บทที่5

ภายในบริษัทของราชันวันนี้คนเยอะเป็นพิเศษเพราะรับพนักงานใหม่จำนวนมากเข้าไปอยู่ในบริษัทสาขาใหม่พี่เพิ่งเปิดนั่นเอง

"อุ๋ย..คนนั้นหล่อจังเลยแก"

"ใช่ๆ หล่อมาก"

นั่นเป็นเสียงของคนที่จะมาสมัครงานในบริษัทเอ่ยขึ้น บางคนก็บอกว่าคนนี้แหละคือเจ้าของบริษัท บางก็ว่าเสียดายจังที่มีเมียแล้ว เสียงของเหล่าชะนีทั้งหลายพูดอย่างไม่อายปาก บางคนก็ถึงขั้นว่ามีได้ก็หย่าได้ ทุกอย่างมันเข้าไปในหูของโซเฟียที่เดินมาพอดีได้ยินทุกอย่าง

"สวัสดีค่ะคุณโซเฟียมาหาเจ้านายหรอค่ะ" พี่จีหัวหน้าฝ่ายการตลาดเอ่ยถามภรรยาเจ้านายอย่างตื่นเต้นเพราะนานๆทีถึงจะเห็นเธอมาที่นี

"ใช่ค่ะพี่จีเฮียราชันอยู่ไหมคะพอดีลืมโทรบอกก่อนจะมานะค่ะ" ขจียิ้มให้เธอก่อนบอกไปว่าเจ้านายของเธออยู่ทีไหน

"เจ้านายเข้าไปสัมภาษณ์คนที่จะมาเป็นเลขาแทนคุณอีวานอยู่ค่ะคุณโซเฟีย" จริงด้วยเธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอีวานถูกสั่งให้ไปบริหารงานที่โรงพยาบาลแทนเฮียราชันเพราะโดยส่วนตัวแล้วเฮียราชันเองก็งานยุ่งอยู่แล้วจึงไม่มีเวลาเข้าไปบริหารงานที่โรงพยาบาลได้เต็มที่เท่าไร

"ค่ะเฟายเองก็ลืมไปเลยงั้นขอตัวไปหาเฮียก่อนก่อนนะ เอาไว้เราไปทานข้าวด้วยกันอีกนะคะ" พูดจบเธอก็เดินออกไปทันทีไม่รอให้ขจีได้บอกก่อนว่า คนมาสัมภาษณ์มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น เฮ้อ!ซวยแน่ๆขจีเอ้ยหวังว่าเธอจะไม่ตกงานในวันนี้หรอกนะ

....

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ขออนุญาตคะ ดิฉันมาสมัครงาน" สิ่นเสียงนั้นจึงทำให้คนที่นั่งเซ็นเอกสารอยู่ต้องเงยหน้าขึ้นและเอ่ยอนุญาให้ผู้มาใหม่ได้เข้ามา

"เชิญมานั่งก่อนครับ"ราชันบอกและพายมือเชิญผู้มาใหม่นั่ง

"ขอบคุณค่ะ" พูดจบเธอก็นั่งลงที่เก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะทำงานของเขาและจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาของราชันด้วยความหลงไหล

"แนะนำตัวเองและงานที่ตัวเองถนัดหน่อยครับร่วมถึงคุณเคยทำงานที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า" เขาเอ่ยถามเสียงเรียบพูดอย่างสุภาพ

"ชื่อเกลค่ะยังไม่เคยค่ะพอดีพึงเรียนจบใหม่แล้วได้ยินว่าที่นี่เปิดรับเลขาก็เลยลองมาสมัครดูค่ะ" เธอตอบออกไป เขาครุ่นคิดสักครู่แล้วเอ่ยบอกออกไปทันที

"งั้นรอสักครู่ครับ" ว่าแล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วก็กดโทรออกหาใครบางคน แต่เหมือนเสียงมันจะดังใกล้เขามากๆเหมือนข้างหน้าห้องทำงานเลย แต่แล้วความสงสัยก็กระจ่างเมื่อมีร่างบอบบางของภรรยาสาวเดินเข้ามาในห้องทำงาน

คนตัวเล็กยิ้มให้เขาก่อนที่จะเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้าไปสวมกอดต้นคอของเขาแล้วนั่งบนตักแกรง เขากอดเธอกลับไป จนลืมว่าตอนนี้มีสายตาอีกคู่ที่นั่งจ้องอยู่

"มาได้ไง หืมทำไมไม่โทรมาบอกเฮียก่อน"

คนตัวเล็กยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนอื่นบอกจุดประสงค์ของตน

"ก็แค่จะมาเซอร์ไพรส์แค่นั้นเองค่ะ ไม่คิดว่าเฮียจะติดงานอยู่" เธอพูดพร้อมกับมองไปยังหญิงสาวตรงหน้าที่มองมาเเล้วยิ้มให้ทั้งสองคนอยู่เช่นกัน

"อ่อ เฮียกำลังสัมภาษณ์เขาอยู่นะ เขาจะมาสมัครงานเป็นเลขาแต่เฮียยังไม่ได้รับ ว่าจะ โทรหาโซเฟียก่อนว่าโอเคไหมแต่ในเมื่อมาแล้วงั้นพอดีเลยช่วยตัดสินใจหน่อยว่าเฮียควรรับคุณคนนี้เข้ามาหรือเปล่า?" เขาถามเธออย่างตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อมถ้าหากเมียบอกว่าโอเคเขาก็จะรับถ้าบอกว่าไม่เขาก็จะไม่รับเพราะเมื่อก่อนเคยมีปัญหากับเธอเรื่องที่เขารักเลขาผู้หญิงเข้ามาอยู่แล้วจึงไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีกเธอพยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจ

"คุณชื่ออะไรหรอคะ" คนตัวเล็กหันมาถามหญิงสาวตรงหน้าแทน

"ดิฉันชื่อ เกลค่ะ" คนตรงหน้าตอบเธอด้วรอยยิ้ม

"แล้วเพราะอะไรถึงอยากมาทำงานทีนีค่ะ"โซเฟียถามพร้อมมองหน้าของเกลอย่างจริงจัง

"เพราะมีคนบอกว่าบริษัทนี้มีสวัสดิการที่ดีให้พนักงานและเจ้านายก็เป็นคนใจดีด้วยค่ะดิฉันก็เลยอยากมาสมัครค่ะ" เกลตอบกลับคนตัวเล็กพร้อมยิ้มให้เหมือนเดิม

"แล้วคุณได้อ่านกดข้อห้ามและข้อจำกัดของบริษัทนี้หรือยังคะคุณเกล" โซเฟียถามอีกครั้ง

"อ่านแล้วค่ะดิฉันจะไม่ทำผิดกฎเด็ดขาด" เมือได้ยินคำตอบดังนั้นโซเฟียก็พยักหน้า

"งั้นฉันจะรับคุณเข้าทำงานค่ะ แต่ว่าจะเป็นแบบทดลองงานไปก่อนนะ ถ้าพ้นช่วงทดลองงานสองเดือนไป เราจะรับคุณเข้าทำงานและจะเพิ่มเงินเดือนให้กับคุณค่ะ"

โซเฟียพูดแล้วยิ้มอ่อนๆเพราะเธอรู้สึกว่าผู้หญิงตรงหน้านั้นน่าค้นหาดี มันเหมือนมีอะไรบางอย่างดึงดูดให้เธอต้องรับผู้หญิงคนนี้เข้าทำงานและเธอเองก็จะรอดูเช่นกัน

"ขอบคุณมากๆนะคะบุญคุณครั้งนี้ดิฉันจะไม่ลืมเลยค่ะ" และสองสามีภรรยาทั้งสองคนพยักหน้าแล้วเกลก็เดินออกไปทันที

"ยิ้มอะไรหนักหนาค่ะ หรือว่าสนใจเธอ" คนตัวเล็กเอี้ยวตัวมาถามกับสามีตัวเองทั้งๆที่เธอยังนั่งบนตักของเขาอยู่

"เปล่าครับคนสวยอย่าเข้าใจผิดเด็ดขาดที่ยิ้มเพราะเห็นว่าภรรยาของเฮียตัดสินใจได้ดีเหมาะสมแล้ว อีกอย่างบอกแล้วไงว่าเมื่อกี้โทรหาแล้วแต่เฟียก็เข้ามาซะก่อนไม่งั้นก็จะโทรขออนุญาตอยู่ดีค่ะอย่าคิดมาก" เขาลวบเอวของคนตัวเล็กเขามากระชับกอดอย่างหวงแหนหวังให้เธอผ่อนคลายและไม่คิดมาก

"ให้มันจริงเถอะ!ถ้ารู้ว่าคุยกับคนอื่นเฮียโดนแน่" เธอเอามือบีบขยี้ไปที่จมูกเขาเบาๆอย่างรู้สึกหมั่นไส้

"ไม่มีวันนั้นแน่นอนครับ แต่ก็มีพนักงานที่มาสมัครงานบางคนนะถามเฮียว่ามีเมียหรือเปล่า?" เขาบอกกับคนคนเล็ก โซเฟียคิดในใจใครช่างกล้าเหลือเกิน

"แล้ว.. เฮียตอบว่ายังไงคะ" ถามพร้อมกับจ้องมองปฏิกิริยาของเขา

"เฮียก็ตอบไปว่า...." เขาทำท่าทะเล้นและคิดหนักจึงทำให้คนฟังรู้สึกหมั่นไส้แล้วหันหน้าหนีขี้เกียจรอฟังจากปากคนเจ้าเล่ห์

"บอกว่ามีเมียแล้วครับ" คนตัวเล็กแอบยิ้มพอใจในคำตอบ ให้มันได้อย่างนี้สิ เธอจะได้ไม่ต้องคอยหวาดระแวงว่าจะมีคนมาแย่งเฮียไปจากเธอ ไม่งั้นเธอคงทำใจไม่ได้แน่ๆ

"หันหน้ามาครับคนสวย" พูดแล้วจับปลายคางมน หันมาทางตัวเองแล้วประกบจูบอย่างอ่อนโยน จุ๊พ!

"จำไว้นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเฮีย คือเฟียคนเดียวครับและจะไม่ไปเที่ยวกลางคืนดื่มกับเพื่ออีกหากไม่ได้รับอนุญาต ถ้าจะให้ดีก็มีเฟียไปด้วยดีไหมหากมันจำเป็นต้องไปจริงๆ?"เธอพยักหน้าให้เขาอย่างพอใจ นี่แหละสิ่งที่เธอต้องการ เขาเองก็ไม่ชอบเลยเวลาที่เห็นเธอเสียใจเพราะเราแต่งงานกันมาเป็นปีเขาไม่เคยเอาอกเอาใจเธออย่างเต็มที่เหมือนทีสามีคนอื่นทำ แต่ต่อไปถึงเธอไม่ร้องขอเขาก็จะทำเพื่อผู้หญิงที่เขารักและกำลังจะเป็นแม่ของลูกเขา

"สัญญานะคะ"เขาก็พยักหน้าให้เธอ

"สัญญาครับเฮียสัญญา" ทั้งคู่นั่งกอดกันกลม ส่วนคนที่ยืนฟังนอกประตูได้แต่กำหมัดแน่น เกลยังไม่ไปไหนยังยืนฟังทั้งคู่คุยกันจนขจีเดินมาโต๊ะเห็นเข้าเธอจึงเอ่ยถาม

"ทำอะไรอยู่สัมภาษณ์เสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว" ขจีบอกกับเกลจนเธอต้องสีหน้าซือบอกเหตุผล

"อ่อ คือเกลแค่อยากกลับเข้าไปถามว่าจะให้เกลเข้าไปทำงานที่บริษัทสาขาเปิดใหม่เลยใช่ไหมคะพอดีเกลลืมถามและไม่กล้าเข้าไปเลยยืนตรงนี่" เธออ้างเหตุผลขึ้นมาขจีจึงเป็นฝ่ายแจ้งรายละเอียดให้เธออีกครั้ง

"ใช่เธอต้องทำงานที่บริษัทสาขาใหม่ซึ่งเจ้านายจะเข้าไปอาทิตย์ละสองครั้ง ส่วนรายละเอียดงานต่างๆเธอก็อ่านดูในเอกสารก็แล้วกันว่าต้องทำอะไรบ้าง แล้วถ้าไม่เข้าใจอะไรก็โทรหาฉันโดยตรงไม่ต้องรบกวนเจ้านายเข้าใจไหม" ขจีบอกเสียงเรียบนิ่ง เซนต์ของเธอบอกว่าคนตรงหน้าเหมือนจะไม่มาดีอย่างแน่นอน

"ขอบคุณมากค่ะ ขอตัวก่อน" พูดจบเกลออกเดินออกไปทันที

ขจีได้แต่ยืนสา่ยหน้าไปมานี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีผู้หญิงพยายามเอาตัวเองเข้าตีสนิทกับเจ้านายของตน

......