นิรา” พี่แมทมองฉันด้วยสายตาละห้อยก่อนจะหันไปมองพี่ภูมิกับยัยโรสที่ควงกันมา สองคนนี้สงสัยจะคบกันแล้วจริง ๆ สินะ“พี่ภูมิอย่าดุนิราเลยค่ะ” เสนอหน้า! ฉันไม่ได้ให้ช่วยสักหน่อยยัยนี่! หึก“บอกแม่แน่ ๆ เป็นเด็กเป็นเล็กหัดเข้าผับกินเหล้า ควงผู้ชาย นิสัยไม่ดี”“นิราไม่ได้
บทที่ 16 เช้าอกหัก เย็นได้แฟนใหม่การขัดขืนไม่เป็นผล มิสู้เข้าร่วม และฉันก็เลยจุดนั้นไปแล้ว พี่เขาไม่เพียงไม่ให้ฉันได้เอ่ยปากพูดอะไร ยังทำให้ฉันเกือบจะขาดใจตายอีก เพียงแค่ฉันออกเสียงจะพูด เขาก็ก้มมาประกบจูบอย่างนัวเนีย ช่วงล่างก็ทำหน้าที่ของมันไป ฉันแทบจะแยกอารมณ์ไม่ได้ หายใจไม่ทั่วท้อง จะตายเสียให้ได้ภารกิจร่วมรักบนเตียงหนา ไม่ได้ร้อนแรงอย่างที่คิด มันกลับอ่อนโยนเสียมากกว่า ท่วงทำนองของเอวหนาพริ้วไหว ไม่ได้กระแทกกระทั้น หรือลงแบบหยาบ ๆ แต่อย่างใด มันกลับอ่อนโยนมากกว่า เขาไม่ได้เร่งรีบ ทำไปเรื่อย แต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกเกร็งเพราะความเสียวได้อารมณ์มาเต็ม หัวใจที่ร้อนรุ่มเริ่มเบิกบาน ภาพในครั้งอดีตย้อนกลับมา เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ที่ได้พูดคุยและหัวเราะด้วยกัน มันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกดีมาก ๆ เพียงแค่สบตาและได้มองคนตรงหน้า หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ มีความสุขมาก ๆ เหมือนมันจะล้นอกแล้วพากันออกทางหู‘ พลั่บ ๆ ’เสียงเนื้อกระทบดังขึ้นพร้อมเสียงครางของเขาที่เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ มีเพียงฉันที่นอนกัดฟันไม่ให้เสียงดังออกไป“ครางให้พี่ฟังหน่อยได้
บทที่ 15 รวบหัวรวบหางครั้งแรกของฉันที่เข้ามาเหยียบบ้านของพี่แมท ตอนที่เป็นแฟนกัน ฉันก็ไม่เคยมาหรอก บ้านใหญ่โตไม่แพ้บ้านฉัน สไตล์การตกแต่งก็เรียบหรูดูแพง“หิวน้ำไหม”“ไม่ค่ะ พานิิราไปหาเมหน่อย”“งั้นมาสิ เดินตามพี่มา”ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย โดยที่ไม่ได้นึกกลัวอะไรเขา กลับไว้ใจเขามาก ๆ‘แกร๊ก’พี่แมทเปิดประตูทันที โดยที่ไม่เคาะเรียกยัยเมก่อน แบบนี้มันจะดีเหรอ ยัยเมคงไม่เกรี้ยวกราดหรอกนะที่พวกเราถือวิสาสะเข้าไปโดยไม่ได้บอกฉันเดินเข้าไป ในหัวก็นึกภาพออกว่า ยัยเมคงนอนฟุบหน้าลงกับหมอนแล้วร้องไห้อยู่แน่ ๆ หูก็คงดับ ไม่ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา แต่แล้วมันไม่ใช่ สายตาฉันก็สำรวจทั่วห้อง แค่การตกแต่งของคนนี้ก็บ่งบอกว่าไม่ใช่แล้ว ยัยเมชอบสีชมพูแต่ห้องนี้กลับมีแค่สีดำ และมีรูปถ่ายใบใหญ่ตรงหัวนอน เป็นรูปของพี่แมท งั้นหมายความว่าห้องนี้...เป็นห้องพี่แมทสินะ ฉันหันขวับไปหาพี่แมทที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องพร้อมยิ้มแฉ่ง“พี่แมท พี่หลอกนิรามาห้องพี่เหรอ คิดจะทำอะไรนิราฮะ เปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะ นิราอยากไปหาเม“ ฉันเดินไปใกล้พี่
บทที่ 14 โดนบังคับห้างสรรพสินค้า“นิราอยากซื้ออะไรก็ซื้อไปเลย เดี๋ยวพี่จ่ายเอง” พบคนใจปล้ำแล้วหนึ่ง สงสัยอยากเปย์สาวมาก ๆ สินะ“นิราไม่ใช่พวกผู้หญิงของพี่ ไม่ต้องมาเปย์หรอกค่ะ ถ้านิราอยากซื้ออะไร นิรามีเงินจ่ายค่ะ”“ฮ่า ๆ มามะ พี่ชายมาเปย์น้องสาวพี่ดีกว่า” ยัยเมหัวเราะคิกคักเมื่อพี่ชายโดยสาวปฏิเสธ“อย่ามาเกาะแขนฉัน แกหัวเราะฉัน ฉันไม่ซื้ออะไรให้หรอก อยากซื้อก็จ่ายเองเลย”“งิ้อ ~ พี่สะใภ้ขา ดูพี่แมทสิรังแกเม”“ยัยเมแกพูดอะไร ฉันไม่ได้เป็นพี่สะใภ้แกสักหน่อย เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดหรอก”“ยัยเมแกพูดได้ดี มา ๆ เดี๋ยวฉันซื้อเครื่องสำอางให้หนึ่งชุด” เมื่อกี้ยังไม่สบอารมณ์กับน้องสาวอยู่นี่น่าฉันละเบื่อสองศรีพี่น้องคู่นี้จริง ๆ พูดอะไรก็ไม่รู้ จะบ้า! พี่สะพงพี่สะใภ้อะไรเล่า ใครอยากเป็นฮะ!“เมอยากกินไอศกรีมตรงนั้น พี่กับยัยนิรารอตรงนี้แป๊บนะ ใครอยากกินบ้างเดี๋ยวซื้อมาเผื่อ”“ไม่เอา” พี่แมทตอบ ฉันทำเพียงส่ายหน้า ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ที่มีให้คนนั่ง“อยากกินอะไรไหม”“พวกเราเพิ่







