ตอนที่ 1 เมียคนอื่น

มีข่าวลือกันว่านายทุนเงินหนากำลังกว้านซื้อที่ดินเขตทำเลทอง เจ้าของที่ดินหลายคนต่างพากันเสนอโก่งราคาสุดขั้วแต่ถึงกระนั้นก็ยังยอมซื้อในราคาที่แพงกว่าการประเมิน

“เสี่ยครับ ที่ดินในเขตก่อสร้าง เราซื้อได้เกือบหมดแล้ว..”

“เกือบหมด ?”

“คะ.. ครับ ๆ ผมจะรีบไปจัดการครับเสี่ย”

ซีวางซองเอกสารโฉนดหลายแปลงไว้ตรงหน้าผู้เป็นนาย ก่อนจะออกไปจัดการตามที่ได้รับมอบหมาย เขาไม่กล้าต่อกลอนอะไรให้มากความเพราะเพียงแค่เสียงสูงที่ปลายประโยคนั้นก็ทำทั้งห้องเย็นยะเยือกราวกับหน้าหนาวแถบเทือกเขา

“ไอ้ชาญ เอาเงินกูคืนมานะ ! เงินกูต้องส่งให้แม่”

“กูยืมทำทุนก่อน มึงพูดไม่รู้เรื่องรึไงวะ !”

คนสองคนฉุดกระชากลากถูกันอยู่หน้าคลับกาสิโนอีกตามเคย เสียงเอะอะโวยวายดังไปถึงโซนจอดรถของแขกวีไอพี ฮาร์นเหลือบมองคนคู่นั้นจากไกล ๆ ก่อนจะก้าวขึ้นรถของตนตามปกติ แต่ทว่าใจเขากลับไม่นิ่ง มันตงิดแปลก ๆ เหมือนแจ้งเตือนอะไรบางอย่าง

“จอด !”

“ฮะ !”

“ไปส่งเธอ”

“ฮะ !”

ไร้ซึ่งคำตอบมีแค่สายตาที่ส่งผ่านกระจกมองหลัง ซีรีบเหยียบเบรกตามคำสั่ง จากนั้นจีผู้เป็นพี่ก็ลงไปหาเธอพาขึ้นรถมา

“อุ๊ย~ เอ่อ ขอโทษค่ะ”

หลินปาดน้ำตาลวก ๆ แล้ววางตูดลงที่เบาะหลังอย่างเจียมตัว ก่อนหน้านี้เธอขึ้นพรวดพราดมาเพราะไม่รู้ว่ามีคนนั่งอยู่ก่อน จนเท้าเกือบจะไปโดนกางเกงสีดำสง่าของเขา

“อ่ะ !”

ผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดถูกทิ้งลงบนตักส่วนคนที่ให้ก็หันมองออกไปนอกกระจกไม่สนใจเธอด้วยซ้ำ หลินมองเขาจากมุมข้าง ๆ ดวงตาพร่าเม้มลงคล้ายจะร้องไห้ ในวันที่แย่ก็ยังมีคนที่ดีกับเธอ อย่างน้อยโลกนี้ก็ไม่ได้มืดมนไปเสียหมด

“ขอบคุณนะคะ”

เธอหยิบผ้าเช็ดหน้าค่อย ๆ เช็ดคราบน้ำตาออก ท่ามกลางความปีติดีใจมีสายตาสองคู่ที่กำลังงุนงงอยู่ด้านหน้า ทั้งจีและซีต่างไม่เข้าใจการกระทำของผู้เป็นนาย เพราะปกตินอกจากจะไม่สนใจใครแล้วยังไม่ชอบให้ใครมาลุกล้ำพื้นที่หรือของส่วนตัว นี่ถึงกับยื่นผ้าเช็ดหน้าที่มารดาปักให้ หรือนายของตนจะสนใจผู้หญิงคนนี้เข้าแล้ว

“จอดตรงนี้ก็พอค่ะ ขอบคุณนะคะ เอ่อ คุณชื่ออะไรคะเดี๋ยวหนูซักผ้าเช็ดหน้าไปคืน..”

“ลงไป !”

“ค่ะ ๆ”

เสียงตวาดแรงจนทั้งสามตกใจ วริศรารีบเปิดประตูลงจากรถคันหรู และยืนนิ่งมองรถเคลื่อนจากออกไปถึงก้าวขาเดินเข้าหอพักของตนเอง

“สืบมา”

“ฮะ !”

เป็นอีกครั้งที่ซีไม่เข้าใจที่เจ้านายตัวเองพูด จนโดนสายตาโมโหฟาดมาที่เขา ปกติเรื่องที่ให้สืบไม่เป็นเรื่องธุรกิจก็คู่อริ แต่ครั้งนี้กลับเป็นผู้หญิง

“เสี่ยครับเรื่องที่ให้สืบครับ”

ผ่านไปแค่วันเดียวซีก็กลับมาพร้อมเอกสารลายลักษณ์อักษรแนบรูปถ่ายชัดเจนมาให้ด้วย เสี่ยฮาร์นผู้สุขุมเยือกเย็นอยู่เสมอ แต่พอจ้องมองใบหน้าสะสวยอย่างพิจารณาแล้วนั้นสายตาเขาก็เปลี่ยนไป มันสั่นระริกเช่นเดียวกับมือทั้งสองที่ถือแฟ้มเอกสารอยู่

“เธอชื่อหลิน อายุยี่สิบห้าครับ สามีเธอ..”

ซียังพูดไม่จบสายตาเฉี่ยวก็จ้องเขม็งมาที่เขาจนรู้สึกขนลุกซู่ มือขวาฝีมือดีคนนี้ก็ไม่รู้ว่าตนทำอะไรผิดแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยคำใดต่อ จนกระทั่งมีสัญญาณไล่ให้เขาออกจากห้องทำงานไป

“หลิน..”

น้ำเสียงเข้มพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ดวงตานักล่ากดลงมองรูปใบนั้นไม่ละสายตา คิ้วหนาขมวดม้วนแทบจะชิดกันให้ได้

เป็นเธอไม่ผิดแน่ แต่ทว่าพบกันอีกครั้งเธอเป็นเมียคนอื่นไปแล้ว..

ปัก ! แก้วเหล้าถูกวางลงเต็มแรงอีกครั้ง ทำเอาเพื่อนอย่างภพและธีริสงงเป็นไก่ตาแตก เพราะตั้งแต่เข้ามาก็เห็นเพื่อนพ่วงตำแหน่งเจ้าของคลับกาสิโนครบวงจรแห่งนี้ดวลกับความเมาแล้ว

“เป็นอะไรวะไอ้เหี้ย แม่ง ! ถ้ามีแฟนกูคงคิดว่าอกหักอ่ะ”

“ฮึ !”

อกหักมันใช้สำหรับคนที่ได้คบกันแล้ว แต่กับเขาไม่ อย่าว่าแต่ไม่ได้คบเลยเธอไม่รู้จักและจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ

“อย่าบอกนะว่ามึงอกหักจริง”

“อกหักพ่อมึงดิ”

“อู้ว เกรี้ยวกราดซะด้วย ใครนะที่ทำให้เสือหมันตายด้านอย่างมันหัวร้อนได้ กูชักอยากจะทำความรู้จักไว้หน่อย”

ธีริสกล่าวเย้ยหยันเพื่อนรักก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่มเช่นกัน ฮาร์นยกแก้วสุดท้ายขึ้นเพียว ๆ ก่อนจะลุกขึ้นเตรียมจะกลับบ้าน

“อ้าวไอ้เสี่ย แผนงานมึงอ่ะ”

“ไม่มีอารมณ์”

ตอบจบแค่นั้นเขาก็เดินออกจากห้องวีไอพีของร้านไปเลย ไม่สนใจว่าเพื่อนทั้งสองจะบ่นด่าอะไรตามหลังเพราะตอนนี้ใครส่งอะไรมาเขาพร้อมจะตีกลับหมด ไม่มีเหตุผลแค่เจ้าของผับไม่มีอารมณ์เท่านั้น

แคปชั่น : อกหักได้จั่งได๋ บ่ได้เป็นอิหยังกับเขา