ตอนที่ 24 ขย่มจนอดีตแม่ยายท้อง nc

เซี่ยหว่านชิงคือความงามที่ถูกสรรค์สร้างขึ้นอย่างไร้ที่ติ ชุดที่นางสวมใส่แนบชิดกับผิวกายขาวเนียนดุจหิมะ เผยให้เห็นส่วนเว้าที่น่าหลงใหล หน้าอกอวบอิ่มที่ดึงดูดสายตา ท้าทายให้ทุกคนหยุดหายใจเมื่อได้เห็น ผ้าโปร่งบางแนบเนื้อขยับตามแรงลม เผยผิวพรรณที่เปล่งประกายชวนสัมผัส เรือนร่างของนางราวกับถูกปั้นแต่งอย่างประณีตโดยเทพเจ้าแห่งความงาม

ความงามของเซี่ยหว่านชิงนั้นไม่ได้มีเพียงแค่รูปลักษณ์ แต่ยังเปล่งประกายความเย้ายวนจากภายใน ทุกอิริยาบถของนางราวกับเชิญชวน สายตาที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาและริมฝีปากที่อ่อนนุ่มแฝงไปด้วยความร้อนแรง ทำให้ผู้ที่ได้พบเจอแทบลืมหายใจ

ความงามของนางยิ่งใหญ่จนทำให้หญิงสาวคนใดก็ไม่อาจเทียบเคียงได้ แม้บุตรสาวของนางเองก็ยังต้องยอมหลบให้กับเสน่ห์ที่ร้อนแรงดั่งเปลวไฟของเซี่ยหว่านชิง กาลเวลาที่ผ่านไปไม่ได้ลดทอนความงดงามของนางแม้แต่น้อย หากแต่หลอมรวมให้เธอกลายเป็นตัวแทนแห่งความปรารถนาอันลึกล้ำที่ไร้ผู้ใดต้านทานได้

ด้วยเหตุนี้หยางชุนจึงขย่มเรือนร่างของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับว่าตัวของเขานั้นไม่รู้สึกเบื่อในทางกลับกันอารมณ์ความเร่าร้อนของเขานั้นยิ่งรุนแรงเข้มข้นไม่มีค่ำคืนไหนที่ตัวของเขานั้นจะไม่ขย่มเรือนร่างของนาง

“หยางชุน ดูเหมือนว่าตัวของข้านั้นกำลังตั้งท้องลูกของเขาเจ้า” ในขณะที่ชายหนุ่มปลดปล่อยความบ้าคลั่งและความดิบเถื่อนเข้ามาที่เรือนร่างของนางอดีตแม่ยายเช่นนางพูดออกมาอย่างกังวลใจ

อื้อ....เมื่อชายหนุ่มได้ยินคำพูดของนางน้ำเสียงของเข้านั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความหื่นกระหายอารมณ์ที่เร่าร้อนของเขาร้อนแรงและดุเดือนยิ่งกว่าเดิมเขากระแทรกเรือนร่างของนางด้วยแรงปรารถนา

“ข้าจะรับผิดชอบเด็กในท้องของท่านเองรวมไปถึงชีวิตของท่านด้วย” ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความอบอุ่นแต่ในขณะเดียวกันท่อนเนื้อของเขาก็ยังคงไม่หยุดความเร่าร้อน

อือ...เมื่อนางได้รับคำตอบจากอดีตลูกเขยนางจึงปล่อยตัวปล่อยใจเพลิดเพลินไปกับความเสียวบางทีนี่อาจจะเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิตที่ทำให้ตัวของนางนั้นให้กำเนิดทายาทอีกครั้งถึงแม้ว่าในช่วงเวลานี้นั้นนางจะอายุสี่สิบปลายแล้วก็ตาม

“ข้าจะไม่ยอมยกเจ้าให้ใครอย่างเด็ดขาด” นางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความหึงหวงในช่วงเวลานี้นั้นนางแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเต็มที่นางบดขยี้ริมฝีปากของชายหนุ่มอย่างไร้ปรานีหยางชุนนวดคลึงหน้าอกของนางอย่างเร่าร้อนลูบไล้ท์ไปมาด้วยแรงปรารถนาที่ไม่อาจควบคุม

อ๊า...อ๊า....เสียงร้องครวญครางอดีตแม่ยายในช่วงเวลานี้นั้นทั้งร่านและหื่นกระหายเรือนร่างที่อวบอิ่มของนางบดขยี้ท่อนเนื้อของชายหนุ่มอย่างเร่าร้อนน้ำราคะของนางไหลเยิ้มออกมาอย่างไม่ขาดสาย

อื้อ....เขาส่งเสียงกระเส่าออกมาด้วยความพึงพอใจเมื่อเรือนร่างที่อวบใหญ่ตอบรับอารมณ์ของเขาอย่างเต็มที่ท่อนลำของเขาเองล้วนอาบชุมไปด้วยน้ำแห่งความต้องการของสตรีจอมร่าน

พร๊วด....หยางชุนอัดฉีดน้ำกามเข้ามาที่เรือนร่างของนางด้วยความหื่นกระหายเรือนร่างของนางสั่นกระตุกอย่างบ้าคลั่งความเสียวกระสันที่ได้รับนั้นมันทำให้ตัวของนางนั้นแทบที่จะสิ้นสติ หลังจากที่เขารับรู้ว่านางตั้งท้องลูกของเขาชายหนุ่มก็แทบที่จะอัดฉีดน้ำกามของตนเข้าไปภายในเรือนร่างของนางแทบที่จะตลอดทั้งสามเวลา

เรือนร่างของเซี่ยหว่านชิงในยามนี้ช่างเย้ายวนเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด ความงดงามที่กาลเวลาไม่อาจทำลายได้ถูกเสริมด้วยรูปลักษณ์ของหญิงที่กำลังตั้งครรภ์ ในช่วงเวลาที่นางมีครรภ์ได้ 6 เดือน หน้าท้องที่กลมโตยื่นออกมาอย่างสง่างามยิ่งเพิ่มเสน่ห์ที่ยากจะต้านทาน รูปร่างที่อวบอิ่มและผิวพรรณที่เปล่งปลั่งยิ่งทำให้นางดูน่าหลงใหลยิ่งกว่าเดิม

เนื้อผ้าของชุดที่นางสวมใส่แนบชิดไปกับรูปร่าง เผยให้เห็นทรวดทรงที่เปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติของการตั้งครรภ์ หน้าอกที่อวบใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดรับกับหน้าท้องกลมโตนั้น ดูราวกับเป็นการเฉลิมฉลองความงดงามของความเป็นแม่ที่มีความเย้ายวนอย่างไม่เคยมีใครเคยสัมผัสมาก่อน

ตั้งแต่วันที่เซี่ยหว่านชิงและหยางชุนย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองหลวง เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความใกล้ชิดและการใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมใหม่กลับเสริมให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองแน่นแฟ้นขึ้น เซี่ยหว่านชิงในยามนี้ดูงดงามเหนือคำบรรยาย ความเป็นธรรมชาติที่ผสมผสานกับความเย้ายวนอย่างลงตัวทำให้นางกลายเป็นภาพแห่งความงามที่ติดตรึงในความทรงจำของผู้ที่พบเห็น

ดูเหมือนว่าช่วงเวลานี้นั้นเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมแล้วที่ตัวของเขานั้นจะเริ่มทำการแก้แค้นสตรีที่โฉดชั่วรักแต่ความสุขสบายของตัวเองจนทิ้งเขาไปแม้แต่ผู้เป็นแม่ของนางนางก็ยังไม่ไยดี

หยางชุนยิ้มออกมาด้วยความชั่วร้าย รอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและเจตนาที่ซ่อนเร้น เขารู้ดีว่าแผนการของเขากำลังจะได้ผล และนี่คือช่วงเวลาที่เขาต้องการให้สิ่งต่างๆ ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

เขาหันไปมองฮูหยินฮวาหยูหรูที่ยืนอยู่ข้างเขา ซึ่งใบหน้าของนางยังคงคงความสงบ แต่แววตาของนางแฝงไปด้วยความลึกลับและปริศนา นางไม่ได้แสดงออกถึงความลังเลใดๆ เมื่อหยางชุนพูดขึ้น

"ฮูหยินฮวา ข้าขอความกรุณาท่านช่วยพาซูหรูเสียนมาพบข้าที่ที่นี่" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ เหมือนเขาเชื่อว่าฮูหยินจะไม่ปฏิเสธคำขอของเขา

ฮูหยินฮวาหยูหรูมองเขาด้วยความเงียบงัน ชั่วขณะหนึ่งเธอก็พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะตอบออกไปด้วยเสียงเย็นชา "เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับข้า ข้าสนิทกับครอบครัวของแม่ทัพลู่หยางเจี้ยนเป็นอย่างดี และซูหรูเสียนเองก็เป็นเพียงข้ารับใช้ที่ต้อยต่ำการพาตัวนางมาที่นี่คงไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นนัก"

หยางชุนรู้สึกถึงความมั่นคงในคำตอบของนางและยิ้มกว้างขึ้น "ขอบคุณมาก ฮูหยิน ข้ารู้ว่าเรื่องนี้จะไม่เกินความสามารถของท่าน"

เขาหยุดพูดและหันไปมองในทิศทางที่ห่างออกไป คำพูดของฮูหยินฮวาหยูหรูทำให้เขามั่นใจว่าทุกอย่างกำลังจะเป็นไปตามแผน แม้จะรู้ดีว่าการขอความช่วยเหลือจากนางนั้นอาจจะเสี่ยงอยู่บ้าง แต่เขาก็รู้ว่าหากใครจะทำให้แผนการนี้สำเร็จได้ ก็คือฮูหยินฮวาหยูหรูที่มีอำนาจและเครือข่ายที่แข็งแกร่ง

"ข้าจะรอการมาของท่าน" หยางชุนกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่ยังคงอยู่บนใบหน้า ในใจเขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการดำเนินการตามแผนการที่เขาวางไว้

แม้ว่าหยางชุนจะขย่มกับแม่ของนางจนท้อง แต่ความแค้นที่เขามีต่อซูหรูเสียนไม่ได้จบลงแค่นั้น เขาต้องการให้นางได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากการถูกคนใกล้ตัวหักหลัง เหมือนกับที่เขาเคยรู้สึกจากการทรยศของเธอในอดีต