LOGIN“นะ... นั่นมัน! สวรรค์! แม่นางปีศาจผู้นั้น!”“ใช่จริง ๆ ด้วย! นางคือคนที่ซัดยอดฝีมือจนกระเด็นยับเยินในแดนมี่จิ้ง!”“วันที่ออกจากมี่จิ้ง สำนักใหญ่คิดจะดักปล้นชิงสมบัตินางหน้าประตูทางออก ยังถูกนางตบตีจนหัวร้างข้างแตกมิใช่หรือ?!”บรรดาผู้ฝึกตนที่เคยมีประสบการณ์เฉียดตายในมี่จิ้งต่างยืนตัวแข็งทื่อ ขาสั่น
“เจ้าวานรตะกละ...” เสิ่นหลีส่ายหน้าอย่างระอาระคนเอ็นดู...ส่วนเสี่ยวเฮย งูดำหมอกทมิฬ เพียงได้ยินว่าต้องช่วยเรียกลูกค้า มันก็เลื้อยเข้าไปซ่อนอยู่หลังเสาเรือทันที‘นายหญิง ไม่เห็นข้า’ มันพยายามสะกดจิตตัวเอง ‘ข้าหลบดีแล้ว นางไม่เห็นหรอก’ทว่าหางเกล็ดสีดำขลับที่โผล่พ้นเสากระโดงเรือออกมาครึ่งคืบย่อมมิอา
“ข้าว่าพวกเราควรออกเดินทางกันเงียบ ๆ ดีไหมขอรับ ดูเหมือนว่าในเมืองหลายขุมสำนักกำลังจับตามองเราอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว” กู้อี้เสนอขึ้นมาเมื่อเห็นจำนวนคนที่มาส่งเทียบเชิญหน้าประตูสำนักที่มีทั้งต้องการเป็นพันธมิตรและหยั่งเชิง“ออกเดินทางเงียบ ๆ รึ? ไยต้องทำเช่นนั้นเล่า!” เสิ่นหลีเอ่ยกลั้วยิ้ม แววตาของอดี
สำหรับเฉียนตั่วตั่วที่ถนัดเพลงหมัด ทว่าการใช้เพียงหมัดเปล่าผสานพลังตรีธาตุนั้นย่อมต้องสูญเสียพลังวิญญาณมหาศาล เสิ่นหลีจึงมอบ ‘สนับมือเก้าศิลาเพลิงกาฬ’ ที่สลักอักขระรวบรวมปราณ ช่วยลดการผลาญพลังวิญญาณลงถึงเจ็ดส่วน ทั้งยังช่วยขยายพลังทำลายล้างของธาตุดิน ไฟ และทองให้ระเบิดออกได้รุนแรงขึ้นเป็นเท่าทวีโดยอ
ทันทีที่สายอัสนีบาตเส้นสุดท้ายสลายตัวไป ร่างของเด็กชายวัยสิบปีเศษก็หมดสิ้นเรี่ยวแรง ดิ่งวูบลงมาจากกลางเวหาดุจนกปีกหัก กระบี่ไม้ในมือร่วงหลุดจากนิ้วที่สั่นเทิ้มก่อนจะปริแตกกลายเป็นเศษผง“อวี่เอ๋อร์!”เสิ่นหลีมิได้รอช้าแม้แต่เสี้ยววินาที นางดีดตัวทะยานร่างออกไปด้วยความเร็วสูงสุด ปลายเท้าแตะพื้นส่งแรงเ
จุดตันเถียนของเด็กชายเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทะเลปราณสีทองคำที่เคยแผ่ขยายกว้างใหญ่ บัดนี้ถูกแรงกดดันแห่งฟ้าดินบีบอัดจนหมุนวนเป็นเกลียวคลื่นอันทรงพลังทุกหยดพลังปราณถูกเคี่ยวกรำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนควบแน่นกลายเป็นจุดแสงสีทองเปล่งประกาย ก่อนจะก่อรูปเป็นแก่นทองคำทรงกลมเกลี้ยงสุกปลั่ง ลอยเด่นอยู่กึ่งกล







