บทที่14

3เดือนต่อมา

แสงแดดอ่อนๆช่วงสายสาดส่องเข้ามากระทบใบหน้าของคนตัวเล็กเบาๆราชันลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ตนเองพึ่งจะได้นอนตอนตี3กว่าๆ ร่างหนาก้มมองลงมาที่โซเฟีนที่นอนซุกอยู่ที่หน้าอกของเขาอยู่

“ฟอดๆ~” สามีสุดหล่อราชันก้มลงหอมแก้มเมียรักที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงจากศึกร้อนรักเมือคืน เขาค่อยๆขะยับตัวเองลุกขึ้นมานั้งพิงที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายหาลูกน้องคนสนิทอีธานกดรับสายในทันที

'ครับนาย' อีธานเอยตอบ

'มึงช่วยไปทำอะไรบางอย่างให้กูหน่อย เดี๋ยวกูจะส่งรายละเอียดให้'

'ครับ'

ติด ติด ติ๊ด!

เพียงเท่านั้นคนร่างสูงก็รีบวางสายในทันทีเขาเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ออกมาแต่งตัวสำเร็จพอมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาเลย เขาเลยเดินออกไปจากห้องนอน

อีกพากหนึ่ง

"พวกมึงสำเร็จหรือยัง เดี๋ยวนายหญิงตื่นมาเห็นพอดีหรอก" อีวานที่ได้รับมอบหมายจากอีธานมาอีกที เรื่องภารกิจเซอร์ไพรส์นายหญิงของตนจึงรีบเร่งลูกน้องอีกที

''ยังไม่สำเร็จเลยครับลูกพี่'' ชายฉกรรจ์ชุดดำหลายคนเอยตอบอีวาน

"ถ้างั้นก็ช่วยเร่งมือกันหน่อยแล้วกัน ถ้าเสร็จไม่ทันคอพวกมึงได้ขาดแน่ รู้ใช่ไหมเวลานายโกรธจะเป็นยังไง" พวกเขาพยักแล้วรีบเร่งจัดเตรียมสถานที่ในทันที

ราชันรีบเดินลงมาชั้นล่าง แล้วตรงดิ่งไปยังทางหลังบ้านของไร่ วันนี้เขาจัดเตรียมเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่ให้เมียคนสวยและลูกน้อยในท้อง มีความรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยต่อไปนี้เขาจะทำทุกอย่างเพื่อชดเชยสิ่งที่ผิดพลาดในอดีตที่เขาไม่เคยใส่ใจเธอเลยถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้นอกกายนอกใจเธอก็ตาม แต่เขาก็เคยทะเลทะไหลไปเที่ยวผับเที่ยวบาร์เหมือนตัวเองเป็นคนโสดอยู่เป็นประจำ จนเธอต้องไปตามเขาทุกครั้งที่ออกไป ต่อไปนี้จะไม่มีอีกแล้วจะมีแค่เเด็ดดี้ไบรตันเท่านั้น

"ใกล้สำเร็จกันหรือยัง" เขาเอ่ยถามเหล่าลูกน้องชายฉกรรจ์ชุดดำที่มาช่วยจัดงานเซอร์ไพรส์ในครั้งนี้ ไหนจะคนงานของที่นี่อีก

"ใกล้แล้วครับนาย" เขาพยักหน้าอย่างพอใจ

ไม่นานนักคนที่หลับไปนานก็ได้ตื่นขึ้น แล้วก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายทางด้านหลังของบ้านสวน แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไรเธอลุกเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำแล้วเลือกเดินลงไปในครัวแทน เธอรู้สึกหิวมากๆ ตอนนี้ก็ครบ4เดือนกว่าๆที่มีอีกหนึ่งชีวิตอยู่ในท้องของเธอ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาสามีของเธอได้พาเธอไปฝากครรภ์แล้วก็ได้อัลตร้าซาวด์ดูเจ้าตัวเล็กในท้องด้วย

"ย้อนกลับไปเมื่อ 3 วันก่อน''

โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง

"หมอต้องขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณแม่ได้ลูกสาวครับ" นั่นแหละพออัลตร้าซาวด์พอเขารู้ว่าเป็นลูกสาวน้ำตาของคนเป็นพ่อก็ริ่นไหลด้วยความปลื้มปริ่ม เพราะในใจลึกๆเขาอยากได้ลูกสาวมากกว่าลูกชาย แต่ถ้าเป็นผู้ชายเขาก็รักเหมือนกันเพราะยังไงก็เป็นลูกเขา เขาแค่อยากได้ลูกสาวเป็นลูกคนแรกก็เท่านั้นเอง

"เฮียเป็นอะไรคะร้องไห้ทำไม หรือว่าเฮียไม่ดีใจที่ได้ลูกสาว" เธอเอ่ยถามในขณะที่เขาน้ำตาคลอเบ้า เขาส่ายหน้าน้อยๆเป็นเชิงปฏิเสธว่ามันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด

"เปล่าครับเฮียแค่ดีใจ ไม่ว่าจะลูกสาวหรือลูกชาย เฮียก็รักทั้งหมดและยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ดูแลพวกเขา แต่เฮียแค่ปลื้มใจครับ ที่ลูกคนแรกเป็นผู้หญิงเพราะเฮียตั้งใจทำมากๆเลย" เขาพูดเชิงกระซิบใกล้ๆหูภรรยา คนฟังหน้าแดงสร้างมองไปยังหมอที่นั่งยิ้มให้พวกเขาทั้งสอง

"คนบ้า! "เขาอมยิ้มกลุ้มกลิ่ม นึกเอ็นดูภรรยาคนสวยเวลาที่เธอเขินอายเขาชอบมากๆ

ตัดมาที่ปัจจุบัน

"อ่าว เฮียไปไหนมาคะทำไมตื่นแล้วไม่ยอมปลุก" เธอทำหน้าหงิกหน้างอใส่เขา อ่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธองอนเขา เพราะว่าเขาตื่นแล้วไม่ปลุกเธอนั่นเป็นเพราะเขาอยากให้เธอพักผ่อนให้เพียงพอก็เท่านั้นแต่แม่คุณกลับไม่ได้คิดอย่างนั้น คิดแต่ว่าเขาจะทิ้งเธอเพื่อไปหาหญิงอื่น แต่เขาก็ชินแล้วแหละแล้วก็เข้าใจอารมณ์คนท้องด้วย

"เฮียแค่อยากให้หนูพักผ่อนได้เต็มที่ครับคนสวย กลัวลูกนอนไม่อิ่มแล้ววันนี้ก็เป็นวันพิเศษด้วยนะเฮียมีอะไรจะเซอร์ไพรส์ด้วย" เขาพูดแล้ว พลางจูงมือเธอเดินไปทางหลังบ้าน เธอมองหน้าเขาเล็กน้อยก่อนจะเดินตามไปอย่างว่าง่ายพอมาถึงก็ต้อง เบิกตากว้างแล้วยิ้มจนตาหยี

เพราะเขาทำเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่ให้เธอนั่นก็คืองานเลี้ยงหมูกระทะ มีทั้งของหวาน มีขนมของกินเยอะแยะมีแต่ของที่เธอชอบทั้งนั้น ไหนจะดอกไม้ที่ตกแต่งดูสวยสะดุดตามากๆกลิ่นหอมฟุ้งทั้งบริเวณ

"ชอบหรือเปล่าหืม "เขาเอ่ยถามทั้งทีมีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้ว

"ขอบคุณนะคะ ชอบมากๆเลย" เธอหันไปสวมกอดเอวหนาราชันสวมกอดเธอกลับเช่นกัน ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงของทุกคนร้องขึ้นและพากันเดินมาทางพวกเขา ทั้งคนงาน ทั้งบอดี้การ์ดและเหล่าแม่บ้าน ไหนจะเพื่อนๆของเขาและเพื่อนเธอก็มาร่วมด้วย เขาเลือกเชิญทุกคนมาเพื่อแสดงความยินดีที่เขาได้ลูกสาวสมใจนี่แค่รู้เพศนะยังไม่เกิดถ้าถึงวันนั้นเมื่อไหร่ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรที่เวอร์วังไปมากกว่านี้หรือเปล่า

"ขอบคุณทุกคนมากๆนะคะที่มาร่วมงานในวันนี้" เธอเอ่ยบอกกับทุกคนและหันไปยิมกับคนเป็นสามีอีกครั้ง

"เชิญทุกคนตามสบายไม่ต้องเกรงใจถ้าอะไรขาดเหลือก็บอกแม่บ้านได้ "เขาเอ่ยบอกทุกคน

เพื่อนๆทั้งสามคนเดินเข้ามาหาเขาแล้วเอ่ยพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด

"กูไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าการมีครอบครัวแล้วรู้ว่าตัวเองมีลูกเขาจะเห่อกันได้ขนาดนี้โดยเฉพาะมึงมันไม่เวอร์ไปหน่อยหรอ" ลีออนว่าให้ความเวอร์วัง อลังการของเพื่อนตน เมื่อวานมันโทรมาบอกว่าวันนี้จะจัดงานเลี้ยงให้ชวนเพื่อนทั้งสองมาด้วยแล้วก็ต้องเตรียมของขวัญไว้รอรับวันที่ลูกของมันคลอดด้วย ขอไม่ต่ำกว่า 10 ล้านด้วย หื หื

"มึงอย่าพูดไป รอมึงมีก่อนแล้วค่อยมาว่ากู"ราชันบอกเขา

"งั้นถ้ากูมีลูกชายกูขอจองลูกสาวมึงให้ลูกกูแล้วกัน" คนฟังหูพึง! กล้าดียังไงจะมาจองลูกเขาให้ลูกมัน เขาไม่มีทางยกให้หรอก

"ไม่!! กูไม่มีทางยกลูกสาวให้ไปเป็นสะใภ้แบะมีพ่อสามีแบบมึงหรอก เดี๋ยวลูกมึงก็เป็นเหมือนมึงพอดี" ทั้งสองคนเริ่มพูดเสียงดังลั่นโซเฟียสะกิดแขนของสามีเบาๆเป็นเชิงบอกว่าไม่ให้พูด เธอเบื่อหน่ายกับเขาจริงๆนับวันยิ่งห่วงลูกมากขึ้นนี่ขนาดยังไม่ได้ออกมาเลยถ้าลูกคลอดจะขนาดไหนกันนะ

"นี่พวกมึงคิดจะกัดกันจนลูกโตเลยหรือไง กูรู้สึกอายแทนพวกมึงว่ะ ดูสิทุกคนมองมายังพวกมึงแล้วเนี่ย" สิงหาว่า ดูสิตอนนี้ทั้งคนงาน เหลาบอดี้การ์ดพวกแม่บ้าน ไหนจะคนในครอบครัวของเพื่อนๆอีกที่มาร่วมงาน ทุกคนต่างหันมองดีออนและราชันอยู่เป็นนาเดียวกัน

"ไม่มีอะไร แค่ทักทายกันครับเชิญทุกคนตามสบาย" จัสตินแก้ต่างให้เพื่อน

ทุกคนต่างพากันดื่มด่ำกับงานครั้งนี้มากๆกินแบบไม่อั้นเพราะเจ้านายใจดี วันนี้เป็นวันที่ทุกคนดูมีความสุขมากๆอีกวันนึง ทุกคนต่างตั้งตารอวันที่คุณหนูตัวเล็กๆของไร่แห่งนี้ได้ลืมตาดูโลก

"เฟียมีความสุขจังเลยค่ะเฮีย ดูสิพวกเขาดูมีความสุขมากๆ เอาไว้ว่างๆหรือมีเวลาพวกเราจัดงานแบบนี้อีกได้ไหมคะ" เธอเอ่ยถามผู้เป็นสามีเขาก็พยักหน้าเห็นดีด้วยถือว่าเป็นการสังสรรค์ในไร่ก็แล้วกัน

....