Se connecterPartager
บทที่ 3 รุก
Date de publication:
2025-11-01 14:09:29วันต่อมา..
ติ้ง! ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้เจ้าของโทรศัพท์อย่างของขวัญที่กำลังนั่งอ่านหนังสือบนโต๊ะใต้ตึกคณะต้องละสายตาจากหนังสือล้วงไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าเป้ขึ้นมาเปิดหน้าจอดู สองคิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความจากหนุ่มรุ่นพี่โชว์หราบนหน้าจอ เขาเฝ้าส่งข้อความหาเธอตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้เปิดอ่านหรือตอบกลับ และคิดว่าเขาคงจะไม่ทักมาอีกแล้ว ที่ไหนได้เขายังคงทักมาเหมือนเดิมทั้ง ๆ ที่เธอไม่ตอบกลับเลยด้วยซ้ำ "พี่อคินส่งข้อความหาอีกรึไง" พลอยถามอย่างรู้ทันเมื่อเห็นเพื่อนสาวทำหน้ายุ่ง "อือ" คนถูกถามตอบแบบขอไปที ก่อนกดปิดหน้าจอ แล้วเก็บไว้ในกระเป๋าเหมือนเดิมเพราะเธอไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องคุยกับเขา อยากสนใจแค่เรื่องการเรียนอย่างเดียว และอีกเหตุผลก็คือเธอไม่รู้ว่าหนุ่มรุ่นพี่มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ "ทำไมแกไม่ตอบพี่เขาบ้าง พี่เขาเฝ้าส่งข้อความหาแกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ แกอย่าใจดำนักเลย" พลอยได้แต่ส่ายหน้าไปมากับการกระทำของเพื่อนสาว "ช่างเถอะมหาลัยตั้งกว้างเราคงไม่ได้เจอพี่เขาแล้ว ทักมาแล้วเราไม่ตอบเดี๋ยวพี่เขาก็เลิกทักเองแหละ" ของขวัญตอบไปตามความคิดพร้อมกับไหวไหล่ให้เพื่อนสาว จากนั้นก็ก้มหน้าอ่านหนังสือต่อโดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนกำลังเดินตรงมาหาเธอทางด้านหลัง "ฮึ" พลอยถึงกับเค้นหัวเราะในลำคอเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นรุ่นพี่หนุ่มที่กำลังเดินตรงมายังโต๊ะของพวกเธอโดยที่เพื่อนสาวยังพูดไม่ขาดคำ ก่อนเอื้อมมือไปจับหน้าเพื่อนสาวให้หันไปมองทางด้านหลัง "แกคงจะได้เจอพี่อคินในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้แหละ" "บ้าจริง" ของขวัญตาเบิกกว้างด้วยความตกใจรีบหันหน้ากลับมาขอคำปรึกษาจากเพื่อนสาวด้วยหัวใจที่ลุ้นระทึก "ทำไงดีพลอยเราไม่อยากเจอพี่เขา" "ทำใจจะเพื่อนสาว หนีตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว พี่อคินเห็นแกแล้ว" พลอยยิ้มแห้งให้เพื่อนสาวพร้อมยื่นมือไปตบลงบนไหล่มนหนัก ๆ สองสามทีเชิงบอกให้เพื่อนสาวยอมรับชะตากรรม "ทำไมมหาลัยมันแคบแบบนี้นะ" ของขวัญฟุบหน้าลงบนหนังสือแล้วโอดครวญออกมาเบา ๆ ที่เพิ่งบอกไปว่ามหาวิทยาลัยกว้างเธอขอถอนคำพูดแล้วกัน ใจดวงน้อย ๆ ของเธอเริ่มกระหน่ำเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อรับรู้ได้ว่ามีบางคนมานั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ เธอเลือกจะฟุบหน้าอยู่อย่างนั้นเพราะกำลังทำใจ และคิดว่าจะหาเหตุผลอะไรมาอ้างดีเรื่องที่เธอไม่ตอบไลน์เขา "น้องของขวัญเป็นอะไรรึเปล่าครับ" ทว่าเธอก็ต้องสะดุ้งเฮือกเงยหน้าขึ้นอัตโนมัติเมื่อหนุ่มรุ่นพี่วางมือลงบนศีรษะของเธอ "อะ..เออปะ..เปล่าค่ะ" ริมฝีปากเล็กสีชมพูระเรื่อขยับตอบด้วยน้ำเสียงติด ๆ ขัด ๆ พลางขยับตัวออกห่างรุ่นพี่หนุ่มที่นั่งตัวแทบติดกับเธอจนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อน ๆ จากตัวเขา และเธอก็เผลอสูดดมเข้าปอดเฮือกใหญ่ "ครับ" อคินขานรับในลำคอพร้อมระบายยิ้มอบอุ่นให้สาวรุ่นน้อง แต่เพียงนาทีเท่านั้นใบหน้าหล่อเหลาก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าจืดชืดอย่างคาดคั้น "ทำไมไม่ตอบไลน์พี่ครับ" "คือ.." นัยน์ตาดุดันของรุ่นพี่หนุ่มที่จับจ้องมาบวกกับคำพูดนุ่ม ๆ แต่รับรู้ได้ถึงพลังอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่ในน้ำเสียงทำเอาของขวัญถึงกับตัวเกร็ง รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ลำคอพานแห้งผากจนต้องลอบกลืนน้ำลายเหนี่ยว ๆ ลงลำคออึกใหญ่ ดวงตากลมปรายมองหน้าเพื่อนสาวสื่อสายตาขอความช่วยเหลือ แต่อีกคนกลับก้มหน้าอ่านหนังสือต่อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธออยากจะกระโดดงับหัวเพื่อนสาวให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็ทำได้แค่คิดในใจ "ว่าไงครับทำไมไม่ตอบไลน์พี่" อคินกดเสียงต่ำถามรุ่นน้องสาวอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่มองหน้าเพื่อนแทนที่จะตอบคำถามของเขา ในใจก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากตั้งแต่เรื่องไลน์ที่เธอไม่ยอมตอบเขาแล้ว เกิดมาเขาไม่เคยต้องตามตื้อ หรืออดทนกับอะไรมากเท่านี้มาก่อนจริง ๆ "เออ..พอดีหนูยุ่ง ๆ อยู่กับการอ่านหนังสือนะคะ ขอโทษด้วยนะคะ" ของขวัญดึงสายตากลับมามองรุ่นพี่หนุ่มพร้อมยกข้ออ้างเท่าที่คิดออกในตอนนี้ ไม่รู้ว่าอีกคนจะเชื่อหรือเปล่า พลอยที่นั่งก้มหน้าทำเหมือนอ่านหนังสือถึงกับกลอกตามองบนถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่กับข้ออ้างที่ฟังไม่ขึ้นเลยสักนิดของเพื่อนสาว ก่อนตัดสินใจช่วยพูดเสริมเพื่อให้ข้ออ้างดูสมจริงขึ้น "พี่อคินอย่าไปถือสาของขวัญเลยค่ะ เธอก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ เป็นเด็กเรียนเอามาก ๆ บวกกับที่บ้านเข้มงวดด้วย" "อ๋อ..แบบนี้นี่เอง" อคินพยักหน้าเหมือนเข้าใจพลางตวัดสายตามองรุ่นน้องสาวอย่างใช้ความคิด เขาคงต้องคิดหาวิธีจีบผู้หญิงรักเรียนแบบเธอใหม่แล้วสินะ และดูท่าทางเธอจะตกใจมากที่จู่ ๆ ก็โดนรุกจีบแบบนี้ เดาว่าผู้หญิงอย่างเธอน่าจะต้องค่อย ๆ จีบมากกว่าเธอถึงจะโอเค และไม่ปฏิเสธแบบที่เป็นอยู่ "แล้วนี่รอเข้าคลาสเรียน หรือเรียนเสร็จแล้วครับ" เสียงทุ้มเปล่งออกจากริมฝีปากหนาอีกครั้งหลังจากเงียบมานานนับนาที "เรียนเสร็จแล้วค่ะ" พลอยเอ่ย อคินพยักหน้ารับแล้วยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเมื่อเห็นว่าเที่ยงพอดีจึงถามไถ่ต่อ "ทานข้าวกันรึยังครับ" "ยังเลยค่ะ" พลอยตอบ ส่วนของขวัญนั่งมองเพื่อนสาวคุยกับรุ่นพี่หนุ่มเงียบ ๆ เพราะเธอเป็นคนคุยไม่เก่งเท่าไร "งั้นไปทานข้าวกันครับ มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง น้องสองคนคงไม่ใจร้ายปฏิเสธพี่นะครับ" อคินเอ่ยทีเล่นทีจริงพร้อมระบายยิ้มบาง ๆ "ว่าไงยัยขวัญ" พลอยเลิกคิ้วถามความเห็นจากเพื่อนสาว คนถูกถามรู้สึกลำบากใจไม่น้อยครั้นจะปฏิเสธก็ดูจะใจดำไปหน่อยเพราะรุ่นพี่หนุ่มชวนด้วยความมีน้ำใจ สุดท้ายเธอจึงตอบตกลงไป "ก็ได้ค่ะ" อคินระบายยิ้มกว้างออกมา ก่อนหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงผายมือเชื้อเชิญสองสาว "เชิญครับสาว ๆ เดี๋ยวพี่จะพาไปกินอาหารที่อร่อยที่สุดในย่านนี้" "หนูสองคนกินเยอะนะคะ ระวังกระเป๋าตังแหกแล้วกันค่ะพี่ขอคิน" พลอยพูดหยอกรุ่นพี่หนุ่มขำ ๆ ขณะลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยมีของขวัญลุกตามเงียบ ๆ "ให้พี่เลี้ยงทั้งชีวิตยังได้เลยครับ" อคินหยอดกลับรุ่นน้องสาวขำ ๆ ทว่าสายตากลับมองไปที่ของขวัญอย่างสื่อความหมาย เขาเชื่อว่าสักวันเธอจะต้องหวั่นไหวกับคำพูดหวาน ๆ ของเขาบ้างแหละ ของขวัญถึงกับต้องรีบหลบสายตามองไปทางอื่นเมื่อเผลอสบเข้ากับสายตาหวานเชื่อมของรุ่นพี่หนุ่มพร้อมกับดันให้เพื่อนสาวมาเดินตรงกลางระหว่างตัวเองกับรุ่นพี่หนุ่ม อคินหาได้ยอมไม่ขยับไปเดินข้างรุ่นน้องสาวจนได้ ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าของขวัญเดินตรงกลาง พลอยเดินข้างซ้าย ส่วนอคินเดินข้างขวาระหว่างทางเดินไปขึ้นรถนักศึกษาผู้หญิงที่อยู่บริเวณนั้นต่างพากันมองมาที่ของขวัญกับพลอยเป็นตาเดียวกัน บางก็ซุบซิบนินทาทำให้ของขวัญอึดอัดไม่น้อยรู้สึกตัวหลีบอย่างบอกไม่ถูก
Dernier chapitre
เล่ห์ร้าย ลวงรัก The end
ของขวัญนั่งฉลองวันเกิดกับเพื่อน ๆ จนเกือบเที่ยงคืนจึงขอแยกตัวกลับเพราะรู้สึกเมาจนเวียนหัวไปหมดโชคดีที่มีรุ่นพี่หนุ่มมาคอยดูแล"บอกว่าอย่าดืมเยอะก็ไม่ฟังมันน่านัก เกิดพี่ไม่มาด้วยจะทำยังไง" อคินบ่นคนตัวเล็กบนวงแขนอย่างนึกโมโหขณะกำลังอุ้มเธอเดินขึ้นคอนโดของเขา ทั้งที่ก่อนไปนั่งกับเพื่อนเขาก็ย้ำแล้วย้ำอีกว่าอย่าดื่มเยอะ แต่เจ้าตัวก็ยังดื้อรั้นดื่มจนเมาหัวราน้ำ หากเขาไม่ไปด้วยไม่รู้จะเป็นยังไงยิ่งผู้ชายในผับต่างมองมาที่เธอไม่ขาดสายดีไม่ดีอาจจะถูกลากไปทำมิดีมิร้ายเหมือนครั้งก่อนก็ได้ตลอดระยะเวลาที่นั่งเฝ้ารุ่นน้องสาวเขาต้องอดทนอดกลั้นกับสายตานับสิบคู่ที่มองเธออย่างแทะโลมเป็นอย่างมาก อดทนไม่ให้ตัวเองไปลากเธอกลับ หรือเดินไปถามคนพวกนั้นว่ามองแฟนเขาทำไม"มันน่าจริง ๆ" เสียงบ่นจากริมฝีปากหนาทำให้คนที่สติสัมปชัญญะถูกครอบงำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ซบหน้าหลับตาพริ้มบนอกแกร่งนึกรำคาญไม่น้อย ปรือตาขึ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงยานพลางเคลื่อนมือข้างขวาที่โอบลำคอหนาขึ้นตบแก้มเกลี้ยงเกลาเบา ๆ "บ่นเป็นพ่อขวัญเลยนะคะ""ไม่ได้เป็นพ่อ..แต่เป็นผัวครับ" "ขวัญยังไม่มีผัว มีแต่แฟนค่ะ" "คืนนี้ต้องทบทวนความจำหน่อยแล้ว
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 54 คลั่งรัก
@คอนโดอคินอคินเดินอมยิ้มเข้ามาในห้องอย่างมีความสุขเพราะสามารถพูดโน้มน้าวใจจนรุ่นน้องสาวยอมมาห้องของเขาได้สำเร็จ ตอนแรกของขวัญก็อิดออดเล็กน้อยถึงแม้จะเป็นแฟนกันแล้ว แต่เธอก็ไม่ไว้ใจในความเจ้าเล่ห์ของรุ่นพี่หนุ่มอยู่ดียิ่งชอบแทะโลมเธอทุกทีที่มีโอกาสด้วย แต่เขาก็ยกเหตุผลร้อยแปดพันเก้ามาพูด และสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไม่ทำอะไรรุ่มร่ามหรือล่วงเกินแน่นอนหากไม่เต็มใจเธอจึงยอมมาด้วยเธอเดินมาหย่อนก้นนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ส่วนอีกคนเดินหายเข้าไปในห้องนอนตั้งแต่มาถึงแล้ว ผ่านไปห้านาทีอคินก็เดินถือกล่องกำมะหยี่ออกมาจากห้อง เดินเข้าไปนั่งบนโซฟาห่างจากรุ่นน้องสาวเพียงคืบจับจ้องใบหน้าเรียวด้วยแววตาลึกซึ้ง ของขวัญกดปิดหน้าจอมือถือมองสบตารุ่นพี่หนุ่มอย่างงง ๆ ที่เขาเอาแต่นั่งมองเธอเงียบ ๆ ไม่พูดไม่จา "พี่อคินมีอะไรรึเปล่าคะ""พี่รักน้องนะครับ" เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยจากความรู้สึกในใจ มือหนาเปิดกล่องกำมะหยี่หยิบสร้อยจี้เพชรรูปหัวใจที่ตั้งใจเตรียมไว้ให้รุ่นน้องสาวออกมาแล้วค่อย ๆ บรรจงใส่ให้เธอ "สร้อยเส้นนี้พี่ตั้งใจซื้อให้น้องนะครับ ชอบไหม""ชอบค่ะ" ของขวัญใช้มือจับจี้เพชรรูปหัวใจขึ้นมาดูพร้อมกับ
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 53 แฟนกันอีกครั้ง
2 เดือนต่อมา..วันเวลาหมุนเวียนดำเนินไปเรื่อย ๆ ตอนนี้ก็เกือบสามเดือนแล้วที่อคินพยายามพิสูจน์ตัวเองกับรุ่นน้องสาวทำทุกอย่างให้เธอกับมาไว้เนื้อเชื่อใจ และรักเขาอีกครั้ง ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดีความสัมพันธ์ระหว่างเขากับรุ่นน้องสาวดีขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับดูเหมือนเธอจะมีความรู้สึกดี ๆ ต่อเขามากกว่าเมื่อก่อน แต่ก็ไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอกลับมารักเขาเหมือนเดิมแล้ววันนี้เขาก็มารอรับรุ่นน้องสาวไปเรียนเหมือนเช่นทุกวัน ใบหน้าหล่อเหลาระบายยิ้มออกมาบาง ๆ เมื่อเห็นรุ่นน้องสาวเดินออกมาจากคอนโดจะเรียกว่าเขาคลั่งรักก็ได้เพราะเพียงเห็นใบหน้าสวย ๆ ของเธอก็ทำให้เขารู้สึกมีความสุขและยิ้มออกมาได้แล้วส่วนของขวัญเองก็ไม่ต่างจากรุ่นพี่หนุ่มเท่าไรนักยอมรับว่ารู้สึกมีความสุข และอบอุ่นหัวใจไม่น้อยเวลาได้อยู่ใกล้ชิดเขา ตลอดระยะเวลาเกือบสามเดือนรุ่นพี่หนุ่มพยายามทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ว่าเขาจริงจัง และจริงใจกับเธอจริง ๆ คอยดูแลใส่ใจเธอเป็นอย่างดี ยอมเธอทุกอย่างและที่สำคัญเขาให้เกียรติเธอ ปฏิบัติตัวอย่างเสมอต้นเสมอปลายตอนตามจีบวันแรกเป็นยังไงวันนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นส่วนเรื่องนิสัยเจ้าชู้ก็ดูเขาจะเลิกได้แล้
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 52 สมาคมกลัวเมีย
"ดูท่าแม่พี่จะชอบน้องมากเลยนะครับก่อนกลับยังแอบกระซิบบอกให้พี่พาน้องไปหาท่านบ่อย ๆ ด้วย เห็นไหมพี่บอกแล้วว่าพ่อแม่พี่ต้องรักน้องเหมือนที่พี่รัก" อคินเอ่ยเมื่อรถสปอร์ตหรูเคลื่อนตัวมาจอดลงหน้าคอนโดรุ่นน้องสาวแล้ว ดูเหมือนว่าการพาเธอไปพบพ่อแม่ในวันนี้จะราบรื่นและดีมาก ๆรุ่นน้องสาวเข้ากับครอบครัวเขาได้ดีมากโดยเฉพาะมารดาที่ดูจะชอบเธอเป็นพิเศษถึงขั้นออกปากชวนให้ไปหาบ่อย ๆ "แม่พี่อคินใจดีมากเลยนะคะ" ของขวัญพยักหน้ารับน้อย ๆ พร้อมระบายยิ้มให้รุ่นพี่หนุ่ม ก่อนก้มมองกล่องขนมคุ้กกี้บนหน้าตักที่แม่ของเขาห่อให้เธอพากลับมาทานที่คอนโด การไปพบพ่อแม่รุ่นพี่หนุ่มวันนี้เป็นไปอย่างราบรื่นผู้ใหญ่ทั้งสองใจดี และเป็นกันเองมากไม่เหมือนที่เธอกลัวและกังวลสักนิดโดยเฉพาะแม่ของเขาที่ใจดีกับเธอมาก ๆ "ใช่ครับท่านใจดีมากหากน้องมาเป็นลูกสะใภ้ไม่ต้องกลัวเรื่องเรื่องแม่ยายร้ายใส่ลูกสะใภ้เลย" อคินได้ทีพูดหยอดรุ่นน้องสาวทันทีเผื่อจะมีสักครั้งที่เธอใจอ่อน อีกคนถึงกับกลอกตามองบนถอนหายใจพรืดใหญ่กับความขยันหยอดขยันสรรหาคำมาพูดหว่านล้อม ถามว่าได้ผลไม่ตอบเลยว่าไหมถึงแม้เขาจะพยายามแสดงให้เห็นว่าจริงจัง และจริงใจมากแค่ไหนแต
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 51 พบพ่อแม่
หลายวันต่อมา..ครืด! ครืด!โทรศัพท์เครื่องหรูแผดเสียงดังขึ้นปลุกให้ร่างบางที่นอนหลับบนเตียงคิงไซส์รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา มือเรียวหยิบโทรศัพท์ที่วางข้างหมอนมากดรับสายทั้งที่ตายังปิดอยู่ ก่อนกรอกน้ำเสียงงัวเงียลงตามสาย "ฮัลโหล"(ตื่นได้แล้วครับที่รัก)แค่ได้ยินเสียงของขวัญก็รู้แล้วว่าปลายสายคือรุ่นพี่หนุ่มเธอจำเสียงเขาได้ขึ้นใจ เปล่งเสียงสวนกับทันควันเพราะรู้สึกไม่ชอบใจกับคำเรียกของเขา "ไม่ต้องมาเรียกแบบนี้เลยนะคะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย"(ตอนนี้ยังไม่เป็นแต่อีกไม่นานก็เป็นแล้วครับ)"อย่าเพิ่งมั่นใจคะบางทีพี่อาจจะจีบขวัญไม่ติดก็ได้ค่ะ" ริมฝีปากอวบอิ่มเบะออกอย่างนึกหมั่นไส้กับความมั่นหน้ามั่นโหนกของคนปลายสาย ก่อนถามไถ่ต่อ "แล้วพี่มีอะไรคะโทรมาหาขวัญแต่เช้า"(แค่คิดถึงครับ)"เวอร์ไปแล้วค่ะ" ริมฝีปากอวบอิ่มเบะออกมาอีกครั้งกับคำพูดน้ำเน่าของคนปลายสายทั้งที่เมื่อวานก็เพิ่งเจอกันแท้ ๆ เขายังมีหน้ามาบอกว่าคิดถึงอีก หรือจะให้ถูกต้องบอกว่าหลังจากวันนั้นเขาก็มารับเธอไปทานข้าวด้วยกันทุกวันบางครั้งก็พาไปทำกิจกรรมอื่น ๆ ด้วย ทำทุกอย่างไม่ต่างจากครั้งแรกที่แกล้งมาจีบเธอ ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ถ้า
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 50 สำคัญ
วันต่อมา..อคินขับมารอรุ่นน้องสาวใต้ตึกคณะวิทยาการจัดการเพื่อรับเธอไปทานข้าวเที่ยงทั้งที่วันนี้ตัวเองไม่มีเรียนไม่จำเป็นต้องเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้เขารีบเปิดประตูลงจากรถเมื่อเห็นรุ่นน้องสาวเดินออกมาจากตึกคณะเดินตรงเข้าไปหาเธออย่างไม่รอช้า ทว่าคิ้วเข้มก็ต้องขมวดชนกันเป็นปมอย่างไม่ชอบใจในตอนที่แม็กซ์หนุ่มรุ่นน้องที่เดินกึ่งวิ่งเข้าคุยพูดถามไถ่รุ่นน้องสาวอย่างสนิทสนม ผู้ชายด้วยกันทำไมจะดูไม่ออกว่าหนุ่มรุ่นน้องคิดไม่ซื่อกับเธอ เท้าใหญ่รีบก้าวยาว ๆ ตรงไปหาคนทั้งสองก่อนพูดขัดจังหวะ "พี่มารับน้องไปทานข้าวครับ" "..." ของขวัญมองหน้าคนเสียมารยาทด้วยแววตาดุรู้สึกไม่ชอบใจที่เข้ามาพูดแทรกขณะที่เธอกำลังคุยธุระกับเพื่อนชายอยู่ "ขวัญคุยธุระกับเพื่อนอยู่ที่ไม่เห็นรึไงคะ""งั้นคุยต่อสิครับพี่รอได้" คนโดนดุยังคงหน้ามึนไม่ได้สะทกสะท้านกับคำต่อว่าสักนิด ปากเขาตอบรุ่นน้องสาวแต่สายตากลับมองหน้ารุ่นน้องหนุ่มอย่างเอาเรื่องส่งสายตาขู่สุดฤทธิ์ทำเอาคนโดนขู่ถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง"เอาไว้ค่อยคุยก็ได้ แม็กซ์ไปก่อนนะขวัญ" สุดท้ายแม็กซ์ก็ทนต่อสายตาขู่เข็ญราวกับเสือร้ายของรุ่นพี่หนุ่มไม่ได้รีบขอแยกตัวออกไปเพราะพอได้ยิ
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 40 รู้ซึ้ง
"โธ่เว้ย!" อคินสบถออกมาดังลั่นมองตามหลังรถหรูของรุ่นน้องสาวที่วิ่งจากไปด้วยความเร็วอย่างหัวเสียพร้อมยกมือขึ้นยี้ผมจนยุ่งเหยิง เขาทำพลาดอีกแล้วเขากำลังทำให้รุ่นน้องสาวเกลียดตัวเองมากกว่าเดิมอีกแล้วแบบนี้เมื่อไรกันที่จะง้อเธอได้สำเร็จ และกลับมาหวานชื่นเหมือนเมื่อก่อนอีกครั้ง"น้องของขวัญไปไหนแล้วว่ะ"
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 39 ตัวต้นเหตุ
วันต่อมา.."ขวัญ ๆ" เสียงเรียกจากนอกห้องทำให้ของขวัญที่กำลังแต่งตัวหน้าเพื่อไปเรียนหยุดชะงัก ก่อนรีบเดินไปเปิดประตูเพราะน้ำเสียงรน ๆ ของเพื่อนสาว "มีอะไรพลอย""แกดูนี่เมื่อวานตอนที่แกทะเลาะกับพี่อคินมีคนถ่ายคลิปและรูปไว้ลงในเว็บบอร์ดซุบซิบของมหาวิทยาลัยเต็มเลย" พลอยยื่นโทรศัพท์ในมือให้เพื่อนสาวดูด้
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 22 สวยสะพรึง
2 วันต่อมา..@คอนโดของขวัญ"โอ้แม่เจ้านี่ของขวัญจริง ๆ ใช่ไหมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสวยขนาดนี้" พลอยอุทานครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่ของขวัญเปิดประตูเข้ามาถึงตอนนี้ที่ผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้วเธอก็ยังตกตะลึงกับความสวยของเพื่อนสาวไม่เลิกใครเห็นก็ต้องเป็นแบบเธอจากป้าแว่นเฉิ่มเบอะกลายมาเป็นสาวสวยสะพรึง สวยแบบว
เล่ห์ร้าย ลวงรัก บทที่ 21 เปิดเผยตัวตน
หลายวันต่อมา.."ขวัญ" เสียงของพลอยดังขึ้นทำให้ของขวัญที่นั่งเหม่อลอยจิตใจไม่ได้จดจ่อกับหนังสือที่วางอยู่ด้านหน้าหลุดออกจากภวังค์ความเศร้า ก่อนหันไปถามเพื่อนสาว "อะไรพลอย""เรียกเฉย ๆ เห็นแกนั่งเหม่อ" พลอยมองเพื่อนสาวด้วยแววตาอ่อนตั้งแต่เลิกกับรุ่นพี่หนุ่มเพื่อนก็ดูไม่ร่าเริงเลยมักเหม่อลอยบ่อย ๆ แวว
Vous vous intéresseriez aussi à
รวมเรื่องสั้น เสียว อีโรติก HOT NC25+++
มิส ศิริ21.2K Vuesเหลี่ยมรักคนเจ้าเล่ห์ (Bad Trick)
ซีซั่นฟิน9.2K Vuesเฉิ่มนักรักซะเลย
นันทิกานต์62.8K Vuesพิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส10.1K VuesTOXIC SENIOR ของเล่นรุ่นพี่เลว
B.crazy’95 Vuesกรงกาม | ไม่มีทางหนี
ยัยปลาซิว131 Vuesพยัคฆ์มันรักน้อง
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง356 Vues3KINGs อย่าเล่นกับหินผา
Marnfhan / มารฝัน3.5K Vues
