Chapter: ตอนพิเศษ*ตอนพิเศษ: เมื่อหัวใจดวงเล็ก…เริ่มมีเจ้าของ**บ้านหลังใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กเล็กวันนี้…ยังคงมีเสียงหัวเราะอยู่แต่มีบางอย่าง…กำลังเปลี่ยนไปจากเดิม“ม๊ามี๊ขา…หนูมีเรื่องจะบอก”เสียงของชินดี้ในวัย 18 ปีไม่ได้ใสซื่อเหมือนเด็กน้อยอีกต่อไปเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องครัวมือกำแน่นเข้าหากันเล็กน้อยอย่างรู้สึกประหม่าโซเฟียที่กำลังเริ่มทำอาหารอยู่หันมามองลูกสาว ก่อนจะยิ้มอ่อนให้พร้อมถามชินดี้“มีอะไรคะลูกทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น”ชินดี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะบอกกับแม่ออกไป“หนู…มีคนที่ชอบแล้วค่ะ”"…"เงียบเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาบนผนังห้อง“เขาคือ...ใครคะ” โซเฟียถามเสียงนิ่งแต่แววตายังคงอ่อนโยนเสมอ“เพื่อนที่โรงเรียนค่ะ…เขาดีมากเลยนะคะ สุภาพ เรียนเก่ง แล้วก็— หล่อมาก”“มันชื่ออะไร!”เสียงทุ้มต่ำแทรกเข้ามาจากด้านหลังทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันก็เห็นราชันยืนอยู่ที่หน้าประตูเขาเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้สายตาคมกริบจ้องมองลูกสาวนิ่งจนอ่านสายตาไม่ออกอินดี้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“แด๊ดดี๊..คือหนู”“แด๊ดถามว่า…เขาชื่ออะไร?” เขาถามอีกครั้ง“ค…คิมค่ะ”ราชันพยักหน้าเล็กน้อย“พรุ่งนี
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-04-18
Chapter: บทที่18 จบเสียงคลื่นน้ำทะเลซัดเข้าหาฝั่งเป็นระยะแสงแดดยามเช้าส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับทะเลกำลังยิ้มรับการมาเยือนของพวกเขาบนชายหาดสีขาวสะอาด มีครอบครัวหนึ่งกำลังใช้ช่วงเวลาที่แสนธรรมดา…แต่มีค่ามากที่สุดในชีวิตราชันพาทั้งครอบครัวมาเที่ยวทะเลเป็นครั้งแรก“แม่คะ! เร็วสิคะ ชินดี้จะโดนน้ำแล้ว!”เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อยดังลั่น ขณะที่เธอกำลังวิ่งหนีคลื่นลูกเล็ก ๆ ที่ไหลตามมาถึงปลายเท้าโซเฟียหัวเราะเบา ๆ รีบวิ่งตามไปอย่างไม่รีบร้อนนัก แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นลูกสาวและลูกชายมีความสุข“ไม่ต้องหนีค่ะลูก คลื่นแค่มาทักทายเองคะ”“แต่มันไล่หนู!” ชินดี้ทำหน้ามุ่ย ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาหาแม่แล้วกอดขาแน่นโซเฟียย่อตัวลงให้ตัวเองอยู่ระดับเดียวกับลูกสาวแล้วเอ่ยพูดพลางใช่มือลูบหัวอย่างอ่อนโยน"มันแค่ไล่เพราะมันรักหนูค่ะ ""จริงนะคะ?""จริงสิ ลูกของแม่เป็นเด็กดีธรรมชาติและทุกคนก็รักเป็นธรรมดาจ้ะ" เธอเอ่ยบอกลูกสาว"เหมือนที่แด๊ดดี้รักใช่ไหมคะ?"คำถามใส ๆ ทำให้โซเฟียชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบาง"ใช่…เหมือนแด๊ดดี้เลย""ใครเรียกแด๊ดดี้หืมม" เสียงทุ้มจากคนที่เพิ่งถูกกล่าวถึงดังขึ้นจากด้านหลังขอ
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-04-17
Chapter: บทที่17หลังจากเขาว่างแผนกับลูกสาวสำเร็จซินดี้ก็ไปขอให้แม่มีน้องชายให้และโซเฟียก็ตกลงราชันดีใจมากกว่าลูกสาวซะอีก ''ซี๊ดดดด อืม กะ เก่งมากคะ" "อ๊าา อย่างนั้นแหละคะ " เธอทำแบบเดิมซ้ำๆจนในทีสุด เขาก็เสร็จ อ๊อก อ็อก อ็อก น้ำสีขาวขุ่น เลอะเทอะเต็มปากคนตัวเล็ก "ห้ามกลืนคะ คายออกมา" อึก อึก!โซเฟียกลืนลงไปหมดแล้ว "ดึ้อชะมัดเลย! " เธอยักไหล่ ก่อนจะยิ้มให้อย่างไม่แยแส ก่อนที่เขาจะเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง พร้อมสลับไปดูดดื่มกับริมฝีปากสีเชอรี่อันอวบอิ่ม ช่วงชิงลมหายใจของคนตัวเล็กจนทำให้เธอเอามือทุบหน้าอกแกร่งเพราะหายใจไม่ทัน "พะ พอก่อนเฮีย! เฟียหายใจไม่ทัน" เธอเอ่ยบอกแต่เขากลับกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วหรอ หืม!" เขากำลังเตรียมจะจูบกับเธออีกครั้ง แต่เธอเอามือมาปิดปากเขาไว้เสียก่อน พรืบ!อือ "เดี๋ยวค่ะ ลูกอยู่ไหน!" เธอเอ่ยถามเพราะไม่เห็นลูกสาวมานอนด้วยปกติไม่เคยนอนแยกห้องกับผู้เป็นแม่ "ลูกไปนอนบ้านไอ้สิงห์ เมื่อกี้อีวานไปส่ง เห็นบอกว่าอยากไปเล่นกับน้องตัวเล็ก "ใช่แล้วตอนนี้สิงหา ก็มีลูกเป็นของตัวเองแถมเป็นลูกชายซึ่งลูกสาวเขาก็หลงรักเด็กชายตัวน้อยนั้นมากๆจนบางครั้ง
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-04-16
Chapter: บทที่163ปีต่อมา หลังจากที่ภรรยาคนสวยอย่างโซเฟียคลอดลูกสาวผู้เป็นสามีจึงพากลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ดั่งเดิมเคยบอกว่าจะกลับไปที่ไร่นานๆทีซึ่งมันสะดวกสบายเวลาลูกสาวของตนวิ่งเล่น น้องซินดี้อายุ 3 ขวบกว่าๆน่ารักสดใส น่าฟัด แก้มจ้ำม่ำเป็นที่รักของลุงๆมาเฟียเพื่อนทั้งสามของผู้เป็นพ่อ เด็กหญิงตัวน้อยจะติดคนเป็นพ่อ มากกว่าแม่ซะอีก ไม่ว่าจะเวลานอน อาบน้ำ กินข้าวหรือไปโรงเรียนก็ต้องออดอ้อนทุกครั้ง แล้วแบบนี้จะให้คนเป็นพ่อทำใจโกรธ หรือดุเวลาที่ทำผิดได้อย่างไรกันละ" มามี๊ขา แด๊ดดี้น้องอยู่หน๊าย"เด็กหญิงซินดี้ร้องเรียกหาผู้เป็นพ่อทุกเช้าเวลาตื่นนอน จนทุกวันนี้ทุกคนในคฤหาสน์เริ่มชินซะแล้ว"แด๊ดดี้ อยู่ในส่วนค่ะลูกรัก" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกเท่านั้นทำให้เด็กอ้วนกลมเลิ่มงอแงแบ๊ะปากร้องไห้ทันทีฮึก ฮึก แอ้~~"หืม น้องซินดี้หนูร้องไห้ทำไมกันลูกไหนเป็นอะไรคะบอกมาม๊าสิค่ะ" โซเฟียเดินมาอุ้มลูกสาวตัวน้อย ที่ยืนร้องไห้ทั้งน้ำตาจนทำให้ผู้เป็นแม่ตกใจ"ฮึ ฮึก ดะ...แด๊ดดี้น้อง" เอ่ยบอกทั้งน้ำตาไม่นานนักแด๊ดดี้ คนที่ถูกถามหาก็รีบวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์เมื่อกี้เขาแค่เดินไปสั่งงานลูกน้องแล้วไฉนลูกสาวตัวน้อยของเขาถึงร้องไห้ลั่นบ้านขนา
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-04-16
Chapter: บทที่15ตอนนี้โซเฟียท้อง 9เดือนแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววที่จะคลอดเลย ท้องของเธอใหญ่มากๆ เฮียราชันกลุ้มใจเอามากๆ ทำไมป่านนี้ลูกของเขาถึงยังไม่ออกมาอีก เขาเป็นห่วงภรรยาตัวน้อยของตัวเองมากๆจึงหอบเอางานทุกอย่างมาไว้ที่คฤหาสน์จนหมด ตอนนี้ทั้งคู่ย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์เหมือนเดิมเพราะราชันบอกว่าจะได้สะดวกเวลาไปคลอดและจะได้มีเวลาดูแลลูกด้วย เพราะงานส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่นี่ เธอจึงจำใจปล่อยให้คนงานที่โน่นดูแลไร่แทน คนตัวเล็กเดินลงมาจากชั้น 2 ของบ้านแล้วตรงไปยังห้องครัว ช่วงนี้เธอกินเยอะเป็นพิเศษมากๆ แถมวันนี้ลูกสาวก็ดิ้นแรงกว่าปกติ ดิ้นทีไรผู้เป็นแม่ต้องน้ำตาคอทุกที"ป้าน้อยค่ะ วันนี้มีอะไรทานบ้างคะหนูหิวมากๆเลย" เธอเดินไปถามแม่บ้านที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมอาหารอยู่โดยมีพ่อบ้านเอลยื่นคุม"วันนี้มีแกงเขียวหวาน มีอาหารอิตาเลียน แล้วก็ต้มยำกุ้งน้ำข้นที่นายหญิงชอบทานด้วยค่ะ" พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วรู้สึกตื่นเต้นที่วันนี้เธอจะได้กินต้มยำกุ้งน้ำข้น เพราะตั้งแต่เธอตั้งครรภ์มานี้ทานต้มยำกุ้งได้เกือบทุกวันเลยส่วนประเภทผลไม้ประเภทส้ม เธอจะไม่ได้แตะเลยหากเป็นเฮียราชันของเธออีกทีเป็นคนกินของพวกนั้น เขาทั้งอาเจีย
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-04-16
Chapter: บทที่143เดือนต่อมาแสงแดดอ่อนๆช่วงสายสาดส่องเข้ามากระทบใบหน้าของคนตัวเล็กเบาๆราชันลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ตนเองพึ่งจะได้นอนตอนตี3กว่าๆ ร่างหนาก้มมองลงมาที่โซเฟีนที่นอนซุกอยู่ที่หน้าอกของเขาอยู่ “ฟอดๆ~” สามีสุดหล่อราชันก้มลงหอมแก้มเมียรักที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงจากศึกร้อนรักเมือคืน เขาค่อยๆขะยับตัวเองลุกขึ้นมานั้งพิงที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายหาลูกน้องคนสนิทอีธานกดรับสายในทันที'ครับนาย' อีธานเอยตอบ'มึงช่วยไปทำอะไรบางอย่างให้กูหน่อย เดี๋ยวกูจะส่งรายละเอียดให้''ครับ'ติด ติด ติ๊ด!เพียงเท่านั้นคนร่างสูงก็รีบวางสายในทันทีเขาเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ออกมาแต่งตัวสำเร็จพอมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาเลย เขาเลยเดินออกไปจากห้องนอนอีกพากหนึ่ง"พวกมึงสำเร็จหรือยัง เดี๋ยวนายหญิงตื่นมาเห็นพอดีหรอก" อีวานที่ได้รับมอบหมายจากอีธานมาอีกที เรื่องภารกิจเซอร์ไพรส์นายหญิงของตนจึงรีบเร่งลูกน้องอีกที''ยังไม่สำเร็จเลยครับลูกพี่'' ชายฉกรรจ์ชุดดำหลายคนเอยตอบอีวาน"ถ้างั้นก็ช่วยเร่งมือกันหน่อยแล้วกัน ถ้าเสร็จไม่ทันคอพวกมึงได้ขาดแน่ รู้ใช่ไหมเวลานายโกรธจะเป
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-04-16
เข้าสู่ระบบ
