หน้าที่พิเศษ

หลังจากต่อปากต่อคำกับทิมเสร็จแล้วจิรัสยาก็กลับมาทำงานตามปกติโดยที่เธอเห็นว่าปัทมะยังคงอยู่ที่นั่นและมีหญิงสาวคนอื่นแนบไว้ข้างกายไม่ห่าง ยิ่งพอได้มาเห็นปัทมะทำอะไรแบบนี้ จิรัสยากลับยิ่งรู้สึกว่าดีแล้วที่เลิกกับผู้ชายแบบนั้นมาได้ อย่างน้อยก็เสียแค่ใจแต่ไม่ได้เสียตัว

พอปัดเรื่องของปัทมะทิ้งไปก็ยังมีเรื่องของทิมอีก ที่เธอพึ่งจะได้รับรู้มาว่าเขาคือผู้บริหารใหญ่ของที่นี่ ไปๆมาๆจากว่าที่เธอตั้งใจอยากหนีจากเขามา ดันกลายมาเป็นว่าเธอวิ่งเข้ามาหาเขาอย่างเต็มๆ มิหนำซ้ำกลับกลายเป็นว่าตอนนี้เธอเป็นพนักงานที่เขาสามารถสั่งการอะไรก็ได้อีกต่างหาก

"ปกติคุณทิมไม่ค่อยได้เข้ามาที่นี่หรอกจี เห็นเข้ามาทีเดือนหรือสองเดือนครั้งได้ พอมาก็จะพักผ่อนอยู่ที่พลูวิลล่าของเขาน่ะ จีถามทำไมหรอจ๊ะ" 

"อ๋อเปล่าหรอกค่ะพี่เอม พอดีจีพึ่งรู้มาว่านอกจากคุณภาคินแล้วก็ยังมีคุณทิมอีกคนที่เป็นเจ้าของที่นี่ด้วย จีจะได้รู้เอาไว้นะค่ะว่าตัวเองกำลังทำงานให้ใคร เจ้านายชื่ออะไรบ้าง อย่างน้อยก็จะได้ปฏิบัติตัวถูก" พอเหมือนจะถูกสงสัย จิรัสบาก็รีบทำเป็นตอบออกไปด้วยสีหน้ายิ้มๆ ทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไร เพื่อปกปิดความสงสัยของเพื่อนร่วมงานไว้

"อ๋อนอกจากคุณทิมแล้ว คุณภาคินไม่ค่อยมาที่นี่หรอกจ๊ะ น่าจะปีละครั้งได้ ส่วนคุณทิมเวลามาทีทำเอาหัวใจสาวๆที่นี่เต้นไม่เป็นจังหวะกันเลย โดยเฉพาะนี่เลย ยัยพราว รู้สึกว่าจะคลั่งไคล้คุณทิมเป็นพิเศษ ช่วงไหนที่คุณทิมมาแม่นี่จะโปะประโคมหน้าด้วยเครื่องสำอางค์ทั้งหมดที่นางมี" ชะเอมพยักเพยิดหน้าไปทางพราวฟ้าที่ตอนนี้ก็กำลังนั่งแต่งหน้าอยู่จริงๆ

"แหมพี่เอมก็ คุณทิมเขาหล่อจริงๆนี่ พราวก็แค่อยากสะดุดตาคุณเขาบ้าง ว่าแต่นี่จีคงยังไม่เคยเห็นใช่มั้ยล่ะ หล่อยิ่งกว่าพระเอกหนังเสียอีก ชวนฝันสุดๆไปเลย"

'หึ นี่คงจะหว่านเสน่ห์ไปทั่วเลยสินะ กับพนักงานก็ไม่เว้น' จิรัสยาคิดเลยไปถึงหน้าทิมแล้วก็พาลหมั่นไส้

"เคยเห็นค่ะ แต่จีว่าคนที่หล่อกว่าเขาก็ยังมีอีกเยอะนะคะพี่พราว"

"เอ๊ะ นี่จีเคยเจอคุณทิมแล้วหรอจ๊ะ ที่ไหน เมื่อไหร่กัน" พอรู้ว่าตัวเองหลุดพูดจิรัสยาก็รีบตั้งสติใหม่ทันที เธอไม่ได้อยากบอกให้ใครรับรู้ว่าเธอกับเขาเคยเจอกันมาก่อน

"เอาะ..อ๋อ จีหมายถึงเคยเห็นในทีวีนะค่ะ"

"โถ่น้องจี ในทีวีกับตัวจริงมันจะไปเทียบกันได้ยังไง เอาไว้รอให้ได้เจอคุณทิมตัวเป็นๆเสียก่อนเถอะ ถึงเวลานั้นอย่ามาแอบปลื้มคุณทิมแข่งกับพี่เข้าล่ะ บอกไว้ก่อนคนนี้พี่จองมานานแล้วนะ"พราวฟ้าหัวเราะขำออกมาน้อยๆ แม้ว่าในใจจะไม่ได้ขำเลยสักนิด เธอกลัว กลัวว่าทิมจะมาเห็นจิรัสยาเข้า

จิรัสยาเป็นคนสวย สวยขนาดที่ว่าน่าจะส่งไปประกวดนางงามอะไรเหล่านั้นได้สบายเลย ขนาดเธอเป็นผู้หญิงด้วยกันเองแท้ๆ วันที่เห็นจิรัสยาวันแรกเธอยังแอบอิจฉาในความงามนั้น แล้วทิมล่ะ ที่บางครั้งก็มีข่าวว่าเขาควงคนนั้นคนนี้ ดูๆไปแล้วเขาก็คงจะเจ้าชู้ไม่เบา แล้วถ้าหากว่าเขามาเจอจิรัสยาเข้าแล้วเกิดถูกใจเข้าล่ะ ไม่ดีแน่ๆ

เธอแอบชอบทิม ชอบมานานถึงขนาดว่าแอบเก็บเขาไปนอนฝัน แต่โอกาสที่จะได้เจอเขานั้นมันยากเสียเหลือเกิน เธอเองเป็นแค่พนักงานธรรมดา เวลาที่เขามาที่นี่ก็มักที่จะพักผ่อนอยู่ที่วิลล่าส่วนตัวของเขาเสียมากกว่า ทำให้เธอหาโอกาสที่จะได้พบสบตากับเขานั้นแทบไม่ได้เลย ที่ผ่านมาเธอทำได้เพียงแค่แอบติดตามเขาอยู่เงียบๆในแอพพลิเคชั่นหนึ่ง แอบปลื้มแอบส่องไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตของเขาอยู่เงียบๆเวลาที่ทิมลงรูปบ้าง แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านั้น

นึกแล้วก็ยังพอได้โล่งอกที่จิรัสยาและทิมยังไม่เคยเจอกัน และเธอก็พยายามปลอบใจตัวเองว่ามันอาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก ขนาดเธอทำงานอยู่ที่นี่มาห้าปี เจอทิมนับครั้งได้ และก็ไม่เคยเห็นว่าเขาจะมีพฤติกรรมยุ่งเกี่ยวกับพนักงานที่นี่เลยสักคน 

"พราวจ๊ะ จีล่ะ" เสียงของพิศมัยผู้จัดการใหญ่ดังขึ้นเรียกสติ

"อ๋อจีน่าจะไปเข้าห้องน้ำค่ะคุณพิศมัย มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"งั้นถ้าจีกลับมาแล้วให้ขึ้นไปหาพี่ด้วยนะ พี่มีงานให้จีทำ"

"ให้พราวไปทำแทนให้ก็ได้นะคะ ทางนี้พี่เอมอยู่กับจีได้" เธอรีบเสนอตัวเพราะรู้ว่าพิศมัยคือคนที่ทิมมักจะเรียกหาเพื่อคอยรายงานสถานการ์ต่างๆของที่นี่ หลายต่อหลายครั้งที่เธอเห็นพิศมัยและทิมเดินคุยกันอยู่ไกลๆและเธอก็ทำได้แค่เพียงแอบมอง

"ไม่เป็นไรจ๊ะ งานนี้ต้องเป็นจีทำเท่านั้น"พราวฟ้ารับคำและแอบคิดคนเดียวในใจว่างานอะไรที่ผู้จัดการใหญ่ต้องการให้จิรัสยาไปทำ ปกติตลอดเวลาที่เธอทำงานที่นี่มาเธอไม่เคยเห็นว่าพิศมัยจะลงมาตามมาเรียกใครให้ไปทำอะไรเลย แต่นี่จิรัสยาพึ่งมาทำงานแท้ๆ

ใบหน้าสวยตึงเครียดขมวดคิ้วในขณะที่กำลังเดินขึ้นลิฟท์มาตามทางที่พราวฟ้าบอก ภายในใจก็ยังสงสัยเหมือนกับที่พราวฟ้าถามว่าพิศมัยต้องการให้เธอไปทำงานอะไร เพราะตำแหน่งที่เธอต้องทำคือเป็นเพียงแค่พนักงานต้อนรับของที่นี่และมันก็น่าจะเป็นเช่นนั้นเสียมากกว่า

"คุณพิศมัยมีงานอะไรให้จีทำหรอคะ"

"คืออย่างนี้นะจ๊ะจี พอดีเป็นกฎใหม่ของที่นี่ว่าพนักงานต้อนรับของที่นี่ต้องรู้ว่าทางที่พักของเรามีบริการอะไรไว้สำหรับลูกค้าบ้าง เผื่อเวลาทำงานจีจะได้บอกและอธิบายกับลูกค้าได้ถูก เพราะบางครั้งก็จะมีบางรายที่ลูกค้าต้องการสอบถามรายละเอียดก่อนตัดสินใจมาพักกับเราเนื่องจากว่าราคาที่พักของเรามันสูง จีเข้าใจใช่มั้ยจ๊ะ"

"ค่ะคุณพิศมัย ว่าแต่ให้จีเริ่มจากอะไรก่อนดีคะ"

"อย่างแรกเลย งานสปาจ๊ะ จีต้องไปเรียนรู้และทดลองให้บริการ แล้วเดี๋ยวจีต้องถูกทดสอบว่าผ่านมั้ย"

"หมายถึงว่าให้จีลองทำสปาหรอคะ" จิรัสยาทำหน้าอึกอัก เพราะเกิดมามีแต่เข้าไปใช้บริการแต่ไม่เคยให้บริการเลยสักครั้ง

"จีทำไม่ได้หรอจ๊ะ พี่ก็นึกว่าจีจะเต็มใจที่จะเรียนรู้และยินดีทำทุกอย่างเสียอีก เพราะพี่ว่างานบริการบนเครื่องบินมันก็ไม่ใช่งานง่ายไปกว่างานนี้เลยนะ"

"อ๋อ ทำได้ค่ะคุณพิศมัยจีทำได้ แค่อยากถามดูเพื่อความมั่นใจเฉยๆค่ะ แล้วนี่จีต้องไปเริ่มเรียนรู้งานเมื่อไหร่คะ"

"ตอนนี้เลยจ๊ะ"