ตอนที่ 8 คลิปว่อนเน็ต

ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงที่วริศราหมดสติ เปลือกตาสีไข่ค่อย ๆ กระพือช้า ๆ ปรับแสงให้ม่านตาคุ้นเคย ทว่าสถานที่แห่งนี้เธอกลับไม่เคยเห็น ก่อนที่ร่างบางจะดันตัวขึ้นและเห็นเขานั่งอยู่โต๊ะทำงานไม่ไกลกัน

“คุณ..”

เสียงเล็กเรียกสติคนตรวจงานให้หันมอง เท้าหนาย่างก้าวเข้ามาใกล้เธอขึ้นเรื่อย ๆ จนเจ้าหล่อนเกิดความประหม่าเล็กน้อย เธอมองสำรวจตัวเองเห็นว่ายังเรียบร้อยดีจึงโล่งใจไปเปราะหนึ่ง

“อะไร กลัวฉันจะลวนลามเธอรึไง”

“ใครจะไปรู้ล่ะ ละ.. แล้วบ้านคุณเหรอคะ คุณพาหนูมาที่นี่ทำไม”

“ถามอะไรเยอะแยะ รำคาญ ใครใช้ให้เธอไปเป็นลมอยู่กลางถนนล่ะ”

“หนูไม่ได้ไปเป็นลมกลางถนนสักหน่อย”

“ฮึ !”

เสี่ยวัยกลางคนแค่นหัวเราะก่อนจะมีสัญญาณเคาะประตูดึงเขาออกจากตรงนั้น ป้าไหมเข้ามาพร้อมถ้วยข้าวต้มกุ้ง สายตาคนแก่มองไปที่เจ้านายเหมือนกังวลอะไรบางอย่าง

“วางตรงนี้ก็ได้ครับป้า”

“ค่ะ ถ้าเสี่ยจะเอาอะไรเพิ่มเรียกป้านะคะ”

“ครับ”

ป้าไหมเดินออกจากห้องด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย ปกติจะมีแต่เธอเท่านั้นที่เข้าห้องนอนของเจ้านายได้และต้องได้รับอนุญาตทุกครั้ง อย่าว่าแต่อาหารเลยมดสักตัวยังไม่เคยได้เข้าห้องเขา

“มากินข้าว กินหมดแล้วฉันจะไปส่ง”

วริศราเดินลงจากเตียงต้อย ๆ แล้วหยิบชามข้าวต้มลงมานั่งทานที่พื้นอย่างเจียมตัว การกระทำของเธอชวนให้เขาไม่พอใจอยู่หน่อย แต่ก็ไม่ได้ทัดทานอะไรเอาตามที่เธอสะดวกนั่นแหละ ส่วนเขาก็หันมาจัดการกับเอกสารที่ค้างอยู่ต่อ

“อึก.. หมดแล้วค่ะ”

เขาหันมาก็ต้องตกใจเพราะข้าวต้มชามเบอเร่อเธอทานจนหมดแถมยังทำท่าทางอิ่มเหมือนจะอ้วก ความจริงถ้ากินไม่หมดก็แค่บอกเขา ไม่จำเป็นต้องฝืนทำไปเสียทุกอย่าง

รถคันหรูเคลื่อนมาส่งหญิงสาวที่หอพักเพื่อนเธอตามปกติ แต่ทว่าตอนกลับออกไปยังไม่พ้นหอพักเขาก็ต้องจอดรถก่อนเพราะเห็นไอ้ชั่วที่ทำร้ายเธอด้อมมองอยู่แถวนั้นพอดี

“อีหลิน ! หึ ! มึงคิดว่าย้ายมาอยู่กับอีกะเทยนี่จะหนีกูพ้นเหรอ”

“ไอ้ชาญ ! กูเลิกกับมึงแล้ว อย่ามายุ่งกับกูอีก !”

“มึงแน่ใจเหรอ”

รูปโป๊เปลือยถูกยื่นให้เธอดู หลินเบิกตากว้างตกใจกับสิ่งที่ได้เห็น เธอลบมันไปหมดแล้วรวมทั้งไฟล์ที่อยู่ในถังขยะด้วย แล้วเขามีมันได้ยังไง

“อยากเลิกนักก็หาเงินมาให้กูห้าหมื่น ไม่งั้นพ่อมึงเห็นคลิปมึงแน่”

“เฮ้ย !”

เสียงทุ้มของผู้ชายอีกคนดังขึ้นพร้อมมือที่ผลักอกชาญชัยถอยห่างออกไปจากเธอ ด้วยความที่ชาญเคยเห็นผู้ชายคนนี้ที่บ่อยบ่อย ๆ เลยไม่อยากมีปัญหากับเขา ท่าทางทรงอำนาจแบบนั้นคงจะมีเงินถุงเงินถังเป็นกอง

“คลิปมึงว่อนเน็ตแน่”

ชาญชัยยกมือชี้หน้าหญิงสาวอีกครั้งแล้วรีบเดินจากปล่อย ปล่อยให้หญิงสาวที่ตื่นตระหนกหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้มอยู่ตรงนั้น

“หลิน !”

เจ้าหล่อนขาอ่อนเซเหมือนจะล้มจนเขาต้องประคองรับเธอไว้ก่อน เธอนึกไม่ออกเลยว่าจะทำยังไงดีเพราะตอนนี้มันคงระวังตัวมากขึ้นการที่จะได้จับโทรศัพท์เครื่องนั้นคงยากขึ้นไปอีก

“หนูไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”

เธอพยายามยืนขึ้นศีรษะทุยโคลงลงขอบคุณเขาแล้วเดินเข้าห้องไปหาเพื่อนที่ยืนรออยู่ เจ้าหล่อนนั่งทรุดลงพิงผนังอย่างหมดหนทาง คิดไม่ตกเลยว่าจะเอายังไงต่อดี

“มึงไม่ลองคุยกับคุณคนนั้นดูล่ะเผื่อเขาจะช่วยได้”

“เขาไม่ทวงหนี้กูก็บุญแล้ว”

“ดูเขาห่วงมึงมากเลยนะสาว กูว่า..”

แปะ ! “มึงหยุดเลย เอาเรื่องไอ้ชาญก่อน”

มือน้อยฟาดลงตักแกร่งของสาวประเภทสองเบา ๆ เธอไม่อยากคิดไปไกลกว่าสถานะเจ้าหนี้ลูกหนี้หรอกเพราะเขาและเธอออกจะต่างกันมากไปหน่อย ทั้งหน้าที่การงานทั้งฐานะการเงินสังคม ถึงเขาจะดีกับเธอมากก็ตาม..

ชาญชัย : ส่งรูปภาพ

ชาญชัย : กูให้เวลามึงถึงพรุ่งนี้นะเมียจ๋า

รูปภาพโป๊เปลือยที่เซ็นเซอร์เหลือเพียงหน้าเธอที่ชัดเจนถูกส่งลงกลุ่มไลน์แชร์คลิปโป๊ หลินนั่งมองข้อความที่ถูกส่งมาสายตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นเกลียดชัง มือข้างขวากำโทรศัพท์แน่นเหมือนต้องการให้มันหายไปเดี๋ยวนั้นเลย

น้องหลินนมโต คลิ้ก ! ข้อความในภาพสีแดงใหญ่บ่งบอกว่าเป็นเธอไม่ผิดแน่ แล้วเธอจะไปหาเงินครึ่งแสนขนาดนั้นมาจากไหนกัน

“เสี่ยคะ !”

จีเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาแต่เรื่องที่เธอมาคาดว่าเจ้านายคงสนใจอยู่ไม่น้อยเธอเลยรีบจนลืมมารยาท จียื่นไอแพดให้เจ้านายภาพที่ขึ้นอยู่ทำเขากำแน่น แสดงว่าที่สันนี้มันมาหาเธอก็น่าจะเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

“เตรียมลบ เตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย เดี๋ยวฉันบอก”

“ค่ะ”

จีรีบออกไปจัดการตามที่บอกความจริงก็ไม่ใช่แค่เจ้านายสั่งหรอกเพราะเธอเองก็เอ็นดูน้องสาวคนนี้อยู่มาก สงสารที่เธอพลัดถิ่นมาไกลแล้วยังต้องถูกคนชั่วทำร้ายร่างกายจิตใจอีก คงรู้สึกโดดเดี่ยวไม่น้อย

จะว่าไปคำพูดของเสี่ยก็เหมือนจะรออะไรสักอย่างก่อน คงไม่ใช่ว่ารอเธอมาขอความช่วยเหลือหรอกนะ แล้วคนขี้เกรงใจแบบเธอจะยอมมาจริง ๆ เหรอ

จี : หลิน พี่เห็นรูปหลิน หลินโดนแฮกไหม

หลิน : ค่ะ

จี : มีคนช่วยหลินได้นะ ลองมาคุยดูไหม

เธอก็รู้แหละว่าเขาช่วยเธอได้ แต่เธออยากหาทางอื่นก่อน เพราะเธอรบกวนเขามากแล้วอีกอย่างถ้ายืมจากเขามาอีกหนี้เธอคงท่วมหัวหาใช้ไม่หมดแน่

แต่มีทางไหนให้เธอเลือกอีกบ้างล่ะ..

หลินตัดสินใจนัดจีเอาไว้ก่อน เพราะเห็นทีจะเป็นตัวเลือกเดียวที่เธอจะพอพึ่งพิงได้ แต่ถ้าเขาไม่ช่วยอย่างน้อยเธอก็จะมีเวลาหาทางอื่นใหม่

ตึกตัก ตึกตัก !

เสียงหัวใจเต้นดังโครมครามทุกครั้งที่เธอย่างก้าว เท้าเรียวสวยในรองเท้าผ้าใบจิกเข้าหากันแน่นไม่คลายตัวแม้กระทั่งตอนที่เดินอยู่

แคปชั่น : เขาไม่ได้ใจร้าย เขาแค่ไม่รัก