LOGINตอนที่2
กลับมาถึง พวกพอลลี่ก็นั่งรออยู่ พอลลี่และบีบีชวนฉันออกไปฉลองที่ฉันงานได้ ระหว่างที่เรียนไปด้วย “ฉันไปได้ไม่ดึกนะ พรุ่งนี้ต้องไปสัมภาษณ์” ฉันบอกยัยสองคนนี้พร้อมกับแต่งตัว “เอ่อๆ ไม่นานหรอกแค่ไปฉลอง” ยัยพอลลี่พูดพร้อมเติมลิปปากตัวเอง “ฉลองให้ฉันหรือพวกเธออยากออกล่า” ฉันพูดถามเพื่อน “ทั้งสองอย่าง555 เอาน้าาา” ยัยบีบีเดินมาเกาะแขนฉันอย่างออดอ้อนผิดวิสัย พวกเราแต่งตัวกันเสร็จก็ออกเดินทาง โดยรถของยัยพอลลี่ ผับLong (ลอง) ผับหรูตั้งอยู่ในย่านเมืองใหญ่ ตอนแรกว่าจะไปนั่งที่อื่น แต่พอพอลลี่กับบีบีอยากมาส่องผู้ชายผับนี้ ทั้งคู่บอกงานนี้ แถมคนที่เที่ยวผับนี้กระเป๋าหนัก สายเปย์สุดๆ “บีบีแกจองโต๊ะได้ปังมากกกก ผู้รายล้อม งานดีเวอร์” พอลลี่พูด พร้อมสอดส่องสายตา ผู้ชายโต๊ะอื่น พวกเขามองมาที่โต๊ะเราเหมือนกัน ฉันทำเป็นมองเมินๆ แล้วกลับมาสนใจแก้วตัวเอง ผู้งานดีจริง อย่างที่ยัยสองคนนี้บอกเลย แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ เฉยๆ “ธรรมดาโต๊ะนี้แม่มาเองนะจ๊ะ กินไม่เลือกเลย” บีบีพูดยิ้มอย่างภูมิใจที่สามารถจองโต๊ะนี้ได้ “จัดไปชุดใหญ่ ฉันเลี้ยงเอง” พอลลี่พูด “รวยไม่ไหว หารกันไป” ฉันพูดเพราะไม่อยากเอาเปรียบเพื่อน “ไม่ค่ะ ฉันเป็นคนลากแก2คนมา ฉันเลี้ยงเอง ฉลองให้แกด้วยที่ได้งานทำ” บีบีพูดพร้อมยกแก้วดื่ม “เอ้า! ชะนีหมดแก้ววค่าาา” พอลลี่พูดพร้อมยกแก้วของตัวเองขึ้น ฉันยิ้มและชูแก้วขึ้นชนแก้วกับเพื่อน นี่แก้วแรกนะ บอกเลย ฉันจะไม่ดื่มจนน๊อคแน่นอน พรุ่งนี้ฉันมีเรื่องต้องไปทำ “เบาคะเบา ชะนี ตัวแม่ค่อยๆ กินกันนะคะ” พอลลี่พูดห้ามฉันกับบีบีที่ยกดื่มรวดเดียวหมดแก้ว จังหวะเสียงเพลงเริ่มมันส์ขึ้นพวกเราก็เต้นไปตามจังหวะเบา ๆ “ไปจ๊ะ ชะนีทั้งสองเต้นมันให้สุด ตกเหยื่อหน่อยสิ” พอลลี่ดันฉันไปด้านหน้า ฉันเป็นคนชอบเต้นคนหนึ่งก็ว่าได้ เต้นได้ ยั่วเก่งด้วยนะ555 “โอ้โห ชะนีทั้งสอง ยั่วขนาดนี้ผู้ชายตายกันทั้งแถบไปเลยค่าาา” พอลลี่พูด ฉันได้แต่ยิ้มและเต้นไปกับบีบี สายตาและท่าทางของสองสาวเพื่อนซี้ โดยมีตัวมัมยืนเชียร์สองสาวอยู่ตลอด พวกเธอสนุกไปกับเสียงเพลงและฤทธิ์แอลกอฮอล์ พอเต้นได้เหงื่อ ฉันก็กลับมานั่งพัก ฉันสั่งน้ำเปล่ากับพนักงาน กินน้ำเปล่าบ้าง คืนนี้ดื่มหนักไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันมีเรื่องต้องไปทำ ถ้าดื่มเยอะเดี๋ยวจะดับกลางอากาศก่อนเพื่อน “นี่ๆ โอ้ย กว่าจะดึงยัยนี้ออกจากฝูงผู้ได้ อ่อยจนผู้รุมไม่ไหว” พอลลี่ดึงแขนบีบีกลับโต๊ะ ฉันยิ้มให้กับพอลลี่ ยัยนี่ไม่เคยทิ้งพวกฉันเลย พวกเราต่างช่วยกันดูแลกัน “โอ้ยแก ฉันจะได้เบอร์พวกเขาแล้วรีบดึงมาทำไม” บีบีพูดโวยวายนิดหน่อยที่พอลลี่ไปขัดจังหวะ พากลับโต๊ะ “พักจ๊ะ แกพึ่งอกหักมานะ ลืมไปแล้วเหรอ” พอลลี่พูดกับบีบี “ก็นี่ไง หาใหม่อยู่ แก่ก็รู้ว่าผู้ที่นี้ระดับพรี่เมี่ยมขนาดไหน ไม่ได้เข้ามาง่ายๆ นะจ้ะ” บีบีพูด “ทำไมล่ะ” ฉันถาม เพราะคิดว่าใครก็เข้าได้ แค่มีเงินมาเที่ยว “มีเงินอย่างเดียวไม่ได้นะจ้า” พอลลี่พูด “ค่าบัตรสมาชิก ซื้อชีวิตฉันได้อีก5ปีอะ” พอลลี่พูดต่อ “ยังไง พูดต่อสิ” ฉันเร่งให้พอลลี่พูด ยัยนี้พูดแล้วก็หยุด พูดแล้วก็หยุดมาสองประโยคแหละ “ที่นี้จะเข้ามาเที่ยวได้ต้องเป็นสมาชิกเท่านั้น สมัครบัตรสมาชิก ปีละ 380,000 บาท” บีบีพูดอธิบาย “อ๋อ ใช่ ฉันเคยได้ยินอยู่ พวกในคณะคุยกัน แต่ไม่คิดว่าจะมีจริงๆ” ฉันพูด ได้ยินคนในคณะพูดกันอยู่ แต่ไม่คิดว่าจะมีจริง “นั่นแหละ ฉันถึงได้บอกไงว่าผู้ที่นี้พรีเมี่ยม ถึงได้ชวนแกมาตกเหยื่อ” บีบีพูดยิ้มกริ่ม “พวกแกพูดเหมือนพวกแกจนอะ” ฉันพูดบอกเพื่อนทั้งสอง ที่เล่าเรื่องผับนี้ให้ฟัง “จนค่ะ ถ้าเทียบกับเจ้าของผับนี้” พอลลี่พูด บีบีพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของพอลลี่ “ใช่ ความหล่อรวยมวยอันเท่าแขนยืน1 ไปเลยจ้าาา” พอลลี่พูด พร้อมกับจับข้อแขนตัวเองชูขึ้น “แกเคยไปเห็นมวยเขาแล้วรึไง” “ไม่เคย แต่ได้ยิน ชะนีในคณะพูดถึงความฮอตของเขาอยู่” ฉันพูดคุยเล่นกับเพื่อนไปเรื่อย โดยที่ไม่ดื่มแล้ว “ขอโทษนะครับ” จู่ๆ ก็มีผู้ชายเดินเข้ามาทักฉัน ฉันหันมองพอลลี่กับบีบี ยัยสองคนนี้ทำท่าทางยิ้มกริ่มแซวฉันผ่านสายตา “คะ มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า” ฉันหันไปถามเขา “ผมขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมชื่อทิม” “ค่ะ ฉันชื่อ มุกดา” ฉันได้ทำความรู้จักกับคุณทิม จากนั้นเขาก็ขอนั่งดื่มกับฉัน แล้วสั่งเครื่องดื่มเพิ่มมาเลี้ยงพวกฉันด้วย พวกเราได้ทำการพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง คุณทิมพูดคุยกับพวกฉันจนดึก เขาก็ขอตัวกลับโต๊ะ ส่วนฉันก็เตรียมตัวลากยับบีบีกลับ ยัยนี่เมาน๊อกไปเรียบร้อย ก็เล่นชนกับเพื่อนคุณทิมไม่พัก “เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อน แกพายัยบีบีไปไหวไหม” “ไหว เดี๋ยวฉันลากมันไปเอง แกระวังตัวด้วย” “โอเค ไปรอที่รถเลย” ฉันเดินแยกออกมาห้องน้ำ พอทำธุระเสร็จ ก็เดินออก แต่จังหวะนั้นก็มีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเดินชนฉัน มือของใครไม่รู้เอาผ้ามาปิดปากปิดจมูกฉัน ฉันพยามดันมืออก แต่ไม่ทันแล้ว ภาพทุกอย่างกำลังดับลงตอนพิเศษ3 วันนี้เป็นวันที่ราล์ฟพามุกดามาเที่ยวกันแค่สองคน ตอนแรกตั้งใจจะมากินข้าวแถวทะเล แต่สุดท้ายก็ได้นอนค้างที่นี้ ราล์ฟพามุกดามานอนบ้านพักชายทะเล ทุกวันนี้ทั้งคู่ตัวติดกันมากๆ ไม่ว่าจะไปไหนทำอะไร ทั้งคู่เหมือนทำให้โลกใบนี้มีแค่พวกเขาแต่สองคน “อะ อื้ม คุณราล์ฟ มุกดาเจ็บหัวนมหมดแล้ว อย่ากัดแรงสิคะ” มุกดาพูดพร้อมจับใบหน้าคมให้ผละออกจากเต้าอวบของเธอบ้าง เขาจะดูดให้น้ำนมมันออกมาเลยรึไง “เธอนมใหญ่ขึ้นรึเปล่า” ราล์ฟพูดพร้อมบีบนวดเต้าอวบของมุกดา “อื้ม ไม่รู้สิคะ มันก็เท่าเดิมแหละมั้ง” มุกดาพูดไปครางเสียงหวานไป เพราะริมฝีปากร้อนของราล์ฟนั่นดูดเม้มไปตามหน้าท้องไล่ตำลงมาเรื่อยๆ มือหนาลูบอยู่บนเนินอวบอูม เขาไม่รอช้าจัดการถอดชุดออกจากร่างบางของมุกดา มือของราล์ฟเคลื่อนลงไปแหวกกลีบกุหลาบที่ปิดสนิทเหมือนไม่เคยผ่านการใช้งานใดๆ มาก่อนเลย แต่จริงๆ แล้ว เขาใช้งานทุกวัน นิ้วร้ายของราล์ฟส่งเข้าไปยังร่องคับแคบเพื่อเรียกน้ำหวานสีใสเป็นการเปิดทางรูร่อง “อิ อ้าห์” มุกดาส่งเสียงครางทันที เมื่อนิ้วร้านสอดเข้าไปในร่องสาว “ไม่ มุกดา อื้มมม!!??” มือเรียวสวยเผลอจิกไปที่แขนแกร่งของราล์ฟเพราะความเสียวซ่านที
ตอนพิเศษ2 1ปีต่อมา วันเวลาผ่านไปเร็วมาก ฉันกับคุณราล์ฟหมั้นกันไว้แล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววที่จะแต่งงาน กว่าฉันจะยอมหมั้นก็เล่นเหงื่อตกกันหลายคน ทั้งครอบครัวคุณราล์ฟ เพื่อนคุณราล์ฟ และเพื่อนฉันพยายามช่วยกันเต็มที่ “คิดอะไรอยู่” คุณราล์ฟเดินมากอดฉันจากด้านหลัง “คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย” ฉันพูดยิ้มๆ ตอนนี้ฉันกับคุณราล์ฟ อยู่บ้านของเขา บ้านนะคะไม่ใช่คอนโด พอดีย่า พ่อและแม่เขาชวนมากินข้าวด้วย เห็นว่าพวกฉันทำแต่งาน “เดี๋ยวมุกดาไปดูอาหารช่วยย่ากับแม่ดีกว่า คุณราล์ฟไปด้วยกันไหมคะ” ฉันชวนเขาลงไปหาทุกคนข้างล่าง “เธอไปก่อนเลย ฉันจะไปคุยงานกับพ่อก่อน” คุณราล์ฟพูดบอกฉัน เราเดินออกจากห้องแล้วเดินแยกกันไป คุณราล์ฟเดินห้องทำงานของพ่อ ฉันเดินไปหาย่ากับแม่ที่ครัว ได้ยินสิ่งที่ย่าและแม่คุยกับคนในบ้าน “ฉันละลุ้นให้หนูมุกดาท้องทุกวันเลยนะ” เสียงย่าของคุณราล์ฟพูดอยู่ ฉันหยุดฟังบทสนทนาด้านใน “หนูก็อยากให้มีเด็กตัวเล็กๆ มาวิ่งเล่นในบ้าน บ้านจะได้ไม่เงียบเหงานะคะแม่ นึกถึงตาราล์ฟ ตารอล์ฟ และยัยแรนดี้ที่ยังเป็นตัวเล็กของบ้าน ตอนนี้ละโตเป็นหนุ่มเป็นสาวหมดแล้ว ไม่สนใจพ่อแม่กันเลย” เสียงแม่คุณราล์ฟพูด “555 จร
ตอนพิเศษ1 1 อาทิตย์ต่อมา ช่วงนี้ฉันเข้ามาช่วยงานคุณราล์ฟแบบเต็มตัว เพราะว่าเรียนจบแล้ว และฉันกับคุณราล์ฟ ได้เปิดตัวคบกันแบบจริงจัง ต่อหน้าทุกคน ไม่มีปกปิด “คุณราล์ฟค่ะ อีก1 ชั่วโมงมีไปนัดกับลูกค้านะคะ” “อื้ม เธอก็เตรียมตัวเลย เราจะไปด้วยกัน” “มุกดา มีงานเยอะเลยค่ะ ถ้าไปกับคุณราล์ฟ กลัวว่าจะต้องอยู่ทำโอ” ฉันพูดบอกคุณราล์ฟพร้อมทำเป็นเดินไปวางแฟ้มงาน ทำเหมือนงานยุ่งจริงๆ “พูดมาตรงๆ” คุณราล์ฟพูดพร้อมมองหน้าฉัน “แหม่ รู้ทันตลอดเลย สมกับเป็นแฟนของมุกดาจริงๆ” ฉันพูดยิ้ม แล้วเดินไปหาคุณราล์ฟที่โต๊ะทำงาน “คือว่างานมุกดาเยอะจริงๆ แถมคืนนี้จะต้องอยู่โอ มุกดาขอค่าโอด้วยนะคะ” “นี่ ฉันถามจริงๆ เงินที่เธอตั้งหน้าตั้งตาขูดเลือดขูดเนื้อฉันเนี่ย จะเอาไปซื้อประเทศอยู่เองเลยใช่ไหม” “5555 นิดหน่อยเอง แค่นี้ขนขาคุณไม่ร่วงหรอกค่ะ” “เอาเถอะ เธออยากได้อะไรฉันให้เธอได้หมดแหละ” “น่ารักจังเลย พูดแบบนี้ มุกดารักตายเลย” “รักฉัน!” “รักเงินคุณราล์ฟค่าา” “หึ ยัยตัวแสบ ไปเถอะ เตรียมตัวเดี๋ยวคุยงานกับลูกค้าเสร็จ มีอะไรจะให้” “เล็กๆ ไม่เอานะคะ ไม่สมกับเป็นคุณราล์ฟ” “ปกติที่เอาอยู่มันเล็กรึไง” คุณราล์ฟพู
ตอนที่21 ขอโทษ ฉันกลับไปอยู่บ้านตัวเอง อยู่ในพื้นที่ของตัวเองได้ 5-6 วันแล้ว และวันนี้เป็นวันที่ฉันรับปริญญาจริง คนค่อนข้างที่จะเยอะมากๆ พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนพ้องของนักศึกษาของเด็กในมหาลัยมาแสดงความยินดีกับบัณฑิต “มุกดา มาถ่ายรูป” บีบีลากแขนฉันไปถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ในคณะ จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายไปถ่ายรูปกับครอบครัว พอถึงเวลาพิธีการ บัณฑิตก็เข้ารวมกันที่หอประชุม พิธีการดำเนินไปจนจบ บัณฑิตก็แยกย้ายไปหาถ่ายรูปกันอีกครั้ง “จบแล้วแก พวกเราจบกันสักที” พอลลี่เดินมาหาฉัน “เฮ้อ มันดีจังเลยอะ ต่อจากนี้ฉันจะตั้งหน้าตั้งตาทำงานให้ดีที่สุด” ฉันพูดบอกเพื่อนสองคน “งั้นเรามาถ่ายรูปสามคนกัน นี่ แล้วเดี๋ยวแกไปถ่ายรูปกับครอบครัวพวกฉันนะ” ยัยบีบีพูด ครอบครัวชองบีบีและพอลลี่สนิทกันมาก ฉันเคยเจอทั้งสองครอบครัวแล้ว ฉันได้ถ่ายรููปกับเพื่อนและครอบครัว ทุกคนต่างแสดงความยินดีกับฉัน พอเห็นว่าครอบครัวเพื่อนมีครบแบบนี้แล้วมองย้อนตัวเอง ที่ไม่มีใครเลย มันก็...นะ ฉันก็ไม่มีใครมาตลอดอยู่แล้ว ฉันเดินอยกออกมาจากครอบครัวเพื่อน ให้ทุกคนได้มีเวลากับครอบครัวตัวเอง ฉันคิดว่ามันคงไม่มีอะไรแล้ว ฉันก็จะกลับบ้านเลย “มุกดา
ตอนที่20 กลับมาเหมือนเดิม 1 เดือน ความสัมพันธ์ 3 เดือนในสัญญาผ่านไปเร็วมาก แต่วันละมันดีไปหมด จนมาวันนี้ฉันรู้สึกว่า ทำไมมันเร็วแบบนี้นะ กลับไปเริ่มวันที่1 ของสัญญาได้ไหม ช่วงนี้ฉันงดเข้าไปทำงานเลย เพราะฉันต้องเตรียมตัวเข้ารับปริญญา ครอบครัวคุณราล์ฟดีใจกับฉันมากๆ แรนดี้ก็รับปริญญาเหมือนกันแต่เป็นเดือนหน้า เห็นว่าจะไปเรียนต่อด้วย อาทิตย์หน้าเป็นวันรับจริง ช่วงนี้ฉันกับคุณราล์ฟไม่ได้เจอกันเลย ช่วงนี้งานเขาก็ยุ่งไม่ต่างกัน บางวันเขาก็ไม่กลับคอนโด หรือถ้ากลับมาก็ดึกมา เช้าก็ออกไปแต่เช้า โทรคุยหรือแชทหากัน ก็น้อยมาก บางทีฉันก็คิดนะว่าเขาเริ่มเบื่อฉันแล้วแน่ๆ นี่พึ่ง 3 เดือนเองนะ ฉันยังไม่เต็มอิ่มกับความสุขนี้เลย ฉันอ่านข่าวบางอย่างในโทรศัพท์ จริงๆ ข่าวพวกนี้ออกมาสักพักใหญ่และหลายรอบแล้ว ‘นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงควงนางเอกร้อยล้านในห้างสรรพสินค้าไม่สนใจกล้องปาปารัชซี่กันเลย ดูจากการเดินควงแขนเคียงคู่กันขนาดนี้ ทุกคนว่าไง แต่ เอ๊ะ รอบก่อนเป็นนางแบบสาวสวยดาวรุ่ง ยังไงกันแน่นะพ่อหนุ่มหมาป่าของเรา’ ฉันวางโทรศัพท์ลงจ้องมองข้อความด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เหมือนกับว่า มันถึงเวลาของฉันแล้ว ที่ตรง
ตอนที่19 ความภาคภูมิใจ อาหารเตรียมตั้งโต๊ะ ทุกอย่างจัดเรียงโดยแม่บ้าน พอแรนดี้มา ทุกคนถึงได้รู้ว่า แรนดี้กับฉันรู้จักกันมาก่อนโดยผ่านคุณย่าของพวกเขานั้นแหละ “โธ่ อย่างนี้ผมก็อดเจอเนื้อคู่ของผมสิ สงสัยเราเจอกันช้าไปเนอะพี่สะใภ้” คุณรอล์ฟหันมาพูดยิ้มกับฉัน ฉันได้แต่ยกยิ้มเจื่อนๆ ส่งกลับไป “ไอ้รอล์ฟ” คุณราล์ฟเอ่ยเรียกชื่อน้องชายเสียงขุ่น “มุกดา ฉันดีใจมากนะที่เป็นเธอในวันนี้” แรนดี้พูดยิ้มพร้อมนั่งอยู่ข้างคุณพ่อ และคุณรอล์ฟ ดูจากลักษณะแล้วแรนดี้น่าจะเป็นคนโปรดของบ้านเลย “แต่คนที่น่าจะดีใจที่สุดคงเป็นคุณย่า” แรนดี้พูดต่อ “งั้นเดี๋ยวผมพามุกดาไปตามคุณย่าก่อนนะครับ” คุณราล์ฟพูดพร้อมพาฉันเดินไปยังห้องพักของคุณยายรัตน์ คุณราล์ฟเคาะห้อง 2 3 ทีเพื่อขออนุญาตคุณย่า จากนั้นเขาก็เปิดประตูเข้าไปคุณย่ากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะเราทั้งคู่เดินเข้าไปคุณย่าจึงหันมา “หนูมุกดามาได้ไงลูก” คุณย่าส่งเสียงร้องด้วยความดีใจเมื่อเจอหน้าฉัน “คุณยายรัตน์สวัสดีค่ะ” ฉันพูดเอ่ยทักทายคุณย่าด้วยความดีใจที่ได้เจอท่าน “ทำไมมาด้วยกันได้ละลูกหรือว่าคนที่ราล์ฟจะมาแนะนำวันนี้เป็นหนูมุกดาเหรอ” “ใช่ครับย่า มุกดาเ







