8.คิดว่าจะปลอดภัยไหม

ที่หน้าประตูแม่บ้านคนเมื่อวานยืนรออยู่ เธอคือแก้วตาหรือที่ธีร์ทาวัตชอบเรียกสั้น ๆ ว่าป้าแก้ว ทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ที่นี่นานแล้วจึงสนิทสนมกับธีร์ทาวัตเป็นพิเศษ เขาไม่เคยมองว่าแก้วตาเป็นคนรับใช้แต่มองเหมือนเป็นญาติสนิทอีกคน

"เชิญค่ะ คุณธีร์รออยู่"

แก้วตาพูดด้วยน้ำเสียงใจดีพร้อมเดินนำเข้าไปข้างใน ส่วนชยินเดินตามหลังไปติด ๆ เมื่อไปถึงหน้าห้องหนึ่งชยินก็รีบเดินเร็ว ๆ มาเปิดประตูให้ ด้วยความที่ไม่ชินมาริษาก้มศีรษะให้เขาอีกตามเคย

ธีร์ทาวัตมองอยู่ ชยินทำหน้าที่สำเร็จแล้วก็เดินออกไป เธอเข้ามานั่งลงที่โซฟาตรงข้ามกับชายหนุ่ม ส่วนเขาเลื่อนระดับสายตาจากใบหน้างามลงมองมือบอบบางที่กุมอยู่หน้าตักอย่างเกร็ง ๆ ไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก นึกในใจว่าจำเป็นต้องกลัวขนาดนั้นเชียว ?

"อย่าก้มหัวให้ใครง่าย ๆ แบบนั้น"

"คะ ?"

เขาคงจะหมายถึงตอนที่มาริษาก้มหัวให้ชยิน เธอทำเหมือนว่าเกรงอกเกรงใจมากเกินเหตุ

"เข้าใจแล้วค่ะ"  

ที่ทำไปแค่ทำตามมารยาท ชยินอายุน่าจะพอ ๆ กับพ่อของเธอ เธอให้เกียรติคนอายุมากกว่าผิดตรงไหน

"วันนี้คงมีคำตอบแล้ว"

"หนูรับข้อเสนอของคุณธีร์ค่ะ ถ้าหนูอยู่ข้างคุณธีร์แล้วจะปลอดภัยใช่ไหมคะ"

"คิดว่าจะปลอดภัยไหม"

หมายความว่าไม่ปลอดภัยแน่ ๆ พอได้ฟังแล้วมาริษาก็กลืนน้ำลายลงคอ ธีร์ทาวัตไม่ใช่มาเฟียแต่ก็เป็นลูกชายของอดีตมาเฟียเก่า ดังนั้นจึงได้นิสัยพ่อมาเต็ม ๆ  

คเชนทร์ตายไปเมื่อหลายปีก่อนเพราะถูกลอบฆ่า ส่วนอรดีแม่ของเขาทิ้งไปตั้งแต่อายุได้สามขวบ คนที่ดูแลจนเติบใหญ่ส่วนมากคือป้าแก้วตา หลังจากคเชนทร์ตายไปก็ทิ้งสมบัติไว้มากมาย รายได้หลักมาจากบริษัทที่มาริษาเคยเข้าไปก่อนหน้านี้และร้านจิวเวลรีอีกหลายสาขา

"งั้นสองปีค่ะ"

ถ้าเธออยู่กับเขาราว ๆ สองปีเตวิชก็จะเรียนจบพอดี มาริษาคิดมาถี่ถ้วนแล้วก็เลยอยากต่อรองดูบ้าง ดีกว่าอยู่ไปโดยไร้จุดหมาย ทุกอย่างควรจะมีเงื่อนไขและข้อตกลงเป็นตัวกำหนด 

"อะไรคือสองปี"

"หนูจะเป็นเด็กของคุณแค่สองปีจนกว่าคุณจะเบื่อ มันนานเกินไป"

"คุณคิดว่าตัวเองมีความสามารถอะไร ผมอาจจะเบื่อคุณเร็วกว่าสองปีด้วยซ้ำ"

นั่นน่ะสิ เธอมีความสามารถอะไร แค่โชคดีกว่าคนอื่นหน่อยตรงที่เกิดมาหน้าตาสวย สมัยนี้ถึงเกิดมาไม่สวยก็สวยได้ด้วยมีดหมอ คิดจะแข่งกับคนหมู่มากก็ต้องพิเศษกว่า ลีลามัดใจอะไรก็ทำไม่เป็น เสน่ห์ปลายจวักยิ่งแล้วใหญ่ ทำเป็นแค่เมนูไข่กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เทียบกับน้องชายเตวิชยังมีความเป็นแม่ศรีเรือนมากกว่า สรุปแบบหยาบ ๆ คือมาริษาเป็นผู้หญิงไม่ค่อยได้เรื่อง

"ไม่มีค่ะ หนูเอาใจใครไม่เก่ง ถ้าไม่ชอบอะไรหนูแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน หนูไม่ชอบเก็บทุกอย่างไว้ในใจต้องระบายออกมาให้หมด เพราะฉะนั้นอาจทำให้คุณธีร์อารมณ์เสียและหงุดหงิด"

"คิดว่าผมอยากได้ยินคำพูดแบบไหน"

"ก็คงจะเป็นคำพูดประจบเอาใจ"

เขายกยิ้มมุมปากเดินมาหยุดอยู่ข้างโซฟาที่เธอนั่งแล้วโน้มตัวยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ หัวใจของมาริษาเต้นแรงโครมคราม

"ถ้าเป็นแบบนั้นคุณก็คงจะอายุยืนกว่าคนอื่น เพราะคนขี้ประจบอยู่ใกล้ผมแล้วจุดจบไม่ค่อยดีสักราย"

แววตาเธอมีประกายวูบไหว ประจบเอาใจก็ไม่เก็บไว้ แล้วเธอที่พูดจาเป็นขวานผ่าซากแบบนี้จะไม่ตายก่อนที่จะได้รับอิสระหรอกหรือ

"ตกลงยอมรับข้อเสนอแล้ว ?"

"ค่ะ แต่หนูยังมีเรื่องต้องบอกคุณธีร์อีก"

"ว่า"

"หนูไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง ถ้าทำได้ไม่ดี เอ่อ...แบบว่าถึงคุณธีร์ไม่พอใจแต่ก็จะเปลี่ยนใจไม่ได้นะคะ รับปากได้มั้ยว่าน้องชายของหนูจะปลอดภัย คุณจะปกป้องคุ้มกันหนูและน้องไปจนกว่าเตวิชจะเรียนจบ"

"ได้ ไปเก็บของที่จำเป็นแล้วย้ายเข้ามาได้เลย"

"เดี๋ยวค่ะ แล้วน้องชายของหนูล่ะ เตวิชยังไม่หายดี บางทีหนูอาจต้องอยู่ดูแลน้องก่อน"

"ต่อรองเก่ง ผมจ้างพยาบาลพิเศษดูแลให้พร้อมส่งคนไปคุ้มกันพอใจไหม"  

มาริษาพยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นยืน ถึงอย่างไรเธอก็ควรบอกเรื่องนี้กับน้องก่อน แต่พอคิดไปคิดมากลับใจไม่แข็งพอ จึงโทร.ไปบอกเตวิชว่าจะย้ายไปอยู่บ้านเพื่อนสักระยะเพราะไม่กล้าอยู่คนเดียว จนกว่าน้องจะออกจากโรงพยาบาลค่อยคุยกันเรื่องนี้ใหม่อีกครั้ง

หลังกลับไปเก็บของแล้วชยินพากลับมาที่บ้านหรู มาริษามีห้องส่วนตัวกว้างขวางใหญ่โต ขณะจัดการกับเสื้อผ้าที่ขนมาเอาใส่ไม้แขวนเตรียมเก็บเข้าตู้ ทว่ามีเสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อน เมื่อเปิดประตูออกคนที่มาคือแก้วตา

"เสื้อผ้าที่ขนมาคุณธีร์สั่งให้เอาไปทิ้งค่ะ" 

"ทิ้งหมดเลยเหรอคะ" 

แก้วตากวาดมองข้าวของราคาถูกของมาริษา พยักหน้าย้ำว่าอย่างไรก็ต้องทิ้ง จากนั้นเปิดตู้ออกให้มาริษาดูข้างในนั้นมีเสื้อผ้าของผู้หญิงเต็มตู้ แต่ละชุดสวยหรูชนิดที่ว่าไม่เคยมีโอกาสได้ใส่มาก่อน

มาริษาไม่ค่อยชอบสไตล์การแต่งตัวแบบนี้เท่าไรนัก นึก ๆ ดูแล้วเธอก็ไม่ต่างอะไรจากตุ๊กตาไร้หัวใจ เมื่อเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้นั่นหมายความว่าเธอยินยอมให้เขาบงการทุกอย่าง สิ่งไหนที่เขาให้มาเธอก็ต้องรับไว้แม้ว่าจะไม่เต็มใจ ส่วนสิ่งไหนที่เขาไม่ชอบใจเธอก็ต้องทิ้งเพื่อความพึงพอใจของเขา