เข้าสู่ระบบ(MORPHINE TALK)
“เมื่อคืนหลับสบายไหมลูก” พ่อของฉันยิ้มกว้าง รอยยิ้มของท่านดูมีความสุข
แตกต่างจากฉันที่ค้นพบความสุขไม่เจอ
การข่มตาหลับในขณะที่ข้างตัวมีผู้ชายที่ฉันนึกรังเกียจนอนอยู่นั้น ฉันหลับไม่ลงจริง ๆ
“เหมือนปกติค่ะ” ฉันให้คำตอบที่เหมือนจะดูดี เพราะไม่อยากให้พ่อนั้นคิดมาก
“แล้ววอร์มล่ะ หลับสบายไหม” พ่อหันไปถามสามีในนามของฉัน สามีที่ฉันไม่อยากจะได้สักนิด
ทำไมชีวิตฉันต้องได้ของเหลือจากผู้หญิงคนนั้นตลอดเลยนะ ฉันเกลียดโชคชะตาที่สุด
“ดีครับ” จะไม่ดีได้ยังไง ในเมื่อก่อนนอนเขาฉีดยาเข้าเส้นเลือดของตัวเอง ถ้าให้เดาเล่น ๆ ก็คงจะเป็นยานอนหลับ เพราะในเวลาต่อมาไม่นานเขาก็หลับไป
“วันนี้พร้อมจะทำงานแล้วใช่ไหม” พ่อของฉันถามลูกเขย งานที่ว่าก็คือไปเป็นหมอที่โรงพยาบาลของพ่อ ศึกษาข้อมูลทุกอย่างให้มาก และเมื่อพ่อเห็นว่าเขาพร้อม พ่อก็จะให้เขาเป็นผู้อำนวยการที่โรงพยาบาลนั้น ส่วนตัวพ่อฉันท่านบอกว่าท่านยังมีอีกหลายอย่างที่จะต้องสะสาง
และเหตุผลง่าย ๆ ที่ฉันต้องแต่งกับผู้ชายคนนี้ก็คือ เขาเหมาะสม เขาเป็นลูกชายของเพื่อนรักของพ่อฉัน และเขาต้องสืบทอดทุกอย่างที่พ่อฉันสร้างมา
น้ำเน่าสิ้นดี
แล้วตอนนี้พ่อหนุ่มน้อยของฉันก็ไม่ติดต่อฉันมาเลย ป่านนี้ไปมีเรื่องชกต่อยที่ไหนก็ไม่รู้
เฮ้อ…
คิดถึงเป็นบ้า ทำไมฉันต้องเกิดเร็วเกินไปด้วยนะ
“ฟีน มอร์ฟีน”
“คะ” ฉันหันไปมองหน้าพ่อบังเกิดเกล้าที่เรียกฉัน
“พ่อกับวอร์มจะไปโรงพยาบาล หนูอยากไปด้วยไหม”
“ไม่ค่ะ ฟีนไม่อยากไปไหน เหนื่อย ขอตัวนะคะอิ่มแล้ว” ฉันลุกจากเก้าอี้หลังจากที่ให้คำตอบผู้เป็นพ่อ
ฉันเดินมายังห้องที่พ่อสร้างไว้ให้ ห้องที่กักเก็บอุณหภูมิที่คงที่ เพราะร่างกายบ้า ๆ นี่มันไม่ได้มีแค่การปลูกถ่ายเปลี่ยนหัวใจ ฉันเบื่อจะตายไปที่ต้องทนอยู่แบบนี้
ฉันเกลียดผู้ชายคนนี้ที่สุด คิดว่าขยะแขยงฉันเป็นคนเดียวหรือไง ฉันน่ะโคตรรังเกียจ โคตรขยะแขยงเขาเลย
คนผิดสัญญาปากพล่อยเชื่อไม่ได้
‘เราจะไปเรียนหมอที่อเมริกาตามคำสั่งของป๊า ต่อไปเราคงไม่ได้มาหามอร์ฟีนอีก เราสัญญานะว่าเราจะตั้งใจเรียน เราจะศึกษาให้มากที่สุดแล้วเราจะกลับมารักษามอร์ฟีน รอเรานะ เราสัญญาว่าจะติดต่อมา’
เด็กผู้ชายที่ฉันรู้สึกดีด้วยเขามาลาฉัน ในวันที่ฉันฟื้นจากการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจครั้งแรก เขาให้คำสัญญาในวัยเด็กว่าเขาจะกลับมา หลังจากที่เขาพูดคำสัญญาจบ เขาก็แตะจูบที่ปากของฉัน
‘เราเป็นจูบแรกของกันแล้วนะ วอร์มสัญญาว่าจะกลับมาหา และเมื่อโตขึ้นเราจะแต่งงานกัน มีชีวิตอยู่เพื่อวอร์มนะ'
จูบแรกของฉันเขาขโมยไปด้วยความไร้เดียงสา
แล้วเชื่อไหมว่าฉันรอเขามาตลอด เฝ้ารอคอยให้เขากลับมา ให้เขาติดต่อมา แต่มันก็ไม่มีเลย
คำสัญญาของเด็ก 9 ขวบกว่า ฉันรอคอยเขาติดต่อมากระทั่งฉันอายุ 18 ปี ฉันก็เลิกรอ เพราะเขาไม่เคยติดต่อมา และเป็นช่วงเดียวกับที่อีลูกบุญธรรมมันจะไปเรียนต่างประเทศ
ฉันจึงอ้อนวอนพ่อ ขอออกมาเรียนข้างนอก นั่นจึงทำให้ฉันได้รู้จักโลกภายนอก และรู้จักพ่อหนุ่มน้อยของฉัน
จากนั้นมาฉันก็ได้รับรู้จากปากมิเกลว่ามันตกลงเป็นแฟนกับผู้ชายที่ฉันรอคอยมาตลอด 9 ปี
และต่อมาฉันก็ได้รู้ว่ามันมีอะไรกันแล้ว
นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ฉันโกรธเกลียดผู้ชายปากพล่อยคนนี้ ฉันเกลียดที่เขาลืมคำสัญญา ฉันเกลียดที่เขาปากพล่อยกล้าเสนอหน้ามาสัญญาทั้งที่มันเป็นแค่ลมปาก
ฉันเกลียดการให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ
ฉันเกลียดผู้ชายคนนี้ที่สุด และฉันไม่มีทางจะใกล้ชิดเขาแน่นอน
“วอร์มจะบอกว่าผู้หญิงคนนั้นให้คนทำใบหน้าของวอร์มขึ้นมา แล้วก็ให้ผู้ชายที่นอนด้วยสวมใส่ จากนั้นก็ถ่ายคลิปงั้นเหรอ?”“อืม”“คือฟีน…” ถ้าฉันจะบอกว่าฉันไม่เชื่อล่ะ มันจะมีเหรอ วอร์มแก้ตัวรึเปล่า“นี่ไงหลักฐานที่วอร์มมั่นใจว่ายังไงก็ไม่ใช่วอร์ม” วอร์มเหมือนรู้ว่าฉันคิดอะไร เขาจึงกดเปิดคลิปนั้นอีกครั้ง และหยุดสต๊อปพร้อมกดซูมตรงหน้าอก“ฟีนว่าตรงไหน” วอร์มยิ้ม ๆ พร้อมกับรอคำตอบจากปากของฉันฉันจึงเพ่งเล็งที่คลิปอีกครั้งอย่างตั้งใจ“ไฝ”“ใช่ วอร์มมีไฝสามเม็ดเรียงกันตรงหน้าอก แต่ผู้ชายในคลิปไม่มี แสดงว่าไม่ใช่ผัวของฟีนแน่นอน” วอร์มยักคิ้วใส่ฉัน ฉันจึงจ้องอีกครั้ง“จริงด้วย” ฉันยิ้มเล็กน้อย อายนิด ๆ ที่ไม่รอบคอบ“แบบนี้ไปกินข้าวได้รึยังครับ”“อื้ม”นั่นแหละค่ะ เรื่องท้องของผู้หญิงคนนั้นจบลงที่ตรงนั้น ฉันก็ไม่ได้ถามด้วยว่าวอร์มจัดการยังไงกับผู้หญิงคนนั้นและครอบครัวของเธอฉันไม่เอามาใส่ใจ ปล่อยให้วอร์มเป็นคนจัดการ ฉันมีหน้าที่เป็นภรรยาที่ดี และเป็นแม่ค้าที่น่ารักอ้อ! อาสะใภ้ที่น่ารักของนอสด้วยหนึ่งเดือนต่อมา…“วอร์ม” ฉันเรียกวอร์ม ตอนนี้เขากำลังนอนหนุนตักของฉันอยู่บนเตียง ฉันนั่งสอดมือเข้าไปเล่นใ
ถ้าเราสองคนไม่เข้าใจกัน แล้วใครจะเข้าใจเรา“แหมะ รีบฟ้องเลยนะ ฉันอุตส่าห์จะไปคุยกับวอร์มเพื่อเอาโมเม้นพ่อแม่ลูก แต่คุณก็ยังเสือกเสร่อจนได้นะคะคุณมอร์ฟีน” เมื่อเธอเห็นฉันเดินออกมาพร้อมวอร์ม เธอก็เอ่ยคำพูดคำจาว่าแขวะฉันทันที“อย่าพูดจาน่าเกลียดแบบนั้นกับภรรยาของผม” วอร์มออกตัวปกป้องฉันสามีที่ดีต้องปกป้องภรรยา ข้อนี้ถูกต้อง“ภรรยาแล้วไงคะ ที่อยู่ในท้องของปิ่นคือลูกของคุณ ปิ่นเป็นแม่ของลูก แม่ของลูกไม่สำคัญหรือไง” เธอพูดด้วยความมั่นใจ นั่นจึงเป็นท่าทางที่ทำให้ฉันหวั่นใจ“ผมมั่นใจว่าผมไม่เคยมีอะไรกับคุณ เพราะฉะนั้นเด็กในท้องต้องไม่ใช่ลูกของผมแน่นอน” วอร์พูดเสียงนิ่งเรียบ ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นเต้นโมโหแต่อย่างใด“แล้วคลิปล่ะคะ คลิปที่เราร่วมรักกันพอจะเป็นหลักฐานได้ไหม” เธอพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคลิปกลางร้าน“คุณคิดว่าผมลืมเหรอปิ่นว่าครอบครัวของคุณทำธุรกิจอะไร อย่ามาเล่นอะไรปัญญาอ่อนแบบนี้กับผม ไม่งั้นไม่ใช่แค่คุณที่ฉิบหาย แต่จะรวมครอบครัวของคุณด้วย ไม่สิ เรียกว่ารากเหง้าน่าจะชัดเจนกว่าสินะ” วอร์มทำหน้านิ่งเช่นเคยค่ะ แต่คนที่วิตกกังวลคือผู้หญิงคนนั้น แต่เหมือนเธอจะนึกคิดอะไรขึ้นมาได้
“ฟีน” วอร์มเดินเข้ามาในห้องอบขนมและเอ่ยเรียกฉันที่กำลังนั่งหน้าเครียด ฉันพยายามแล้วที่จะไม่คิด แต่คลิปที่ผู้หญิงคนนั้นเอาให้ฉันดูมันชัดเจนมากมันคือใบหน้าของวอร์มชัด ๆ แล้วจะไม่ใช่สามีของฉันได้อย่างไร“ฟีนโอเค” ฉันหันมาส่งยิ้มให้วอร์ม ไม่ไหวก็ต้องไหว ฉันเชื่อใจวอร์มนะ แต่หลักฐานมันก็คาตา ฉันจึงไม่รู้ว่าจะขจัดความรู้สึกนี้ยังไง“ฟีนไม่โอเคเลย ไม่โอเคเลยสักนิด” วอร์มพูดพร้อมเดินเข้ามาและดึงฉันเข้าไปโอบกอด เขาลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน“คือไม่ใช่ว่าฟีนไม่เชื่อวอร์มนะ แต่หลักฐานมันชัดเจน แล้วผู้หญิงคนนั้นยังบอกอีกว่าท้อง ถ้าสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นพูดเป็นความจริงฟีนจะทำยังไงอะวอร์ม” ฉันโอบกอดวอร์มแล้วร้องไห้ร้องต่อหน้าเขาจนได้ ทั้งที่พยายามแล้วเชียวยอมรับว่ากลัว กลัวมาก กลัวจะเสียวอร์มที่สุด เพราะกว่าเราจะได้รักกันมันไม่ง่ายเลย“อย่าคิดมากสิครับมอร์ฟีน วอร์มมั่นใจว่าวอร์มไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น อย่าเครียดนะ เดี๋ยววอร์มจะเคลียร์ให้มันจบให้เร็วที่สุด” วอร์มหอมที่กลุ่มผมของฉันการเชื่อใจ การให้กำลังใจกันเป็นสิ่งที่ดี ฉันจะพยายามทำมันให้ได้ เพราะก่อนหน้านี้ฉันพยายามมามากแล้วแต่มันยังไม่สำเร็จ“
“เชิญผู้หญิงคนนี้ออกจากร้านด้วยนะจ๊ะ ถ้ายังดื้อด้านไม่ออกก็ให้บอดี้การ์ดที่อยู่หน้าร้านมาลากออกไปได้เลย” ฉันสั่งพนักงานที่อยู่ในห้องอบขนมและเดินกลับมาที่เคาน์เตอร์ดังเดิม สวมผ้ากันเปื้อนและมุ่งเน้นสนใจกับขนมตรงหน้าด้านพนักงานที่ได้รับคำสั่งก็จัดการทำตามที่ฉันบอกและเมื่อพนักงานของร้านจัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ภายในห้องจึงเหลือแค่ฉันเพียงคนเดียวฉันทรุดตัวนั่งลงที่เก้าอี้ หัวใจของฉันกำลังเริ่มทำงานผิดปกติ ถ้าผู้หญิงคนนั้นท้องกับวอร์มขึ้นมาจริง ๆ แล้วฉันจะทำยังไง แล้วไหนวอร์มบอกว่าไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น วอร์มบอกว่าแค่เกือบไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมแต่เดี๋ยวนะ!ผู้หญิงนิสัยอยากได้ของคนอื่นแบบนั้น มีเหรอถ้ามีอะไรกับวอร์มแล้วจะเพิ่งมาบอก เพิ่งมาเรียกร้องตอนรู้ว่าตัวเองท้อง สีหน้าที่เธอมาวันนี้ตั้งใจจะมาเย้ยฉันอย่างชัดเจนไอ้คลิปที่ว่ามันต้องมีที่มาที่ไปสิฉันต้องหาคำตอบให้ได้!ฉันหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาวอร์มทันทีที่ตั้งสติได้ อันดับแรกคือต้องถามคนรักของฉันก่อน ฉันจะไม่ตีโพยตีพายเด็ดขาด(ว่าไงฟีน มีอะไรรึเปล่า) วอร์มกดรับสายในเวลาไม่นาน“วอร์ม”(น้ำเสียงไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้น)“วอร์มได้มี
“ขอโทษนะคะที่ต้องบอกว่าฉันไม่รู้จักคุณ เพราะฉันไม่รู้จักจริง ๆ ดูเหมือนคุณไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับชีวิตฉันจนต้องให้ฉันเอามาสนใจใส่ใจขนาดนั้น ไม่ทราบว่าที่อยากเจอฉันมีธุระอะไรคะ พอดีว่าฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากมายอะค่ะ” ฉันมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่นิ่งเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์ไม่พอใจอะไรออกมา วางตัวดีมีชัยไปกว่าครึ่ง“หึ เข้าใจพูดดีนะคะ งั้นฉันขอแนะนำตัวเองให้คุณรู้จักเลยแล้วกันนะคะ ฉันปิ่น ปิ่นผกา คนที่เคยจะแต่งงานกับคุณชายห้าของตระกูลศิวะวานนท์ไงคะ” เธอพูดพร้อมกับทำท่าเชิดหน้าชูตา เห็นแล้วฉันนึกหมั่นไส้เลยค่ะ“เคยจะ… แสดงว่าแค่เคย ยังไม่ได้แต่งถูกไหมคะคุณปิ่นผกา แล้วถ้าจำไม่ผิด คุณชายห้าของตระกูลศิวะวานนท์เนี่ย สามีของฉันนะคะ ใช่ไหมคะ ฉันเข้าใจถูกไหมเอ่ย” ฉันทำหน้านิ่ง คนตรงหน้าก็ไม่ได้หน้าซีดแสดงความตื่นกลัวอะไรหรอกค่ะเธอยังคงเชิดหน้าชูตาเสมือนว่ามั่นใจว่าเหนือกว่าถึงได้กล้ามาเยือนถึงถิ่นขนาดนี้นั่นสินะ ถ้าไม่มั่นใจก็คงไม่มาถูกไหมคะ“ถูกค่ะ แต่ถูกไม่ทั้งหมดนะคะ ฉันขอขยายความเข้าใจของคุณเพิ่มเลยแล้วกัน เพราะที่มาวันนี้ก็อยากจะมาพูดให้คุณเข้าใจ และขอพ่อของลูกในท้องฉันคืน”นั่นไง ฉันว่าแล้วต้
หนึ่งเดือนต่อมา…(MORPHINE TALK)“ค่า”(เมื่อไหร่จะมา คิดถึงแล้วครับ)“คุณหมอคะ คุณหมอเพิ่งไปถึงโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอคะ แล้วจะให้ฟีนรีบตามไปทำไม”(ก็คิดถึง)“อดทนสิคะ ระวังพ่อดุนะ”(กลัวอยู่ พ่อชอบทำหน้าโหด แต่ก็เข้าใจแหละ ว่าแต่ลูกค้าเยอะไหมครับเช้านี้)“เยอะอยู่นะ เพิ่งมีออเดอร์สั่งเข้ามาเมื่อเช้า คืนนี้คงยุ่ง”(พรุ่งนี้หมอหยุด เดี๋ยวหมอช่วยครับ)“คุณหมอของมอร์ฟีนน่ารักที่สุดเลยค่ะ”(ไม่น่ารักกับเมียจะให้ไปน่ารักกับใคร พูดแล้วก็อยากกอด)“อยากกอดเหมือนกัน แต่ตอนนี้ขอทำขนมก่อนได้ไหมคะ(ถ้าบอกว่าไม่ได้)“คืนนี้ก็อดเหมือนกันไง”(คุยอะไรนักมอร์ฟีน รีบไปทำขนมเร็ว เดี๋ยวลูกค้ารอ ไม่ต้องคิดถึงขนาดนี้ก็ได้) รีบโบ้ยความผิดให้ฉันเลยค่ะ ร้ายกาจจริง ๆ ผู้ชายคนนี้“ขู่แบบนี้ทีไร รีบกลับลำเลยนะคะคุณหมอวอร์ม”(เอาเรื่องนี้มาขู่ได้ที่ไหนล่ะ ก็รู้อยู่ว่าชอบสอดใส่ คิดแล้วก็…)“ทำงานค่ะหมอวอร์ม แค่นี้นะคะ” ฉันรีบพูดตัดบท ก่อนที่วอร์มจะเริ่มชักชวนให้สนทนาเรื่องอย่างว่า ซึ่งเป็นเรื่องที่วอร์มค่อนข้างชอบมาก(รักนะครับ)“รักเช่นกันค่ะ” ฉันกดวางสาย จากนั้นก็หันมาสนใจออเดอร์ที่ถูกสั่งเข้ามาตั้งแต่ที่วอร์มเริ่







