บทที่29.ปิดเกม

บนระเบียงสูงเหนือมหานคร

อารัญยืนต้านแรงลม ดวงตาเย็นชามองแสงไฟที่เคลื่อนไหวใต้ท้องฟ้าซึ่งกำลังเปลี่ยนสี  เขาสูดลมหายใจลึก กำมือแน่น

ก่อนหมุนตัวออกและเอ่ยคำสั่งเข้ม

“ถึงเวลาแล้ว ”

ปลายทาง คือ…

วิลล่าหรูริมหาดส่วนตัวของคริส ฟอร์ด

แสงไฟระยิบระยับสะท้อนผิวน้ำในสระ เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์กระหน่ำไม่หยุด สาวหุ่นนางแบบในบิกินี่ สวมหน้ากากผีเสื้อ เดินเสิร์ฟเครื่องดื่มพร้อมรอยยิ้มหวาน ปลายนิ้วลูบไล้ แขกชายเพียงไม่กี่คน ซึ่งล้วนสวม หน้ากากซาตานหลากรูปแบบ ที่แต่ละคนเลือกปิดบังตัวตนไว้

นี่ไม่ใช่งานธุรกิจ ไม่ใช่การพบหุ้นส่วน หากคือปาร์ตี้ที่มีไว้ตอบสนองกิเลสของเขาเท่านั้น 

ทุกอย่างกำลังอยู่ในโหมดลุ่มหลง

ทันใดนั้น เสียงเรือสปีดโบ๊ทคำรามใกล้เข้ามา ก่อนจะหยุดนิ่งหน้าวิลล่า

อารัญในสูทสีเข้มก้าวนำลงจากเรือ พร้อมบอดี้การ์ดและนักสืบ มุ่งตรงไปยังสระว่ายน้ำที่ปาร์ตี้กำลังคลุ้มคลั่ง

แสงไฟสีฉูดฉาดติดเตียงนอนขาวนวล ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่ง ร่างเปลือยเปล่ากึ่งเมามายเคลื่อนไหวไร้การยั้งคิด 

นักสืบคนหนึ่งพึมพำเสียงต่ำ เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า

 “แม่ง… นี่มันงานบ้าอะไร ปาร์ตี้เซ็กหมู่รึไง”

สายตาทุกคู่หันขวับมาทางอารัญ

กลุ่มชายชุดดำยืนคุ้มกันอยู่ด้านหลัง บารมีเย็นเฉียบแผ่กดทับบรรยากาศ

จนไม่มีใครกล้าขยับ

เสียงเพลงดับวูบลงฉับพลัน

ราวกับมีใครบางคนกดปุ่มหยุดเวลา

ดวงตาคมกริบของอารัญกวาดมองชายหญิงรอบงานปาร์ตี้สระน้ำ ก่อนเปล่งคำสั่งแข็ง ไร้อารมณ์

“ออกไป”

ไม่มีใครไม่รู้จักเขา

ทายาทอันดับหนึ่งของตระกูลฟอร์ด

คำสั่งเดิมถูกย้ำอีกครั้ง หนักแน่นและเด็ดขาดกว่าเดิม

“กูบอกให้ออกไป”

เพียงเท่านั้นแหละแขกทั้งหมดสลายตัวในชั่วพริบตา

เหลือเพียงความเงียบ ที่อัดแน่นด้วยแรงกดดัน

คริส ฟอร์ด เดินเซออกมาจากด้านใน มีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอว

สีหน้าไม่พอใจ ปนดูแคลนราวกับคนที่ถูกขัดจังหวะความสำราญ

“แกคิดจะทำอะไร อารัญ?”

เขาแค่นหัวเราะ

“นี่มันพื้นที่ส่วนตัวของฉัน แกไม่มีสิทธิ์บุกเข้ามา”

อารัญไม่ตอบ

เขาโยนภาพถ่ายจากงานกาล่าลงตรงหน้า

คริสมองเพียงชั่ววูบ ก่อนหัวเราะเย้ยหยัน วางมันลงอย่างไม่ใยดี

“แล้วจะทำไม?”

เขายักไหล่

“ฉันก็เป็นทายาทตระกูลฟอร์ดเหมือนกัน

มีสิทธิ์ใช้ทุกอย่างของตระกูลตามที่ฉันต้องการ”

แววตาอารัญเย็นลงอีกขั้น

“แกไม่ใช่แค่ใช้”

เขาพูดช้า ๆ ราวกับตอกย้ำทุกคำ

“แกหักหลังตระกูลฟอร์ด

ขายข้อมูลลับให้เจ้าพ่อบ่อน

แลกเงิน แลกอำนาจ

และแลกด้วยชีวิตของคนบริสุทธิ์”

เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงเฉียบคม

“สิทธิ์ของแก

จบตั้งแต่วินาทีที่เอาชีวิตคนมาเป็นราคาแล้ว”

คริสชะงักไปเสี้ยววินาที

ก่อนจะตะโกนสวนกลับมา เสียงเริ่มสั่นด้วยโทสะ

“แกไม่มีสิทธิ์มาตัดสินฉัน!”

เขากัดฟันแน่น ดวงตาแดงก่ำ

ความโกรธปะปนกับบางอย่างที่อัดอั้นมานาน

“ฉันไม่เคยอยู่ในสายตาของพ่อ!”

“ไม่ได้แม้แต่มรดกสักชิ้น!”

เสียงของคริสดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับต้องการพิสูจน์ตัวเองกับทุกคนตรงนั้น

“ทุกอย่างที่ฉันมี

ฉันต้องดิ้นรนเอามาเอง!”

เขาหัวเราะสั้น ๆ อย่างขมขื่น

เหมือนคนที่เชื่อมาตลอดว่าความเจ็บปวด

คือข้ออ้างที่เพียงพอสำหรับทุกการกระทำ

อารัญมองเขานิ่งสนิทอย่างไร้ความรู้สึกอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ราวกับกำลังมองคนที่หมดคุณค่าไปแล้ว และเพียงเขาขยับมือเล็กน้อย

ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่ถูกลากออกมาจากด้านหลัง ชัย มือสังหารรับจ้าง ผู้รับคำสั่งจากคริส คนเดียวกับที่ขับรถหรูสีดำพุ่งชนลิลินหน้าอาคาร Stride X ในคืนฝนตก

ชัยก้มหน้า

เสียงรับสารภาพถูกบันทึกไว้ครบถ้วน

ทุกคำ ทุกชื่อ ทุกการโอนเงิน

อารัญเอ่ยเสียงเรียบ

นิ่งจนแทบไร้อารมณ์

“แกจะถูกจับ… ในข้อหาฆาตกรรม”

ใบหน้าของคริสซีดลงเป็นครั้งแรก

เขาถอยหลังครึ่งก้าว ก่อนจะตะโกนออกมาอย่างลนลาน

“แกไม่มีหลักฐาน! ”

อารัญเงยหน้าขึ้น สบตาเขาตรง ๆ

น้ำเสียงต่ำ ชัด 

“หลักฐานการโอนเงิน

หลักฐานการแฮกและเจาะระบบ

แผนการทั้งหมด รวมถึงคำสารภาพของมือสังหาร”

เขาเว้นจังหวะสั้น ๆ

ราวกับปิดเกม

“ทุกอย่างอยู่ในมือของตำรวจแล้ว”

 ยังไม่ทันที่ความเงียบจะจางหาย

เสียงเครื่องยนต์เรือสปีดโบ๊ทอีกลำก็ดังขึ้นใกล้เข้ามา

ก่อนจะเทียบท่าหน้าวิลล่า

เจ้าหน้าที่พิเศษกรูกันเข้ามาล้อมตัวคริส ฟอร์ด

กุญแจมือกระทบข้อมือเขาในเสี้ยววินาที

“ฉันไม่ผิด!”

คริสตะโกนลั่น ดิ้นรนสุดแรง

เสียงแตกพร่าไปกับความตื่นตระหนก

“ฉันต้องการทนาย

ฉันจะไปสู้ในชั้นศาล!”

เขาเงยหน้าขึ้น ตะโกนใส่อารัญราวกับเกาะเส้นสุดท้ายไว้

“ฉันเป็นพี่ชายแก

เป็นทายาทตระกูลฟอร์ด!”

เสียงตะโกนของคริส ฟอร์ด

ยังดังก้องอยู่ในความทรงจำของใครหลายคน

แค่ไม่ทันข้ามคืน

ก็ถูกกลบด้วยพาดหัวข่าวตัวโตจากทุกสำนัก

คริส ฟอร์ด ถูกจับกุม

เชื่อมโยงกับคดีฆาตกรรมของอเล็กซี่ พร้อมการตรวจพบเส้นทางการเงินที่ไม่โปร่งใส และข้อสงสัยว่าอาจเกี่ยวข้องกับการขายข้อมูลลับของบริษัท Stride X

ข่าวดังกล่าวสร้างแรงสั่นสะเทือนในวงการธุรกิจอย่างรวดเร็ว

ภาพวิลล่าหรู

และภาพชายในผ้าขนหนู

ถูกนำออกเผยแพร่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่ปรานี

ฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟเล็ก ๆ ตรงหัวมุมถนน

มือคนช้อนในถ้วยกาแฟไปมา สายตาก้มมองหนังสือพิมพ์ในมือ

ใช่… ทุกอย่างเหมือนจะจบลงแล้ว

แต่หัวใจกลับยังไม่สงบอย่างที่ควรจะเป็น

อารัญจัดการคริส ฟอร์ด โดยไม่ต้องป่าวประกาศ

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาเพียงเงียบ สืบเสาะ เก็บข้อมูล

จนกระทั่งถึงวันปิดเกม

โทรศัพท์บนโต๊ะสั่นขึ้นมา

“ลิลิน ฉันเอง แนนซี่”

“แกเห็นข่าวหรือยัง?”

“อืม”

ฉันตอบสั้น ๆ

“ไม่คิดเลยนะ… ประธานอารัญจะมีไม้เด็ด

ถึงขั้นจัดการคนในตระกูลเดียวกัน”

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเธอจะเอ่ยต่อ

“แล้วแกจะกลับไปอยู่คอนโดของพ่อไหม?”

ฉันนิ่งคิดอยู่ชั่วอึดใจ

“ยังก่อน… ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ

ห่างจากเรื่องดราม่าพวกนี้สักพัก”

“เข้าใจนะ ถ้ามีอะไร โทรหาฉันได้เสมอ”

แนนซี่รีบพูดต่อ เหมือนกลบความอึดอัด

“ฉันกำลังจะไปทานอาหารฝรั่งเศสแล้ว”

“บาย”

สายตัดลง

ฉันวางโทรศัพท์ข้างถ้วยกาแฟที่เริ่มเย็นชืด ก่อนจะหันกลับไปมองข่าวอีกครั้ง บางอย่างถูกปิดเกมไปแล้ว

แต่บางอย่าง… ในหัวใจ

เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น