Se connecterPartager
เธอเพียงคนเดียว 3
Date de publication:
2025-03-16 14:35:30กลางดึก
“หึ…คนบ้าอะไร ขนาดนอนยังน่ารัก” คุณหมอหนุ่ม ผู้หลงใหลรอยยิ้มหวาน จ้องเด็กสาวที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นสาวน้อยถ่ายภาพคู่กับพ่อ จากนั้นมาเขาก็เหมือนคนบ้าที่รอให้เธอโตพอที่จะมาเป็นเมียเขาได้ จนมาถึงวันนี้ที่มันอดทนรอไม่ไหว
ถึงจะรู้ว่าพี่ชายหวงหลานสาวคนนี้มาก แต่ถ้าไม่เดินเข้าถ้ำเสือจะได้ลูกเสือมาได้ไง เขาลงทุนปีนหน้าต่างยามวิกาลเพียงแค่อยากอยู่ใกล้ อยากมองหน้าคนตัวเล็กให้นาน ๆ
“คนอย่างไรเฟิล ถ้าอยากได้อะไรก็ต้องได้ เธอไม่มีทางรอดเงื้อมมือฉันไปได้แน่นอนสาวน้อย”
“ขอจูบมัดจำหน่อยนะ แล้วจะรีบให้พ่อมาขอ” ไวเท่าความคิดกลีบปากนุ่ม ๆ ประทับจูบแตะลงที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพู
“ทำไมนะ ทำไมต้องเป็นเธอภูพิงค์” เขาทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ พร้อมสวมกอดอีกคนไว้แนบอก
“พี่ภูผาหนูหนาว” ด้วยความเคยชินที่เวลาฝันร้ายหรือกลัวจะชอบเดินร้องไห้เข้าไปนอนกอดพี่ชาย พอได้รับไออุ่นจากคนข้าง ๆ ใบหน้าหวานซุกหน้าหาองศาที่เหมาะสม มือเล็กกอดร่างหนาไว้แน่น
“หึ…มันน่าจริง ๆ อดทนไว้ลูกพ่อ ไว้ให้แม่หนูโตกว่านี้ก่อนพ่อจะจัดให้เต็มที่” เขาพูดปรามเจ้าลูกชายที่มันกำลังขยายตัวขึ้น ใครล่ะจะไปทนได้ก็เนื้อนุ่มนิ่มส่วนนั้นมันบดเบียดกับหน้าอกเขาอยู่
“ถ้าพี่เห็นแบบนี้จะทำหน้ายังไงนะ” ไรเฟิลยิ้มร้าย เมื่อสมองอันชาญฉลาดคิดอะไรแผลง ๆ ออก
“ไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยนะแต่ใครใช้ให้พี่หวงลูกสาวเกินไป” มือหนาล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปที่เด็กสาวกอดตัวเอง พร้อมภาพที่ตัวเองทั้งกอดทั้งหอมจูบปากคนตัวเล็กที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง
LINE
Rifles: ลูกสาวพี่เวลานอนโคตรน่ารัก (ส่งภาพแล้ว)
Sniper: กำลังดาวน์โหลดภาพ
“พี่ภูผาทำอะไรปล่อยหนูหายใจไม่ออก” คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกตัวเมื่อถูกรบกวนการนอน
“……….” ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อคนที่เธอนอนกอดไม่ใช่พี่ชายแต่เป็นอาหนุ่มที่มาที่บ้านเมื่อตอนกลางวัน
“กรี๊ด!!!!”
“ปล่อยหนูนะ พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยหนูด้วย”
“กรี๊ด!!”
“ฮื่อ” คนตัวเล็กดิ้นสองมือน้อย ๆ ทุบตีแผงอกแกร่งเมื่อเขาปิดปากเธอด้วยปากเขา พร้อมเรียวลิ้นร้อนที่สอดแทรกเขาไปดูดดึงลิ้นเล็ก ที่แสนจะหอมหวานอย่างดูดดื่ม
“ฮื่อ” แต่ก็ทำได้แค่ดิ้น เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ จะไปสู้แรงคนตัวโตแบบนั้นได้ยังไง
“ภูพิงค์ เปิดประตูให้พ่อ”
“ฮื่อ ชะ ฮื่อ” เมื่อได้ยินเสียงพ่อเคาะประตูเด็กสาวพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ แต่เขากลับยิ้มจูบบดขยี้ริมฝีปากบางหนักหน่วงเข้าไปอีก
“ไอ้ไรเฟิลมึงทำอะไรลูกกู”
ปัง!!!!
สไนเปอร์โมโหถีบประตูพังเข้าไป
“ไอ้เวร!! มึงตาย” ภาพที่เห็นคือลูกสาวสุดที่รักกำลังถูกไอ้หมอบ้าจูบ และตรึงแขนไว้ทั้งสองข้าง
“พ่อจ๋า” ทันทีที่ถูกปล่อยตัวภูพิงค์รีบวิ่งเข้าไปกอดพ่อร้องไห้ตัวสั่น
“ใจเย็นสิครับพี่ชาย บอกแล้วไง ยังไงลูกสาวพี่ก็ต้องเป็นเมียผม วันนี้แค่มัดจำไว้ก่อน” ไรเฟิลไม่ได้รู้สึกตื่นตกใจที่เห็นสไนเปอร์โกรธจนหน้าแดง แถมยังเดินเข้าไปพูดจายั่วอารมณ์เข้าไปอีก
“ไว้เจอกันนะที่รักเดี๋ยวอา ให้พ่อมาขอ” ก่อนจะเดินออกจากห้องไปแบบหน้าตาเฉย
“ไรเฟิล!” เป็นนับดาวที่ได้ยินเสียงดัง ตื่นมาไม่เจอสามีรีบวิ่งมาที่ห้องลูกสาว
“ผมบอกพี่สองคนแล้วว่าขอน้องให้ผมไปดูแล ในเมื่อพี่เปอร์ใจร้ายกับผม ก็จำเป็นต้องทำแบบนี้ ขอโทษนะครับ คุณแม่” นับดาวได้แต่ยืนอึ้งกับคำพูดของไรเฟิล นี่เขาเอาจริงเหรอ ตลอดเวลาหลายปีเธอนึกว่าเขาแค่พูดเล่นเรื่องลูกสาวมาตลอด
“ผมรักภูพิงค์พี่ก็รู้ คงไม่ต้องให้บอกอีก ถ้าพี่เปอร์ไม่ยอมผมก็แค่ใช่วิธีของผมแค่นั้น พรุ่งนี้เตรียมรับสินสอดได้เลย” พูดจบไรเฟิลก็เดินจากไปทำเหมือนมันเป็นเรื่องเล่น ๆ
“ไม่เป็นอะไรแล้วนะลูก” นับดาวได้แต่กอดปลอบขวัญลูกที่เอาแต่ร้องไห้ เจอแบบนี้ใครไม่กลัวก็บ้าแล้ว ส่วนคุณพ่อขี้หวงก็รีบโทรหาไอ้ตัวต้นเหตุ แต่แน่นอนเขาไม่รับสายเมื่อรู้ว่าพี่ชายจะพูดอะไร
ตอนเช้า...
“มึงมาทางไหนมึงกลับไปทางนั้นเลยไอ้ไรเฟิล” สไนเปอร์พูดเสียงแข็ง จ้องหน้าน้องชายที่ทำเป็นหูทวนลมทำหน้ากวนไม่สนใจที่พี่ชายพูด
“ไม่ไปเมียอยู่ไหนผัวก็ต้องอยู่ที่นั่น พี่อย่าทำเป็นหวงลูกไปหน่อยเลย จะแต่งตอนนี้หรือแต่งตอนไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ” ไรเฟิลลุกขึ้นมาประจันหน้าพี่ชาย
“พันล้าน พร้อมที่ดินและทุกอย่างที่พี่อยากได้แค่ยกลูกสาวให้ผมแค่นั้นจบ” เขาชี้ไปที่เงินกองโต พร้อมลูกน้องนับร้อยชีวิตที่ยืนล้อมบ้านเอาไว้
“กูไม่เอา เอาเงินมึงคืนไป ภูพิงค์ยังเด็ก” สไนเปอร์พยายามข่มอารมณ์เพราะรู้ว่าไรเฟิลเอาจริง และรู้ว่าพ่อของไอ้น้องชายมีอิทธิพลมากแค่ไหน เพราะเขาเองก็ได้รับความช่วยเหลือจากเขามาหลายครั้ง
“งั้นผมขอจองไว้ก่อน เงินนี้ถือว่าผมหมั้นภูพิงค์เป็นการแสดงความจริงใจว่าผมรักลูกสาวพี่จริง ๆ ” ไรเฟิลพูดจริงจัง
Dernier chapitre
เล่ห์รักคุณอาหมอ 67 เด็กดื้อของอา Nc (END)
2ปี ผ่านไป“หนูบอกแล้ว อยู่บ้านรับรองพ่อแม่ไม่มีเหงา”“ฮึ...เรานี่มันอ้อนเก่งจริง ๆ ” พ่อพูดยิ้ม ๆ“ก็พ่อจ๋า แม่จ๋า ทำงานมามากพอแล้ว ควรหยุดได้แล้วค่ะ” คนตัวเล็กพูดเสียงอ้อน กอดพ่อไว้แน่น หลังจากที่อ้อนอยู่นานกว่าพ่อกับแม่จะยอมเกษียณตัวเอง ยอมอยู่บ้านเล่นกับหลาน ๆ แล้วปล่อยให้พี่ภูผาและขุนศึกดูแลงานต่อ ถึงพี่ภูผาจะวุ่น ๆ เพราะต้องดูแลงานให้บ้านลุงกันต์ แต่ก็ยังมีขุนศึก ที่ถึงจะเที่ยวดื่มแทบทุกวันแต่เรื่องงานน้องเอาอยู่ ทำงานเด็ดขาดไม่ต่างอะไรจากพ่อตอนหนุ่ม ๆ เลยอันนี้แม่พูดเอง“แล้วนี่อาเขาไปไหน แม่ไม่เห็นแต่เช้าแล้วนะ”“ห้องทำงานค่ะ ช่วงนี้อาเขางานยุ่ง หนูเลยต้องกันเด็ก ๆ ไม่ให้ไปกวนพ่อ” ฉันมองไปที่สามแสบที่กำลังวิ่งเล่นกัน โพนี่ตั้งแต่สเตฟานกลับไปก็กลับมาแสบซนเหมือนเดิม ยิ่งมีตัวแสบอย่างพูมามาเพิ่ม ความซนไม่ต้องพูดถึง ขุนศึกยังต้องยอม ส่วนมินนี่สายหวาน ชอบไปกองละครกับป๋าศึกเขา เห็นขุนศึกบอกน้องแสดงเก่ง ยิ่งฉากร้องไห้ พอสั่งเท่านั้นน้ำตานี่ไหลอาบสองแก้ม ตอนนี้เลยกลายเป็นขวัญใจเหล่าบรรดาคนในกอง เอ็นดูน้องกันใหญ่ และถ้าลูกชอบฉันกับอาก็คุยกันแล้วจะสนับสนุนไม่บังคับ แต่โพนี่นี่สิ ซนอย่าง
เล่ห์รักคุณอาหมอ 66 เจ้าเสือตัวน้อย
“โพนี่ ลูกอย่าวิ่ง เดี๋ยวหกล้ม”“อุนแม่เดินช้า โพนี่จะไปหาพ่อ!”“อุนพ่อ อุนพ่อคะ”“จริง ๆ เลยเด็กคนนี้” ฉันได้แต่ส่ายหัว ท้องก็โตจะให้วิ่งตามลูกก็ไม่ได้ ดีนะที่มีขุนศึกคอยดูแลมินนี่ที่ยังเล่นกับพี่ ๆ อยู่ที่สวนหลังบ้าน แต่โพนี่ นี่สิอยู่ก็บอกจะไปหาพ่อ แล้วอาเขาก็กำลังทำงานอยู่ นี่ยังไม่ออกจากห้องทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว“ได้...ถ้ามีอะไรค่อยรายงานกูอีกที แค่นี้”“อุนพ่อ” เด็กหญิงตัวกลมวิ่งเข้าไปกอดพ่อ ที่ยังคุยงานอยู่“ว่าไงครับคนเก่ง” อารีบวางมือถือ แล้วอุ้มลูกกอดหอมกันอย่างไม่มีใครยอมใคร“พอดีโพนี่อยากมาหาอา หนูไม่รู้จะทำไง บอกว่าพ่อทำงานอยู่ก็ไม่ฟัง” ร่างท้วมท้องแก่ใกล้คลอดค่อย ๆ เดินเข้าไปหาสามีกับลูก ขนาดไม่ใช่ท้องแฝด แต่ขนาดท้องมันไม่ต่างอะไรกับตอนท้องมินนี่โพนี่เลย แล้วคนนี้เป็นเด็กผู้ชายด้วย น้องดิ้นทีมันหน่วงท้องจนต้องนิ่วหน้า บางทีนอน ๆ อยู่ก็ต้องสะดุ้ง เอาเรื่องตั้งแต่อยู่ในท้อง คลอดออกมาคงจะแสบซนไม่แพ้พี่ ๆ“อาทำงานเสร็จกำลังจะออกไปหาหนูกับลูกพอดี เป็นไงบ้าง” คนตัวโตอุ้มลูกเดินเข้ามาหา มือหนาลูบท้องอย่างอ่อนโยน แล้วทันทีที่มือพ่อสัมผัสโดนตัวเล็กในท้องก็ดิ้น ถีบยันอย่างแรง จนท้อ
เล่ห์รักคุณอาหมอ 65 แค่นอนกอด Nc
พรึบ!“?” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเป็นปม เมื่อเดินเข้ามาในห้องอาเขาก็ถอดเสื้อแล้วโยนทิ้งทันที“อย่ามองอาแบบนั้น” อาไรเฟิลพูดเสียงกระเส่า สองเท้าถอยหนีอย่างอัตโนมัติ เมื่ออาเขาทำหน้านิ่ง สองเท้าค่อย ๆ ขยับตาม เฮ้อ...โรคจิตไม่หายพรึบ!“อาหยุดเลยนะ ทำบ้าอะไรเนี่ย!” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ด้วยความตกใจเมื่อเขาถอดกางเกงที่ใส่อยู่ออกเหลือแค่บ็อกเซอร์ตัวเดียว“ก็อาจะนอน หนูเป็นอะไร” เขาพูดเสียงเรียบ เดินตรงเข้ามาหา จนขาชนกับขอบเตียง“นะ...นอนแล้วถอดเสื้อผ้าทำไม?” ค่อย ๆ เอนตัวหนีเมื่อใบหน้าหล่อ ยื่นเข้ามาใกล้“จะได้นอนสบาย ๆ หนูก็ควรถอดนะรู้มั้ย” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ สองมือค้ำยันที่นอน ดันนอนราบลงไปกับเตียง“หนูว่า...หนูไม่นอนแล้ว หนู...หนู...จะไป...จะไปดูทีวี” สองมือดันอกแกร่ง พยายามคิดหาทางรอด เพราะถ้าอยู่แบบนี้มันคงไม่ใช่แค่นอนแน่ ๆ“อาดูด้วย” ร่างหนาค่อย ๆ แทรกตัวเข้ากลางหว่างขา สายตาที่เขามองมามันชวนสยิว ชวนขนลุกยังไงไม่รู้“อาคะ หนูท้องอยู่นะ” คนตัวเล็กใต้ร่างทำเสียงอ้อน“.....” อาเขาเงียบ เกลี่ยตามองอย่างพิจารณา“กลัวอะไร อาแค่จะนอนกอด” เขายิ้มอย่างอารมณ์ดี“ก็อา...มันไม่น่าไว้ใจแล้วดูทำหน้าทำ
เล่ห์รักคุณอาหมอ 64 คือทุกอย่าง
“ยิ้มอะไรคะ หนูเห็นอามองลูกแล้วยิ้มแบบนั้น นานแล้วนะ” คนตัวเล็กเดินไปนั่งตักคนตัวโต ที่เอาแต่นิ่งมองลูกสาวทั้งสองแล้วก็เอาแต่อมยิ้ม สายตาอามันเต็มไปด้วยความสุข“……” อาเขาเงียบ สองแขนโอบเอวคอดกิ่วไว้แน่น“อาแค่ดีใจที่เรามีวันนี้ ถึงอาจะชอบทำอะไรแปลก ๆ แต่อารักหนูกับลูกมากนะรู้มั้ย”“อารมณ์ไหนของอาเนี่ย อยู่ ๆ ก็มาทำเป็นซึ้ง แล้วนี่อาจะกลับไปทำงานมั้ย?” ที่ถามเพราะแอบได้ยินว่าอา จะกลับไปรักษาคนไข้อีก ก็วันก่อนเห็นมีคนมาหาถึงที่บ้าน บอกว่าลูกเขาป่วยอยากให้อาช่วยไปดู“ทำไม?” เขามองหน้าฉันยิ้ม ๆ“เปล่า” คนตัวเล็กทำหน้านิ่ง แกล้งมองไปที่ลูก จะผิดมั้ยนะถ้าจะบอกว่าหวง ก็คนไข้ที่อาจะไปรักษาเป็นผู้หญิง“หึง?” อายังคงยิ้มกริ่ม“…..” ฉันยังคงเงียบ ก็ไม่อยากทำตัวงี่เง่า เพราะมันก็คืองาน อาเรียนจบทางนี้มาก็ต้องใช้ความรู้ที่เรียนมารักษาคนอื่น เขาคงจะหมดหนทางถึงขอร้อง ให้พ่อพามาพบอาถึงที่บ้าน“มองหน้าอา” เขาพูดเสียงเรียบเมื่อฉันเอาแต่เงียบ ก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไง ก็ไม่อยากเป็นแบบนี้สักหน่อย“ก็มันคืองาน จะมาให้อาอยู่เลี้ยงลูกกับหนูที่บ้านทุกวันมันก็ไม่ได้ หนูเข้าใจ แล้วอีกอย่างอาก็ไม่ใช่คนเจ้าชู้สักหน่
เล่ห์รักคุณอาหมอ 63 ซ้อมไว้ก่อน
“จะหอมอีกนานมั้ย” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ“……” พ่อหันมามองอาแล้วเล่นกับมินนี่ต่อ“กูจะกอดจะหอมทั้งวัน มันก็เรื่องของกู หลานถู” พ่อพูดอย่างไม่ใส่ใจ“แต่นั้นมันลูกผม เอาคืนมา”“อาคะ” มือเล็กรีบคว้าแขนคนตัวโตทันทีเมื่อเขาทำทีจะลุกไปหาพ่อ“อย่ามาทำเป็นหวง ที่มึงกอดลูกกู กูยังไม่ว่า!” พ่อจ้องหน้าอาตาเขม็ง“ก็ภูพิงค์เป็นเมียผม แล้วโพนี่กับมินนี่ก็เป็นลูกผม กอดหอมนานไม่ได้” อาพูดเสียงแข็ง“เรื่องของมึง หลานกู กูจะกอดจะหอมมีอะไรมั้ย!” แล้วทั้งสองก็จ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใครแม่กับฉันได้แต่มองหน้ากันแล้วส่ายหัว เอือมระอากับสองคนนี้ พูดดีกันไม่ถึงสามวิ กัดกันอีกแล้ว“อ๊าก ฮา ฮา ฮา”แต่อยู่ ๆ เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ของสองสาวก็ดังขึ้น มินนี่ โพนี่ มองหน้าพ่อกับตาที่ทำหน้าขรึมสลับไปมาแล้วหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ“เราไปเล่นทางโน้นดีกว่า ตามีอะไรจะให้” พ่อหันมายิ้มเยาะอา แล้วลุกขึ้นไปอุ้มมินนี่จากแม่แล้วเดินขึ้นห้องไปอย่างอารมณ์ดี“เราก็จริง ๆ เลยนะ ทั้งพ่อทั้งลูก” แม่จ้องหน้าอาอย่างเหนื่อยหน่าย“…..” อาไรเฟิลไม่พูดอะไรแต่กลับดึงเข้าไปกอด พร้อมไหวไหล่เบา ๆ ให้แม่ แม่ได้แต่ส่ายหัว ก่อนจะเดินตามพ่
เล่ห์รักคุณอาหมอ 62 ไม่เคยลืม
“ภูพิงค์” เสียงใครนะ ไม่คุ้นเลย ก่อนที่กำลังเก็บของรอพ่อลูกที่กำลังจะลงมา จำเป็นต้องวางมือจากของตรงหน้า แล้วหันไปทางต้นเสียง“……” เขาเงียบไม่พูดอะไรแต่ส่งยิ้มให้ ถึงจะไม่ได้เจอกันนานแต่รอยยิ้มนี้ ไม่เคยลืม“พี่ตะวัน” สองเท้าวิ่งเข้าไปกอดน้าชาย ที่ไปทำงานต่างประเทศนานหลายปี ขนาดงานแต่งยังไม่กลับมามันน่าน้อยใจจริง ๆ“คิดถึงจัง แล้วนี่มาได้ไง แม่รู้ยังคะ ถ้าแม่รู้ว่าพี่กลับมาต้องดีใจแน่เลย”“ทีละคำถาม แล้วหลาน ๆ ไปไหน พี่มีของมาฝาก”“แล้วของหนูล่ะ” คนตัวเล็กทำหน้างอน“ฮึ...นี่ไง ของภูพิงค์” พี่ตะวันหยิบกล่องเล็ก ๆ ออกมากระเป๋าเสื้อแล้วส่งให้“อะไร?” ไม่รอช้าฉันรีบเปิดดูทันที“สวยจัง” คนตัวเล็กยิ้มอย่างพอใจ ของขวัญในกล่องคือสร้อยคอ พร้อมจี้เพชรรูปหงส์คู่“ชอบมั้ย พี่สั่งทำมาให้เราโดยเฉพาะเลยนะ” พี่ตะวันลูบหัวอย่างอ่อนโยน“ชอบสิคะ ของขวัญทุกชิ้นที่พี่ให้ ภูพิงค์เก็บไว้อย่างดีเลยนะ” ถึงพวกเราจะไม่ค่อยได้เจอกัน แต่ความสัมพันธ์ครอบครัวไม่เคยน้อยลง ตอนเด็ก ๆ แม่จะพากลับไปเยี่ยมตาทุกอาทิตย์ และเริ่มมาห่าง ๆ กันช่วงที่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย พี่ตะวันไปทำงานที่นิวซีแลนด์ ส่วนตาแม่ก็จ้างคนดูแลเพราะตา
เล่ห์รักคุณอาหมอ 28 คุณอาขาของภูพิงค์
ตอนเช้า...“อาคะ...อย่ากวนหนูจะนอน” คนตัวเล็กพูดเสียงงัวเงียเมื่อถูกรบกวนเวลานอน เมื่อคืนไม่รู้เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่กอดอาไรเฟิลไว้ทั้งคืน ตื่นเช้ามายังจะมากวนกันอีก อานะอาแผล็บ!!“ฮื่อ...อาคะ มันเลอะหมดแล้ว” ฉันพูดอย่างหงุดหงิดทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตา เมื่อถูกลิ้นสากเลียมาที่หน้า“อะไรของ
เล่ห์รักคุณอาหมอ 6.จองไว้แล้ว
“โกรธอา” อาไรเฟิลเดินเข้ามาใกล้ และแน่นอนฉันขยับถอยห่างทันที“ภูพิงค์จะกลับบ้าน” ฉันไม่สนใจเดินตรงไปที่ประตูบ้าน เรียกแท็กซี่กลับเองก็ได้ พี่ภูผานะพี่ภูผา มีอะไรโทรหาพี่ แต่โทรไปก็ไม่รับสายส่วนขุนศึก พูดแล้วอยากจะตบไอ้น้องบ้าก็บอกให้อาไปส่งสิ ศึกยุ่ง ถ้าอยากให้อาไปส่งฉันจะโทรหาแกทำไม พูดแล้วโมโห แต
เล่ห์รักคุณอาหมอ คุณอาโรคจิต 5
“อาพาหนูมาที่นี่ทำไม” ฉันพูดเสียงสั่นเมื่ออาไรเฟิลจูงมือเดินขึ้นมาบนห้อง ถ้าเดาไม่ผิดมันน่าจะห้องนอนของอา“อาแค่อยากอยู่กับหนูสองต่อสอง” น้ำเสียงเย็นเยือกชวนขนลุก ทำเอาตัวเล็กถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัว หัวใจดวงน้อยตกวูบเมื่อใบหน้าหล่อคมโน้มเข้ามาใกล้“อาคะ หนูกลัว อย่าทำอะไรหนูเลย” สองเท้าถอยหนีอย่า
เล่ห์รักคุณอาหมอ เธอเพียงคนเดียว 4
“…..” สไนเปอร์ได้แต่อดทนไม่ให้ตัวเองโมโหไปกับการยั่วอารมณ์ของอีกฝ่ายเพราะรู้ถึงความกวนของน้องชายดี“เงียบแสดงว่าตกลง ว่าแต่คู่หมั้นนี้เอาได้มั้ย แต่ได้แหละได้ข่าวว่าพี่กับพี่ดาวก็ทำ ไม่ได้เป็นแฟนกันด้วยซ้ำเท่าที่ผมรู้มา เนี่ยผมนับถือพี่แค่ไหนมาขอหมั้นก่อน เวลาพาน้องไปนอนบ้านด้วย น้องจะได้ไม่เสียหาย
Vous vous intéresseriez aussi à
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี146.3K Vuesคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย722.4K Vuesพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย127.9K Vuesประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่217.8K Vuesรักสุดท้ายของนายวิศวะเถื่อน | เธียรxมินนี่
พิชา - Phicha288 Vuesกับดักรัก ยัยตัวแสบ
Melyssa1.1K Vuesเริ่มรักทรยศ
เธียรนรา25 Vuesเล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)42 Vues
