ไม่คาดคิด

หลังเสร็จจากเที่ยวบินไฟล์ทนี้จิรัสยาก็รีบมุ่งหน้ากลับบ้านทันทีโดยไม่ได้คิดสนใจใครอีก ในหัวของเธอตอนนี้มันกำลังตื้อไปหมด เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเครื่องบินทำเอาจิรัสยารู้สึกว้าวุ่นและกระวนกระวายใจกับมันอย่างบอกไม่ถูก

สายตาของผู้หญิงคนนั้นตอนที่มองมายังเธอราวกับว่ากำลังมีเรื่องเคียดแค้นอยู่ภายในใจ ก็คงจะใช่ อาจเพราะเจ้าตัวดันบังเอิญเดินกลับเข้ามาเห็นตอนที่เธอล้มเซลงไปนั่งอยู่ที่บนตักของว่าที่คู่หมั้นตัวเองสินะ มิหนำซ้ำก่อนออกจากเครื่องเจ้าหล่อนยังมองเหยียดและจิกสายตามองมาที่เธออย่างที่ดูก็รู้แล้วว่าไม่มีทางเป็นมิตร

ไม่มีคำถามและไม่มีการอธิบาย จิรัสยาปล่อยผ่านให้มันทิ้งไว้อยู่อย่างนั้น หวังว่าวันหนึ่งก็คงจะเลือนรางจางหายไปเอง แม้ว่าจะพยายามปลอบใจตัวเองแล้ว แต่ภายในใจก็ยังคงมิวายว้าวุ่นอยู่อย่างนั้น จึงได้แต่พยายามเตือนตัวเองอีกครั้งว่าช่างมันเถอะ เรื่องมันผ่านมาแล้ว ทางที่ดีนับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปเธอจะต้องไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับเขาอีกเป็นอันขาด ผู้ชายที่ชื่อ ทิม เศวตตระกูล เธอจะขอหลีกหนีจากเขานับตั้งแต่วันนี้ไป ดีแค่ไหนแล้วที่มันยังไม่ทันได้เกิดเรื่องราวเกินเลยขึ้นระหว่างเขากับเธอ

ศรีษะทุยฟุบหน้าลงไปบนพวงมาลัยรถยนต์คันแพง ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้แพงถึงขนาดเป็นรุ่นลิมิเต็ดแต่ราคาก็เป็นหลักสิบล้านซึ่งเธอก็ภูมิใจกับมันนักหนาที่สามารถหามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง

"อ้าวจีแกกลับมาแล้วหรอ ว่าแต่เป็นยังไงบ้าง ทริปนี้ สวิตเซอร์แลนด์ หรือว่า 'สวีทเซอร์แลนด์' จ๊ะ" ชนัญญาพักอยู่โดเดียวกันกับเธอแต่คนละชั้น ห้องของชนัญญาอยู่ห่างขึ้นไปจากเธอสองชั้น แต่ดันลงมาเจอเธอเข้าตอนที่เธอกำลังยืนรอกดลิฟท์อยู่

รุ่นพี่สาวที่มัวแต่ออกอาการตื่นเต้นดีอกดีใจเมื่อรู้ข่าวมาจากแฟนหนุ่มของตัวเองว่าไฮโซหนุ่มรูปงามนามว่า ทิม กำลังพยายามอยากจะขอสานสัมพันธ์กับรุ่นน้องคนสนิทของตัวเองอยู่ แต่ชนัญญาเองถามออกไปโดยที่ไม่ได้เอะใจเลยแม้แต่น้อยว่าขณะนี้รุ่นน้องของตัวเองกำลังอยู่ในสถานการณ์ไหน

"พี่ฝ้ายหมายความว่ายังไงคะ"

"แหม อย่ามาปิดฉันหน่อยเลยแก คุณทิมแอบเล่าให้พี่คินฟังหมดแล้วว่างานนี้คุณทิมทุ่มสุดตัวสำหรับทริป 'สวีทเซอร์แลนด์' ดินแดนในฝันระหว่างแกกับเขาเลยนะจี เขายอมจ่ายเงินไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ ทั้งจองโรงแรม ทั้งทริปเคเบิลคาร์ ขนาดเช็คแล้วนะว่าวันนั้นมีพายุเข้า เขาก็ยังยืนยันว่าจะขอพาแกขึ้นไปอีก แสบจริงๆเลยนะแกว่ามั้ย"

ราวกับโลกหยุดหมุน แผ่นดินสะเทือนสั่นไหวโลกถล่มฟ้าดินทะลายหรือว่าจะเปรียบเทียบกับอะไรดี ถ้าสิ่งที่ชนัญญาพูดมาทั้งหมดคือเรื่องจริง นั่นก็หมายความว่าทิมเป็นคนสร้างเรื่องราวขึ้นมาทั้งหมด เขาหลอกพาเธอไปที่นั่นคงจะเพื่อหวังทำอะไรมิดีมิร้ายอย่างนั้นจริงๆใช่หรือไม่

เลว..ว่าแล้วน้ำตาก็อยากจะไหลออกมาเสียดื้อๆ ดีแค่ไหนแล้วที่เธอยังไม่ได้มีอะไรกับเขา ไม่อย่างนั้นเธอคงจะกลายเป็นผู้หญิงโง่ที่ถูกเขาหลอก

"นี่พี่ฝ้ายพูดจริงหรอคะ"

"ฉันจะไปโกหกแกเพื่ออะไร แอบได้ยินมายังไงฉันก็มาพูดแบบนั้นเป๊ะๆเลย"

"ถ้าอย่างงั้นนับจากนี้ไปพี่ฝ้ายช่วยไปบอกพี่คินทีนะคะว่าอย่าปล่อยให้เพื่อนของเขามายุ่งเกี่ยวอะไรกับจีอีก จีไม่ชอบ ขอตัวก่อนนะคะ"ว่าแล้วจิรัสยาก็ลากกระเป๋าเข้าลิฟท์ไปทันทีโดยที่ไม่คิดจะฟังเสียงร้องเรียงของชนัญญาเลย

"อ้าวเฮ้ยจียังคุยไม่เสร็จเลย เดี๋ยวก่อน"

ชนัญญาเองได้แต่ยืนงงว่าไปๆมาๆทำไมเรื่องราวถึงได้มากลายเป็นแบบนี้ไปได้ แค่อยากแซวอยากถามเล่นๆเฉยๆแต่จิรัสยาก็ทำราวกับว่าเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นนั้นมันเลวร้าย

พอกลับเข้าห้องได้ก็รีบตรงเข้าไปอาบน้ำอาบท่าก่อนจะจัดการกับข้าวของทั้งหมดให้เข้าที่เข้าทาง เสียงเรียกเข้าของเครื่องมือสื่อสารยังดังขึ้นอีก อย่าบอกนะว่าเขายังคงมีความพยายามอยากจะติดต่อกับเธอ ฝันไปเสียเถอะ คราวนี้เธอจะรีบบล็อกให้ไม่เหลือช่องทางเลย ว่าแล้วก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู หากแต่ดูแล้วก็ผิดคาด เพราะคนที่กำลังโทรมากลับกลายเป็นหัวหน้าใหญ่ของเธอต่างหาก

"ค่ะ คุณวรวรรณ" จิรัสยากรอกเสียงตามสายไปได้ไม่เท่าไหร่เรื่องราวที่พึ่งได้รับรู้มาใหม่ก็ทำเอาเธอยิ่งช็อคเข้าไปอีก

"จี พี่จะโทรมาบอกว่าไฟล์ทบินของจีวันจันทร์ที่จะถึงนี้จีไม่ต้องไปบินแล้วนะ มีคำสั่งมาจากข้างบนสดๆร้อนๆมาถึงพี่เมื่อกี้นี้ว่าให้จีพ้นสภาพจากการเป็นพนักงานของสายการบินเรานับตั้งแต่วันนี้ ส่วนเงินชดเชยตามกฏหมายจะถูกโอนเข้าบัญชีจีพรุ่งนี้เลย แล้วถ้าเกิดจีไม่พอใจ สามารถคุยกับทนายได้เลย "

"เหตุผลล่ะคะ"

"เขาไม่ได้แจ้งมาจ๊ะ แต่พี่เสียใจด้วยจริงๆนะจี"

จิรัสยานิ่งเงียบไปกับสิ่งที่พึ่งจะได้รับรู้ เธอต้องจัดการกับอารมณ์ความรู้สึกนี้แบบใดดีที่ได้รู้ว่าอยู่ดีๆก็ถูกไล่ออกจากงานโดยไม่ทราบสาเหตุ ขณะที่ยังรวบรวมความคิดและอารมณ์ไม่ได้พลันก็มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยความอยากรู้ว่าเบอร์โทรที่เธอไม่ได้รู้จักเบอร์นี้คือใครจิรัสยาจึงตัดสินใจหยิบมันขึ้นมา

"สวัสดีค่ะ"

"เธอคงจะได้รู้แล้วสินะว่าการที่เธอบังอาจกล้าเสนอหน้ามายุ่งกับพี่ทิมของฉัน ผลของมันจะออกมาเป็นยังไง" เป็นเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งที่ถึงแม้ว่าจะพูดด้วยถ้อยคำเรียบๆแต่กลับแฝงไปด้วยความอาฆาต

"นี่คุณคือใคร"

"ฉันก็คือคนที่เธอบังอาจมายุ่งกับแฟนฉันยังไงล่ะ ตาก็ไม่ได้บอดไม่ใช่หรอ แต่ทำไมถึงมองไม่เห็นว่าเขามีเจ้าของแล้ว หรือว่าจริงๆแล้วเป็นคนหน้าด้านที่รู้ว่าเขามีเจ้าของแต่ก็ยังอยากจะได้" 

"อ่อ นี่ถ้าฉันเดาไม่ผิด คุณคงจะเป็นว่าที่คู่หมั้นของคุณทิมสินะ"

"ก็รู้นี่ แสดงว่าเธอจงใจยั่วพี่ทิมของฉันจริงใช่มั้ย"

"ฮึ คำก็ผู้ชายของฉัน สองคำก็ผู้ชายของฉัน ขอโทษนะคะ แต่ฉันอยากจะเตือนคุณเหลือเกินว่าอย่าพึ่งมั่นหน้าไปหน่อยเลย ผู้ชายเขาจะเอาคุณหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ มีแค่สถานะ 'ว่าที่' เอาไว้รอให้ได้เป็นคู่หมั้นจริงๆเสียก่อนจะเป็นอะไรไป แล้วอีกอย่างฉันจะบอกให้ว่าคนที่คุณมั่นใจนักหนาว่าเขาเป็นของคุณน่ะ เขาบอกกับฉันเองว่า เขาโสด ไม่มีใคร ไม่มีทั้งคู่หมั้นคู่หมายอะไรทั้งนั้น ดูเอาเถอะ ถ้าเป็นฉันถูกผู้ชายว่าให้ขนาดนี้ฉันคงอายจนแทบจะเอาหน้าไปมุดแผ่นดินแล้วล่ะค่ะ"