12. 6 เดือนต่อมา

6 เดือนผ่านไป…

คีรินก็ออกมางานวันเกิดเพื่อนในกลุ่มของเขาที่จัดในคลับหรูแห่งหนึ่ง แต่เขากลับมานั่งทำหน้าเซ็งอย่างไม่มีความสุขเอาซะเลย เพราะตลอดหกเดือนมานี้เขาประมูลงานแพ้ให้กับภัคพลไปสี่งานแล้ว และราคาที่บริษัทของเขาและภัคพลเสนอไปมันก็เฉียดกันไปมาแค่นิดเดียวเอง มันจึงทำให้เขานั้นเจ็บใจมาก ที่เขานั้นประมาทเด็กใหม่อย่างหมอนี่

“อย่าทำหน้าบึ้งแบบนั้นสิวะคีริน งานนี้แพ้เดี๋ยวงานหน้าก็ประมูลได้แหละว่ะ วันนี้มาฉลองวันเกิดให้ไอทินมัน แกก็มีอารมณ์ร่วมสนุกกับเพื่อนๆหน่อยเถอะว่ะ…” เนวินพูดบอกไปแล้วเอามือตบไหล่เพื่อนหนุ่มอย่างปลอบใจ เพราะวันนี้คีรินนั้นแพ้การประมูลอีกแล้ว

“แกจะให้ฉันร่าเริงยังไงวะ บริษัทฉันแพ้การประมูลให้ไอ้หมอนั่นมาสี่งานแล้วนะโว้ย แล้วแต่ล่ะรอบมันก็ทำราคาต่ำกว่าฉันแค่ไม่เท่าไหร่เอง ฉันว่าบริษัทของฉันต้องมีหนอนบ่อนไส้แน่ๆ” คีรินทำหน้าขุ่นหมองออกไปพร้อมกับพูดไปตามความคิดของเขาในตอนนี้

“อืม…มันก็น่าคิดอยู่เหมือนกันนะโว้ย…แต่ฉันจำได้ว่าแกเก็บเอกสารการประมูลไว้ที่บ้านเพื่อป้องกันไม่ให้ใครมาขโมยไม่ใช่เหรอวะ ฉันว่าน่าจะไม่ใช่คนในบริษัทหรอก ฉันว่าน่าจะเป็นคนในบ้านของแกมากกว่าว่ะ..” เนวินพูดบอกไปอย่างวิเคราะห์ตามสิ่งที่เขารู้

“คนในบ้านของฉันเหรอวะ…” คีรินครุ่นคิดไปตามคำพูดของเพื่อนหนุ่มอย่างนึกในใจว่าคนในบ้านของเขาที่จะกล้าเป็นหนอบ่อนไส้จะมีใครบ้าง

“ใช่..คนในบ้านของแกนั่นแหละน่าสงสัยที่สุด เพราะซองการประมูลแกเอาไปเก็บไว้ที่นั่น แล้วเรื่องราคาอะไรพวกนี้คนในบริษัทของแกก็ไม่มีใครมารู้ด้วยไม่ใช่เหรอ ดังนั้นถ้าจะใครเป็นหนอนบ่อนไส้จริงๆก็คงจะเป็นคนในบ้านแกนั่นแหละ…แกได้ติดกล้องวงจรปิดในที่ที่แกเก็บเอกสารไหมล่ะ” เนวินพูดบอกไปอย่างแนะนำเพื่อนหนุ่มไป เพราะเวลาเขาสืบคดีความ เขาก็จะดูเหตุและผลความน่าน่าจะเป็นต่างๆอย่างรอบคอบ

“อืม…ฉันเอาเก็บไว้ในห้องทำงาน…ที่นั่นมีกล้องวงจรปิดแอบอยู่แล้ว พรุ่งนี้แกว่างไหมล่ะ เข้าไปช่วยฉันสืบหน่อยสิวะ แกเป็นตำรวจนิ หูตาแกก็คงจะสอดส่องได้ดีกว่าฉัน…” คีรินพูดบอกเพื่อนหนุ่มไปแบบไม่ปิดบัง แล้วขอให้เพื่อนหนุ่มช่วยเขาสืบเรื่องนี้

“ฉันว่าแล้วว่าคงไม่พ้นฉันแน่ๆ เออๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้บ่ายๆก็แล้วกัน ตอนเช้าฉันต้องไปเข้าเวรว่ะ” เนวินพูดบอกไปแบบยอมๆ เพราะเขาก็คิดว่าเรื่องนี้มันน่าสงสัยอยู่เหมือนกัน

“แกสองคนนี่เจอกันทีไรก็เอาแต่คุยเรื่องเครียดๆ มาคุยเรื่องสนุกๆหน่อยไม่ได้เหรอวะ…อ่าว…มาชนกันหน่อยสิวะ…นานๆเมียจะให้ออกบ้านมาดื่ม…” ทินกรหันมาเอาศอกสะกิดเนวินแล้วเขาก็พูดกับเพื่อนสนิททั้งสองไป เพราะวันนี้เขามาฉลองวันเกิดย้อนหลังกับพวกเพื่อนๆหลังจากที่เมื่อวานฉลองกับครอบครัวของเขาไปแล้ว

“แกใช้คำว่านานๆเหรอวะ วันก่อนแกยังเมามาเจอด่านตรวจของฉันอยู่เลยนะ แกจำไม่ได้แล้วเหรอวะ…แล้ววันนี้ถ้าแกเมาแล้วขับอีก ฉันจะให้แกไปนอนในห้องขังยันเช้าเลย และจะไม่โทรตามเมียแกมาประกันตัวด้วย..” เนวินพูดขู่เพื่อนหนุ่มออกไป เพราะคราวก่อนทินกรเมาแล้วขับและมาเจอเขาตั้งด่านพอดี ทำให้เขาจำต้องจับเพื่อนหนุ่มไปตามหน้าที่เพื่อไม่ให้ลูกน้องนั้นครหาว่าเขานั้นใช้อำนาจหน้าที่ในทางที่ผิด

“แกมันไอ้เพื่อนใจร้าย จับได้แม้กระทั่งเพื่อนของตัวเอง ชิ…วันนี้แกไม่ได้แอ้มฉันหรอกโว้ย เมียสุดที่รักของฉันให้คนขับรถมารอรับฉันแล้วโว้ย…วันนี้ฉันเมาได้เต็มที่ ถึงเวลาเดี๋ยวคนขับรถก็พาฉันกลับเองแหละว่ะ” ทินกรพูดบอกไปเพราะเมียเขานั้นกลัวเขาโดนจับเมาแล้วขับอีกก็เลยให้คนขับรถมารอรับเขากลับเลย เป็นไงล่ะเมียเขา โคตรเป็นเมียดีเด่นเลย

ตัดไปที่เพื่อนสนิทของเขาสิ มันเล่นจับเขาขึ้นไปนอนในห้องขังนู้น เพื่อนรักจริงๆ ทินกรคิดไปแบบประชดๆแต่ก็ไม่ได้โกรธอะไรเพื่อนเพราะเพื่อนของเขาก็ทำไปตามหน้าที่ ถ้ามันช่วยเขานี่สิมันจะถูกลูกน้องมองไม่ดีเอา เขาก็เข้าใจตรงนี้และไม่ได้โกรธอะไรเพื่อนหนุ่ม

จากนั้นคีรินก็พยายามที่จะดื่มกับพวกเพื่อนๆไปอย่างไม่อยากจะคิดอะไรมากมายแล้ว เพราะยังไงเรื่องนี้เขาก็ต้องสืบให้ได้ว่าไอ้หมอนั่นมันเก่งจริงๆหรือว่ามีหนอนบ่อนไส้คอยส่งข้อมูลของบริษัทให้มันให้รู้หรือไม่ เพราะถ้าใช่ เขาจะเล่นงานมันให้สาสมกับที่มันมาโกงคนอย่างเขาเลย

ณ บ้านของตระกูลพิธรรมไท

ชลธิชาก็กลับบ้านมาทานอาหารกลับพ่อแม่ของเธอตามกฎที่ตั้งเอาไว้ทุกคนจะต้องมาทานข้าวด้วยกันอย่างน้อยอาทิตย์ล่ะครั้ง ทำให้แพรไหมที่แต่งงานออกไปแล้วก็กลับมาทานข้าวกับพ่อแม่ของเธอ พร้อมกับหอบหลานมาด้วย เพราะวันนี้คีรินไปงานวันเกิดเพื่อนพอดีแพรไหมเลยมาค้างคืนที่บ้าน และตอนนี้ทุกคนก็มานั้งดูทีวีกันที่ห้องนั่งเล่น พร้อมกับเล่นหยอกเย้ากับเคนโซ่ไปด้วย

“หลานยายนี่โตไวจริงๆ ดูสิ จ้ำหม่ำน่ารักจริงๆเลยเชียว…จุ๊บ…” พานทองเอ่ยพูดไปขณะที่เธอนั้นอุ้มหลานตัวน้อยในอ้อมอก แพรไหมมองแล้วก็ยิ้มออกมาที่พ่อแม่ของเธอนั้นรักและเอ็นดูลูกของเธอ

“ถ้ามีหลานอีกสักคนก็คงจะดีนะ…บ้านเราจะได้ครึกครื้นมากขึ้น…ว่าไงเรา..ชวนคุณคีรินเขามีอีกสักคนสิลูก มีหัวปีท้ายปีดีนะ…เขาจะได้โตไปพร้อมกันไง…” ชลเทพที่นั่งอยู่ข้างๆภรรยาเอ่ยพูดไปแล้วก็มองไปที่แพรไหมทันที เพราะเธอคือความหวังเดียวที่จะให้เขานั้นมีหลานอีกคน เพราะลูกสาวคนเล็กน่ะเหรอ เขาคงจะหมดหวังไปแล้วล่ะ เพราะจนป่านนี้ยังไม่มีแฟนเลยสักคน

ชลธิชาก็มองหน้าพ่อของเธอที่เอ่ยถามพี่สาวแล้วถอนหายใจออกมา เพราะคนแรกเป็นลูกของชู้แล้ว ถ้าคนต่อไปเป็นลูกของพี่คีรินล่ะก็ เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเด็กโตไปแล้วความจริงปรากฏขึ้นมา หลานคนโตของเธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

“คุณคีรินเขาก็อยากจะมีอีกคนเหมือนกันค่ะ แต่ว่าหนูอยากให้เคนโซ่โตกว่านี้ก่อนค่ะ คุณพ่อคุณแม่คงต้องไปเชียร์ธิชาให้รีบมีแฟนแล้วล่ะค่ะ จะได้มีหลานมาให้คุณพ่อคุณแม่อุ้มอีก…รับรองเลยว่าบ้านเราไม่เหงาแน่นอนค่ะ” แพรไหมพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะคีรินก็รบเร้าเธอให้มีลูกกับเขาอีก แต่เธอก็เลือกที่จะอ้างว่าเธอเหนื่อยกับการเลี้ยงลูก ทั้งที่จริงเธอไม่ได้อยากจะมีลูกกับเขา เพราะถ้าวันหนึ่งเธอต้องเลิกกับเขาแล้วไปอยู่กับภัคพล เธอก็จะต้องเสียลูกที่มีกับเขาไป เธอไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ดังนั้นเธอจึงต้องเลี่ยงที่จะมีลูกกับเขาให้ได้

“อย่าโยนมาให้ธิชาสิคะพี่ไหม…ธิชาชอบใช้ชีวิตโสดแบบนี้มากกว่า ธิชาไม่ได้อยากจะมีครอบครัวหรือมีลูกค่ะ…” ชลธิชาได้ยินพี่สาวพูดแบบนั้นก็รีบเอ่ยปฎิเสธทันที เพราะเธอยังไม่เจอคนที่ใช่สำหรับเธอเลย

“เฮ้อ…เนี่ยๆ เพราะคุณคนเดียวเลยนะคุณชลเทพ ดูสิคะ คุณปลูกฝังลูกให้ไม่ชอบผู้ชาย ดูสิคะว่าตอนนี้ลูกเราอายุยี่สิบแปดแล้วแต่ยังไม่มีแฟนเลย…” พานทองพูดต่อว่าสามีของเธอไป ที่เสี้ยมสอนลูกสาวคนเล็กไม่ให้คบผู้ชายมาตั้งแต่เด็กๆ

“อ่าวคุณมาโทษผมได้ยังไงล่ะ ผมเป็นพ่อ ผมก็ต้องสอนลูกให้รักนวลสงวนตัวสิ ใครจะคิดว่าลูกเราจะเชื่อฟังซะจนตอนนี้ล่ะ ธิชา เราก็รีบๆมีแฟนเถอะ พ่อขี้เกียจฟังแม่เราบ่นเรื่องนี้แล้วเนี่ย…”ชลเทพพูดบอกไปก็หันไปยักคิ้วลิ่วตาใส่ลูกสาวคนเล็กอย่างให้ช่วยเขา

“ไม่ต้องมาทำตาแบบนั้นใส่ธิชาเลยนะคะคุณพ่อ เรื่องอื่นน่ะธิชาใจอ่อนได้ แต่เรื่องนี้ไม่ค่ะ ธิชาไม่มีแฟน…ธิชาจะใช้ชีวิตโสดให้คุ้มก่อนค่ะ แล้วค่อยหาคนดีๆสักคนมาเป็นสามีก็ยังไม่สายค่ะ” ชลธิชาพูดบอกไปแล้วก็นั่งพิงโซฟาพร้อมกับกินขนมไปแบบชิวๆ แล้วยักคิ้วใส่พ่อของเธอแบบกวนๆ

“ถึงตอนนั้นก็ไม่มีใครเอาลูกสาวพ่อแล้วล่ะ หนังก็คงจะยานหมดแล้วล่ะ” ชลเทพพูดประชดลุกสาวไปแบบขำๆ เพราะบ้านเขาชอบพูดอะไรหยอกล้อกันแบบนี้ประจำ

“ก็คงจะยานน้อยกว่าคุณพ่อแหละค่ะ เพราะหนูพึ่งจะยี่สิบแปดเอง ไม่ได้อายุหกสิบแบบคุณพ่อนิคะ..” ชลธิชาพูดตอบกลับไปแบบกวนๆ แล้วก็ยิ้มใส่พ่อของเธอไป

“งั้นพ่อก็จะให้แม่เราพาไปฉีดอะไรนะ โบท็อกใช่ไหมคุณ ที่คุณชอบไปทำมาแล้วหน้าตึงๆน่ะ” ชลเทพพูดไปก็หันมาถามภรรยาของเขาทันที เพราะภรรยาเขาไปทำทีไร กลับมาก็สวยสาวทุกครั้งเลย

“ค่ะ แต่กว่าหน้าของคุณจะตึงแบบฉันนี่คงใช้เวลานานเลยนะคะ…อย่าไปทำให้เปลืองเงินเลยค่ะ เดี๋ยวคุณทำแล้วหล่อขึ้นมา สาวๆมาติดคุณ ฉันขี้เกียจหึง” พานทองพูดประชดสามีไปแบบขำๆ

“ฮ่าๆ… รุ่นนี้ไม่น่าจะมีหึงแล้วนะคะแม่” แพรไหมพูดเสริมแม่ของเธอออกไปด้วยรอยยิ้มขำๆอย่างมีความสุข