Mag-log inShare
บทที่6
Petsa ng paglalathala:
2026-04-10 21:06:461เดือนต่อมา
วันนี้เป็นวันที่ราชันต้องเข้ามาดูงานที่บริษัทสาขาเปิดใหม่อีกครั้งเพราะมีหลายอย่างยังไม่ลงตัวเมื่อสองสามวันมานี่เขาพึ่งลองพาเลขาใหม่ไปคุยงานลองดูก็โอเคอยู่แต่มีบางอย่างที่พวกเขาต้องจัดการเงียบๆ ครืด ครืด ครืด~~ [เมียรัก~] ราชัน: ว่าไงครับ โซเฟีย: ทำอะไรอยู่คะ ราชัน: พึ่งจะทำงานเสร็จครับแล้วหนูละ โซเฟีย: ไม่ได้ทำอะไรค่ะแค่มารอเฮียอยู่หน้าห้องทำงาน หืม!ราชันมึนงงคิ้วขมวดเล็กน้อยเมียเขาบอกว่าอยู่หน้าห้องทำงาน อ่ารู้ละ ราชัน: แล้วทำไมถึงไม่เข้ามาล่ะ โซเฟีย: ก็คุณเลขาเกลบอกว่ายังไม่ได้ขออนุญาตก็เข้าไปไม่ได้ ต้องรอเธอขออนุญาตเฮียก่อนเลยต้องรอค่ะ เธอพูดจบก็ตัดสายทันที.... และไม่รอช้าคนตัวสูงสาวเท้าเดินออกไปหน้าห้องทันที พอมาถึงก็พบเข้ากับเลขาคนใหม่ยืนก้มหน้าก้มตา ส่วนเมียของเขาน่ะหรอยืนกอดอกมองเขาหน้านิ่งๆ นี่เเหละเขารู้ทันทีว่าเธอไม่โอเคเขาไปถามเลขาคนใหม่ทันที "คุณเกลทำไมคุณถึงพูดกับภรรยาผมแบบนั้น คุณก็รู้ว่าภรรยาผมไม่ต้องขออนุญาตก็เข้านอกออกในทุกห้องในที่ทำงานของผมได้" เกลทำท่าทางมึนงง ก่อนจะเอ่ยตอบเจ้านายหนุ่มด้วยน่าตาใส่ชื่อ "เกล ไม่ได้พูดนะคะคุณราชันคุณโซเฟียใส่ร้ายดิฉันค่ะ" คนถูกว่าหูพึงยืนกำหมัดแน่นทำไมยัยเลขานี่ถึงหน้าไหว้หลังหลอกแบบนี้ เมื่อกี้ยังต่อว่าเธออยู่เลยว่าไม่ให้เข้าไปแล้วดูตอนนี้สิกลับคำซะได้ พรึ่บ!!! พอพูดจบเธอก็นั่งลงคุกเข่าต่อหน้าโซเฟียจนเธอตกใจเกลพูดพร้อมกับบีบน้ำตาแสดงละครให้ราชันสงสาร โซเฟียมีสีหน้าตกใจอยากเห็นได้ชัด เธอไม่เข้าใจจริงๆว่ายัยเลขานี้ต้องการทำอะไรกันแน่ ต่างจากราชันที่ยังคงมีสีหน้านิ่งรอดูสถานการณ์ "ดิฉันไม่ได้พูดจริงๆนะคะ คุณโซเฟียทำไมคุณถึงใส่ร้ายดิฉันแบบนี้ ฉันไม่เคยทำอะไรให้คุณเลยน่ะคะ" พนักงานคนอื่นๆเริ่มมามุงดูหน้าห้องทำงานเจ้านายกันเต็ม บางคนก็ซุบซิบว่าสงสารเกลที่ถูกรังแก "เธอพูดอะไรของเธอ เมื่อกี้เธอยังบอกว่าไม่ให้ฉันเข้าไปข้างในและตอนนี้มาบอกว่าไม่ได้พูด หมายความว่ายังไง" โซเฟียพูดขึ้นด้วยอารมณ์ทีโมโหเอามาก เกลก็แสดงละครต่อ "ฮึก!คุณราชันค่ะ เกลไม่ได้พูดจริงๆนะคะเกลจะไปกล้าพูดแบบนั่นกับภรรยาเจ้านายได้ยังไง เชื่อเกลนะคะ" เกลบีบน้ำตาเสแสร้งทำน่าสงสาร จนคนที่ยืนดูซุบซิบกันคิดว่าเมียนายเป็นคนใจร้ายมาก " นี้เธอ!" พรึ่บ! เพี๊ยะ!!! โซเฟียกระชากแขนเกลให้ลุกขึ้น ก่อนที่เธอจะง้างมือตบเข้าที่หน้าของเกลอย่างจัง พอเธอจะตบอีกข้างราชันก็จับมือเธอไว้ก่อน "เฮียอย่าห้าม" โซเฟียตะโกนใส่สามีของเธอ "พอเถอะเฟียเดี๋ยวจะเจ็บมือเปล่าๆ" ราชันบอกคนตัวเล็กเพราะไม่อยากให้เธอต้องเจ็บมือกับเรื่องแบบนี้ ส่วนคนที่ยิ้มเยาะในใจเมื่อกี้นิ่งอึ้งไม่คิดว่าเจ้านายจะทำเป็นหลับหูหลับตา เข้าข้างเมียตัวเองขนาดนี้ คนที่เจ็บคือเธอต่างหากไฉนบอกว่ากลัวเมียตัวเองเจ็บมือ "ส่วนคุณ! เกล ผมเคยบอกไปแล้วนะว่าอย่าเรียกชื่อเล่นของผม เพราะคนที่เลือกได้คือเมียของผมเท่านั้น คุณเป็นแค่เลขาไม่มีสิทธิ์ อีกอย่างอย่ามาทำให้เมียผมโมโห อย่าทำให้เธอต้องทำร้ายหรือตบคุณเพราะผมกลัวเธอจะเจ็บ มันไม่คุ้มค่าที่จะลดตัวลงมาทำแบบนี้ด้วยซ้ำ" เขาพูดขื้นเพราะเขาไม่อยากเห็นเมียรักต้องคิดมากเรื่องที่เกลเรียกเขาว่าราชันอีกคนเพราะชื่อนี้โซเฟียและเพื่อนของเขาพร้อมคนที่ได้รับอนุญาตเท่านั้นที่จะเรียกได้ "คะ คุณราชันข้อนี้เกลผิดแต่ภรรยาของคุณก็ผิดนะคะที่ทำร้ายเกล แถมยังสร้างเรื่องว่าเกลไม่ให้เข้าไปในห้องทำงานนั้นอีกละ คุณจะจัดการยังไงคุณต้องให้ความเป็นธรรมกับเกลนะคะ" เธอเอ่ยถามราชัน เอาสิ!ต่อหน้าพนักงานทุกคนเจ้านายของเธอจะทำยังไงและเชื่อว่าเขาจะไม่เข้าข้างเมียเด็ดขาดเพราะถ้าทำอย่างนั้นคงไม่มีลูกน้องคนไหนกล้าเชื่อถือ "ก็ไม่ต้องจัดการอะไร เมียผมมีสิทธิ์ทุกอย่างในบริษัท ไม่ว่าเธอจะทำอะไรผมก็สนับสนุนเต็มที่ ถ้าเธอต้องการทำร้ายใครผมก็ยินดีช่วย แล้วทุกคนจงฟัง" เขาประกาศกร้าวต่อหน้าทุกคนที่มามุงดู "คุณโซเฟียคือภรรยาและนายหญิงแห่งนี่ใครคิดจะทำร้ายเธอก็เท่ากับเป็นศัตรูของผมทุกคนคงรู้ถ้าผมโกรธจะเป็นยังไง เพราะฉะนั้นจงทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี อย่ามาก้าวก่ายเรื่องเจ้านายเด็ดขาด จำไว้" ทุกคนพยักหน้ารับแล้วพากันเดินออกไป "ส่วนเธอ คุณเกล รีบออกไปชะ ก่อนที่ผมจะเอาเรื่องคุณ! เพราะผมเชือว่าเมียผมไม่มีวันทำร้ายใครก่อน แล้วก็ไม่มีวันจะใส่ร้ายใครด้วย ถ้าคุณต้องการหลักฐานกล้องวงจรปิดหน้าห้องทำงานและตรงมุมห้องตรงนั้นมีอยู่หรือคุณจะให้ผมเปิดให้ดู" เขาพูดจริง เพราะทุกตารางนิ้วในบริษัทของเขามีกล้องวงจรปิดติดเต็มไปหมด "มะ ไม่ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้" ว่าแล้วเธอก็รีบวิ่งออกไปทันที พรืบ ตึก ตึก ตึก!!! "เฮียเก่งที่สุดดดดด" คนตัวเล็กเอ่ยชมสามีของตัวเองแล้วสวมกอดเขา "เมื่อกี้เฮียแสดงได้แนบเนืยนหรือเปล่าครับคนสวย" หื! เธอพยักหน้า เฮียราชันของเธอแสดงละครได้เก่งสุดๆ อันที่จริงพวกเขารู้เรื่องของเกลตั้งนานแล้วแต่แค่รอดูไปก่อน จนกระทั่งเมื่อวานนี้ เกลส่งรูปภาพของราชันที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่กับตัวเองให้โซเฟียแล้วบอกว่าเย็นนี้ขอยืมนะ ตอนแรกเธอเองก็รู้สึกโกรธมากๆ แต่พอนึกได้ว่าวันนี้เฮียบอกว่าจะเอาเกลไปลองคุยงานกับลูกค้าแล้วก็มีอีธานไปด้วย เธอก็เลยพยายามสงบสติอารมณ์ จนกระทั่งผู้เป็นสามีกลับถึงบ้านเธอจึงเล่าให้ฟังทั้งคู่จึงวางแผนที่จะจัดการกับเกลในทันที คิดจะเล่นกับใครไม่เล่นดันมาเล่นกับผัวเมีย นรก
Pinakabagong kabanata
เหนือราชันคือเมีย ตอนพิเศษ
*ตอนพิเศษ: เมื่อหัวใจดวงเล็ก…เริ่มมีเจ้าของ**บ้านหลังใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กเล็กวันนี้…ยังคงมีเสียงหัวเราะอยู่แต่มีบางอย่าง…กำลังเปลี่ยนไปจากเดิม“ม๊ามี๊ขา…หนูมีเรื่องจะบอก”เสียงของชินดี้ในวัย 18 ปีไม่ได้ใสซื่อเหมือนเด็กน้อยอีกต่อไปเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องครัวมือกำแน่นเข้าหากันเล็กน้อยอย่างรู้สึกประหม่าโซเฟียที่กำลังเริ่มทำอาหารอยู่หันมามองลูกสาว ก่อนจะยิ้มอ่อนให้พร้อมถามชินดี้“มีอะไรคะลูกทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น”ชินดี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะบอกกับแม่ออกไป“หนู…มีคนที่ชอบแล้วค่ะ”"…"เงียบเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาบนผนังห้อง“เขาคือ...ใครคะ” โซเฟียถามเสียงนิ่งแต่แววตายังคงอ่อนโยนเสมอ“เพื่อนที่โรงเรียนค่ะ…เขาดีมากเลยนะคะ สุภาพ เรียนเก่ง แล้วก็— หล่อมาก”“มันชื่ออะไร!”เสียงทุ้มต่ำแทรกเข้ามาจากด้านหลังทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันก็เห็นราชันยืนอยู่ที่หน้าประตูเขาเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้สายตาคมกริบจ้องมองลูกสาวนิ่งจนอ่านสายตาไม่ออกอินดี้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“แด๊ดดี๊..คือหนู”“แด๊ดถามว่า…เขาชื่ออะไร?” เขาถามอีกครั้ง“ค…คิมค่ะ”ราชันพยักหน้าเล็กน้อย“พรุ่งนี
เหนือราชันคือเมีย บทที่18 จบ
เสียงคลื่นน้ำทะเลซัดเข้าหาฝั่งเป็นระยะแสงแดดยามเช้าส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับทะเลกำลังยิ้มรับการมาเยือนของพวกเขาบนชายหาดสีขาวสะอาด มีครอบครัวหนึ่งกำลังใช้ช่วงเวลาที่แสนธรรมดา…แต่มีค่ามากที่สุดในชีวิตราชันพาทั้งครอบครัวมาเที่ยวทะเลเป็นครั้งแรก“แม่คะ! เร็วสิคะ ชินดี้จะโดนน้ำแล้ว!”เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อยดังลั่น ขณะที่เธอกำลังวิ่งหนีคลื่นลูกเล็ก ๆ ที่ไหลตามมาถึงปลายเท้าโซเฟียหัวเราะเบา ๆ รีบวิ่งตามไปอย่างไม่รีบร้อนนัก แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นลูกสาวและลูกชายมีความสุข“ไม่ต้องหนีค่ะลูก คลื่นแค่มาทักทายเองคะ”“แต่มันไล่หนู!” ชินดี้ทำหน้ามุ่ย ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาหาแม่แล้วกอดขาแน่นโซเฟียย่อตัวลงให้ตัวเองอยู่ระดับเดียวกับลูกสาวแล้วเอ่ยพูดพลางใช่มือลูบหัวอย่างอ่อนโยน"มันแค่ไล่เพราะมันรักหนูค่ะ ""จริงนะคะ?""จริงสิ ลูกของแม่เป็นเด็กดีธรรมชาติและทุกคนก็รักเป็นธรรมดาจ้ะ" เธอเอ่ยบอกลูกสาว"เหมือนที่แด๊ดดี้รักใช่ไหมคะ?"คำถามใส ๆ ทำให้โซเฟียชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบาง"ใช่…เหมือนแด๊ดดี้เลย""ใครเรียกแด๊ดดี้หืมม" เสียงทุ้มจากคนที่เพิ่งถูกกล่าวถึงดังขึ้นจากด้านหลังขอ
เหนือราชันคือเมีย บทที่17
หลังจากเขาว่างแผนกับลูกสาวสำเร็จซินดี้ก็ไปขอให้แม่มีน้องชายให้และโซเฟียก็ตกลงราชันดีใจมากกว่าลูกสาวซะอีก ''ซี๊ดดดด อืม กะ เก่งมากคะ" "อ๊าา อย่างนั้นแหละคะ " เธอทำแบบเดิมซ้ำๆจนในทีสุด เขาก็เสร็จ อ๊อก อ็อก อ็อก น้ำสีขาวขุ่น เลอะเทอะเต็มปากคนตัวเล็ก "ห้ามกลืนคะ คายออกมา" อึก อึก!โซเฟียกลืนลงไปหมดแล้ว "ดึ้อชะมัดเลย! " เธอยักไหล่ ก่อนจะยิ้มให้อย่างไม่แยแส ก่อนที่เขาจะเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง พร้อมสลับไปดูดดื่มกับริมฝีปากสีเชอรี่อันอวบอิ่ม ช่วงชิงลมหายใจของคนตัวเล็กจนทำให้เธอเอามือทุบหน้าอกแกร่งเพราะหายใจไม่ทัน "พะ พอก่อนเฮีย! เฟียหายใจไม่ทัน" เธอเอ่ยบอกแต่เขากลับกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วหรอ หืม!" เขากำลังเตรียมจะจูบกับเธออีกครั้ง แต่เธอเอามือมาปิดปากเขาไว้เสียก่อน พรืบ!อือ "เดี๋ยวค่ะ ลูกอยู่ไหน!" เธอเอ่ยถามเพราะไม่เห็นลูกสาวมานอนด้วยปกติไม่เคยนอนแยกห้องกับผู้เป็นแม่ "ลูกไปนอนบ้านไอ้สิงห์ เมื่อกี้อีวานไปส่ง เห็นบอกว่าอยากไปเล่นกับน้องตัวเล็ก "ใช่แล้วตอนนี้สิงหา ก็มีลูกเป็นของตัวเองแถมเป็นลูกชายซึ่งลูกสาวเขาก็หลงรักเด็กชายตัวน้อยนั้นมากๆจนบางครั้ง
เหนือราชันคือเมีย บทที่16
3ปีต่อมา หลังจากที่ภรรยาคนสวยอย่างโซเฟียคลอดลูกสาวผู้เป็นสามีจึงพากลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ดั่งเดิมเคยบอกว่าจะกลับไปที่ไร่นานๆทีซึ่งมันสะดวกสบายเวลาลูกสาวของตนวิ่งเล่น น้องซินดี้อายุ 3 ขวบกว่าๆน่ารักสดใส น่าฟัด แก้มจ้ำม่ำเป็นที่รักของลุงๆมาเฟียเพื่อนทั้งสามของผู้เป็นพ่อ เด็กหญิงตัวน้อยจะติดคนเป็นพ่อ มากกว่าแม่ซะอีก ไม่ว่าจะเวลานอน อาบน้ำ กินข้าวหรือไปโรงเรียนก็ต้องออดอ้อนทุกครั้ง แล้วแบบนี้จะให้คนเป็นพ่อทำใจโกรธ หรือดุเวลาที่ทำผิดได้อย่างไรกันละ" มามี๊ขา แด๊ดดี้น้องอยู่หน๊าย"เด็กหญิงซินดี้ร้องเรียกหาผู้เป็นพ่อทุกเช้าเวลาตื่นนอน จนทุกวันนี้ทุกคนในคฤหาสน์เริ่มชินซะแล้ว"แด๊ดดี้ อยู่ในส่วนค่ะลูกรัก" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกเท่านั้นทำให้เด็กอ้วนกลมเลิ่มงอแงแบ๊ะปากร้องไห้ทันทีฮึก ฮึก แอ้~~"หืม น้องซินดี้หนูร้องไห้ทำไมกันลูกไหนเป็นอะไรคะบอกมาม๊าสิค่ะ" โซเฟียเดินมาอุ้มลูกสาวตัวน้อย ที่ยืนร้องไห้ทั้งน้ำตาจนทำให้ผู้เป็นแม่ตกใจ"ฮึ ฮึก ดะ...แด๊ดดี้น้อง" เอ่ยบอกทั้งน้ำตาไม่นานนักแด๊ดดี้ คนที่ถูกถามหาก็รีบวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์เมื่อกี้เขาแค่เดินไปสั่งงานลูกน้องแล้วไฉนลูกสาวตัวน้อยของเขาถึงร้องไห้ลั่นบ้านขนา
เหนือราชันคือเมีย บทที่15
ตอนนี้โซเฟียท้อง 9เดือนแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววที่จะคลอดเลย ท้องของเธอใหญ่มากๆ เฮียราชันกลุ้มใจเอามากๆ ทำไมป่านนี้ลูกของเขาถึงยังไม่ออกมาอีก เขาเป็นห่วงภรรยาตัวน้อยของตัวเองมากๆจึงหอบเอางานทุกอย่างมาไว้ที่คฤหาสน์จนหมด ตอนนี้ทั้งคู่ย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์เหมือนเดิมเพราะราชันบอกว่าจะได้สะดวกเวลาไปคลอดและจะได้มีเวลาดูแลลูกด้วย เพราะงานส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่นี่ เธอจึงจำใจปล่อยให้คนงานที่โน่นดูแลไร่แทน คนตัวเล็กเดินลงมาจากชั้น 2 ของบ้านแล้วตรงไปยังห้องครัว ช่วงนี้เธอกินเยอะเป็นพิเศษมากๆ แถมวันนี้ลูกสาวก็ดิ้นแรงกว่าปกติ ดิ้นทีไรผู้เป็นแม่ต้องน้ำตาคอทุกที"ป้าน้อยค่ะ วันนี้มีอะไรทานบ้างคะหนูหิวมากๆเลย" เธอเดินไปถามแม่บ้านที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมอาหารอยู่โดยมีพ่อบ้านเอลยื่นคุม"วันนี้มีแกงเขียวหวาน มีอาหารอิตาเลียน แล้วก็ต้มยำกุ้งน้ำข้นที่นายหญิงชอบทานด้วยค่ะ" พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วรู้สึกตื่นเต้นที่วันนี้เธอจะได้กินต้มยำกุ้งน้ำข้น เพราะตั้งแต่เธอตั้งครรภ์มานี้ทานต้มยำกุ้งได้เกือบทุกวันเลยส่วนประเภทผลไม้ประเภทส้ม เธอจะไม่ได้แตะเลยหากเป็นเฮียราชันของเธออีกทีเป็นคนกินของพวกนั้น เขาทั้งอาเจีย
เหนือราชันคือเมีย บทที่14
3เดือนต่อมาแสงแดดอ่อนๆช่วงสายสาดส่องเข้ามากระทบใบหน้าของคนตัวเล็กเบาๆราชันลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ตนเองพึ่งจะได้นอนตอนตี3กว่าๆ ร่างหนาก้มมองลงมาที่โซเฟีนที่นอนซุกอยู่ที่หน้าอกของเขาอยู่ “ฟอดๆ~” สามีสุดหล่อราชันก้มลงหอมแก้มเมียรักที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงจากศึกร้อนรักเมือคืน เขาค่อยๆขะยับตัวเองลุกขึ้นมานั้งพิงที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายหาลูกน้องคนสนิทอีธานกดรับสายในทันที'ครับนาย' อีธานเอยตอบ'มึงช่วยไปทำอะไรบางอย่างให้กูหน่อย เดี๋ยวกูจะส่งรายละเอียดให้''ครับ'ติด ติด ติ๊ด!เพียงเท่านั้นคนร่างสูงก็รีบวางสายในทันทีเขาเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ออกมาแต่งตัวสำเร็จพอมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาเลย เขาเลยเดินออกไปจากห้องนอนอีกพากหนึ่ง"พวกมึงสำเร็จหรือยัง เดี๋ยวนายหญิงตื่นมาเห็นพอดีหรอก" อีวานที่ได้รับมอบหมายจากอีธานมาอีกที เรื่องภารกิจเซอร์ไพรส์นายหญิงของตนจึงรีบเร่งลูกน้องอีกที''ยังไม่สำเร็จเลยครับลูกพี่'' ชายฉกรรจ์ชุดดำหลายคนเอยตอบอีวาน"ถ้างั้นก็ช่วยเร่งมือกันหน่อยแล้วกัน ถ้าเสร็จไม่ทันคอพวกมึงได้ขาดแน่ รู้ใช่ไหมเวลานายโกรธจะเป
Maaari mong magustuhan
บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees19.8K viewsรักร้าย มาเฟียลูกติด
Melyssa16.4K viewsพายุร้ายพ่ายเมีย
นามปากกา อายดอลลี่58.0K viewsBad Love มาเฟีย NC20+
Naya Solene6.7K viewsหงส์ซ่อนกล
ดำชมพู41 viewsของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ)
ณัฐลภัส141 viewsซาตานเล่ห์รัก
EWATIME379 viewsเพื่อนที่ปรึกษา
Thita_1.5K views
