เข้าสู่ระบบร่างสูงยืนมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ตรงหน้าเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าอยู่ครู่ใหญ่ ผมมองรอยแดงเป็นจ้ำที่กระจายตามซอกคอขาว แผงอกกว้างลามลงมาจนถึงกล้ามเนื้อแน่นตรงช่วงท้องและท้องน้อยที่จากห่างลูกรักของผมไปไม่ถึงนิ้ว ตรงส่วนนั้นไม่เป็นไรเพราะอยู่ใต่ร่มผ้าแต่ตรงคอนี่ทำให้ผมคิดหนัก จะไปมหาลัยทั้งที่ตัวเองมี
“ อืออ..ปะปวดหัว ” เสียงแหบพร่าดังออกมาริมฝีปากเล็กที่แห้งผากพอลืมตาตื่นขึ้นมาช่วงสายของวันใหม่ก็รู้สึกปวดหัวตุ้บๆ เพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มเมื่อคืนทำพิษ รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเมื่อพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงกว้างในห้องนอนของเตชินทร์แทนที่จะเป็นห้องนั้นที่เขาพาเธอไปเมื่อคืน เหลือบสายตาลงมองร่างกายเปลือยเ
ดวงตาคมเข้มมองสำรวจเรือนร่างเปลือยเปล่าของสาวคนรักอย่างละเอียดลออ ถึงจะเคยเห็นหมดทุกซอกทุกมุมเรือนร่างนี้ก็ยังสวยเย้ายวนใจเสมอ มองเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักเบื่อ อยากสัมผัส อยากจูบ อยากบีบขยำเคล้นคลึงมันให้สมใจอยาก พอเอื้อมมือออกไปหมายจะจับเต้านมคู่งามคนตัวเล็กก็ปัดมือของเขาออก พอเปลี่ยนเป้าหมายมาจั
“ กรีนมานี่! ” ดนัยมองกรีนที่รีบเดินเข้ามาหาก่อนจะหันไปมองหน้าผู้ชายสามคนที่ยืนมองหน้าพวกเขาอยู่เช่นกันทุกคนต่างยืนคุมเชิงกันอยู่ครู่หนึ่งไม่มีใครเริ่มเปิดก่อนเตชินทร์รีบเดินเข้าไปผลักผู้ชายคนนั้นอย่างแรง มือใหญ่คว้าต้นแขนเล็กไว้แน่นก่อนจะดึงลีอาออกมายืนอยู่ด้านหลัง แต่ยัยตัวเล็กของเขากลับใจกล้า
“พี่นอร์ท เห็นพี่ชินบอกว่าเป็นหุ้นส่วนผับนี้เหรอคะ” ฉันกวาดสายตาไปมองรอบๆ ผับที่กว้างขวางและถูกจัดแบ่งเป็นโซนๆ มองดูผู้คนทั้งหญิงและชายที่แดนซ์กันอย่างเมามัน เตชินทร์เคยพามาเที่ยวที่นี่อยู่หลายครั้งแต่ไม่เคยบอกเรื่องที่เขาเป็นหุ้นส่วนผับนี้ด้วย“ใช่ครับ ก็หลายเดือนแล้วนะ มันไม่ได้บอกลีอาเหรอ”“พึ่งจ
“กูชักน้อยใจ มึงไม่ได้ไปเที่ยวกับพวกกูจะเกือบเดือนแล้วนะ จะติดเมียอะไรนักหนา..เมียมึงไม่หายไปไหนหรอกว่ะ” สายฟ้าพูดด้วยสีหน้างอนๆ แต่กลับดูน่าหมั่นไส้ในสายตาของเพื่อนทั้งสองคนที่มองหน้ามันอยู่“หึ น้อยจงน้อยใจอะไรของมึง ไม่มีกูไปเที่ยวด้วยก็เห็นพวกมึงหนุกหนานกันดีนี่” เตชินทร์ส่ายหน้าเบาๆ“คืนนี้ต้อง
ฉันกะพริบตาถี่เพื่อไล่ความรู้สึกง่วงนอนให้หายไป ก้มลงมองท่อนแขนที่ทาบทับลำตัวอยู่ตั้งแต่เมื่อคืน รู้สึกหลับๆ ตื่นๆ จนกระทั่งเช้า สายตามองลอดหน้าต่างห้องออกไปมองบรรยากาศภายนอกที่ยังคงมืดสลัวอยู่ ค่อยๆ ขยับตัวออกห่างจากคนตัวโตที่ยังนอนหลับสนิทอยู่ ลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอและใบหน้าที่ดูไม่พิษมีภัยในยา
ตั้งใจว่าจะไม่ทำแล้วแท้ๆ แต่พอเห็นเรือนร่างขาวๆ นี่ก็ห้ามใจไม่อยู่ทุกที เจ้าลูกชายที่นิ่งสงบเริ่มแข็งผงาดขึ้นมาอีกครั้ง ของแข็งที่ทิ่มตำตรงบั้นท้ายอยู่ทำให้คนตัวเล็กผวาถอยตัวออกห่าง แต่ก็ช้ากว่าคนตัวสูงที่ตวัดลำแขนขึ้นโอบรัดร่างบางไว้มั่น“พี่ชินอย่า!! ไหนพี่บอกว่าจะไม่ทำไง อื้อ!” ริมฝีปากที่ประกบลง
เมื่อคุยเรื่องเวลาและสถานที่กันเสร็จเรียบร้อยนอร์ทก็ขอตัวกลับไปที่โต๊ะ อินดี้ ใยไหมและพิชชี่ตกลงที่จะไปเที่ยวคืนนี้ยกเว้นฉันกับกราฟฟิก ถึงคืนนี้ผู้ชายคนนั้นจะไม่ไปที่นั่นฉันก็ไม่มีอารมณ์อยากเที่ยวอยากสังสรรค์เฮฮาอะไรทั้งนั้น รู้สึกเพลียๆและง่วงนอนมาก เลิกเรียนคาบสุดท้ายเสร็จก็อยากกลับไปนอนพักผ่
“ มึงจะกอดกูอีกนานไหม ” เตชินทร์พ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ตวัดสายตาลงมองแขนทั้งสองของนอร์ทที่กอดรัดลำตัวเขาไว้ไม่ยอมปล่อย พอรู้ตัวนอร์ทก็ขยับตัวออกห่าง“ นั่นมึงจะไปไหน ไม่เข้าเรียนเหรอวะ ” นอร์ทเอ่ยถาม แทนที่เตชินทร์จะเดินตามพวกเขาเข้าไปที่ห้องเรียนกลับเดินเตรงไปที่ประตูลิฟต์ที่กำลังเปิดออกและเดินเข้า







