INICIAR SESIÓN"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
"โห น่ากินทั้งนั้นเลย" ทินส่งยิ้มให้บัวตอง "น่ากิน ก็ทานเยอะๆ นะคะ" "ครับ" ทินนั่งลงบนเก้าอี้ทันที "ป้ามานั่งทานด้วยกันสิคะ" บัวตองหันไปทางณีที่กำลังอุ้มกรอยู่ "ไม่เป็นไรจ้ะ ป้ายังไม่หิว" ณีอุ้มกรหลบฉากออกไปทันที "ดูท่าทางป้าณีไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่นะ ที่พี่มาที่นี่" ทินเอ่ยขึ้น "ไม่หรอกค่
"ขอบคุณมากนะนัท" บัวตองยิ้มรับ "ฉันขอคอนเฟิร์มอีกคนนะ ว่าทั้งกาแฟและขนมปังอร่อยมากไม่มีที่ติเลย ฉันว่านะต้องขายดีแน่ๆ คอนเฟิร์ม" ปายยกนิ้วโป้งให้บัวตองพร้อมเสียงหัวเราะ "ขอบคุณนะปาย แต่ไม่ต้องเล่นใหญ่ขนาดนั้นก็ได้" บัวตองหัวเราะขบขัน "พี่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ทินเอ่ยขึ้นแต่สายตามองออกไปทาง
หลายวันต่อมา "โอ๊ย! " นัทร้องเสียงหลงเมื่อถูกมือบางออกแรงดึงหูแรงๆ "สมน้ำหน้า!" ปายยิ้มเยาะเย้ยชายหนุ่ม "เราทำอะไรผิดทำไมต้องดึงหูกันด้วย เจ็บชะมัด" นัทยกมือขึ้นจับใบหูของตนเองเบาๆ "อย่ามาตีหน้าชื่อหน่อยเลย" "ถ้าไม่บอกจะรู้เรื่องไหม" นัทตีหน้าขรึมใส่ปาย "ไม่รู้ตัวว่างั้น" ปายเชิดหน้าขึ้นอ
"ในเมื่อมันเป็นความต้องการของเธอ ฉันก็จะไม่ขัด เพราะไม่ว่าฉันจะอยู่ตรงหน้าเธอหรือว่าที่ไหนๆ บนโลกใบนี้ คนอย่างฉันมันก็ไม่มีค่าพอสำหรับเธออยู่ดี ใช่ไหมบัว" วินยิ้มเย้ยตัวเองทั้งน้ำตา ช่วงเวลาพลบค่ำวินกำลังนอนเอนหลังพักสายตาอยู่ตรงโซฟาในห้องทำงานเหมือนเช่นทุกคืน อยู่ๆ เสียงเคาะประตูห้องพร้อมกับเสียง







