ตอนที่ 10 นาทีชีวิต

ฌอนออกคำสั่งกับเด็กสาวตรงหน้าราวกับว่าเขาเป็นเจ้าของเธอ เด็กสาวคนนี้ทำให้ฌอนนั้นไม่เป็นตัวของตัวเอง เขากลายเป็นอีกคนในร่างของเขาที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย ความรู้สึกอดอยากและหิวโซเกิดขึ้นแบบปัจจุบันทันด่วน เจ้าลูกชายของเขามันเด้งโด่งขึ้นมาอัตโนมัติ ‘นายมีอารมณ์ แสดงว่านายยังปกติ’ แต่ถ้าอารมณ์ที่มากกว่าปกติล่ะ มันเกิดอะไรขึ้น

          “ค่ะ” เปรมมิกาต่อรองจนพอใจแล้ว เธอก็เริ่มที่จะปลดชุดของเธอออกอย่างช้าๆ เพื่อประวิงเวลา เปรมมิกายังโชคดีที่เจอเขา ถ้าเป็นคนอื่น เธอไม่อยากจะคิดเลย ว่าตัวเองจะสามารถโต้ตอบและต่อรองกับเขาได้แบบนี้ไหม

          พรึ่บ! ชุดเดรสสีสวยถูกปลดและเลื่อนลงไปกองกับพื้น ร่างอวบอิ่มของวัยสาวที่อยู่ในชุดชั้นในตัวจิ๋วปรากฏแก่สายตาคนตรงหน้า

“อืม...”เสียงทุ้มของชายหนุ่มเริ่มแตกพร่า เมื่อเห็นเรือนร่างอันงดงามของเธออย่างชัดเจน หุ่นเธอสวยไร้ที่ติ ตั้งแต่เขาคบผู้หญิงมาหลายต่อหลายคน เขาไม่เคยเจอใครที่ดู*เพอร์เฟคแบบนี้มาก่อน ผิวของเธอขาวอมชมพู ที่สำคัญมันดูนวลเนียนไร้ที่ติเป็นอย่างมาก ริมฝีปากบางเผยอค้างไว้แบบไม่รู้ตัว มันทำให้เธอเซ็กซี่ขึ้นไปอีก ความงดงามแบบธรรมชาตินี้ ฌอนไม่เคยพบเจอ ดวงหน้าของเธอทำให้เขาเริ่มหายใจติดขัด ส่งผลไปถึงเจ้าลูกชายของเขาที่อยู่เบื้องล่างทันที

“มาสิ...มาหาฉัน”

เสียงแหบพร่าออกคำสั่ง สายตาคมจับจ้องไปที่ร่างอวบอิ่มตลอดเวลา ถ้าเธอทำให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิมล่ะก็ ฌอนจะตบรางวัลให้เธออีกไม่น้อยเลยทีเดียว

          “ค่ะ”เปรมมิกากลับมาตื่นตระหนกอีกครั้ง เมื่อเธอรู้สึกว่าเวลาของเธอมาถึงแล้ว เท้าบางก้าวเดินไปอย่างช้าๆ พร้อมกับขาที่สั่นเทา ความกลัวแผ่ซ่านทั่วร่างกาย ต่อให้คนตรงหน้าจะหล่อเหลาขนาดไหน แต่สิ่งที่เธอจะต้องเจอในไม่กี่นาทีข้างหน้ามันดูน่ากลัวมาก ‘ครั้งแรกจะเจ็บมากๆ แกจะต้องอดทน ผู้ชายเขาอาจจะรำคาญถ้าแกร้องจนเกินงาม’ เสียงของพลอยไพลินดังก้องอยู่ในหัวของเธอตลอดเวลา ‘แต่เขาบอกว่าหลังจากความเจ็บจะมีความสุข อืม อันนี้แกก็ต้องเบาๆ บ้างล่ะกัน เอาแต่พอดีนะ’

          “เร็ว! มาหาฉัน...ได้โปรด...ฉัน อืม ไม่ไหวแล้ว”

ฌอนเอ่ยขอร้องราวกับคนเพ้อละเมอ ตอนนี้ร่างกายของเขาปวดหนึบหนักหน่วงอย่างที่สุด โดยเฉพาะเจ้ามังกรใหญ่ขนาด 54 ของเขา

          “ค่ะ อุ้ย!” เปรมมิกาเดินยังไม่ถึงขอบเตียงเลยด้วยซ้ำ ร่างของเธอลอยละลิ่วเพราะถูกแรงกระชากจากคนตัวใหญ่ ทำให้ตัวเธอปลิวไปเกยอยู่บนตัวของชายหนุ่ม มือใหญ่จับเอวของเธอเอาไว้แน่น แต่อีกข้างหนึ่งกลับโอบอุ้มศีรษะของเธอเอาไว้ พร้อมกับโน้มเข้าไปหาใบหน้าคมที่กำลังโฉบวูบทันใด

          “ช้าแบบนี้ ต้องลงโทษแล้วรู้มั้ย...”

ฌอนจูบตรงขมับของหญิงสาวหนึ่งทีพร้อมไล้ปากของเขาไปตามกรอบดวงหน้าสวย สูดความหอมจากพวงแก้มสาว ความซาบซ่านเริ่มปกคลุม กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนร่างของเธอปลุกความเป็นชายของเขาได้อย่างง่ายดาย ฝ่ามือใหญ่กำลังลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธอ ร่างอวบอิ่มแข็งเกร็งจนเขารู้สึกได้ ‘คงกลัวเขาสินะ’

          “อุ๊บ!” ปากบางถูกปิดอย่างรวดเร็ว เปรมมิกาตกใจสุดขีด แต่ก็พยายามควบคุมสติที่เหลือเพียงน้อยนิดเอาไว้ มือของเขากำลังบีบรัดร่างของเธอ ในขณะที่อีกข้างกลับล็อคศีรษะของเธอ เพื่อไม่ให้ขยับหนีไปได้ เปรมมิกาถูกจู่โจมอย่างรวดเร็ว ลิ้นของเขากำลังชอนไชเข้ามาในโพรงปากของเธอ สมองของเปรมมิกาขาวโพลนไปหมด ร่างกายของเธอชาตั้งแต่หัวจรดเท้า ‘นี่ใช่ไหม ที่เขาเรียกว่าจูบ’

“อืมมม” เสียงครางของฌอนแสดงความพึงพอใจ เมื่อรู้สึกว่าสิ่งที่เขาเชยชมนั้นมันแสนหวานเพียงใด ปลายลิ้นของเขาชอนไซไปทั่วโพรงปากนุ่มของเธอ กวัดแกว่งไปมาตามสัญชาตญาณของมนุษย์

“อุ้ย!” เปรมมิการ้องด้วยความตกใจ เมื่อรู้สึกว่ามีบางสิ่งล่วงล้ำเข้ามาใต้ชายโครงของเธอ และมันยังคงไต่ระดับขึ้นมา กำลังเกาะกุมกับอกอวบที่อยู่ภายใต้การห่อหุ้มของบราตัวจิ๋ว ความรู้สึกแปลกใหม่แผ่ซ่านขึ้นมา มือของเขาลูบไล้ไปมาบนเนินอกของเธอ และปลดพันธนาการที่ห่อหุ้มออกอย่างช่ำชอง

“ทำตัวสบาย อย่าเกร็ง ฉันจะทำให้เธอมีความสุข”  

เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหู ทั้งปากและมือของเขาทำงานพร้อมกันอย่างหนักหน่วง ร่างอวบอิ่มถูกเขาจัดการจนหมดสิ้นไม่เว้นแม้กระทั่งซับในตัวจิ๋ว ความงดงามของร่างอวบอิ่มทำให้เขาตะลึง เธอสวยเหลือเกิน สวยจนเจ้าลูกชายของเขามันผงาดแทบจะทะลุออกมา ราวกับต้องการที่จะจู่โจมพร้อมรบ ชายหนุ่มกระชากสิ่งที่พันธนาการตัวเองออก พร้อมกับรีบหยิบเครื่องป้องกันที่เขาเตรียมไว้สำหรับเธอ เข้าสวมใส่ให้กับเจ้ามังกรนั้นทันทีอย่างร้อนใจ

          “คะ-คุณ” เปรมมิการ้องเสียงหลงเลยทันที เมื่อปากของเขาโฉบวูบมาที่ปลายถันของเธอ ลิ้นของเขาตวัดไปมาตรงเม็ดติ่งสีชมพูกึ่งกลางปทุมอวบ ความรู้สึกเสียดเสียวตรงดิ่งไปเบื้องล่าง ทำให้ท้องน้อยของเธอหดเกร็งอัตโนมัติ สิ่งนี้คือความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับเปรมมิกาเป็นอย่างมาก ความร้อนของฝ่ามือใหญ่ที่สัมผัสอยู่บนเรือนร่างของเธอนั้น มันให้ความรู้สึกซาบซ่านเหลือเกิน

          “อืม ฌอน คือชื่อของฉัน...เด็กน้อย”

เสียงของเขาพึมพำกับอกอวบข้างหนึ่งของเธอ ปลายลิ้นตวัดรัวลูกเชอรี่อย่างมัวมัน มือข้างหนึ่งกำลังบีบเคล้นอกอวบอย่างหนักหน่วง นิ้วเรียวแกร่งเกลี่ยตุ่มไตไปมา ความต้องการของฌอนทะยานจนถึงขีดสุด เจ้ามังกรใหญ่ของเขาดิ้นพล่านอย่างหนัก ‘เขามีอารมณ์กับเธอ...มาก!’

“ค่ะ คุณฌอน...”

เปรมมิกาเรียกชื่อเขาตามอย่างว่าง่าย สมองอันขาวโพลนของเธอตอนนี้ไม่สามารถที่จะประมวลผลอะไรได้แล้ว ความเสียดเสียววาบหวามราวกับมีผีเสื้อนับล้านบินวนในช่องท้องของเธอ มันให้ความรู้สึกพิเศษเป็นอย่างบอกไม่ถูก สัมผัสจากมือและปากของเขา ไม่ว่าจะลากผ่านไปที่ใดความซ่านกระสันก็บังเกิดขึ้นทั่วเรือนร่างราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน

“อึ้ม เธอสวย สวยมากจริงๆ”

ฌอนไม่มีคำพูดใดที่จะบรรยายสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้อีกแล้ว มือของเขาเอื้อมไปเกาะกุมอกอวบที่มีลูกเชอรี่สีชมพูแข็งชูชันอยู่ตรงกลาง ร่างกายของเขาร้อนผ่าวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เจ้าดุ้นมังกรของเขาผงาดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง และไม่มีทีท่าว่าลดน้อยลงเลย ‘หรือว่า...ร่างกายของเขาจะกลับมาเป็นปกติแล้ว’

“อื้ออ≈” เปรมมิกาหลุดเสียงครางออกมาเบาๆ ความรู้สึกซาบซ่านนี้มันทำให้เธอเตลิดไปไกลแสนไกล มือของเธอเกาะไหล่ของเขาเอาไว้ อีกข้างหนึ่งกลับขยุ้มไปที่กลุ่มผมอันดกดำของชายหนุ่มอย่างไม่รู้ตัว