All Chapters of เหนือราชันคือเมีย: Chapter 1 - Chapter 10

"เดี๋ยว!โซเฟีย" ราชันคว้าหมับเข้าที่แขนของคนตัวเล็กไว้แน่น"กล้าดียังไงมาไล่เฮียหะ!! โซเฟีย!"เสียงตวาดดังลั่น จนโซเฟียเองก็ตกใจยื่นมองเขาน้ำตาคลอราชันพอตั้งสติได้ก็มีสีหน้าอ่อนลง เขาลืมไปว่าเธอเป็นคนขวัญอ่อน ขี้ตกใจ จึงพูดกับเธอเสียงอ่อนลง "โซเฟียคือเฮียแค่ ""งั้นก็ไม่ต้องไปไหนคะเฟียจะไปเอง" พูดจบแล้วก็เดินออกไปทั้งน้ำตาจนเพื่อนๆทั้งสามคนอดไม่ได้ที่จะตำหนิเพื่อนของตนเอง"มึงขึ้นเสียงใส่น้องทำไมวะ! เห็นไหมว่าน้องตกใจแค่ไหน'' จัสตินพูดขึ้น พร้อมกัยสิงหาที่พูดเสีมอีกคน "ใช่ มึงรีบไปขอโทษน้องเดี๋ยวนี้""ไม่! รอดูเถอะไม่ถึง 2นาทีเดี๋ยวก็กลับมา" เพื่อนๆทั้งสามคนส่ายหน้า"มึงแน่ใจหรือว่าน้องเขาจะกลับมา แล้วถ้าไม่มาล่ะ" สิงหาเอ่ยถาม เขาเองก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่ว่าโซเฟียจะกลับมาจริงๆ เธออาจหมดความอดทนแล้วก็ได้เพราะที่ผ่านมาเธอไล่ตามเขาตลอดเวลาที่เขาออกมาข้างนอกจนทำให้เขาไม่มีเวลาส่วนตัว นอกจากเวลาไปทำงานเท่านั้น"กู...." ราชันมีสีหน้าไม่มั่นใจนักเมื่อมองไปยังประตูทางออก แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะมีคนข้างนอกเปิดเข้ามา หรือว่าจะไปจริงๆ..."ไอ้เชี้ยยย กูว่าครั้งนี้ไม่มาแล้วว่ะมึงรีบออกไปตามเหอะ" เมื่อ

#รางวัลตกดึกราชันเรียกให้มือขวาคนสนิทเดินเข้าไปหาในห้องทำงานเนื่องจากไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาทางด้านของ อีธานมือซ้ายของตนได้รายงานว่าที่โรงพยาบาลมีการลักลอบซื้อขายอวัยวะภายในของมนุษย์ ชื่งคนที่ทำอย่างนี้ มันมาจากคนของตระกูลรอง แต่เขายังไม่แน่ใจว่าเป็นใครทีทำเพราะที่นั่นมีหลายคน ทั้ง มาติน เบล มาโคร ซึ่งพวกเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของราชันเองจะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้ จึงต้องเรียกลูกน้องคนสนิทให้เข้ามากลางดึกเพื่อวางแผนบางอย่างก๊อก ก๊อก ก๊อก"เข้ามา" เมื่อได้รับอนุญาตอีธานก็เดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารบางอย่างในมือ แล้วมาหยุดยืนตรงหน้าของเจ้านายพร้อมยื่นเอกสารในมือให้เขาราชันรับมาเปิดอ่านแล้วยื่นมันส่งคืน"นายคิดว่าไงอีธาน" ราชันถามความเห็นจากลูกน้องฝีมือดีอย่างอีธานเพราะเขาทำภารกิจทุกอย่างที่ราชันมอบหมายให้ได้ดีเลยทีเดียว"มีทางเดียวคือต้องเด็ดขาดเท่านั้นครับนาย" อีธานตอบตามความคิดเห็นของตัวเอง"มันทำเรื่องนี้มากี่ครั้งแล้วอย่างเช่นอะไรบ้าง" ราชันถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ทำมาห้าครั้งแล้วครับ!สายรายงานว่าพวกมันหลอกเอาหัวใจและไตร่วมทั้ง!เออคือ"อีธานพูดไม่ออกเพราะเรื่องนี้มันโหดร้ายมาก"อะไร..?''

1เดือนต่อมาวันนี้เป็นวันที่ราชันต้องเข้ามาดูงานที่บริษัทสาขาเปิดใหม่อีกครั้งเพราะมีหลายอย่างยังไม่ลงตัวเมื่อสองสามวันมานี่เขาพึ่งลองพาเลขาใหม่ไปคุยงานลองดูก็โอเคอยู่แต่มีบางอย่างที่พวกเขาต้องจัดการเงียบๆครืด ครืด ครืด~~[เมียรัก~]ราชัน: ว่าไงครับโซเฟีย: ทำอะไรอยู่คะราชัน: พึ่งจะทำงานเสร็จครับแล้วหนูละโซเฟีย: ไม่ได้ทำอะไรค่ะแค่มารอเฮียอยู่หน้าห้องทำงานหืม!ราชันมึนงงคิ้วขมวดเล็กน้อยเมียเขาบอกว่าอยู่หน้าห้องทำงาน อ่ารู้ละราชัน: แล้วทำไมถึงไม่เข้ามาล่ะโซเฟีย: ก็คุณเลขาเกลบอกว่ายังไม่ได้ขออนุญาตก็เข้าไปไม่ได้ ต้องรอเธอขออนุญาตเฮียก่อนเลยต้องรอค่ะเธอพูดจบก็ตัดสายทันที....และไม่รอช้าคนตัวสูงสาวเท้าเดินออกไปหน้าห้องทันที พอมาถึงก็พบเข้ากับเลขาคนใหม่ยืนก้มหน้าก้มตา ส่วนเมียของเขาน่ะหรอยืนกอดอกมองเขาหน้านิ่งๆ นี่เเหละเขารู้ทันทีว่าเธอไม่โอเคเขาไปถามเลขาคนใหม่ทันที"คุณเกลทำไมคุณถึงพูดกับภรรยาผมแบบนั้น คุณก็รู้ว่าภรรยาผมไม่ต้องขออนุญาตก็เข้านอกออกในทุกห้องในที่ทำงานของผมได้" เกลทำท่าทางมึนงง ก่อนจะเอ่ยตอบเจ้านายหนุ่มด้วยน่าตาใส่ชื่อ"เกล ไม่ได้พูดนะคะคุณราชันคุณโซเฟียใส่ร้ายดิฉันค่ะ"

เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มผู้คนมากมายเต้นตามจังหวะเสียงเพลงที่ดีเจเปิด บางคนแต่งตัวเซ็กซี่ ทั้งสวยหล่อกันทั้งนั้น แต่มีคนเดียวที่ดูเหมือนจะแต่งตัวไม่เข้ากับสถานที่"มึงใช้ชุดนอนมา! ไอ้ห่า มึงจะรีบไปไหนวะหรือมึงแอบใครมา" สิงหาเอ่ยถามราชันก็ดูที่เจ้าตัวใส่มาสิมีอย่างที่ไหนมาเที่ยวผับใส่ชุดนอนมาอาการหนักเข้าทุกวัน ไม่สมกับเป็นท่านประธานใหญ่ที่เป็นที่รู้จักของคนทั้งประเทศเลย"อย่ายุ่งน่าเมียกูพึงหลับกูถึงออกมาได้เนี่ย"พูดไม่ทันจะจบคิ้วก็ขมวดเล็กน้อยเมื่อจัสตินเอ่ยประโยคบางอย่างออกมา."เฮ้ยย เมื่อกี้เหมือนกูจะเห็นเมียมึงเลยว่ะ" จัสตินพูดขึ้นเมื่อเขาเหมือนเหลือบไปเห็นเมียเพื่อนราชันหูพึง! แล้วรีบถามว่าเห็นจริง?"มะ มึง...เห็นตรงไหน" ราชันถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงตะกุตะกะ คงไม่ใช่หรอกมั้งมันคงตาฝาด"ก็ ตรงทางเข้าอะเมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นหน้าเหมือนเมียมึงจริงๆนะ" เขาหันไปดูรอบบริเวณทางเข้าผับจึงมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งร่างบอบบางหุนอย่างx ขาวเจี๊ยะน่าจั่ว เฮ้ย!!! ขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะดูข้างหลังยังสวยขนาดนี้ แล้วข้างหน้าจะเป็นไงวะ เพราะตอนนี้พวกเขาอยู่ชั้น 2 ของผับโซน VIPนอกทุกคนสามารถมองเห็นผู้คนในชั้นล่างได

ริมชายหาดไม่นานนักโซเฟียก็ฟื่นและขอให้ราชันพาเธอไปดูให้เห็นกับตาว่าจริงหรือเปล่าเธอแกะมือของราชันออก ก่อนจะวิ่งเข้ามาดูศพที่ลูกน้องของสามีแจ้งว่าคือเจ้เอ็มม่า เธอค่อยๆเปิดผ้าคลุมหน้าของผู้ตายออก แล้วก็ต้องร้องไห้ขื้นอีกครั้งเมื่อภาพตรงหน้า คือเจ๊เอ็มม่าจริงๆ เอ็มม่าถูกของมีคมแทงเข้าที่หัวใจ นัยน์ตานิ่งค้าง จนโซเฟียเอื้อมมือที่สั่นเทาของตัวเอง ลูบใบหน้าของเจเจ๊ลงมาผ่านมานดวงตา จึงทำให้ตาของเอ็มม่านั้นปิดลง คนตัวเล็กร้องไห้โฮด้วยความเสยใจ"ทำไม ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ทำไมเจ๊ถึงเป็นแบบนี้ไหนเจ้สัญญาแล้วไง ว่าจะอยู่รอเลี้ยงหลานช่วยกัน ทำไมเจ๊ถึงทิ้งหนูเป็นแบบนี้ ฮึก! เจ๊ ตื่นขึ้นมาก่อน ฮึอ!!!~" ราชันมองดูภรรยาของตนที่นั่งร้องไห้ฟูมฟายเหมือนจะขาดใจ เขาก็เสียใจไม่แพ้กัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้สนิทกับเอ็มม่า แต่เขาก็รับรู้มาตลอดว่าเอ็มม่ารักและหวังดีกับเมียเขาแค่ไหน"ตั้งสติให้ดีโซเฟียเจ๊เอ็มม่าเข้าไปสบายแล้วเรื่องคนร้ายขอให้เป็นหน้าที่ของเฮีย เฮียจะต้องตามหาตัวหัวหน้าคนร้ายที่ทำร้ายเจ๊เอ็มมาให้ได้ เฮียสัญญา อย่ากังวลมากไปนะคนดี หนูยังมีเฮียอยู่ตรงนี้" คนตัวเล็กหันไปสวมกอดร่างหนาของเขาๆก็สวมกอดเ