LOGINเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ทั้งคู่ก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน
"เมื่อกี้เฮียทำดี หนูต้องมีรางวัลให้เฮียเข้าใจไหมครับ" ว่าแล้วก็ฉุดรั้งคนตัวเล็กให้เขามาพิชิตหน้าอกแกรง เธอยิ้มให้เขาก่อนจะกระซิบอะไรบางอย่าง "งั้นอยากได้รางวัลอะไรดีคะ" เสียงกระซิบเบาๆข้างหู ทั้งน้ำเสียงนั้นหวานหยดย้อย แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน คนตัวโตอมยิ้มอย่างมีเลศนัยแอบแฝง "งั้นก็ช่วยทำอะไรให้ เฮียอย่างนึงได้ไหม" พรืบ!!! เขาดันคนตัวเล็กให้ไปนั่งตรงโซฟาในห้องรับแขกอีกข้างของห้องทำงาน แล้วจัดการปลดเข็มขัดแบรนหรูรูดซิปกางเกงลง พร้อมกับปลดบ๊อกเซอร์แบรนด์หรูลงมา ท่อนเอ็น ที่กำลังผงาดได้ที่ เส้นเอ็นปู๊นปูด แสดงให้เห็นความใหญ่โตของท่อนเอ็นร้อน คนตัวเล็กกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ เธอรู้ว่าเขาต้องการอะไร คนตัวโตยิ้มเล็กน้อยก่อนจุดประสงค์ของตน "ทำให้หน่อย~" เธอมองเขาตาใสแป๋ว ก่อนจะเอามือนุ่มนิ่มของตนจับหมับ เข้าที่ท่อนเอ็นร้อนของสามี ลิ้นนุ่มนวล ตะวัติเลยจุดอ่อนไหวของแกนกายชาย มือน้อยรูดขึ้นรูดลงอย่างเบามือ นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำให้เขา เธอจึงช้ำชองเรื่องพวกนี้พอสมควร "อืมม~นั้นและครับดีมาก" ราชันครางเสียงหลงเมื่อปลายลิ้นน้อยๆ ของคนตัวเล็กเริ่มตวัดโลมเลียตรงปลายหัวเห็ดไปมา แพล๊บ แพ๊บ แพล๊บ! "ชี๊ส~แบบนั้นแหละอ๊าสสสส" เมื่อคนตัวเล็กเห็นดั่งนั้นก็เริ่มเร่งให้เร็วขื้นไปอีก จวบ~ จวบ ~ จวบ! "กะ ใกล้แล้วครับคนสวย..."ว่าแล้วเขาก็ใช่มือจับไปที่หัวของคนตัวเล็กออกแรงกดเบาๆให้เธอได้ดูดกลื่นมันลึกกว่าเดิม โซเฟียน้ำหูน้ำตาคลอเบ้า เหมือนจะซ้ำลักให้ได้~ เพราะท่อนเอ็นของเขามีขนาดใหญ่ จึงทำให้เธอดูดกลื่นลึกๆลำบาก อ๊าส~ เขากระแทกเอวหนาสว่นขื้นมาอย่างเอาแต่ใจ ไม่นานนักเขาก็เกร็งกระตุกและเสร็จในที่สุด อือ! ~อ็อก อ็อก อ็อก น้ำสีขาวขุ่นในโพรงปากของคนตัวเล็กถูกกลื่นลงไปอย่างง่ายดาย... กึก! "กลิ่นทำไมครับ" เขาเอ่ยถาม...ในขณะที่มือข้างหนึ่งลูบหัวเธอเบาๆ พรืบ เขาลุกขึ้นมานั่งคลอมคนตัวเล็ก เสียงกระซิบแหบพร่างข้างๆหูใบเล็ก โซเฟียรู้สึกหน้าร้อนผ่าว ถึงจะเคยมีอะไรกันหลายครั้งต่อหลายครั้งก็ไม่หยุดความเขินอายได้สักที เขาแยกขาของเธอเป็นรูปตัวเอ็มแล้วแทรกตัวเข้าไปตรงกลางหว่างขาเรียวสวย จัดการยัดท่อนเอ็นอันใหญ่โตเข้ามารวดเดียว พรวด!!! "อ๊าสสสส/ อ๊ะอ่าาา~นะ แน่นมากกที่รัก "สองเสียงสอดประสานกัน "กรี๊ดด อืมมม เบาๆ จะ เจ็บ" อ่าา สงสัยจะดันแรงไปหน่อย ถอยก็ไม่ทัน "อ๊าา อืม! แน่นชิบ" ปึก ~ปึก~ ปึก ปัก! ปัก! คนตัวโตรีบเร่งจังหวะกระเเทก อย่างดุดัน "บะ เบาหน่อยคะเฮียเฟียเจ็บนะ อ๊ะ ๆๆๆ" "ซี๊สส อ๊า~แน่นมากครับ อ๊า" ใช่แน่นเหมือนเดิม "ใกล้แล้ว อ๊าๆๆๆ จะแตกแล้ว ซี๊สสสส" "อืมมมฮะ เฮียเฟียไม่ไหว อ๊ะๆๆๆ จะเสร็จเหมือนกัน อ๊าสส" ตับๆๆๆๆ พรึ่บ! ปึก! ปึก ปึก "อ๊าสสส ชี๊สสส /อ๊าาา อือ~" และในทีสุดทั้งสองคนก็เสร็จพร้อมกัน ราชันพลิกร่างของโซเฟียให้เธอนอนคว่ำหน้าลงแล้วจัดการสอดใส่แกนกายเข้าไปยังกลีบกุลาบอวบอั่น คับแน่นทีตอนนี้ บวมเป่งจากการโดนกระเเทกไปหลายต่อหลายครั้ง เขาดันท่อนเอ็นเข้าไปจากด้านหลังจนสุดลำ อย่างเอาแต่ใจ ทำการกระเเทกแบบนั้นจน เสร็จไปหลายต่อหลายรอบมากๆ เอาคืนทีเมือคืนเขาไม่ได้ทำตั้งหลายวันเพราะเธอแกล้งบอกวันเป็นวันนั้นของเดือน พอจะเสร็จรอบสุดท้ายก็ดันท่อนเอ็นเข้าไปให้ลึกที่สุด พอน้ำกามสีขาวขุ่นออกหมดจนเขาก็ดึงท่อนเอ็นออกทันที ทั้งน้ำรักของเธอและเขาไหลลงมาทีหว่างขาของโซเฟียจนเลอะไปหมด พรึ่บ! เขาจัดการอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวเธอนอนอยู่เพราะเหนื่อยเขาจึงอุ้มเธอเข้าห้องน้ำ มาชำระคราบน้ำรักออกให้ แล้วใส่เสื้อผ้าตัวใหม่ให้ดีนะที่เขาฉลาดที่ทำห้องนอนเอาไว้ข้างห้องทำงานและยังเอาเสื้อผ้าของคนตัวเล็กทั้งของตัวเองมาไว้ด้วย จากนั้นเขาจึงพามานอนที่เตียง ส่วนเขาก็ตามขื้นมานอนกอดเมียเหมือนเดิม คิดถึงเรื่องลูกแล้วเขาก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เขาต้องทำให้เธอท้องให้ได้ พอคิดได้ดั่งนั้นแล้ว จึงก้มลงไปจุ๊ฟปากเธออีกครั้งอย่างเอ็นดู "ฝันดีครับเฟียที่รัก " แล้วก็หลับไปในห้องนั้นดีนะทีเขาสั่งอีธานไว้ว่าห้ามใครเขามาเด็ดขาด ส่วนคนด้านนอกอย่างมือขวาคนสนิทไม่กล้าเข้าไปรบกวน ปล่อยให้เจ้านายนอนกลางวันไปเลย "คุณอีธานมายืนทำอะไรตรงนี้คะ แล้วนี่เห็นโซเฟียมาที่นี่หรือเปล่าพอดีผิงไปหาที่บ้านแต่ว่าคนที่บ้านบอกว่ามาที่นี่" ผิงๆถามหาเพื่อนของตนจากมือขาวของราชัน "นายหญิงไม่ค่อยสบายนะครับตอนนี้หลับอยู่ข้างในแต่ว่านายล็อคประตูเอาไว้จากด้านในเลยทำให้เราเข้าไปไม่ได้จึงยืนรอตรงนี้คุณผิงๅกลับไปก่อนเถอะครับไว้พรุ่งนี้ค่อยไปเยี่ยมนายหญิงที่คฤหาสน์จะดีกว่า"อีธานรีบอธิบายก่อนผิงจะโวยวายทีไม่เจอเพื่อน "ก็ได้ค่ะงั้นพรุ่งนี้บอกโซเฟียด้วยน่ะคะว่าผิงจะเข้าไปหาห้ามไปไหนเด็ดขาด"เธอเอ่ยบอกแค่นั้นก็เดินออกไปในทันที ไม่รอให้อีธานได้ตอบอะไรเลยด้วยซ้ำ ....*ตอนพิเศษ: เมื่อหัวใจดวงเล็ก…เริ่มมีเจ้าของ**บ้านหลังใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กเล็กวันนี้…ยังคงมีเสียงหัวเราะอยู่แต่มีบางอย่าง…กำลังเปลี่ยนไปจากเดิม“ม๊ามี๊ขา…หนูมีเรื่องจะบอก”เสียงของชินดี้ในวัย 18 ปีไม่ได้ใสซื่อเหมือนเด็กน้อยอีกต่อไปเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องครัวมือกำแน่นเข้าหากันเล็กน้อยอย่างรู้สึกประหม่าโซเฟียที่กำลังเริ่มทำอาหารอยู่หันมามองลูกสาว ก่อนจะยิ้มอ่อนให้พร้อมถามชินดี้“มีอะไรคะลูกทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น”ชินดี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะบอกกับแม่ออกไป“หนู…มีคนที่ชอบแล้วค่ะ”"…"เงียบเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาบนผนังห้อง“เขาคือ...ใครคะ” โซเฟียถามเสียงนิ่งแต่แววตายังคงอ่อนโยนเสมอ“เพื่อนที่โรงเรียนค่ะ…เขาดีมากเลยนะคะ สุภาพ เรียนเก่ง แล้วก็— หล่อมาก”“มันชื่ออะไร!”เสียงทุ้มต่ำแทรกเข้ามาจากด้านหลังทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันก็เห็นราชันยืนอยู่ที่หน้าประตูเขาเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้สายตาคมกริบจ้องมองลูกสาวนิ่งจนอ่านสายตาไม่ออกอินดี้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“แด๊ดดี๊..คือหนู”“แด๊ดถามว่า…เขาชื่ออะไร?” เขาถามอีกครั้ง“ค…คิมค่ะ”ราชันพยักหน้าเล็กน้อย“พรุ่งนี
เสียงคลื่นน้ำทะเลซัดเข้าหาฝั่งเป็นระยะแสงแดดยามเช้าส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับทะเลกำลังยิ้มรับการมาเยือนของพวกเขาบนชายหาดสีขาวสะอาด มีครอบครัวหนึ่งกำลังใช้ช่วงเวลาที่แสนธรรมดา…แต่มีค่ามากที่สุดในชีวิตราชันพาทั้งครอบครัวมาเที่ยวทะเลเป็นครั้งแรก“แม่คะ! เร็วสิคะ ชินดี้จะโดนน้ำแล้ว!”เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อยดังลั่น ขณะที่เธอกำลังวิ่งหนีคลื่นลูกเล็ก ๆ ที่ไหลตามมาถึงปลายเท้าโซเฟียหัวเราะเบา ๆ รีบวิ่งตามไปอย่างไม่รีบร้อนนัก แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นลูกสาวและลูกชายมีความสุข“ไม่ต้องหนีค่ะลูก คลื่นแค่มาทักทายเองคะ”“แต่มันไล่หนู!” ชินดี้ทำหน้ามุ่ย ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาหาแม่แล้วกอดขาแน่นโซเฟียย่อตัวลงให้ตัวเองอยู่ระดับเดียวกับลูกสาวแล้วเอ่ยพูดพลางใช่มือลูบหัวอย่างอ่อนโยน"มันแค่ไล่เพราะมันรักหนูค่ะ ""จริงนะคะ?""จริงสิ ลูกของแม่เป็นเด็กดีธรรมชาติและทุกคนก็รักเป็นธรรมดาจ้ะ" เธอเอ่ยบอกลูกสาว"เหมือนที่แด๊ดดี้รักใช่ไหมคะ?"คำถามใส ๆ ทำให้โซเฟียชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบาง"ใช่…เหมือนแด๊ดดี้เลย""ใครเรียกแด๊ดดี้หืมม" เสียงทุ้มจากคนที่เพิ่งถูกกล่าวถึงดังขึ้นจากด้านหลังขอ
หลังจากเขาว่างแผนกับลูกสาวสำเร็จซินดี้ก็ไปขอให้แม่มีน้องชายให้และโซเฟียก็ตกลงราชันดีใจมากกว่าลูกสาวซะอีก ''ซี๊ดดดด อืม กะ เก่งมากคะ" "อ๊าา อย่างนั้นแหละคะ " เธอทำแบบเดิมซ้ำๆจนในทีสุด เขาก็เสร็จ อ๊อก อ็อก อ็อก น้ำสีขาวขุ่น เลอะเทอะเต็มปากคนตัวเล็ก "ห้ามกลืนคะ คายออกมา" อึก อึก!โซเฟียกลืนลงไปหมดแล้ว "ดึ้อชะมัดเลย! " เธอยักไหล่ ก่อนจะยิ้มให้อย่างไม่แยแส ก่อนที่เขาจะเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง พร้อมสลับไปดูดดื่มกับริมฝีปากสีเชอรี่อันอวบอิ่ม ช่วงชิงลมหายใจของคนตัวเล็กจนทำให้เธอเอามือทุบหน้าอกแกร่งเพราะหายใจไม่ทัน "พะ พอก่อนเฮีย! เฟียหายใจไม่ทัน" เธอเอ่ยบอกแต่เขากลับกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วหรอ หืม!" เขากำลังเตรียมจะจูบกับเธออีกครั้ง แต่เธอเอามือมาปิดปากเขาไว้เสียก่อน พรืบ!อือ "เดี๋ยวค่ะ ลูกอยู่ไหน!" เธอเอ่ยถามเพราะไม่เห็นลูกสาวมานอนด้วยปกติไม่เคยนอนแยกห้องกับผู้เป็นแม่ "ลูกไปนอนบ้านไอ้สิงห์ เมื่อกี้อีวานไปส่ง เห็นบอกว่าอยากไปเล่นกับน้องตัวเล็ก "ใช่แล้วตอนนี้สิงหา ก็มีลูกเป็นของตัวเองแถมเป็นลูกชายซึ่งลูกสาวเขาก็หลงรักเด็กชายตัวน้อยนั้นมากๆจนบางครั้ง
3ปีต่อมา หลังจากที่ภรรยาคนสวยอย่างโซเฟียคลอดลูกสาวผู้เป็นสามีจึงพากลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ดั่งเดิมเคยบอกว่าจะกลับไปที่ไร่นานๆทีซึ่งมันสะดวกสบายเวลาลูกสาวของตนวิ่งเล่น น้องซินดี้อายุ 3 ขวบกว่าๆน่ารักสดใส น่าฟัด แก้มจ้ำม่ำเป็นที่รักของลุงๆมาเฟียเพื่อนทั้งสามของผู้เป็นพ่อ เด็กหญิงตัวน้อยจะติดคนเป็นพ่อ มากกว่าแม่ซะอีก ไม่ว่าจะเวลานอน อาบน้ำ กินข้าวหรือไปโรงเรียนก็ต้องออดอ้อนทุกครั้ง แล้วแบบนี้จะให้คนเป็นพ่อทำใจโกรธ หรือดุเวลาที่ทำผิดได้อย่างไรกันละ" มามี๊ขา แด๊ดดี้น้องอยู่หน๊าย"เด็กหญิงซินดี้ร้องเรียกหาผู้เป็นพ่อทุกเช้าเวลาตื่นนอน จนทุกวันนี้ทุกคนในคฤหาสน์เริ่มชินซะแล้ว"แด๊ดดี้ อยู่ในส่วนค่ะลูกรัก" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกเท่านั้นทำให้เด็กอ้วนกลมเลิ่มงอแงแบ๊ะปากร้องไห้ทันทีฮึก ฮึก แอ้~~"หืม น้องซินดี้หนูร้องไห้ทำไมกันลูกไหนเป็นอะไรคะบอกมาม๊าสิค่ะ" โซเฟียเดินมาอุ้มลูกสาวตัวน้อย ที่ยืนร้องไห้ทั้งน้ำตาจนทำให้ผู้เป็นแม่ตกใจ"ฮึ ฮึก ดะ...แด๊ดดี้น้อง" เอ่ยบอกทั้งน้ำตาไม่นานนักแด๊ดดี้ คนที่ถูกถามหาก็รีบวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์เมื่อกี้เขาแค่เดินไปสั่งงานลูกน้องแล้วไฉนลูกสาวตัวน้อยของเขาถึงร้องไห้ลั่นบ้านขนา
ตอนนี้โซเฟียท้อง 9เดือนแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววที่จะคลอดเลย ท้องของเธอใหญ่มากๆ เฮียราชันกลุ้มใจเอามากๆ ทำไมป่านนี้ลูกของเขาถึงยังไม่ออกมาอีก เขาเป็นห่วงภรรยาตัวน้อยของตัวเองมากๆจึงหอบเอางานทุกอย่างมาไว้ที่คฤหาสน์จนหมด ตอนนี้ทั้งคู่ย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์เหมือนเดิมเพราะราชันบอกว่าจะได้สะดวกเวลาไปคลอดและจะได้มีเวลาดูแลลูกด้วย เพราะงานส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่นี่ เธอจึงจำใจปล่อยให้คนงานที่โน่นดูแลไร่แทน คนตัวเล็กเดินลงมาจากชั้น 2 ของบ้านแล้วตรงไปยังห้องครัว ช่วงนี้เธอกินเยอะเป็นพิเศษมากๆ แถมวันนี้ลูกสาวก็ดิ้นแรงกว่าปกติ ดิ้นทีไรผู้เป็นแม่ต้องน้ำตาคอทุกที"ป้าน้อยค่ะ วันนี้มีอะไรทานบ้างคะหนูหิวมากๆเลย" เธอเดินไปถามแม่บ้านที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมอาหารอยู่โดยมีพ่อบ้านเอลยื่นคุม"วันนี้มีแกงเขียวหวาน มีอาหารอิตาเลียน แล้วก็ต้มยำกุ้งน้ำข้นที่นายหญิงชอบทานด้วยค่ะ" พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วรู้สึกตื่นเต้นที่วันนี้เธอจะได้กินต้มยำกุ้งน้ำข้น เพราะตั้งแต่เธอตั้งครรภ์มานี้ทานต้มยำกุ้งได้เกือบทุกวันเลยส่วนประเภทผลไม้ประเภทส้ม เธอจะไม่ได้แตะเลยหากเป็นเฮียราชันของเธออีกทีเป็นคนกินของพวกนั้น เขาทั้งอาเจีย
3เดือนต่อมาแสงแดดอ่อนๆช่วงสายสาดส่องเข้ามากระทบใบหน้าของคนตัวเล็กเบาๆราชันลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ตนเองพึ่งจะได้นอนตอนตี3กว่าๆ ร่างหนาก้มมองลงมาที่โซเฟีนที่นอนซุกอยู่ที่หน้าอกของเขาอยู่ “ฟอดๆ~” สามีสุดหล่อราชันก้มลงหอมแก้มเมียรักที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงจากศึกร้อนรักเมือคืน เขาค่อยๆขะยับตัวเองลุกขึ้นมานั้งพิงที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายหาลูกน้องคนสนิทอีธานกดรับสายในทันที'ครับนาย' อีธานเอยตอบ'มึงช่วยไปทำอะไรบางอย่างให้กูหน่อย เดี๋ยวกูจะส่งรายละเอียดให้''ครับ'ติด ติด ติ๊ด!เพียงเท่านั้นคนร่างสูงก็รีบวางสายในทันทีเขาเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ออกมาแต่งตัวสำเร็จพอมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาเลย เขาเลยเดินออกไปจากห้องนอนอีกพากหนึ่ง"พวกมึงสำเร็จหรือยัง เดี๋ยวนายหญิงตื่นมาเห็นพอดีหรอก" อีวานที่ได้รับมอบหมายจากอีธานมาอีกที เรื่องภารกิจเซอร์ไพรส์นายหญิงของตนจึงรีบเร่งลูกน้องอีกที''ยังไม่สำเร็จเลยครับลูกพี่'' ชายฉกรรจ์ชุดดำหลายคนเอยตอบอีวาน"ถ้างั้นก็ช่วยเร่งมือกันหน่อยแล้วกัน ถ้าเสร็จไม่ทันคอพวกมึงได้ขาดแน่ รู้ใช่ไหมเวลานายโกรธจะเป
![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






