MasukShare
บทที่29.ปิดเกม
Tanggal publikasi:
2026-02-14 08:36:05บนระเบียงสูงเหนือมหานคร
อารัญยืนต้านแรงลม ดวงตาเย็นชามองแสงไฟที่เคลื่อนไหวใต้ท้องฟ้าซึ่งกำลังเปลี่ยนสี เขาสูดลมหายใจลึก กำมือแน่น ก่อนหมุนตัวออกและเอ่ยคำสั่งเข้ม “ถึงเวลาแล้ว ”ปลายทาง คือ…
วิลล่าหรูริมหาดส่วนตัวของคริส ฟอร์ด แสงไฟระยิบระยับสะท้อนผิวน้ำในสระ เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์กระหน่ำไม่หยุด สาวหุ่นนางแบบในบิกินี่ สวมหน้ากากผีเสื้อ เดินเสิร์ฟเครื่องดื่มพร้อมรอยยิ้มหวาน ปลายนิ้วลูบไล้ แขกชายเพียงไม่กี่คน ซึ่งล้วนสวม หน้ากากซาตานหลากรูปแบบ ที่แต่ละคนเลือกปิดบังตัวตนไว้นี่ไม่ใช่งานธุรกิจ ไม่ใช่การพบหุ้นส่วน หากคือปาร์ตี้ที่มีไว้ตอบสนองกิเลสของเขาเท่านั้น
ทุกอย่างกำลังอยู่ในโหมดลุ่มหลง
ทันใดนั้น เสียงเรือสปีดโบ๊ทคำรามใกล้เข้ามา ก่อนจะหยุดนิ่งหน้าวิลล่าอารัญในสูทสีเข้มก้าวนำลงจากเรือ พร้อมบอดี้การ์ดและนักสืบ มุ่งตรงไปยังสระว่ายน้ำที่ปาร์ตี้กำลังคลุ้มคลั่ง
แสงไฟสีฉูดฉาดติดเตียงนอนขาวนวล ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่ง ร่างเปลือยเปล่ากึ่งเมามายเคลื่อนไหวไร้การยั้งคิดนักสืบคนหนึ่งพึมพำเสียงต่ำ เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า
“แม่ง… นี่มันงานบ้าอะไร ปาร์ตี้เซ็กหมู่รึไง”
สายตาทุกคู่หันขวับมาทางอารัญ
กลุ่มชายชุดดำยืนคุ้มกันอยู่ด้านหลัง บารมีเย็นเฉียบแผ่กดทับบรรยากาศ จนไม่มีใครกล้าขยับเสียงเพลงดับวูบลงฉับพลัน
ราวกับมีใครบางคนกดปุ่มหยุดเวลาดวงตาคมกริบของอารัญกวาดมองชายหญิงรอบงานปาร์ตี้สระน้ำ ก่อนเปล่งคำสั่งแข็ง ไร้อารมณ์
“ออกไป”
ไม่มีใครไม่รู้จักเขา
ทายาทอันดับหนึ่งของตระกูลฟอร์ดคำสั่งเดิมถูกย้ำอีกครั้ง หนักแน่นและเด็ดขาดกว่าเดิม
“กูบอกให้ออกไป” เพียงเท่านั้นแหละแขกทั้งหมดสลายตัวในชั่วพริบตา เหลือเพียงความเงียบ ที่อัดแน่นด้วยแรงกดดันคริส ฟอร์ด เดินเซออกมาจากด้านใน มีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอว
สีหน้าไม่พอใจ ปนดูแคลนราวกับคนที่ถูกขัดจังหวะความสำราญ“แกคิดจะทำอะไร อารัญ?”
เขาแค่นหัวเราะ “นี่มันพื้นที่ส่วนตัวของฉัน แกไม่มีสิทธิ์บุกเข้ามา”อารัญไม่ตอบ
เขาโยนภาพถ่ายจากงานกาล่าลงตรงหน้าคริสมองเพียงชั่ววูบ ก่อนหัวเราะเย้ยหยัน วางมันลงอย่างไม่ใยดี
“แล้วจะทำไม?” เขายักไหล่ “ฉันก็เป็นทายาทตระกูลฟอร์ดเหมือนกัน มีสิทธิ์ใช้ทุกอย่างของตระกูลตามที่ฉันต้องการ”แววตาอารัญเย็นลงอีกขั้น
“แกไม่ใช่แค่ใช้” เขาพูดช้า ๆ ราวกับตอกย้ำทุกคำ “แกหักหลังตระกูลฟอร์ด ขายข้อมูลลับให้เจ้าพ่อบ่อน แลกเงิน แลกอำนาจ และแลกด้วยชีวิตของคนบริสุทธิ์”เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงเฉียบคม
“สิทธิ์ของแก
จบตั้งแต่วินาทีที่เอาชีวิตคนมาเป็นราคาแล้ว”คริสชะงักไปเสี้ยววินาที
ก่อนจะตะโกนสวนกลับมา เสียงเริ่มสั่นด้วยโทสะ“แกไม่มีสิทธิ์มาตัดสินฉัน!”
เขากัดฟันแน่น ดวงตาแดงก่ำ
ความโกรธปะปนกับบางอย่างที่อัดอั้นมานาน“ฉันไม่เคยอยู่ในสายตาของพ่อ!”
“ไม่ได้แม้แต่มรดกสักชิ้น!”เสียงของคริสดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับต้องการพิสูจน์ตัวเองกับทุกคนตรงนั้น
“ทุกอย่างที่ฉันมี
ฉันต้องดิ้นรนเอามาเอง!”เขาหัวเราะสั้น ๆ อย่างขมขื่น
เหมือนคนที่เชื่อมาตลอดว่าความเจ็บปวด คือข้ออ้างที่เพียงพอสำหรับทุกการกระทำอารัญมองเขานิ่งสนิทอย่างไร้ความรู้สึกอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ราวกับกำลังมองคนที่หมดคุณค่าไปแล้ว และเพียงเขาขยับมือเล็กน้อย
ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่ถูกลากออกมาจากด้านหลัง ชัย มือสังหารรับจ้าง ผู้รับคำสั่งจากคริส คนเดียวกับที่ขับรถหรูสีดำพุ่งชนลิลินหน้าอาคาร Stride X ในคืนฝนตก
ชัยก้มหน้า
เสียงรับสารภาพถูกบันทึกไว้ครบถ้วน ทุกคำ ทุกชื่อ ทุกการโอนเงินอารัญเอ่ยเสียงเรียบ
นิ่งจนแทบไร้อารมณ์“แกจะถูกจับ… ในข้อหาฆาตกรรม”
ใบหน้าของคริสซีดลงเป็นครั้งแรก
เขาถอยหลังครึ่งก้าว ก่อนจะตะโกนออกมาอย่างลนลาน“แกไม่มีหลักฐาน! ”
อารัญเงยหน้าขึ้น สบตาเขาตรง ๆ
น้ำเสียงต่ำ ชัด“หลักฐานการโอนเงิน
หลักฐานการแฮกและเจาะระบบ แผนการทั้งหมด รวมถึงคำสารภาพของมือสังหาร”เขาเว้นจังหวะสั้น ๆ
ราวกับปิดเกม“ทุกอย่างอยู่ในมือของตำรวจแล้ว”
ยังไม่ทันที่ความเงียบจะจางหาย
เสียงเครื่องยนต์เรือสปีดโบ๊ทอีกลำก็ดังขึ้นใกล้เข้ามา ก่อนจะเทียบท่าหน้าวิลล่าเจ้าหน้าที่พิเศษกรูกันเข้ามาล้อมตัวคริส ฟอร์ด
กุญแจมือกระทบข้อมือเขาในเสี้ยววินาที “ฉันไม่ผิด!”คริสตะโกนลั่น ดิ้นรนสุดแรง
เสียงแตกพร่าไปกับความตื่นตระหนก“ฉันต้องการทนาย
ฉันจะไปสู้ในชั้นศาล!”เขาเงยหน้าขึ้น ตะโกนใส่อารัญราวกับเกาะเส้นสุดท้ายไว้
“ฉันเป็นพี่ชายแก
เป็นทายาทตระกูลฟอร์ด!”เสียงตะโกนของคริส ฟอร์ด
ยังดังก้องอยู่ในความทรงจำของใครหลายคน แค่ไม่ทันข้ามคืน ก็ถูกกลบด้วยพาดหัวข่าวตัวโตจากทุกสำนักคริส ฟอร์ด ถูกจับกุมเชื่อมโยงกับคดีฆาตกรรมของอเล็กซี่ พร้อมการตรวจพบเส้นทางการเงินที่ไม่โปร่งใส และข้อสงสัยว่าอาจเกี่ยวข้องกับการขายข้อมูลลับของบริษัท Stride X
ข่าวดังกล่าวสร้างแรงสั่นสะเทือนในวงการธุรกิจอย่างรวดเร็ว
ภาพวิลล่าหรู และภาพชายในผ้าขนหนู ถูกนำออกเผยแพร่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่ปรานีฉันนั่งอยู่ในร้านกาแฟเล็ก ๆ ตรงหัวมุมถนน
มือคนช้อนในถ้วยกาแฟไปมา สายตาก้มมองหนังสือพิมพ์ในมือใช่… ทุกอย่างเหมือนจะจบลงแล้ว
แต่หัวใจกลับยังไม่สงบอย่างที่ควรจะเป็นอารัญจัดการคริส ฟอร์ด โดยไม่ต้องป่าวประกาศ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาเพียงเงียบ สืบเสาะ เก็บข้อมูล จนกระทั่งถึงวันปิดเกมโทรศัพท์บนโต๊ะสั่นขึ้นมา
“ลิลิน ฉันเอง แนนซี่”
“แกเห็นข่าวหรือยัง?”“อืม”
ฉันตอบสั้น ๆ“ไม่คิดเลยนะ… ประธานอารัญจะมีไม้เด็ด
ถึงขั้นจัดการคนในตระกูลเดียวกัน”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเธอจะเอ่ยต่อ
“แล้วแกจะกลับไปอยู่คอนโดของพ่อไหม?”ฉันนิ่งคิดอยู่ชั่วอึดใจ
“ยังก่อน… ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ ห่างจากเรื่องดราม่าพวกนี้สักพัก”“เข้าใจนะ ถ้ามีอะไร โทรหาฉันได้เสมอ”
แนนซี่รีบพูดต่อ เหมือนกลบความอึดอัด “ฉันกำลังจะไปทานอาหารฝรั่งเศสแล้ว”“บาย”
สายตัดลง
ฉันวางโทรศัพท์ข้างถ้วยกาแฟที่เริ่มเย็นชืด ก่อนจะหันกลับไปมองข่าวอีกครั้ง บางอย่างถูกปิดเกมไปแล้ว
แต่บางอย่าง… ในหัวใจ เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
Bab terbaru
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่34.ในเฟรมเดียวกัน
ในเช้าวันใหม่ที่สดใส หลังจากผ่านไปหลายเดือน ฉันได้กลับมาอยู่ตรงนี้อีกครั้ง บนดาดฟ้ากลางเมือง… เมืองยังคงงดงามอยู่รอบตัว พระอาทิตย์ยังคงเปล่งแสงจากตำแหน่งเดิม แทรกกลางระหว่างตึก เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ฉันหมุนเลนส์ซูม เพื่อบันทึกสิ่งที่ฉันรัก ภาพถ่ายคือการยืนยันว่าบางสิ่งเคยมีอยู่จริง เมื่อทุกอย่างเงียบลง ฉันยืนนิ่ง สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด แล้วหลับตาอธิษฐานถึงใครบางคนบนฟ้า ปล่อยให้พลังใจโอบล้อมชั่วขณะ ก่อนค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้น และเมื่อหันกลับมา… เขา…ก็ยืนอยู่ตรงนั้น แสงเช้ากระทบชายหนุ่มในสูทสีครีม ใบหน้าเรียวคมโดดเด่นท่ามกลางแสงอ่อน ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของภาพนั้นเอง “คุณ…ตามหาฉันเจออีกแล้วนะ” ฉันเอ่ยเสียงเบา “รู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ตรงนี้” ฉันถามต่อ ทั้งที่ในใจเหมือนจะรู้คำตอบอยู่แล้ว ริมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด “รู้สิ” คำสั้น ๆ เพียงคำเดียว แต่กลับทำให้หัวใจของฉันสั่นไหว เพราะเขารู้จักฉัน รู้ว่าฉันจะมาอยู่ตรงไหน และรู้ดีว่าที่นี่คือที่ที่ฉันมักจะกลับมาเสมอ ร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้ แล้
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที33.คำตอบของหัวใจ
เสียงปืนก้องสนั่นกรีดอากาศ ก่อนที่ทุกสิ่งจะหยุดนิ่งราวกับโลกทั้งใบหยุดหายใจ ร่างสูงใหญ่ที่บังฉันไว้ค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้น ราวกับแรงทั้งหมดถูกดึงหายไปในพริบตา “อารัญ!” เสียงของฉันสั่นพร่าไปด้วยความหวาดหวั่นก่อนทิ้งตัวลงข้างเขา มือสั่นเทารีบประคองศีรษะไว้บนตัก เลือดซึมออกจากแผ่นอก เปื้อนปลายนิ้วฉันจนเย็นเฉียบ หัวใจเต้นแรงจนเสียงนั้นกลบทุกสิ่งรอบตัว ก่อนเสียงส้นรองเท้าจะกระทบพื้นดังถอยห่าง น้ำเสียงเย็นชาไร้ปรานี เปล่งออกมา “ฉันจะปล่อยแกไป ไอ้เด็กเนรคุณ วันนี้แค่สั่งสอนให้แกได้รู้ว่า ความเจ็บปวดและการเฉียดตายมันเป็นอย่างไร” คำพูดนั้นคือคำประกาศชัดเจนว่า เขายังคงอยู่ใต้เงาของเธอ ชื่อหนึ่งหลุดจากปากการ์ดทั้งสองที่กำลังจะขยับตามก่อนหญิงในสูทเข้ม ใต้หมวกปีกกว้าง จะหันหลังเดินจากไป “มาดามโซเฟีย” ฉันปรายตามองเธอเพียงเล็กน้อย แม้จะได้ยินชื่อนั้นเป็นครั้งที่สอง ทว่าหัวใจยังคงจดจ่ออยู่กับชายในอ้อมตัก อารัญส่ายหน้าช้า ๆ ลมหายใจจะเริ่มขาดเป็นห้วง เขาหันไปมองลูกน้อง ก่อนส่งสัญญาณสั้น ๆ แต่ชัดเจน “ปล่อยเธอไป” เขาเลือกจบเรื่องนี้ “
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่32 จุดอ่อนของอารัญ
หลังจากลิลินออกจากห้องไปหลายชั่วโมง ความเงียบค่อย ๆ กดทับ ความกังวลค่อยๆก่อตัวขึ้นในอกของอารัญ ชายหนุ่มที่มีเพียงผ้าขนหนูคลุมกาย ฝืนลุกจากโซฟา เดินวนไปมาอย่างกระสับกระส่าย แต่ไม่ว่าขยับตัวเพียงใด ความร้อนรุ่มภายในกลับยิ่งทวีขึ้น สายตาเหลือบไปเห็นนาฬิกาบนผนัง การเคลื่อนไหวของเขาสะดุด หัวใจเต้นแรงเมื่อรับรู้ว่าเวลาที่ผ่านไปยาวนานเกินกว่าจะเป็นแค่การออกไปเก็บเสื้อผ้า ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นมา ดึงให้เขาเดินเข้าใกล้หน้าต่าง ก่อนแทรกสายตามองผ่านม่านที่แง้มอยู่ และในวินาทีนั้น ความผิดปกติก็ปรากฏตรงหน้า ชายชุดดำคนหนึ่งท่าทางมีพิรุธ สายตาคมกริบจับจ้องมายัง…ตรงตำแหน่งที่เขายืนอยู่ ยังไม่ทันที่อารัญจะผละออกจากจุดนั้น เสียงของโทรศัพท์มือถือก็สะกิดความเงียบงันของห้อง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ก่อนจะก้าวไปหยิบโทรศัพท์ หน้าจอสว่างวาบ ข้อความสั้น ๆ ปรากฏขึ้นอย่างเย็นชา “ฉันรู้ว่าจุดอ่อนของแกคืออะไร และมันจะเจ็บ… มาหาฉัน ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป” เพียงอ่านจบ มือของเขาก็กำแน่นจนสั่น ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความเดือดดาล ทว่าในอึดใจถัดมา เขาฝืนคว
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่31.เพียงลำพังกับหัวใจ
เสียงตะโกนของเขายังคงก้องอยู่ในหัวฉัน ไม่ยอมจางหายลากยาวผ่านครึ่งคืน ราวกับตั้งใจย้ำเตือนว่าฉันไม่มีทางหนีความรู้สึกนี้ได้ด้านนอกฝนเทกระหน่ำ ฟ้าร้องคำรามก้อง ฉันนอน พลิกตัวไปมาบนเตียงอย่างกระสับกระส่าย ไม่อาจข่มตาหลับ เสียงหยาดฝนที่กระทบพื้นดึงความทรงจำให้ย้อนกลับไปยังวันหนึ่ง วันที่ฉันเคยถูกไล่ล่าท่ามกลางม่านฝนสีเทาและเขาเข้ามาช่วย โดยไม่ห่วงชีวิตของตัวเองฉันสูดลมหายใจลึก ราวกับพยายามขับไล่ความอึดอัดในอก ก่อนดันตัวลุกจากเตียง เดินไปยังหน้าต่าง แหวกม่านออกเพียงเล็กน้อย แล้วมองลงไปจากชั้นสอง ดวงตากลมต้องหยุดนิ่ง ลมหายใจติดขัดเมื่อเห็นภาพตรงหน้าเขายังคงอยู่ตรงนั้น คุกเข่าท่ามกลางม่านฝนที่ซัดกระหน่ำ ราวกับกำลังวิงวอน และไถ่บาปไปพร้อมกัน ภาพนั้นทำให้หัวใจฉันสั่นไหว ทั้งที่ไม่ควรเลย แสงไฟจากหน้าต่างสาดผ่าน เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เผยริมฝีปากที่คลี่ยิ้ม ราวกับบอกว่า ทุกอย่างไม่เป็นไร แต่รอยยิ้มนั้นอยู่ได้เพียงครู่เดียว ร่างสูงก็โอนเอนไปด้านข้าง ก่อนจะทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรงหัวใจฉันหล่นวูบ เสียงเรียกแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปาก “อารัญ…”วินาทีนั้นเอง ฉันก็รู้ว่าตัวเองยังมีหัวใจมากพอ ที่
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่30.ระยะห่าง
หนึ่งเดือนผ่านไป…ฉันหลบมาอยู่ในห้องเช่าเล็ก ๆ กลางเมือง ห้องแคบในตึกเก่า 4 ชั้น ใช้แต่ละวันฟื้นฟูหัวใจ และใช้ความเงียบงันค่อย ๆ ประคองตัวเองให้ยืนอยู่ได้ ท่ามกลางความวุ่นวายรอบข้างเขียนบทความเล็ก ๆ ในนามแฝงที่ไม่มีใครจับสังเกต รับงานถ่ายภาพเป็นครั้งคราว ใช้ชีวิตแบบปากกัดตีนถีบ เพื่อเลี้ยงดูตัวเองแต่ในขณะที่อีกฟากหนึ่งของโลกชื่อของบริษัท Stride X กลับดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับไม่เคยมีช่วงเวลาที่มันเงียบหายไปจากความสนใจของผู้คนรองเท้ารุ่นใหม่ที่สานต่อความสำเร็จจาก Quantum Prime ถูกเปิดตัวภายใต้ชื่อQuantum Prime Fluxกระแสตอบรับถาโถม ยอดสั่งจองพุ่งสูง สื่อทุกสำนักพร้อมใจกันกล่าวถึงมันในฐานะ“ก้าวถัดไปของเทคโนโลยีการเคลื่อนไหว”งานประกาศความสำเร็จถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ชื่อของอารัญถูกกล่าวถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในฐานะผู้อยู่เบื้องหลังเทคโนโลยีล้ำสมัย ที่มีเพียง Stride X เท่านั้นที่ครอบครองลิขสิทธิ์เขาทำสำเร็จ อย่างถูกต้อง และไม่ผิดศีลธรรมอารัญไม่เคยแตะต้อง Quantum X อ
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่29.ปิดเกม
บนระเบียงสูงเหนือมหานครอารัญยืนต้านแรงลม ดวงตาเย็นชามองแสงไฟที่เคลื่อนไหวใต้ท้องฟ้าซึ่งกำลังเปลี่ยนสี เขาสูดลมหายใจลึก กำมือแน่นก่อนหมุนตัวออกและเอ่ยคำสั่งเข้ม“ถึงเวลาแล้ว ”ปลายทาง คือ…วิลล่าหรูริมหาดส่วนตัวของคริส ฟอร์ดแสงไฟระยิบระยับสะท้อนผิวน้ำในสระ เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์กระหน่ำไม่หยุด สาวหุ่นนางแบบในบิกินี่ สวมหน้ากากผีเสื้อ เดินเสิร์ฟเครื่องดื่มพร้อมรอยยิ้มหวาน ปลายนิ้วลูบไล้ แขกชายเพียงไม่กี่คน ซึ่งล้วนสวม หน้ากากซาตานหลากรูปแบบ ที่แต่ละคนเลือกปิดบังตัวตนไว้นี่ไม่ใช่งานธุรกิจ ไม่ใช่การพบหุ้นส่วน หากคือปาร์ตี้ที่มีไว้ตอบสนองกิเลสของเขาเท่านั้น ทุกอย่างกำลังอยู่ในโหมดลุ่มหลงทันใดนั้น เสียงเรือสปีดโบ๊ทคำรามใกล้เข้ามา ก่อนจะหยุดนิ่งหน้าวิลล่าอารัญในสูทสีเข้มก้าวนำลงจากเรือ พร้อมบอดี้การ์ดและนักสืบ มุ่งตรงไปยังสระว่ายน้ำที่ปาร์ตี้กำลังคลุ้มคลั่งแสงไฟสีฉูดฉาดติดเตียงนอนขาวนวล ตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่ง ร่างเปลือยเปล่ากึ่งเมามายเคลื่อนไหวไร้การยั้งคิด นักสืบคนหนึ่งพึมพำเสียงต่ำ เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า “แม่ง… นี่มันงานบ้าอะไร ปาร์ตี้เซ็กหมู่รึไง”สายตาทุกคู่หันขวับมาทางอารัญ
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่28.รอยร้าวระหว่างเรา
ฉันเงยหน้าขึ้น สบตาคู่นั้นตรง ๆ แววตาฉันว่างเปล่า ไร้ซึ่งความเชื่อใจ มีเพียงคำถามที่ค้างคา“คุณเป็นใครกันแน่…
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่27.แผ่นฟีล์มที่หายไป
ฉันเคยเชื่อว่าภาพถ่ายไม่เคยโกหก แสงและเงาอาจทำให้ภาพบิดเบือนได้
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่26.ราคาของอเล็กซี่
ราตรีถูกโอบล้อมด้วยแสงไฟหลากสีที่ส่องประกายระยิบ หน้าอาคารคาสิโนสุดหรู“EVORA CLUB & CASINO MEMBERS ONLY”
เลนส์รักในเงาไฟนีออน บทที่25.ซองสีน้ำตาล
มือใหญ่และอบอุ่นของอารัญกอบกุมมือฉันไว้แน่น ราวกับไม่คิดจะปล่อยไปตลอดชีวิตเราเดินเคียงกันบนฟุตบาทกลางเมืองที่ค่อย ๆ เปลี่ยนสี เสียงรถที่แล่นผ่านเพิ่มความวุ่นวายให้บรรยากาศ แต่สำหรับฉัน… โลกทั้งใบเหมือนหยุด
Anda juga akan menyukai
หลงเมียน้อย (NC20+)
สนามอารมณ์11.3K Dibacaคุณชาย แห่ง ประตูมังกร
นายกัวผู้เล่าเรื่อง259.6K Dibacaพลิกชะตารัก มรดกเซียน
หลงเทียนหยา246.7K Dibacaเทพบุปผาปรารถนาจะเป็นภรรยาท่านจอมมาร
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.2K Dibacaหลังหย่ากัน ประธานสาวสวยขอคืนดี
เสี่ยวฉู่359.1K Dibacaทายาทอันดับหนึ่ง
ปรมาจารย์ยูผู้เล่นควัน92.8K DibacaJust Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
L.sunanta2.1K Dibacaหมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์
เจ้าสำนัก317 Dibaca
