ANMELDENTeilen
บทที่26.ราคาของอเล็กซี่
Veröffentlichungsdatum:
31.12.2025 12:00:38ราตรีถูกโอบล้อมด้วยแสงไฟหลากสีที่ส่องประกายระยิบ
หน้าอาคารคาสิโนสุดหรู“EVORA CLUB & CASINO MEMBERS ONLY”
(อีโวรา คลับ แอนด์ คาสิโน สำหรับสมาชิกเท่านั้น)คริส ฟอร์ดในสูทเข้มก้าวลงจากรถท่วงท่าเข้มนิ่งคล้ายเจ้าพ่อใต้ดิน มีลูกน้องคอยอารักขาอยู่รอบตัว ข้างกายเขา อเล็กซี่เดินเคียงคู่ในเดรสเกาะอกสั้นสีดำ เผยเรียวขาท่อนบน ดุจชุดไม้ตายที่เธอตั้งใจเตรียมมาเพื่อคืนนี้โดยเฉพาะ
ขณะเดียวกัน นักสืบมืออาชีพของอารัญแฝงตัวติดตามอยู่ไม่ไกล ทั้งคู่สวมสูทเนี้ยบ และโชว์บัตรสมาชิกปลอมอย่างแนบเนียน ก่อนก้าวเข้าสู่ด้านใน ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังแว่นเลนส์ชาจับจ้องทุกความเคลื่อนไหวด้วยความแยบยล
คริสและอเล็กซี่ตรงไปยังโต๊ะใหญ่ในมุมลึกของคลับ ชายมาดนิ่งนั่งอยู่กลางโซฟาหนังสีดำ มือกางพาดพนักอย่างเหนือกว่า ขาไขว้ห้างอย่างไม่แยแสต่อโลก เหล่าสาวสวยระดับนางแบบล้อมหน้าล้อมหลังเขา เสมือน ราชาผู้ครอบครองสถานที่แห่งนี้ และก็ไม่ผิดนัก เพราะเขาคือไคล์ นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของอีโวรา คลับ แอนด์ คาสิโน
ทันทีที่คริสก้าวมาถึง ไคล์ยืดตัวขึ้นและเข้าสวมกอดทักทาย อย่างคนคุ้นเคย
ที่มุมบาร์ นักสืบหน้าเข้มกระซิบกับคู่หูข้างกาย พลางยกแก้ววิสกี้สีอำพันจิบอย่างไม่ให้ใครสังเกต
“เจอตัวเป้งแล้ว… และเขาก็อยู่ในรายชื่อแขกรับเชิญวีไอพีงานกาล่าวันนั้นด้วย”
เขากลืนวิสกี้ลงคออึกหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อเสียงต่ำ ๆ
“จะเป็นใครได้ล่ะ… ‘ไคล์ เจ้าพ่อบ่อน’ ”ทั้งสองผลัดกันสอดส่องสายตาไปยังโต๊ะของไคล์ ราวกับกำลังเก็บหลักฐานอย่างเงียบเชียบ
เวลาผ่านไปพักใหญ่ ทั้งคู่พลิกแก้วในมือให้น้ำแข็งกระทบก้นแก้ว ก่อนกระดกกรึบสุดท้าย
“นักข่าวคนนั้นนี่… เดินเข้ารังเสือชัด ๆ คืนนี้มีอะไรเด็ดแน่” นักสืบคนหนึ่งเอ่ย พลางเหลือบมองอเล็กซี่ที่พยายามกลบความอึดอัดไว้ไม่มิด
จังหวะนั้นเอง เสียงบาร์เทนเดอร์ดังแทรก
“รับวิสกี้เพิ่มไหมครับ?”นักสืบทั้งสองส่ายหัว ก่อนสบตากันอย่างรู้ใจ และหนึ่งในนั้นก็เอ่ยเสียงเบา
“ไปจากที่นี่เหอะว่ะ”***
ค่ำคืนก่อนฟ้าเปิดหลายชั่วโมง…
ภายในห้องหรูกลางเมือง เสียงพึมพำแผ่วต่ำหลุดออกจากริมฝีปากอเล็กซี่“นายนี่มันโง่จริง ๆ คริส… ไม่มีน้ำยาเอาซะเลย”
สายตาเย็นเยียบของเธอไล่มองร่างคริสที่นอนหมดแรงบนเตียง ไม่ต่างจาก หมากตัวหนึ่งที่หมดประโยชน์ในเกมที่เธอเบื่อจะเล่นต่อแล้ว
เธอสะบัดหน้าหนีอย่างรำคาญ คว้าผ้าขนหนูมาคลุมร่างบาง ก่อนหันหลังเดินไปอีกห้องด้วยท่าทีรีบเร่ง คล้ายกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง
แต่เธอไม่รู้เลยว่า…
คริส ลืมตาแผ่วๆ โสตประสาทยังคงตื่นตัว ได้ยินทุกคำพูดที่ลอดออกมาจากริมฝีปากของเธออย่างชัดเจน
ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องเธอทุกการเคลื่อนไหว
เสียงพึมพำเย็นกริบ เป็นคำประกาศอำนาจเหนือทุกชีวิตในห้องนั้น“เธอคิดจะหักหลังเสืออย่างฉันงั้นเหรอ…”
“เหยี่ยวอย่างเธอ จะสู้ฉันได้อย่างไร?”
ทันทีที่ประตูปิดลง
คริสคว้ามือถือขึ้นมากดหมายเลขหนึ่ง นิ้วมือสั่นระริกจากแรงโกรธที่อัดแน่น ก่อนจะเปล่งเสียงก้องสะท้อนในห้องหรู ประหนึ่งชายผู้ยืนอยู่เหนือทุกคน
“จัดการอเล็กซี่ได้… เธอรู้มากเกินไปแล้ว”
อเล็กซี่เดินออกไปยังลานจอดรถ เงาของเธอละลายไปกับความมืด เอกสารในมือถูกกำแน่นราวกับกุมข้อมูลเด็ดทั้งหมดไว้
เมื่อประตูรถปิดลง เสียงโลกภายนอกก็เงียบหาย เหลือเพียงลมหายใจของเธอและเอกสารบนตัก
ข้อมูลที่ปรากฏตรงหน้าทำให้หัวใจเต้นแรง
หลักฐานการโอนเงินจำนวนมหาศาลจากไคล์สู่คริส
เส้นทางเงินที่ถูกโยกย้ายอย่างซับซ้อน และจงใจปกปิด“คริส… ไม่ใช่แค่ขายข้อมูล”
เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงแหบพร่า “เขาร่วมมือกับธุรกิจเทานี่ด้วยอย่างนั้นหรือ”สายตาของอเล็กซี่ไล่ไปตามรายชื่อบริษัท
บริษัทบังหน้าที่ใช้ฟอกเงิน ธุรกิจรองเท้าคู่แข่งของอารัญ และที่น่าตกใจกว่านั้น… ทั้งหมดเป็นของไคล์เองเธอนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย มือเย็นเฉียบ
ตระหนักในเสี้ยววินาทีว่าตัวเองก้าวเข้าสู่ใจกลางความบ้าคลั่ง เกมอำนาจที่ไม่มีทางถอย แม้แต่ชีวิตบางชีวิต ก็พร้อมจะถูกลบออกจากกระดาน****
เสียงปึง! ของหนังสือพิมพ์กระแทกลงบนโต๊ะทำงานดังสนั่น ชั้น 64 ของตึกระฟ้า
อารัญยืนนิ่ง ไม่ขยับแม้แต่น้อย สายตาจับจ้องไปที่พาดหัวหน้าแรก ตัวอักษรสีดำหนา ชัดเจนราวกับตะโกนใส่หน้าเขา
“อเล็กซี่ คาร์ลอฟ ถูกฆาตกรรม
รถยนต์ถูกเผาวอดทั้งคัน”ลมหายใจของเขาหนักขึ้น แต่ดวงตาเย็นเฉียบ
ข่าวนี้ไม่ธรรมดา ไม่ใช่อุบัติเหตุหรือเหตุการณ์เกิดขึ้นสุ่มสี่สุ่มห้ามันคือ “การปิดปาก”
และยิ่งเลวร้าย… อเล็กซี่คือผู้กุมข้อมูลลับของคริส ฟอร์ด
แต่เมื่อเธอรู้มากเกินไป ก็กลายเป็นอีกคนที่ถูก “จำกัด”วรากรยืนค้างอยู่ตรงหน้า แทบไม่กล้าหายใจ เพราะเขารู้ดีว่าอารัญกำลังใช้ความเงียบคิด… และความเงียบเช่นนี้อันตรายเสมอ
นิ้วของอารัญค่อยๆลากไปแตะมุมหัวข้อข่าว… ความสงสัยในตัวคริสพุ่งขึ้นถึงขีดสุด
อารัญรู้ดีว่าคริสฉลาดพอจะไม่ฆ่าคนปิดปากด้วยมือตัวเอง
นอกจากจะมีใครบางคน ตัวการใหญ่ ผู้มีอำนาจมากพอจะลบตัวตนอเล็กซี่ออกจากโลกได้ภายในคืนเดียว
“ข้อมูล Quantum X หายไป อเล็กซี่ถูกฆ่า…”
เสียงทุ้มของเขาเอ่ยแผ่วแต่เฉียบคม “แล้วคนต่อไปล่ะ… จะเป็นใคร ”ภาพของลิลินแวบเข้ามาในหัวทันที
ใบหน้าที่ซีดเซียว ความทรงจำที่พร่าเลือน และความจริงที่เธอยังไม่รู้ ว่าเธอถูกลากเข้าสู่วงล่าข้อมูลอันตรายเขาไม่เคยอยากให้เธอเข้าใกล้เรื่องนี้แม้แต่นิดเดียวแต่ยิ่งเขาพยายามกันเธอออก เธอกลับยิ่งเข้าใกล้จุดศูนย์กลางมากกว่าเดิมอารัญกำหมัดแน่น แววตากร้าว แม้ต้องเผชิญหน้ากับมาเฟียหน้าไหน เขาก็ไม่เคยหวั่น
เขาจะปกป้องเธอไว้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตลมหายใจถูกกดให้ลึกและช้า ก่อนที่เขาจะคลายกำมือ ราวกับเก็บซ่อนทุกความรู้สึกกลับคืนสู่ภายใน
“ท่านประธานครับ… หุ้นส่วนพร้อมกันที่ห้องประชุมแล้วครับ”
เสียงของวรากรดังขึ้นจากด้านหลัง ดึงให้อารัญหันกลับไป
“ได้เวลาแล้วครับ”
Aktuellstes Kapitel
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่34.ในเฟรมเดียวกัน
ในเช้าวันใหม่ที่สดใส หลังจากผ่านไปหลายเดือน ฉันได้กลับมาอยู่ตรงนี้อีกครั้ง บนดาดฟ้ากลางเมือง… เมืองยังคงงดงามอยู่รอบตัว พระอาทิตย์ยังคงเปล่งแสงจากตำแหน่งเดิม แทรกกลางระหว่างตึก เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ฉันหมุนเลนส์ซูม เพื่อบันทึกสิ่งที่ฉันรัก ภาพถ่ายคือการยืนยันว่าบางสิ่งเคยมีอยู่จริง เมื่อทุกอย่างเงียบลง ฉันยืนนิ่ง สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด แล้วหลับตาอธิษฐานถึงใครบางคนบนฟ้า ปล่อยให้พลังใจโอบล้อมชั่วขณะ ก่อนค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้น และเมื่อหันกลับมา… เขา…ก็ยืนอยู่ตรงนั้น แสงเช้ากระทบชายหนุ่มในสูทสีครีม ใบหน้าเรียวคมโดดเด่นท่ามกลางแสงอ่อน ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของภาพนั้นเอง “คุณ…ตามหาฉันเจออีกแล้วนะ” ฉันเอ่ยเสียงเบา “รู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ตรงนี้” ฉันถามต่อ ทั้งที่ในใจเหมือนจะรู้คำตอบอยู่แล้ว ริมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด “รู้สิ” คำสั้น ๆ เพียงคำเดียว แต่กลับทำให้หัวใจของฉันสั่นไหว เพราะเขารู้จักฉัน รู้ว่าฉันจะมาอยู่ตรงไหน และรู้ดีว่าที่นี่คือที่ที่ฉันมักจะกลับมาเสมอ ร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้ แล้
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที33.คำตอบของหัวใจ
เสียงปืนก้องสนั่นกรีดอากาศ ก่อนที่ทุกสิ่งจะหยุดนิ่งราวกับโลกทั้งใบหยุดหายใจ ร่างสูงใหญ่ที่บังฉันไว้ค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้น ราวกับแรงทั้งหมดถูกดึงหายไปในพริบตา “อารัญ!” เสียงของฉันสั่นพร่าไปด้วยความหวาดหวั่นก่อนทิ้งตัวลงข้างเขา มือสั่นเทารีบประคองศีรษะไว้บนตัก เลือดซึมออกจากแผ่นอก เปื้อนปลายนิ้วฉันจนเย็นเฉียบ หัวใจเต้นแรงจนเสียงนั้นกลบทุกสิ่งรอบตัว ก่อนเสียงส้นรองเท้าจะกระทบพื้นดังถอยห่าง น้ำเสียงเย็นชาไร้ปรานี เปล่งออกมา “ฉันจะปล่อยแกไป ไอ้เด็กเนรคุณ วันนี้แค่สั่งสอนให้แกได้รู้ว่า ความเจ็บปวดและการเฉียดตายมันเป็นอย่างไร” คำพูดนั้นคือคำประกาศชัดเจนว่า เขายังคงอยู่ใต้เงาของเธอ ชื่อหนึ่งหลุดจากปากการ์ดทั้งสองที่กำลังจะขยับตามก่อนหญิงในสูทเข้ม ใต้หมวกปีกกว้าง จะหันหลังเดินจากไป “มาดามโซเฟีย” ฉันปรายตามองเธอเพียงเล็กน้อย แม้จะได้ยินชื่อนั้นเป็นครั้งที่สอง ทว่าหัวใจยังคงจดจ่ออยู่กับชายในอ้อมตัก อารัญส่ายหน้าช้า ๆ ลมหายใจจะเริ่มขาดเป็นห้วง เขาหันไปมองลูกน้อง ก่อนส่งสัญญาณสั้น ๆ แต่ชัดเจน “ปล่อยเธอไป” เขาเลือกจบเรื่องนี้ “
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่32 จุดอ่อนของอารัญ
หลังจากลิลินออกจากห้องไปหลายชั่วโมง ความเงียบค่อย ๆ กดทับ ความกังวลค่อยๆก่อตัวขึ้นในอกของอารัญ ชายหนุ่มที่มีเพียงผ้าขนหนูคลุมกาย ฝืนลุกจากโซฟา เดินวนไปมาอย่างกระสับกระส่าย แต่ไม่ว่าขยับตัวเพียงใด ความร้อนรุ่มภายในกลับยิ่งทวีขึ้น สายตาเหลือบไปเห็นนาฬิกาบนผนัง การเคลื่อนไหวของเขาสะดุด หัวใจเต้นแรงเมื่อรับรู้ว่าเวลาที่ผ่านไปยาวนานเกินกว่าจะเป็นแค่การออกไปเก็บเสื้อผ้า ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นมา ดึงให้เขาเดินเข้าใกล้หน้าต่าง ก่อนแทรกสายตามองผ่านม่านที่แง้มอยู่ และในวินาทีนั้น ความผิดปกติก็ปรากฏตรงหน้า ชายชุดดำคนหนึ่งท่าทางมีพิรุธ สายตาคมกริบจับจ้องมายัง…ตรงตำแหน่งที่เขายืนอยู่ ยังไม่ทันที่อารัญจะผละออกจากจุดนั้น เสียงของโทรศัพท์มือถือก็สะกิดความเงียบงันของห้อง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ก่อนจะก้าวไปหยิบโทรศัพท์ หน้าจอสว่างวาบ ข้อความสั้น ๆ ปรากฏขึ้นอย่างเย็นชา “ฉันรู้ว่าจุดอ่อนของแกคืออะไร และมันจะเจ็บ… มาหาฉัน ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป” เพียงอ่านจบ มือของเขาก็กำแน่นจนสั่น ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความเดือดดาล ทว่าในอึดใจถัดมา เขาฝืนคว
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่31.เพียงลำพังกับหัวใจ
เสียงตะโกนของเขายังคงก้องอยู่ในหัวฉัน ไม่ยอมจางหายลากยาวผ่านครึ่งคืน ราวกับตั้งใจย้ำเตือนว่าฉันไม่มีทางหนีความรู้สึกนี้ได้ด้านนอกฝนเทกระหน่ำ ฟ้าร้องคำรามก้อง ฉันนอน พลิกตัวไปมาบนเตียงอย่างกระสับกระส่าย ไม่อาจข่มตาหลับ เสียงหยาดฝนที่กระทบพื้นดึงความทรงจำให้ย้อนกลับไปยังวันหนึ่ง วันที่ฉันเคยถูกไล่ล่าท่ามกลางม่านฝนสีเทาและเขาเข้ามาช่วย โดยไม่ห่วงชีวิตของตัวเองฉันสูดลมหายใจลึก ราวกับพยายามขับไล่ความอึดอัดในอก ก่อนดันตัวลุกจากเตียง เดินไปยังหน้าต่าง แหวกม่านออกเพียงเล็กน้อย แล้วมองลงไปจากชั้นสอง ดวงตากลมต้องหยุดนิ่ง ลมหายใจติดขัดเมื่อเห็นภาพตรงหน้าเขายังคงอยู่ตรงนั้น คุกเข่าท่ามกลางม่านฝนที่ซัดกระหน่ำ ราวกับกำลังวิงวอน และไถ่บาปไปพร้อมกัน ภาพนั้นทำให้หัวใจฉันสั่นไหว ทั้งที่ไม่ควรเลย แสงไฟจากหน้าต่างสาดผ่าน เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เผยริมฝีปากที่คลี่ยิ้ม ราวกับบอกว่า ทุกอย่างไม่เป็นไร แต่รอยยิ้มนั้นอยู่ได้เพียงครู่เดียว ร่างสูงก็โอนเอนไปด้านข้าง ก่อนจะทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรงหัวใจฉันหล่นวูบ เสียงเรียกแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปาก “อารัญ…”วินาทีนั้นเอง ฉันก็รู้ว่าตัวเองยังมีหัวใจมากพอ ที่
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่30.ระยะห่าง
หนึ่งเดือนผ่านไป…ฉันหลบมาอยู่ในห้องเช่าเล็ก ๆ กลางเมือง ห้องแคบในตึกเก่า 4 ชั้น ใช้แต่ละวันฟื้นฟูหัวใจ และใช้ความเงียบงันค่อย ๆ ประคองตัวเองให้ยืนอยู่ได้ ท่ามกลางความวุ่นวายรอบข้างเขียนบทความเล็ก ๆ ในนามแฝงที่ไม่มีใครจับสังเกต รับงานถ่ายภาพเป็นครั้งคราว ใช้ชีวิตแบบปากกัดตีนถีบ เพื่อเลี้ยงดูตัวเองแต่ในขณะที่อีกฟากหนึ่งของโลกชื่อของบริษัท Stride X กลับดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับไม่เคยมีช่วงเวลาที่มันเงียบหายไปจากความสนใจของผู้คนรองเท้ารุ่นใหม่ที่สานต่อความสำเร็จจาก Quantum Prime ถูกเปิดตัวภายใต้ชื่อQuantum Prime Fluxกระแสตอบรับถาโถม ยอดสั่งจองพุ่งสูง สื่อทุกสำนักพร้อมใจกันกล่าวถึงมันในฐานะ“ก้าวถัดไปของเทคโนโลยีการเคลื่อนไหว”งานประกาศความสำเร็จถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ชื่อของอารัญถูกกล่าวถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในฐานะผู้อยู่เบื้องหลังเทคโนโลยีล้ำสมัย ที่มีเพียง Stride X เท่านั้นที่ครอบครองลิขสิทธิ์เขาทำสำเร็จ อย่างถูกต้อง และไม่ผิดศีลธรรมอารัญไม่เคยแตะต้อง Quantum X อ
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่29.ปิดเกม
บนระเบียงสูงเหนือมหานครอารัญยืนต้านแรงลม ดวงตาเย็นชามองแสงไฟที่เคลื่อนไหวใต้ท้องฟ้าซึ่งกำลังเปลี่ยนสี เขาสูดลมหายใจลึก กำมือแน่นก่อนหมุนตัวออกและเอ่ยคำสั่งเข้ม“ถึงเวลาแล้ว ”ปลายทาง คือ…วิลล่าหรูริมหาดส่วนตัวของคริส ฟอร์ดแสงไฟระยิบระยับสะท้อนผิวน้ำในสระ เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์กระหน่ำไม่หยุด สาวหุ่นนางแบบในบิกินี่ สวมหน้ากากผีเสื้อ เดินเสิร์ฟเครื่องดื่มพร้อมรอยยิ้มหวาน ปลายนิ้วลูบไล้ แขกชายเพียงไม่กี่คน ซึ่งล้วนสวม หน้ากากซาตานหลากรูปแบบ ที่แต่ละคนเลือกปิดบังตัวตนไว้นี่ไม่ใช่งานธุรกิจ ไม่ใช่การพบหุ้นส่วน หากคือปาร์ตี้ที่มีไว้ตอบสนองกิเลสของเขาเท่านั้น ทุกอย่างกำลังอยู่ในโหมดลุ่มหลงทันใดนั้น เสียงเรือสปีดโบ๊ทคำรามใกล้เข้ามา ก่อนจะหยุดนิ่งหน้าวิลล่าอารัญในสูทสีเข้มก้าวนำลงจากเรือ พร้อมบอดี้การ์ดและนักสืบ มุ่งตรงไปยังสระว่ายน้ำที่ปาร์ตี้กำลังคลุ้มคลั่งแสงไฟสีฉูดฉาดติดเตียงนอนขาวนวล ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่ง ร่างเปลือยเปล่ากึ่งเมามายเคลื่อนไหวไร้การยั้งคิด นักสืบคนหนึ่งพึมพำเสียงต่ำ เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า “แม่ง… นี่มันงานบ้าอะไร ปาร์ตี้เซ็กหมู่รึไง”สายตาทุกคู่หันขวับมาทางอารัญ
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่28.รอยร้าวระหว่างเรา
ฉันเงยหน้าขึ้น สบตาคู่นั้นตรง ๆ แววตาฉันว่างเปล่า ไร้ซึ่งความเชื่อใจ มีเพียงคำถามที่ค้างคา“คุณเป็นใครกันแน่…
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่27.แผ่นฟีล์มที่หายไป
ฉันเคยเชื่อว่าภาพถ่ายไม่เคยโกหก แสงและเงาอาจทำให้ภาพบิดเบือนได้
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่25.ซองสีน้ำตาล
มือใหญ่และอบอุ่นของอารัญกอบกุมมือฉันไว้แน่น ราวกับไม่คิดจะปล่อยไปตลอดชีวิตเราเดินเคียงกันบนฟุตบาทกลางเมืองที่ค่อย ๆ เปลี่ยนสี เสียงรถที่แล่นผ่านเพิ่มความวุ่นวายให้บรรยากาศ แต่สำหรับฉัน… โลกทั้งใบเหมือนหยุด
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่24.คำประกาศกลางแสงจ้า
เช้าวันใหม่เหมือนพาให้ฉันได้หายใจอีกครั้ง อากาศสดชื่นจนแทบลืมไปว่าในใจยังมีเรื่องค้างคา ปริศนาของโฮชิคาวะ… ตระกูลฟอร์ด
Das könnte dir auch gefallen
คุณชาย แห่ง ประตูมังกร
นายกัวผู้เล่าเรื่อง259.8K Aufrufeรักไร้ทางบรรลุ
เด็ดบุปผาอันดับหนึ่ง265 Aufrufeปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก
หมาป่าผู้คลั่งรักมันฝรั่ง1.2M Aufrufeโคตรคนยอดปรมาจารย์
เฉิงกวงโฮ่วถู่301.4K Aufrufeเกิดใหม่มาพิชิตใจยัยโต๊ะข้างๆ
จิ่นหลี่ชีชี27.8K Aufrufeมหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน
โพธิ์สองหู274.2K Aufrufeเมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปในนิยายของตัวเอง
จันทร์ส่องแสง3.0K Aufrufeบทเพลงแห่งความเงียบ(The Symphony of Silence)
theoneyoulove1.2K Aufrufe
