บทที่26.ราคาของอเล็กซี่

ราตรีถูกโอบล้อมด้วยแสงไฟหลากสีที่ส่องประกายระยิบ

หน้าอาคารคาสิโนสุดหรู

“EVORA CLUB & CASINO  MEMBERS ONLY”

(อีโวรา คลับ แอนด์ คาสิโน สำหรับสมาชิกเท่านั้น)

คริส ฟอร์ดในสูทเข้มก้าวลงจากรถท่วงท่าเข้มนิ่งคล้ายเจ้าพ่อใต้ดิน มีลูกน้องคอยอารักขาอยู่รอบตัว ข้างกายเขา อเล็กซี่เดินเคียงคู่ในเดรสเกาะอกสั้นสีดำ เผยเรียวขาท่อนบน ดุจชุดไม้ตายที่เธอตั้งใจเตรียมมาเพื่อคืนนี้โดยเฉพาะ

ขณะเดียวกัน นักสืบมืออาชีพของอารัญแฝงตัวติดตามอยู่ไม่ไกล ทั้งคู่สวมสูทเนี้ยบ และโชว์บัตรสมาชิกปลอมอย่างแนบเนียน ก่อนก้าวเข้าสู่ด้านใน ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังแว่นเลนส์ชาจับจ้องทุกความเคลื่อนไหวด้วยความแยบยล

คริสและอเล็กซี่ตรงไปยังโต๊ะใหญ่ในมุมลึกของคลับ ชายมาดนิ่งนั่งอยู่กลางโซฟาหนังสีดำ มือกางพาดพนักอย่างเหนือกว่า ขาไขว้ห้างอย่างไม่แยแสต่อโลก เหล่าสาวสวยระดับนางแบบล้อมหน้าล้อมหลังเขา เสมือน ราชาผู้ครอบครองสถานที่แห่งนี้ และก็ไม่ผิดนัก เพราะเขาคือไคล์ นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของอีโวรา คลับ แอนด์ คาสิโน

ทันทีที่คริสก้าวมาถึง ไคล์ยืดตัวขึ้นและเข้าสวมกอดทักทาย อย่างคนคุ้นเคย 

ที่มุมบาร์ นักสืบหน้าเข้มกระซิบกับคู่หูข้างกาย พลางยกแก้ววิสกี้สีอำพันจิบอย่างไม่ให้ใครสังเกต

“เจอตัวเป้งแล้ว… และเขาก็อยู่ในรายชื่อแขกรับเชิญวีไอพีงานกาล่าวันนั้นด้วย”

เขากลืนวิสกี้ลงคออึกหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อเสียงต่ำ ๆ

“จะเป็นใครได้ล่ะ… ‘ไคล์ เจ้าพ่อบ่อน’ ”

ทั้งสองผลัดกันสอดส่องสายตาไปยังโต๊ะของไคล์ ราวกับกำลังเก็บหลักฐานอย่างเงียบเชียบ

เวลาผ่านไปพักใหญ่ ทั้งคู่พลิกแก้วในมือให้น้ำแข็งกระทบก้นแก้ว ก่อนกระดกกรึบสุดท้าย

“นักข่าวคนนั้นนี่… เดินเข้ารังเสือชัด ๆ คืนนี้มีอะไรเด็ดแน่” นักสืบคนหนึ่งเอ่ย พลางเหลือบมองอเล็กซี่ที่พยายามกลบความอึดอัดไว้ไม่มิด

จังหวะนั้นเอง เสียงบาร์เทนเดอร์ดังแทรก

“รับวิสกี้เพิ่มไหมครับ?”

นักสืบทั้งสองส่ายหัว ก่อนสบตากันอย่างรู้ใจ และหนึ่งในนั้นก็เอ่ยเสียงเบา

“ไปจากที่นี่เหอะว่ะ”

***

ค่ำคืนก่อนฟ้าเปิดหลายชั่วโมง…

ภายในห้องหรูกลางเมือง เสียงพึมพำแผ่วต่ำหลุดออกจาก

ริมฝีปากอเล็กซี่

“นายนี่มันโง่จริง ๆ คริส… ไม่มีน้ำยาเอาซะเลย”

สายตาเย็นเยียบของเธอไล่มองร่างคริสที่นอนหมดแรงบนเตียง ไม่ต่างจาก หมากตัวหนึ่งที่หมดประโยชน์ในเกมที่เธอเบื่อจะเล่นต่อแล้ว

เธอสะบัดหน้าหนีอย่างรำคาญ คว้าผ้าขนหนูมาคลุมร่างบาง ก่อนหันหลังเดินไปอีกห้องด้วยท่าทีรีบเร่ง คล้ายกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง

แต่เธอไม่รู้เลยว่า…

คริส ลืมตาแผ่วๆ โสตประสาทยังคงตื่นตัว ได้ยินทุกคำพูดที่ลอดออกมาจากริมฝีปากของเธออย่างชัดเจน

ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องเธอทุกการเคลื่อนไหว

เสียงพึมพำเย็นกริบ เป็นคำประกาศอำนาจเหนือทุกชีวิตในห้องนั้น

“เธอคิดจะหักหลังเสืออย่างฉันงั้นเหรอ…”

“เหยี่ยวอย่างเธอ จะสู้ฉันได้อย่างไร?”

ทันทีที่ประตูปิดลง

คริสคว้ามือถือขึ้นมากดหมายเลขหนึ่ง นิ้วมือสั่นระริกจากแรงโกรธที่อัดแน่น ก่อนจะเปล่งเสียงก้องสะท้อนในห้องหรู ประหนึ่งชายผู้ยืนอยู่เหนือทุกคน

“จัดการอเล็กซี่ได้… เธอรู้มากเกินไปแล้ว”

อเล็กซี่เดินออกไปยังลานจอดรถ เงาของเธอละลายไปกับความมืด เอกสารในมือถูกกำแน่นราวกับกุมข้อมูลเด็ดทั้งหมดไว้

เมื่อประตูรถปิดลง เสียงโลกภายนอกก็เงียบหาย เหลือเพียงลมหายใจของเธอและเอกสารบนตัก

ข้อมูลที่ปรากฏตรงหน้าทำให้หัวใจเต้นแรง

หลักฐานการโอนเงินจำนวนมหาศาลจากไคล์สู่คริส

เส้นทางเงินที่ถูกโยกย้ายอย่างซับซ้อน และจงใจปกปิด

“คริส… ไม่ใช่แค่ขายข้อมูล”

เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงแหบพร่า

“เขาร่วมมือกับธุรกิจเทานี่ด้วยอย่างนั้นหรือ”

สายตาของอเล็กซี่ไล่ไปตามรายชื่อบริษัท

บริษัทบังหน้าที่ใช้ฟอกเงิน

ธุรกิจรองเท้าคู่แข่งของอารัญ

และที่น่าตกใจกว่านั้น… ทั้งหมดเป็นของไคล์เอง

เธอนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย มือเย็นเฉียบ

ตระหนักในเสี้ยววินาทีว่าตัวเองก้าวเข้าสู่ใจกลางความบ้าคลั่ง

เกมอำนาจที่ไม่มีทางถอย

แม้แต่ชีวิตบางชีวิต ก็พร้อมจะถูกลบออกจากกระดาน

****

เสียงปึง! ของหนังสือพิมพ์กระแทกลงบนโต๊ะทำงานดังสนั่น ชั้น 64 ของตึกระฟ้า

อารัญยืนนิ่ง ไม่ขยับแม้แต่น้อย สายตาจับจ้องไปที่พาดหัวหน้าแรก ตัวอักษรสีดำหนา ชัดเจนราวกับตะโกนใส่หน้าเขา

“อเล็กซี่ คาร์ลอฟ ถูกฆาตกรรม

รถยนต์ถูกเผาวอดทั้งคัน”

ลมหายใจของเขาหนักขึ้น แต่ดวงตาเย็นเฉียบ

ข่าวนี้ไม่ธรรมดา ไม่ใช่อุบัติเหตุหรือเหตุการณ์เกิดขึ้นสุ่มสี่สุ่มห้า

มันคือ “การปิดปาก”

และยิ่งเลวร้าย… อเล็กซี่คือผู้กุมข้อมูลลับของคริส ฟอร์ด

แต่เมื่อเธอรู้มากเกินไป ก็กลายเป็นอีกคนที่ถูก “จำกัด”

วรากรยืนค้างอยู่ตรงหน้า แทบไม่กล้าหายใจ เพราะเขารู้ดีว่าอารัญกำลังใช้ความเงียบคิด… และความเงียบเช่นนี้อันตรายเสมอ

นิ้วของอารัญค่อยๆลากไปแตะมุมหัวข้อข่าว… ความสงสัยในตัวคริสพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

อารัญรู้ดีว่าคริสฉลาดพอจะไม่ฆ่าคนปิดปากด้วยมือตัวเอง

นอกจากจะมีใครบางคน ตัวการใหญ่ ผู้มีอำนาจมากพอจะลบตัวตนอเล็กซี่ออกจากโลกได้ภายในคืนเดียว

“ข้อมูล Quantum X หายไป อเล็กซี่ถูกฆ่า…”

เสียงทุ้มของเขาเอ่ยแผ่วแต่เฉียบคม “แล้วคนต่อไปล่ะ… จะเป็นใคร ” 

ภาพของลิลินแวบเข้ามาในหัวทันที

ใบหน้าที่ซีดเซียว ความทรงจำที่พร่าเลือน และความจริงที่เธอยังไม่รู้ ว่าเธอถูกลากเข้าสู่วงล่าข้อมูลอันตราย

เขาไม่เคยอยากให้เธอเข้าใกล้เรื่องนี้แม้แต่นิดเดียว

แต่ยิ่งเขาพยายามกันเธอออก เธอกลับยิ่งเข้าใกล้จุดศูนย์กลางมากกว่าเดิม

อารัญกำหมัดแน่น แววตากร้าว แม้ต้องเผชิญหน้ากับมาเฟียหน้าไหน เขาก็ไม่เคยหวั่น

เขาจะปกป้องเธอไว้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิต

ลมหายใจถูกกดให้ลึกและช้า ก่อนที่เขาจะคลายกำมือ ราวกับเก็บซ่อนทุกความรู้สึกกลับคืนสู่ภายใน

“ท่านประธานครับ… หุ้นส่วนพร้อมกันที่ห้องประชุมแล้วครับ”

เสียงของวรากรดังขึ้นจากด้านหลัง ดึงให้อารัญหันกลับไป

“ได้เวลาแล้วครับ”