please8

พอกลับมาถึงที่ไร่ธนินก็เดินเข้ามานั่งที่โซฟาในห้องนั่งเล่นอย่างหมดแรง จนแม่ของเขามองออกและเกิดสงสัยว่ามีเรื่องอะไรที่ทำให้ลูกชายของเธอนั่งหน้าระห้อย

"กลับมาแล้วเหรอ ตำรวจว่าอย่างไรบ้าง"

คุณหญิงถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นหน้าลูกชายเธอเองก็ใจจดใจจ่ออยากรู้ว่าคดีของลูกชายเธอไปถึงไหนแล้ว

"ตำรวจจับคนร้ายได้แล้วครับ คนร้ายรับสารภาพว่าเขาเป็นคนลงมือฆ่าพี่แต่ที่เขาทำลงไปเพราะพี่ต่อสู้ เขาบอกตำรวจว่าเข้ามาปล้นของ"

เมื่อคุณหญิงได้ยินถึงกลับจะเป็นลมล้มพับ ธนินรีบมาพยุงแม่ของเขาไว้

"ป้าพร ป้าพรครับเอายาดมมาให้คุณแม่หน่อยครับ คุณแม่เป็นลม"

ป้าพรรีบวางแทนคุณลงแล้วไปหยิบเอายาดมยาหอมที่กล่องยามาให้ธนิน แทนคุณเองก็เหมือนจะรู้เรื่องเขาเดินเข้าไปหาคุณหญิงแล้วจับมือแถมยังเรียกท่านอีก

"ย่า ย่ากั๊บ"

ป้าพรกับธนินมองไปที่เด็กชายที่รีบเดินอุ้ยอ้ายเข้ามาจับที่แขนของคุณหญิงด้วยความเป็นห่วง

"ป้าพรครับเดี๋ยวพาแทนคุณออกไปก่อนนะครับ ผมจะพาคุณแม่ขึ้นไปพักข้างบนห้อง "

"ได้ค่ะ เดี๋ยวป้าจะเอาแทนคุณไปนอนกลางวันด้วย "

ป้าพรก็ได้พาแทนคุณไปอีกห้อง ส่วนธนินก็อุ้มแม่ของเขาไปที่ห้องนอน เขารู้ว่าแม่ของเขาเสียใจขนาดไหน ไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขาจะตามหาตัวคนที่ทำมารับโทษให้สาสมที่เขาได้ทำกับครอบครัวของเขาขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนใหญ่คนโตหรือมีเส้นสายเขาเองก็ไม่กลัวทั้งนั้น เมื่อเทียบกับความสูญเสียที่เขาได้เสียไป

ธนินห่มผ้าให้คุณแม่นอนพักผ่อน เขาก็ออกมาเดินตรงไปหาแทนคุณที่ตอนนี้ยังไม่นอน

"คุณหญิงเป็นอย่างไรบ้างคะ "ป้าพรถามด้วยความเป็นห่วง

"ผมให้ท่านนอนพักผ่อนไปแล้วครับ แล้วทำไมเจ้าหนูแทนคุณยังไม่นอนสักทีล่ะเนี่ยะ"

ธนินยื่นมือไปอุ้มแทนคุณมาไว้ในอ้อมกอด

"แทนคุณเป็นเด็กที่แสนรู้มากๆ เลยนะคะ เหมือนแกจะเป็นห่วงคุณหญิง เรียกย่า ย่า ไม่หยุดเลย ช่างน่าแปลกนะคะ"

"คุณย่าไม่เป็นอะไรแล้วครับ แทนคุณคนเก่งก็นอนได้แล้วนะ ปานนี้คุณแม่ของแทนคุณจะเป็นอย่างไรบ้างนะวันนี้แดดร้อนด้วยสิ"

"นั่นสินะคะ วันนี้รู้สึกว่าแดดจะร้อนผิดปกติ."

ธนินยื่นแทนคุณให้กับป้าพร

"งั้นป้าพรเอาแทนคุณไปนอนกลางวันได้แล้วครับ เดี๋ยวผมจะเข้าไปดูที่ไร่สักหน่อย"

ป้าพรเองเธอก็มองออกว่าเจ้านายของเธอนั้นน่าจะชอบหญิงสาวลูกหนึ่งนี่เข้าแล้ว ที่เขาจะไปเพราะน่าจะเป็นห่วงหนูริน

"ได้ค่ะ แล้วนั่นถุงอะไรคะ "

"อ้อผมซื้อชุดมาให้แทนคุณนะครับเห็นน่ารักดี ฝากป้าพรลองใส่ให้แกบ้างนะครับว่าพอดีตัวหรือเปล่า ผมไปก่อนนะครับ"

ธนินได้ขับรถไปที่ไร่ เขาไปที่โรงคัดแยกส้มเมื่อไม่เห็นริน เขาเลยเข้าไปถามคนงานแถวๆ นั้นอย่างร้อนใจ

"ป้าครับ รินไปไหนครับ"

ป้าคนงานรีบตอบธนินทันที

"อ้อ วันนี้หนูรินไม่ได้มาที่นี่หรอกค่ะ พอดีคนงานที่เก็บส้มหยุดกันหลายคนทำให้คนเก็บส้มไม่พอ หนูรินน่าจะช่วยอยู่ในไร่นะคะ"

เมื่อธนินได้ยินเขารีบไปที่ไร่ส้มทันที อากาศร้อนขนาดนี้มีหวังคนตัวเล็กอย่างเธอได้ไข้จับแน่ๆ

เมื่อเขามาถึงก็พบตะวันกับรินที่นั่งพักร้อนอยู่ด้วยกัน แต่ที่เขาผิดตาและรู้สึกร้อนรุ่มในใจที่สุดก็คือ ตะวันกำลังเช็ดเหงื่อให้กับริน แถมเธอยังไม่ปฏิเสธเขาอีกต่างหาก ทำไมเธอถึงชอบยั่วคนอื่นอย่างนี้ เขาเพียงคิดในใจก่อนเดินเข้าไปหาทั้งคู่

"อะแฮ่ม!! "

เมื่อตะวันได้ยินเสียงของธนินเขารีบวางมือออกจากใบหน้าสวยของรินทันที มีเพียงรินที่มองเขาด้วยตากลมแป้ว

"มาตั้งแต่ตอนไหน คุณธนิน "

เมื่อธนินเห็นรอยยิ้มของเธอและสายตาที่ไม่รู้ปะสีปะสาอะไรก็ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดใจมากขึ้น

"ก็มาตั้งแต่เห็นพวกเธอสองคนนั่งพลอดรักกันนั้นแหละ ช่างหน้าไม่อายคนอื่นก็อยู่กันมากมาย"

หญิงสาวได้แต่งงและไม่เข้าใจคำพูดของเขา

"ผมไม่ได้พลอตรักกับน้องรินนะครับ ผมเห็นเธอเหงื่อออกก็แค่จะเช็ดให้ "

"ใครถามนายกัน ไปทำงานได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปส่งไม่ทัน วันนี้นายต้องเอาส้มไปส่งนิ อย่ามัวโอ้เอ้ทำอย่างอื่น"

กลายเป็นตะวันที่โดนดุและเป็นที่ระบายอารมณ์ของธนิน

"งั้นฉันก็ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ "

รินเองก็ลุกขึ้นจะเดินตามตะวันไปแต่โดนธนินคว้าแขนเอาไว้

"คุณนั่งอยู่ตรงนี้ก่อนผมยังไม่ได้ให้คุณไป"

"อะไรของคุณคะ ทีพี่ตะวันคุณยังให้เขาไปทำงานเลย "

"ทำไมเป็นห่วงกันขนาดนั้นเลยรึไง ห่างกันสักนิดจะเป็นจะตายหรืออย่างไร"

เธอทนไม่ไหวในคำพูดของเขา ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าเธอไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจ

"คุณเป็นอะไรของคุณกันแน่คะ มาถึงก็เอาแต่ต่อว่าคนอื่น ฉันกับพี่ตะวันเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย แต่ถึงเป็นก็ไม่ได้เกี่ยวกับคุณสักนิด"

เมื่อธนินได้ยินดังนั้นเขาก็คิดได้ ใช่สิเขามีสิทธิอะไรไปหงุดหงิดที่เห็นรินอยู่กับชายอื่น ในเมื่อเขากับเธอไม่ได้เป็นอะไร แล้วทำไมเขาต้องหวงเธอขนาดนี้ด้วย เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เมื่อเขาตอบเธอไม่ได้ เขาทำได้เพียงเดินหนีเธอไป

รินเองก็ได้แต่มองตามหลังธนินที่เดินจากไปโดยไม่พูดอะไร เธอก็ไปทำงานของเธอต่อ จนถึงเวลาเลิกงานวันนี้เธอได้กลับพร้อมกับชาวบ้านแถวนั้นเพราะตะวันเอาส้มไปส่งที่ตลาด ส่วนธนินไม่รู้ว่าเขาได้กลับไปที่บ้านตอนไหน เธอเข้าไปรับแทนคุณก็ไม่เจอกับธนิน

"ป้าพรคะ คุณธนินไม่อยู่เหรอคะ"

"อ้าวแล้วหนูไม่เจอกับคุณธนินที่ไร่เหรอจร๊ะ"

"เจอค่ะ แต่คุณธนินกลับมาก่อน"

"อ้อ ป้าเห็นคุณธนินกลับมาแถมยังอารมณ์เสียกลับมาอีกด้วยที่ไร่เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า"

"เปล่านี่คะ งั้นรินขอตัวพาแทนคุณกลับบ้านพักก่อนนะคะ วันนี้รินเหนื่อยมากๆ เลยค่ะ "

"จร๊ะ งั้นไปพักผ่อนนะ บายบ๊ายหนูแทนคุณ"

ป้าพรโบยมือให้แทนคุณแทนคุณเองก็ทำท่าทางบายบ๊ายคืนให้ป้าพรเช่นกัน