4 บีบบังคับ

บทที่4

“...” ไร้คำพูดใด ๆ ออกมาจากปากรสรินทร์เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เธอรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมากกว่าเดิม ร่างกายของเธอสั่นเทาขึ้นมาทันที ออกไปเพียงร่างกาย ก็คือคนตายเท่านั้น เธอยังไม่อยากตาย

“ถึงกับตัวสั่นขึ้นมาทันทีเลยสินะ แต่ก่อนตายกูอยากจะรู้นัก ว่ามึงจะสวยขนาดไหน” นิโคลัสกระตุกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะใช้มือสอดใต้เสื้อยืดตัวบางของรสรินทร์​ เธอพยายามดีดดิ้นทันที รังเกียจสัมผัสของเขาที่สุด

“ชายชู้แบบนาย ฮึก! มันน่ารังเกียจ” รสรินทร์เอ่ยออกมาเสียงสั่นเครือ ขอบตารื้นด้วยน้ำตาก่อนที่มันจะไหลรินอาบแก้ม เธอรู้สึกกลัวทั้งรู้สึกเคียดแค้นชายที่นั่งทับร่างของเธอ

“กูไม่เคยเป็นชู้ใคร คนที่มาอ้าขาให้กูถึงที่กูเรียกของเล่น หรือนางบำเรอ ส่วนมึงก่อนตายกูจะให้เป็นนางบำเรอกู อยากจะรู้ว่ามึงจะโชกโชนขนาดไหนแล้ว”

“ฮึก! นายมันน่าขยะแขยง” รสรินทร์เอ่ยออกมาอย่างหมดหวัง เพราะความอยากจะช่วยพี่ชายแท้ ๆ ถึงทำให้ตัวเองต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

“รังเกียจกูมากใช่ไหม กูอยากรู้คนปากดีแบบมึง จะทนได้สักกี่น้ำ”

แควก! แควก! แควก!

“กรี๊ด!!!” รสรินทร์กรีดร้องทันทีเมื่อนิโคลัสกระชากเสื้อของเธอแรง ๆ จนขาดติดมือออกไป เหลือเพียงบราที่ห่อหุ้มอกอวบเกินมาตรฐานของเธอเอาไว้

“ฮื่อ ๆ ...อย่าทำฉัน... ฮึก!” รสรินทร์เอ่ยอ้อนวอนเขาทั้งน้ำตานองหน้า แต่นิโคลัสไม่ได้รู้สึกอะไรกับน้ำตาคนตรงหน้าเลยสักนิด

“คนปากดีคนนั้นหายไปไหนแล้วน้า” นิโคลัสล้วงเข้าไปในบรารสรินทร์จากนั้นก็บีบที่อกอวบรสรินทร์แรง ๆ แม้เธอจะพยายามดิ้นรนอย่างไรก็ไม่เป็นผล

“ปล่อยฉันไปเถอะ ฮึก! นายเอากล้องไปเลยก็ได้ อย่าทำฉันเลย​ ฉันขอร้องอย่าใจร้ายกับฉันเลยฮือ ๆ”

“อย่ามาขอร้อง”

“...”

“ในสิ่งที่ให้ไม่ได้”

แควก!!! นิโคลัสกระชากบราจนขาด เผยให้เห็นอกอวบขนาดใหญ่เกินตัว รสรินทร์มองหน้าเขาพร้อมกับร้องไห้ออกมา

“กรี๊ด ไอ้ชั่ว!!!” เธอกรีดร้องออกมาสุดเสียง​ เมื่อเขาลุกขึ้นแล้วกระชากกางเกงเธอแรง ๆ จนหลุด เหลือเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วเพียงตัวเดียว

“ลองชายชั่วก่อนตายหน่อยเป็นไร”

“กรี๊ด!!!” รสรินทร์กรีดร้องออกมาอีกครั้งเมื่อคนสารเลวตรงหน้าเธอกระชากแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอแรง ๆ จนขาดติดมือ เขายกขาเธอเป็นรูปตัวเอ็ม เเต่เธอไม่ยอมเธอยกขาขึ้นพร้อมกับถีบเขา

พลั่ก!!! เธอถีบเขาแรง ๆ แต่นิโคลัสไม่สะเทือนเลยสักนิด แต่มันยิ่งเพิ่มความโกรธให้เขามากกว่าเดิม เขาจับขารสรินทร์กางออกแม้เธอจะพยายามหุบขาเพียงใดมันก็ไม่เป็นผล เพราะเขาแรงเยอะกว่า

“ฮึก... อย่าทำฉันเลย” รสรินทร์พยายามอ้อนวอน แต่ไม่ทำให้นิโคลัสใจอ่อนเลยสักนิด เขากางขาเธอให้กว้างออก เผยให้เห็นดอกกุหลาบอวบอูมค่อย ๆ แย้มออก แม้จะพยายามหุบขาเพียงใด แต่มันก็สู้แรงของเขาไม่ได้เลย

“...” นิโคลัสใช้มือจับแก่นกายขนาดใหญ่มีเส้นเลือดปูดโปนไปมา ยิ่งเขารูดแก่นกายขนาดยักษ์จนทำให้รสรินทร์หวาดกลัว

“ฮื่อ ๆ อย่าทำฉัน นายอยากได้เงินไหม ฮึก! ฉันจะเอามาให้”

“เงินกูมีเยอะมากพอแล้ว กูไม่อยากได้เงินมึง”

“นายเอากล้องไป แล้วปล่อยฉัน ฮึก! ได้โปรด” รสรินทร์พยายามเอ่ยอ้อนวอนเขาอีกครั้งทั้งน้ำตา ขอเพียงเขายอมปล่อย เธอไม่อยากได้ข้อมูลอะไรทั้งนั้น

“หึ” นิโคลัสแสยะยิ้มร้าย ก่อนดันแก่นกายเข้าไปในรูสวาทของรสรินทร์แรง ๆ

“อึก!” รสรินทร์ถึงกับสะดุ้งเฮือก กัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้พร้อมกับมองหน้าคนใจร้ายน้ำตาไหลริน ความเจ็บปวดเกิดขึ้นตรงรูสวาททันที

“ซี้ด” นิโคลัสซี้ดปากเบา ๆ พยายามดันแก่นกายขนาดใหญ่เข้าไปในรูสวาทของเธอแรง ๆ . แต่มันเข้าได้แค่ส่วนหัวเท่านั้น

ปึก!ปึก!ปึก!

“กรี๊ด! ฮึก!” รสรินทร์กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อเขาพยายามกระแทกแก่นกายขนาดใหญ่เข้ามาในรูสวาทของเธอ นิโคลัสขบกรามแน่นจนนูนเป็นสัน พยายามข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไปทั้งกาย

กึด!

“กรี๊ด! จะ... เจ็บ... ฮึก...” รสรินทร์ดีดดิ้นเท่าไรก็ไม่เป็นผล นิโคลัสจับเอวคอดของเธอแน่น ๆ และกระแทกแรง ๆ

ปึก!ปึก!ปึก!

“กรี๊ด!!!” เธอกรีดร้องออกครั้ง เมื่อกระแทกแก่นกายเข้าไปในรูสวาทของเธอแรง ๆ จนเกิดแผลฉีกขาด แก่นกายขนาดใหญ่ดันเข้าไปแรง ๆ รสรินทร์รู้สึกเหมือนเยื่อบาง ๆ ขาด มันทั้งเจ็บทั้งแสบไปหมด น้ำตาเธอไหลรินราวเม็ดฝนโปรยปราย ทั้งเจ็บตัวทั้งเสียใจ สิ่งที่หวงแหนมาตลอดถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี

“อ๊า...ซี้ด” นิโคลัสเงยหน้าซี้ดปากพร้อมกับกระแทกความเป็นชายใส่รสรินทร์แรง ๆ แก่นกายขนาดใหญ่ทำให้รูสวาทของเธอฉีกขาดจนเลือดไหลรินลงบนผ้าปู

ปึก!ปึก!ปึก!

“ฮื่อ ๆ ฉันเกลียดแก!” รสรินทร์มองหน้าเขาด้วยความโกรธแค้น ทั้งนึกรังเกียจตัวเอง ผู้ชายสารเลวคนนี้เหยียบย่ำความเป็นคนของเธอจนไม่เหลือชิ้นดี

“กูไม่เคยง้อใครมารัก ซี้ด” นิโคลัสเอ่ยออกมาเสียงเข้ม

“อ๊ะ! เจ็บ นะ... นายมันเลว” นิโคลัสแสยะยิ้มร้ายเมื่อได้ฟังคำพูดของรสรินทร์

“กูไม่เคยบอกว่ากูเป็นคนดี”

“ไอ้ชั่ว...”

“กูก็บอกแล้วว่ากูไม่ใช่คนดีอะไร”

ปึก! ปึก!ปึก!

นิโคลัสรัวเอวสอบใส่เธออย่างบ้าคลั่ง จนเธอรู้สึกจุก ครั้งนี้เขารุนแรงมากกว่าเดิมและป่าเถื่อนมาก เขากระแทกเข้าไปจนสุดความยาวของมัน เลือดสีแดงสดไหลออกมาพร้อมกับกระเด็นไปโดนหน้าขาของเขา นิโคลัสมองเลือดสีแดงอย่างพอใจ

'เป็นคนแรกมันดีแบบนี้นี่เอง”

ปึก!!! ปึก!ปึก!

“ฮึก ฮื่อ ๆ ปล่อยสักที” เธอร้องไห้อ้อนวอน เมื่อคนบนร่างถาโถมแรงกายใส่เธอไม่หยุดหย่อน ทำไมเธอถึงต้องมาเจอเหตุการณ์เลวร้ายแบบนี้ เธอน่าจะเชื่อพี่ชายเตือน เพราะความดื้อรั้นของตัวเธอเอง

“อ๊า...ซี้ด” นิโคลัสครวญครางเสียงดังลั่น อารมณ์กระสันมีมากมายเหลือเกิน ภายในของเธอมันตอดรัดรุนแรงจนเขาเสียวซ่านไปหมดทั้งกาย

“ฮึก! ฮื่อ”

ปึก!ปึก!ปึก!

“อ๊ะ...อ๊า... นิโคลัสครางออกมาอย่างเบา ๆ ความเสียวซ่าน พลุ่งพล่านไปทั้งกาย เขาก้มลงงับยอดถันของเธอแรงอย่างมันเขี้ยว

“ฮึก!!!ฮื่อ ๆ” รสรินทร์ร้องไห้ออกมาไม่หยุดหย่อน ไม่ว่าเธอจะขอร้องอ้อนวอนอย่างไร เขากระทำราวกับเธอไม่ใช่คน นิโคลัสกระแทกความเป็นชายใส่เธอครั้งแล้วครั้งเล่า เอวสอบของเขารัวใส่เธออย่างบ้าคลั่ง

ปึก!ปึก!ปึก!

อ๊ะ...อ๊า... เสียวมาก” เขายังคงรัวเอวสอบไม่หยุดหย่อนพร้อมมองหน้าของเธอที่อาบชโลมไปด้วยน้ำตา ภายในของเธอตอดรัดรุนแรง จนเขาเสียวซ่านไปทั้งกาย

“พอ... พอ... ฉันเจ็บ... ฮึก!” เธอรู้สึกเจ็บทุกครั้งที่เขากระแทกกระทั้น เขารุนแรงกับเธอขึ้นเรื่อย ๆ และตอนนี้เหมือนเธอจะรับมันไม่ไหว ร่างกายของเธอสั่นเกร็งทุกที

ปึก!ปึก!ปึก!

“พอ... ได้แล้ว... ฮึก...” ริมฝีปากบางสั่นระริกพร้อมกับคำวิงวอน ขอร้องให้หยุดกระทำ แต่ดูเหมือนมันจะไร้ผล เมื่อเขาไม่สนใจที่จะรับฟัง

“อ๊า...ซี้ด” นิโคลัสครางออกมาเบา ๆ พร้อมเงยหน้าซี้ดปาก ตอนนี้เขาใกล้จะถึงฝั่งฝันเต็มที เขาเพิ่มความเร็วจับสะโพกของเธอแน่น ๆ พร้อมกระหน่ำรัว ๆ อย่างบ้าคลั่ง

“ฮึก! ฮื่อ ๆ” รสรินทร์ยังคงร้องไห้อยู่แบบนั้น เธอไม่ได้มีอารมณ์ร่วมกับเขาเลยสักนิด. เขากระแทกเข้าแต่ละที มันจุกมาก ๆ จนต้องเกร็งหน้าท้อง เพราะตอนนี้เธอรู้สึกจุกมาก ๆ

ปึก!ปึก!ปึก! เสียงกระแทกกระทั้น พร้อมเสียงครางหยาบโลนดังไปทั่วห้อง ยิ่งเพิ่มอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาให้รุนแรงกว่าเดิม

“อ๊ะ .พอได้แล้ว... ฮื่อ ๆ” เขาไม่ใคร่จะใส่ใจกับคำพูดวิงวอนของเธอมากนัก เขากระแทกรุนแรง เขากำลังแตะขอบสวรรค์เต็มที

“อ๊า...” เขาครางออกมา พร้อมกับกระตุกสองสามครั้ง เขาปล่อยสายธารน้ำรักเข้าไปในตัวของเธอทุกหยดหยาด ก่อนจะฟุบลงบนอกอวบของเธอ เชือกที่มันรัดแขนเธอจนเจ็บยังไม่เจ็บเท่าใจของเธอตอนนี้ อยากจะฆ่าคนตรงหน้าให้ตายไป ให้สาสมกับสิ่งเลว ๆ ที่เขาทำกับเธอ

“ลุกออกไปจากตัวฉัน ฮึก! ไอ้เลว จะฆ่าก็ฆ่าเลย ฉันไม่เหลือความเป็นคนให้แกเหยียบย่ำแล้ว” รสรินทร์เอ่ยพร้อมกับน้ำตาไหลริน

“กูเปลี่ยนใจแล้ววะ กูไม่ให้มึงตาย แต่กูจะเอามึงไว้บำเรอกู” นิโคลัสเอ่ยออกมา รสรินทร์มองนิโคลัสตาขวางทันที

“ไอ้สารเลว”

“กูก็เคยบอกอยู่นะว่าไม่ใช่คนดี ถ้ามึงปากดีมาก ๆ พรุ่งนี้เตรียมไปอยู่ซ่อง มีผัวไปร้อยคนคงดี”

“ไอ้ชั่ว แกมีสิทธิ์อะไร!!! แกมันไอ้คนสารเลว!” รสรินทร์เอ่ยออกมาอย่างคับแค้นใจ รู้สึกเกลียดและขยะแขยงเขา เขาย่ำยีเธอมันทำให้เธอ รู้สึกขยะแขยงร่างกายตัวเอง พยายามดิ้นหนีแต่เขาไม่ยอมถอดแก่นกายออกจากรูสวาทของเธอเช่นกัน

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ๊า... อย่างแน่น...ซี้ด” นิโคลัสเริ่มขยับแก่นกายเข้าออกแรง ๆ เร็ว ๆ อีกครั้ง ยิ่งเขาดันเข้าไปจนสุดภายในของรสรินทร์ยิ่งตอดรัดรุนแรง และทำให้เขาเสียวซ่านมากกว่าเดิม

“ฮึก! นายมันน่ารังเกียจ” รสรินทร์ปล่อยน้ำตาให้มันไหลร่วงรินออกมาไม่ขาดสาย เมื่อผู้ชายคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นชายชู้ของพี่สะใภ้เธอ ย่ำยีเธอ​ ศักดิ์ศรีความเป็นคนของเธอถูกย่ำยีเพราะผู้ชายสารเลวเพียงคนเดียว เธออยากจะฆ่าเขาให้ตายด้วยน้ำมือเธอเหลือเกิน รสรินทร์ได้แต่มองหน้าเขาด้วยความแค้นเคืองใจ

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ๊า... สะ... เสียว” นิโคลัสครวญครางเสียงดังหยาบโลนดังไปทั่วห้อง พร้อมเสียงเนื้อกระแทกเนื้อ เขาเร่งจังหวะเอวสอบแรงมากกว่าเดิม ยิ่งเขาถาโถมแรงกาย​ ดันแก่นกายใส่รูสวาทของเธอเขายิ่งเสียวซ่าน

“ฮึก! พอแล้ว... ฮึก... ฉันไม่ไหวแล้ว ฮื่อ ๆ” ริมฝีปากสั่นระริกพยายามอ้อนวอนคนบนร่าง ตอนนี้เธอแบกรับความรุนแรงไม่ไหวแล้ว ร่างเธอสั่นเกร็งรุนแรงมากกว่าเดิม​ ลมหายใจหอบกระชั้นราวกับเธอกำลังจะขาดอากาศ​หายใจ​

“อ๊า...” นิโคลัสใช้มือจับสะโพกของเธอแน่น ๆ แล้วกระแทกเน้น ๆ จนเธอจุกไปหมด ร่างกายเธอสั่นสะท้านเพราะความเจ็บปวด มีคนเคยบอกว่าการร่วมรัก มันทำให้คนมีความสุข ทำไมเธอไม่ได้มีความสุขเลยสักนิด มันมีแต่ความเจ็บปวด

ปึก! ปึก! ปึก!

“ฮื่อ ๆ ...พอแล้ว” รสรินทร์เอ่ยคำอ้อนวอนออกมา แต่เขาไม่จำเป็นต้องสนใจคำพูดของเธอ เขากระหน่ำรัวแก่นกายเข้าไปในรูสวาทของเธอ ตอนนี้นิโคลัสกำลังจะแตะขอบสวรรค์อีกครั้ง

“อ๊า...”นิโคลัสกระตุกสองสามครั้งก่อนจะปล่อยสายธารน้ำรักเข้าไปในรูสวาทของเธออีกครั้ง รสรินทร์นอนร้องไห้น้ำตาไหลรินอาบแก้ม เขาย่ำยีเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำราวกับเธอไม่ใช่คน