8.

 กรงทองของปีศาจ

การเซ็นสัญญาใต้โต๊ะในวันนั้นคือการที่ อีวา คาร์เตอร์ ยอมจำนนต่อ ดีแลน แบล็กเวลล์ อย่างสมบูรณ์ เธอไม่ได้เซ็นสัญญาเพื่อเงิน แต่เพื่อความปรารถนาสุดท้ายของคุณย่าแคโรไลน์ และเพื่อแก้ไขปมในใจของตัวเอง

สองวันต่อมา อีวาย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์หรูและก้าวเข้าสู่ กรงทอง ของดีแลน คฤหาสน์ส่วนตัวขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ห่างจากบ้านเก่าของตระกูลคาร์เตอร์เพียงไม่กี่ร้อยเมตร คฤหาสน์หลังนี้เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของชัยชนะที่เด่นชัดและถาวรของตระกูลแบล็กเวลล์

ชีวิตใหม่ของอีวาเต็มไปด้วยความย้อนแย้ง เธอได้รับความสะดวกสบายเหนือจินตนาการ เสื้อผ้า เครื่องประดับ และของใช้ทุกอย่างล้วนเป็นแบรนด์เนมชั้นสูง แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ถูกกักขังและถูกจำกัดอิสรภาพ เธอไม่มีสิทธิ์ไปทำงาน ไม่มีสิทธิ์พบปะเพื่อนฝูง และถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกนอกเขตบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต นี่คือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการเป็น 'ของเล่นลับ' ของดีแลน

ความสัมพันธ์ทางกายของทั้งคู่เริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็วและ เผ็ดร้อน ดีแลนไม่เคยให้เวลาอีวาได้ปรับตัวหรือทำความคุ้นเคย เขาต้องการที่จะครอบครองเธออย่างสมบูรณ์ตั้งแต่คืนแรก

ดีแลน ใช้ความแค้นที่สั่งสมมานานยี่สิบปีเป็นเชื้อเพลิงในการแสดงความรุนแรงทางอารมณ์และกาย เขาไม่ได้ต้องการเพียงแค่ร่างกายของเธอ แต่ต้องการ ทำลายความแข็งแกร่งทางจิตใจ ที่อีวาเพียรสร้างขึ้นมา

ทุกสัมผัสของดีแลนเต็มไปด้วยความเป็นเจ้าของ ความต้องการที่รุนแรง และการลงโทษ เขาไม่เคยพูดคำหวานหรือแสดงความอ่อนโยน แต่กลับใช้คำพูดที่บาดลึกเพื่อทำร้ายจิตใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ดูตัวเองสิ อีวา” ดีแลนจะกระซิบเสียงต่ำขณะกอดรัดเธอไว้แน่นบนเตียงราคาแพง “วันนี้คุณเป็นแค่ นางบำเรอ ที่ถูกซื้อมาด้วยราคาที่ดินที่ตระกูลของคุณทำพลาดไป คุณภูมิใจในความสง่างามของคุณมากไม่ใช่เหรอ? แต่วันนี้มันก็ถูกฉันทำลายจนหมดสิ้นแล้ว”

เขาปฏิบัติต่อเธอราวกับเป็นทรัพย์สินที่ไม่มีค่า พูดจาดูถูกเหยียดหยามตระกูลคาร์เตอร์ และทุกครั้งที่อีวาพยายามต่อต้านด้วยวาจา ดีแลนจะตอบโต้ด้วยการ จูบที่รุนแรง และ การครอบครอง ที่หนักแน่นยิ่งขึ้น

...

คืนหนึ่ง ณ ห้องนอนใหญ่ที่ตกแต่งด้วยโทนสีเข้มและหรูหรา อีวากำลังยืนอยู่ริมหน้าต่างมองไปยังทิศทางที่บ้านเก่าของเธอเคยตั้งอยู่ ความคิดถึงคุณย่าและความโกรธที่ถูกจองจำทำให้เธอทนไม่ไหว

“คุณไม่มีหัวใจเลย ดีแลน” อีวาหันไปเผชิญหน้ากับเขา “คุณทำลายทุกสิ่งที่เป็นของเรา และตอนนี้คุณยังใช้ความปรารถนาสุดท้ายของคุณย่ามาเป็นเครื่องมือในการซาดิสม์กับฉัน”

ดีแลนที่เพิ่งก้าวออกจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูผืนเดียวหยุดนิ่ง ดวงตาคมกริบของเขาฉายแววอันตราย

“ซาดิสม์เหรอ?” ดีแลนเดินเข้าหาอีวาอย่างช้า ๆ ทุกก้าวย่างเต็มไปด้วยอำนาจ “มันไม่ใช่ซาดิสม์ อีวา แต่มันคือ การชำระแค้น ของตระกูลที่ถูกคุณดูถูกเหยียดหยามมานานหลายสิบปี”

“ตระกูลฉันไม่ได้ทำอะไรกับคุณ! มันเป็นเรื่องของพ่อคุณ!” อีวาตอบโต้ด้วยความโกรธ

เพี๊ยะ!

ฝ่ามือของดีแลนตวัดลงบนแก้มของอีวาอย่างรุนแรงจนใบหน้าเธอหันไปตามแรงตบ รสชาติเลือดฝาดพุ่งขึ้นมาในปากของเธอ

“อย่าพูดถึงพ่อฉันด้วยน้ำเสียงแบบนั้น! ตระกูลคาร์เตอร์คือ ความสกปรก ที่ฉันต้องทำความสะอาด และเธอคือ เศษขยะ ที่ฉันจะเก็บไว้เล่นจนกว่าจะเบื่อ!”

อีวากุมแก้มที่ร้อนผ่าวด้วยความตกใจและเจ็บปวด เธอมองดีแลนด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาและความเกลียดชังอย่างสุดขั้ว แต่ดีแลนกลับไม่แยแส เขาคว้าเธอเข้ามากอดรัดอย่างรุนแรงทันที

"และนี่คือการลงโทษสำหรับความดื้อรั้นของเธอ!"

ดีแลนบดขยี้ริมฝีปากของอีวาอย่างป่าเถื่อนอีกครั้ง จูบ ของเขาในครั้งนี้ไม่ได้แค่รุนแรง แต่มันเต็มไปด้วยความต้องการที่บ้าคลั่ง เขากระแทกอารมณ์ทั้งหมดของความแค้น ความโกรธ และความปรารถนาลงไปในจูบเดียว

อีวาต่อต้านอย่างสิ้นหวัง เธอทุบ ตี จิกข่วนลงบนแผ่นหลังของเขา แต่ดีแลนไม่สะทกสะท้าน เขายกตัวเธอขึ้นจากพื้น กดร่างของเธอให้แนบชิดกับกระจกหน้าต่าง

บทตบจูบ นี้ดำเนินไปอย่างยาวนาน จูบที่เต็มไปด้วยแรงแค้นกลายเป็น เพลิงปรารถนา ที่ควบคุมไม่ได้ ทั้งคู่จมดิ่งลงสู่ความสัมพันธ์ที่บิดเบือนซึ่งเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความใคร่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

เมื่อดีแลนผละออกไป อีวาแทบจะยืนไม่ไหว เธอถูกครอบงำด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความอัปยศอดสูและ ความหวั่นไหว ที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ ร่างกายของเธอตอบสนองต่อผู้ชายที่เกลียดชังเธออย่างที่สุด

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับ ดีแลน ไม่ใช่การกระทำที่รุนแรงของเขา แต่คือ ความรู้สึกรักใคร่ และ เสน่หา ที่ก่อตัวขึ้นอย่างบ้าคลั่งในจิตใจของเขาเอง

ดีแลนพยายามย้ำกับตัวเองอยู่เสมอว่าอีวาคือ 'เหยื่อ' คือ 'ตัวแทน' ของความแค้น เขาควรจะรู้สึกพึงพอใจเมื่อได้ทำลายเธอ แต่ในความเป็นจริง

เขาเริ่มหลงใหลในความแข็งแกร่งของเธอ ทุกครั้งที่เขาทำร้ายเธอทางวาจา อีวาจะตอบโต้ด้วยดวงตาที่แข็งแกร่งและไม่ยอมแพ้ นั่นยิ่งทำให้ดีแลนอยากจะ 'ทำลาย' ความมาดมั่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ยิ่งหลงใหลในจิตวิญญาณนักสู้ของเธอ

เขาติดในเสน่ห์ทางกาย รูปลักษณ์ที่งดงามของอีวาไม่ได้ทำให้ความรู้สึกของเขาลดลง แต่กลับทำให้เขาเสพติดสัมผัสของเธออย่างหนัก ทุกค่ำคืนที่เขากอดรัดเธอไว้ เขาจะพบว่าตัวเองไม่ได้รู้สึกถึงความแค้นอีกต่อไป แต่รู้สึกถึงความต้องการที่จะ ปกป้อง และ ครอบครอง เธอไว้ตลอดไป

ความสับสนที่บิดเบือน ดีแลนเริ่มสับสนระหว่างความเกลียดชังกับความรัก เขามักจะนอนกอดอีวาแน่นหลังจากการเผชิญหน้าที่ดุเดือด โดยใช้คำพูดที่โหดร้ายเพื่อปฏิเสธความรู้สึกรักใคร่ที่ก่อตัวขึ้น

“ฉันเกลียดเธอ อีวา คาร์เตอร์... เกลียดทุกอย่างที่เป็นของเธอ...” ดีแลนเคยกระซิบข้างหูของเธอในยามเช้ามืด “แต่ฉันจะให้เธออยู่กับฉัน... จนกว่าฉันจะเบื่อการแก้แค้นนี้”

คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความขัดแย้งอย่างรุนแรง เกลียดแต่กอด... ลงโทษแต่หวงแหน...

สำหรับอีวา เธอใช้ความเกลียดชังที่มีต่อดีแลนเป็นเกราะกำบังหัวใจ เธอจำคำพูดของคุณย่าได้ดี และนั่นคือเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอทนอยู่ในกรงทองนี้ได้

เธอตระหนักว่าร่างกายของเธอเริ่มคุ้นชินกับสัมผัสที่รุนแรงของดีแลน และเริ่มแยกแยะความรู้สึกทางกายกับความรู้สึกทางใจได้

เขาอาจจะครอบครองร่างกายฉันได้... แต่เขาจะไม่มีวันครอบครองหัวใจฉันได้

อีวาเริ่มใช้เสน่ห์และความงามของเธอเป็น อาวุธ เธอรู้ว่าดีแลนเริ่มอ่อนไหวต่อเธอในแบบที่เขาไม่เคยยอมรับ เธอจึงเริ่มตอบโต้เขาด้วยความเยือกเย็นและความเมินเฉยทางอารมณ์ ยิ่งเขาแสดงความรุนแรงทางอารมณ์มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งแสดงความไร้อารมณ์มากขึ้นเท่านั้น

นี่ไม่ใช่แค่เกมแค้นของดีแลน แต่กลายเป็น เกมเอาชนะทางจิตใจ ของอีวา เธอจะต้องอยู่รอดในกรงทองนี้เป็นเวลาหนึ่งปี และต้องทำให้ดีแลนยอมขายที่ดินให้ได้ แม้จะต้องแลกมาด้วยศักดิ์ศรีของเธอเอง

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยไฟแค้นจึงค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงรักที่ร้อนแรงและอันตราย ที่กำลังเผาผลาญหัวใจของทั้งปีศาจและนา

งฟ้าไปพร้อม ๆ กัน

---

(พระเอกดีแลน ของไร้ต์ เลวได้ใจ จริงๆค่ะ ..😅😅)