หน้าหลัก / โรแมนติก / เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย / 9 เรายังเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม

แชร์

9 เรายังเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม

ผู้เขียน: พิชา - Phicha
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-25 11:28:57

"เพิร์ธ อื้มมม ทำอะไรของมึง" หลังจากกดวางสาย ด้วยความทุลักทุเลได้ เธอก็หันมาโวยวายใส่ทันที

"โดนกูเอาอยู่ มึงยังไปคุยกับมันได้นะ ซี้ดดด" ทั้งโหมแรงกระแทกใส่เธอ ย้ำๆ ด้วยความเร็ว

"อื้ออออ มึงเอาของมึงออกไปเลยนะ" เธอก็พยายามผลักเขาออก แต่ก็เหมือนว่าเขาจะยิ่งตอกแท่งเอ็นใหญ่ ใส่รูแคบเร็วขึ้นอย่างไม่ยั้ง

"ขออีกน้ำแล้วกัน ตอนเช้าแบบนี้มันแข็ง" พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย พร้อมกับเลื่อนมือมาบีบหน้าอกใหญ่ของเธอ แรงจนทลักออกตามซอกนิ้ว

"พะ...เพิร์ธ อื้มมมม ไม่เหนื่อยหรือไง"

"ทำไมต้องเหนื่อย ร่องมึงยังตอดของกูอยู่เลยบี"

"มึงพูดอะไร อื้มมมม หยาบคาย"

"หึ แล้วใครละยั่วกูบอกให้กูเอาแรงๆ เมื่อทั้งคืน หึ่มมม"

เสียงครางระงมและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ไม่รู้ว่าครั้งเดียวที่เขาบอก จะสิ้นสุดลงตอนไหน เพราะร่างกายของเธอช่างหอมหวานจริง ๆ มันดีกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยผ่านมา ยิ่งคิดแบบนั้นยิ่งมีอารมณ์ พร้อมกับกระตุ้นให้เขากระทำกับร่างกายอันบอบบาง ของเธอแรงขึ้นเรื่อยๆ

Rrr Rrr Rrr

และเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้งในช่วงค่ำ ที่ทั้งคู่ยังนอนหลับสบายกันอยู่ ก็ไอ้คนหื่น มันเล่นจับเธอกินจนไม่เหลือช่องว่างให
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   11 เพื่อนที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

    "เออเพิร์ธ กูลืมบอกมึงเลย มีน้องคนหนึ่งฝากนี่มาให้มึง" พัชชาก็ยื่นถุงกระดาษใบเล็กให้เขา "คืออะไรหรือออม" นรีกุลก็ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ "ของไอ้เพิร์ธ เด็กมันฝากมาให้" แล้วเขาก็เปิดดูในทันที พร้อมกับใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่ได้มีท่าทีสนใจเลยสักนิด ก่อนจะวางไว้อย่างไม่แยแส "..." ส่วนเธอที่อยู่ข้างๆ เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ เพราะก็รู้แล้วว่าข้างในคืออะไร "น้องคนนี้น่ารักนะ แฟนในอนาคตของมึงป่ะ" พัชชาก็ถามขึ้นอย่างคนใส่ใจ "หึ เป็นเรื่องของอนาคต" เขาก็ตอบแบบกลางๆ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนทุกคน ที่กำลังจ้องเขาอยู่ เป็นตาเดียว "เอ่อ พ่อคนหล่อ หล่อเลือกได้มึงอ่ะ" "เอ่อ แล้วทำไมต้องเลือกด้วยว่ะ" คนหล่อก็ตอบพร้อมกับยักคิ้วให้ "แหว๊ะ" หลายคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน "แต่กูก็ยังเชียร์นะ น้องคนนี้น่ารักดี" “อืม ก็น่ารักมาก” "..." ภูริชญาที่พยายามจะไม่สนใจ แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินประโยคนั้นของเขา ทำไมเธอต้องรู้สึกแปลกๆ กับเขา ในเมื่อมันก็เป็นปกติอยู่แล้ว ที่เป็นแบบนี้ หรือเป็นเธอเองที่ตอนนี้ไม่ปกติไปแล้ว "ใครหรือออม เรียนอยู่คณะมึงป่ะ" "ใช่ เห็นว่าเรียนอยู่ปีสองเนอะนาบี หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักมา

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   10 เหมือนเดิมที่แปลว่าไม่เหมือนเดิม

    ณ คณะการบัญชี"นาบี ทางนี้""อือ ทำไมมาเช้าจัง""กลับไปนอนบ้านมา แล้วนี่ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดๆ" ไม่พูดเปล่าเพื่อนรักอย่างพัชชา ก็รีบเอามืออังหน้าผาก เพื่อเช็คดูอุณหภูมิให้เพื่อน"ไม่ได้เป็นไร" เธอก็ตอบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย พร้อมกับถอนหายใจออกมา ก็เพราะเรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้นนั่นแหละ ทำให้เธอนอนไม่หลับเลยตั้งแต่เมื่อคืน ทั้งยังไม่รู้เลยว่าถ้าเจอไอ้เพื่อนตัวดี เธอจะทำหน้ายังไง"แต่ตัวร้อนๆ นะ""เอิ่ม... ก็เป็นไข้นิดหน่อย ไม่เป็นไรมากหรอก""แต่ก็เหมือนคนไม่ได้หลับได้นอน ตามึงนี่คล้ำนะ""ก็คงงั้น นอนไม่ค่อยหลับอ่ะ""เอ่อ ขอโทษนะคะ" แล้วอยู่ๆ ก็มีรุ่นน้องสะสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหา"คะ?" พัชชาก็ตอบรับพร้อมกับทำสีน่าสงสัย"พวกพี่เป็นเพื่อนกับพี่เพิร์ธวิศวะ ปี 4 ใช่ไหมคะ""อ่อ ใช่ค่ะ""พอดีเมื่อวันก่อน พี่เพิร์ธขอ LINE หนูไว้ค่ะ แต่ก็ยังไม่เจอกันอีก รบกวนฝากไปให้ได้ไหมคะ""เอ่อ...ได้ค่ะ""นี่ค่ะ หนูชื่อมายด์นะคะ เรียนอยู่ปีสอง""น่ารักจังเลยนะคะ" พัชชาก็พูดพร้อมกับยิ้มให้"ขอบคุณมากค่ะ รบกวนฝากด้วยนะคะ ถ้าพี่บอกชื่อไป พี่เพิร์ธน่าจะจำหนูได้ วันนั้นลืมไป..." เธอคนนั้นก็พูดพร้อมกับยิ้มออกมา

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   9 เรายังเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม

    "เพิร์ธ อื้มมม ทำอะไรของมึง" หลังจากกดวางสาย ด้วยความทุลักทุเลได้ เธอก็หันมาโวยวายใส่ทันที"โดนกูเอาอยู่ มึงยังไปคุยกับมันได้นะ ซี้ดดด" ทั้งโหมแรงกระแทกใส่เธอ ย้ำๆ ด้วยความเร็ว"อื้ออออ มึงเอาของมึงออกไปเลยนะ" เธอก็พยายามผลักเขาออก แต่ก็เหมือนว่าเขาจะยิ่งตอกแท่งเอ็นใหญ่ ใส่รูแคบเร็วขึ้นอย่างไม่ยั้ง"ขออีกน้ำแล้วกัน ตอนเช้าแบบนี้มันแข็ง" พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย พร้อมกับเลื่อนมือมาบีบหน้าอกใหญ่ของเธอ แรงจนทลักออกตามซอกนิ้ว"พะ...เพิร์ธ อื้มมมม ไม่เหนื่อยหรือไง""ทำไมต้องเหนื่อย ร่องมึงยังตอดของกูอยู่เลยบี""มึงพูดอะไร อื้มมมม หยาบคาย""หึ แล้วใครละยั่วกูบอกให้กูเอาแรงๆ เมื่อทั้งคืน หึ่มมม"เสียงครางระงมและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ไม่รู้ว่าครั้งเดียวที่เขาบอก จะสิ้นสุดลงตอนไหน เพราะร่างกายของเธอช่างหอมหวานจริง ๆ มันดีกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยผ่านมา ยิ่งคิดแบบนั้นยิ่งมีอารมณ์ พร้อมกับกระตุ้นให้เขากระทำกับร่างกายอันบอบบาง ของเธอแรงขึ้นเรื่อยๆRrr Rrr Rrrและเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้งในช่วงค่ำ ที่ทั้งคู่ยังนอนหลับสบายกันอยู่ ก็ไอ้คนหื่น มันเล่นจับเธอกินจนไม่เหลือช่องว่างให

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   8 ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ 🔞🔥🔥

    ตอนนี้อารมณ์เริ่มมาเต็มที่แล้ว เขาก็รีบลุกไปหยิบถุงยางอนามัย หลายกล่องออกมาจากลิ้นชัก ก่อนจะหันมามองเธอ ลังเลสักพักว่าไม่อยากใส่ แต่สุดท้ายก็ค้านความคิด รีบนำถุงยางอนามัยอย่างดี มาสวมใส่ทาบทับแกนกายใหญ่ในทันที"พะ...เพิร์ธ...กู...""ถือว่ากูบอกแล้วนะ รับกูให้ไหวแล้วกัน""ระ...รอยสักมึง" ลากนิ้วเรียวไปลูบเบาๆ"ทำไม""รูปผีเสื้อ?""อืม""ทำไมผีเสื้อ" รู้สึกแปลกใจ เพราะก็เพิ่งเห็นเหมือนกันว่าเขามีรอยสักรูปผีเสื้ออยู่ที่อก"ก็กูชอบผีเสื้อ""..." ชอบผีเสื้อ...สายตาเจ้าเล่ห์ของเขาก็มองไปที่เธอ ตอนนี้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ความเป็นเพื่อนสนิทหรืออะไร ไม่มีอยู่ในหัวเขาเลยแม้แต่น้อย ความคิดด้านลบบอกแค่ว่า ต้องการ อยากจับกดเธอนอนไว้ใต้ร่าง แล้วจัดการกับร่างเล็กอันหอมหวานนี้แรงๆสิ้นสุดความคิดก็จัดท่า ให้เธอมานอนราบบนเตียง ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อม และรีบนำแท่งเอ็นใหญ่ไปจ่อที่รูแคบทันที"อ๊าา เพิร์ธธธ อื้มมมม" แท่งเอ็นใหญ่ก็พยายาม เสียบเข้าไปในรูแคบ แต่ด้วยความคับแน่น ทำให้เขาทุลักทุเลเป็นอย่างมาก"ผ่อนคลายนะบี เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น""มันเจ็บ แสบมาก""ใจเย็น ๆ ลองผ่อนคลายดิ แล้วมึงจะมีความสุขกูสัญญา""อ

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   7 อาการเหมือนคนโดนยา 🔞

    "บี นี่มึงเป็นอะไรเปิดประตูให้กูหน่อย อาการหนักมากหรือเปล่า""อื้มมมมมม อือออ เสร็จแล้วกูกำลังออกไป" จากนั้นเธอก็พยายามปรับลมหายใจให้นิ่งสม่ำเสมอก่อน และจัดการจัดเสื้อผ้าหน้าผม ตัวเองให้เรียบร้อยอย่างลนลาน ก่อนจะออกไปเจอคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ"มึงเป็นยังไงบ้าง ทำไมเหงื่อออกขนาดนั้น" ทันทีที่ประตูเปิดออก ก็เห็นเธอที่หน้าชุ่มเหงื่อ ทั้งยังดูแปลกไปเขาก็ยิ่งแปลกใจ"เอิ่มม ปะ...เปล่า" แล้วตอนนี้เธอก็ยิ่งรู้สึกมีอารมณ์มากกว่าเดิม ทั้งด้วยความเมา ยิ่งเห็นหน้าเขายิ่งรู้สึก เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายก็ไม่รู้"ไหน..." แล้วเขาก็กำลังจะเอามือมาอังหน้าผากเธอ"พะ...เพิร์ธ เอิ่มมมม" มือเรียวก็รีบปัดมือเขาออกอย่างไว"มึงเป็นไรบี ทำไมสั่น" เขาก็ถามด้วยความตกใจ"อื้อออออ กู อื้มมมม" เธอก็จับขาเรียวตัวเองไว้แน่น ด้วยความรู้สึกที่มีอารมณ์มากขึ้น จนไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยต้องแย่แน่ๆ"กูถามว่ามึงเป็นอะไร เมาเหรอ จะเข้าไปนอนก่อนไหม""มะ...ไม่ๆ กูอยากแช่น้ำเย็นๆ ตอนนี้" เธอก็พูดขึ้นด้วยท่าทางที่ร้อนรน ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปห้องน้ำ"แช่น้ำอะไร ห้องน้ำตรงนี้ไม่มีอ่าง อ่างอาบน้ำมีแค่ห้องกู

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   6 ความต้องการ

    "มึงเป็นอะไรเพิร์ธ เป็นไรหื้ม" เมื่อเห็นสีหน้าของไอ้เพื่อนตัวดี ที่บึ้งตึงไม่มีท่าทีสงบลง ภูริชญาก็หันมาทำท่าทีถามอย่างออดอ้อน"เปล่า" เขาก็ตอบพร้อมกับปรายตามองความน่ารักของเธอ ตอนง้อเขา แล้วแบบนี้ใครจะโกรธนานได้"มึงโกรธอะไรกูหรือเปล่าเนี่ย""แล้วกูจะโกรธอะไรมึง""นี่แหละที่โกรธ นายก็แค่เข้ามาคุยเฉยๆ ยังไม่มีอะไรเลย""ไม่รู้สิ กูไม่ชอบมัน" แม่ง!"เอาแล้วเว้ย ผัวง้อเมียเมียง้อผัว" ณวัตรก็ยังพูดแซวอย่างติดตลก"พวกมึงรีบแดกเถอะจะได้กลับ" ก่อนจะพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด"เหลือแก้วเดียวของมึงนั่นแหละ รีบแดกเหอะมึงอ่ะ" วัชระก็ยู่ปากไปที่เหล้าแก้วนั้น ที่มันยังไม่แตะเลยสักอึก"กูไม่ไหว ใครกินน้อยสุดกินดิ" เขาหันไปมองที่เธอ เพราะวันนี้สังเกตอยู่ ว่าเธอไม่ได้ดื่มเยอะเหมือนคนอื่น"เออ เดี๋ยวกูกินเองก็ได้" ก่อนจะดื่มเหล้าแก้วนั้นจนหมด"..." ทำให้กัญจาวีร์ที่มองอยู่ถึงกับเบิกตากว้าง เหล้าแก้วนั้น...และเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทุกคนก็กำลังเตรียมตัวกลับ"เอ่อ... พวกมึงร้อนไหม""ก็ไม่นะ""ทำไมกูรู้สึกร้อนๆ""หึ แต่งตัวโป๊จนแทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้ว มึงร้อนอะไร" ก่อนจะพูดจาประชดประชัน เพราะเขา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status