Crazy Doctor 4

(MORPHINE TALK)

การลืมตาตื่นของฉันในสภาวะแบบนี้ มันเกิดขึ้นมากี่ครั้งแล้วนะ ตั้งแต่เริ่มจำความได้ ฉันก็ถูกรักษาสารพัดวิธี ถูกปลูกถ่ายเปลี่ยนหัวใจนับครั้งไม่ถ้วน หัวใจใครที่เช็คแล้วดูเหมือนจะเข้ากับร่างกายฉัน พ่อของฉันก็ไปสรรหามาให้ เปลี่ยนแล้วครั้งแล้วครั้งเล่า แต่สุดท้ายหัวใจเหล่านั้นก็อยู่กับฉันได้ไม่นาน

พอจะทรงตัวก็เกิดโรคหัวใจวายหรือกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน หลอดเลือดหัวใจตีบ หัวใจขาดเลือด หัวใจล้มเหลว และอะไรนักหนาก็ไม่รู้

ทุกอย่างที่เอ่ยมา ฉันสัมผัสถึงความรู้สึกเจ็บปวดของอาการมาทั้งหมดแล้ว

เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนเล่า จนบางทีฉันควรจะตายซะดีกว่าต้องมาทนทรมานแบบนี้

แต่ด้วยพ่อของฉันเป็นหมอที่เก่ง และเป็นมาเฟียอีกต่างหาก ทำให้เขาสามารถหาหัวใจเถื่อนมาให้ฉันได้เสมอ และลงมือผ่าตัดฉันเองตลอด

มันคงเป็นเพราะความผิดบาปล่ะมั้ง หัวใจที่ได้มาจึงมีปัญหาตลอด แล้วฉันก็เจ็บตัวซ้ำ ๆ ซาก ๆ อยู่เสมอ

“ฟื้นแล้ว คิดถึงที่สุดเลย รอบนี้หลับนานเกินไปนะ รู้ไหมว่ากูใจคอไม่ดีเลย” พ่อหนุ่มน้อยคนดีของฉันเอ่ยทักพร้อมกับโอบกอดฉัน

จากนั้นเขาก็ยื่นน้ำให้ฉันดื่ม

“กูอีกแล้ว บอกว่าให้พูดเพราะ ๆ ไง ฟีนเป็นพี่เคลิ้มนะ” ฉันแสร้งต่อว่าคนตรงหน้า ที่ดีเฉพาะกับฉัน เพราะส่วนมากเขาจะเลว

“พี่ก็ช่างสิ เรียนพร้อมกันยังไงก็เพื่อนกัน” ดูพ่อหนุ่มน้อยคนนี้พูดสิ

“เพื่อนอะไรห่างกันตั้งห้าปี” ฉันท้วง

“ขี้เกียจเถียงด้วยแล้ว เถียงเรื่องอายุยังไงก็ไม่มีทางชนะ แล้วทีหลังอย่าหลับแบบนี้อีกนะ รู้ไหมว่าคิดถึงแทบจะขาดใจ”

“โอเวอร์ไม่มีใครเกิน แล้วนี่ไปเรียนบ้างไหม”

“ไม่ นั่งเฝ้านอนเฝ้ามึงตั้งแต่มึงผ่าตัดเสร็จ กูกลัวมึงไม่ตื่น คิดถึงมึงที่สุด” ว่าจบก็โผกอดฉันอีกรอบ

“อย่าบอกว่าไม่กลับบ้านเลยนะ”

“ก็บอกว่าอยู่เฝ้าตลอดไง จะกลับได้ไง”

“นิสัยไม่ดีป่านนี้พ่อกับแม่เป็นห่วงแล้วมั้ง”

“พ่อแม่รู้ว่ามาเฝ้ามึง มึงรู้ไหมว่าถ้ามึงไม่ตื่นกูต้องแย่แน่ ๆ” พูดเสียงอ้อนแล้วก็จับมือของฉันไปดม

“บอกว่าให้เรียกพี่ เลิกพูดกูมึงสักทีมันไม่ดี” ฉันยื่นมืออีกข้างไปบีบจมูกคนที่กำลังอ้อน

“แสลงปาก เรียกไม่ลง” ดูคำพูดของพ่อหนุ่มน้อยคนนี้สิ กวนประสาทจริง ๆ

“แล้วรอบนี้หัวใจใคร พ่อได้บอกเคลิ้มไหม” ฉันถามไถ่

“ไม่รู้ ไม่ได้ถาม เห็นมึงหลับนานกูก็ไม่มีอารมณ์จะพูดกับใครแล้ว แม่งหลับเหี้ยไรนานนัก ใจกูไม่ดีเลยรู้ไหม คนปกติผ่าตัดเสร็จไม่กี่ชั่วโมงก็ตื่น นี่มึงหลับข้ามวันข้ามคืน หลับลากยาวไปหลายวันอีกต่างหาก รู้ว่าชอบนอน แต่มึงไม่ควรนอนยาวตอนผ่าตัดเสร็จ ใจกูจะขาด” แล้วคนตรงหน้าก็เริ่มทำหน้าจริงจัง

“ขอโทษ ก็มันไม่ตื่นจะให้ทำยังไงได้ล่ะ โอ๋ ๆ ก็ตื่นมาแล้วนี่ไง” ฉันยื่นมือไปลูบที่ศีรษะของพ่อหนุ่มน้อย ศีรษะที่เขาบอกว่านอกจากย่าของเขา ยายของเขา แม่ของเขาและป้ากับน้าของเขา ซึ่งเป็นผู้หญิงล้วน ๆ ก็มีฉันเท่านั้นที่เขาให้ลูบเล่นได้

ไอ้เด็กน้อยขี้อ้อน

“ไม่เอาแล้วนะ ความรู้สึกแบบนี้โคตรทรมาน สาธุ ขอให้หัวใจดวงนี้อยู่กับอีป้าคนนี้ตลอดไป อย่าได้ให้มันต้องผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจอีกเลย เพี้ยง” ดูคำพูดคำจาของเด็กบ้านี่สิ ทำฉันอดยิ้มไม่ได้เลยจริง ๆ

“รอบหน้าไม่เอาแล้ว ขอตายเลยดีกว่า กว่าจะผ่านไปได้แต่ละครั้งโคตรทรมาน” ฉันพูดไปตามความรู้สึก ก็มันโคตรจะเหนื่อย โคตรจะลำบาก โคตรจะเจ็บ