บทที่ 12 ต้นแตงกวาของเรา

เช้าวันอาทิตย์ผอ.ทัพฟ้าและครูนับเก้าเดินทางกลับกรุงเทพก่อน โชคดีที่ได้ภาคีจัดดินเนอร์พร้อมกับดนตรีหวานชื่นให้ทำให้พ่อแม่ของเหนือฟ้ากลับมาคืนดีกระหนุงกระหนิงกันดังเดิม

หลังมื้อเช้าภาคีขับรถกอล์ฟพาแฟนสาวไปชมวิวทิวทัศน์ในไร่ แล้วหยุดรถที่โรงเรือนปลูกวนิลาด้านข้างมีแปลงผักที่ยังไม่ได้เพาะปลูกปล่อยโล่งอยู่

"พี่คีกำลังจะปลูกอะไรเพิ่มเติมเหรอคะ"

"ยังไม่รู้เหมือนกันครับ คงจะปลูกผักอายุสั้นเก็บเกี่ยวได้เร็ว แล้วเหนืออยากปลูกอะไรล่ะ พี่มีเมล็ดให้เลือก" ภาคีบอกแล้วหายเข้าไปในโรงนาหลังเล็กข้างโรงวนิลา แล้วกลับออกมาพร้อมกับซองเมล็ดปลูกผัก

เหนือฟ้าก้มดูผักแต่ละชนิดในตะกร้าและสะดุดตาไปที่ผักของโปรดอย่าง แตงกวา "ปลูกอันนี้ค่ะ"

"ทำไมปลูกแตงกวาล่ะ พี่นึกว่าเหนือจะปลูกพวกคะน้า กวางตุ้งอะไรแบบนี้ซะอีก"

"เหนือไม่ค่อยชอบกินคะน้าค่ะ มันเหม็นเขียว แต่เหนือชอบแตงกวามาก ๆ"

"มีผักอะไรที่เหนือไม่ชอบอีกไหม"

"ไม่ชอบกินหอมแดงกับต้นหอมค่ะ ต่อให้ทำให้เละหรือเปื่อยก็ไม่ชอบอยู่ดี"

"อย่างน้อยก็กินผักอย่างอื่นได้ ไปเถอะเดี๋ยวพี่จะพาไปปลูกแตงกวา" เขาบอกแล้วเดินหายเข้าไปในโรงนาหลังเล็กอีกรอบแล้วกลับออกมาพร้อมกับถุงดำหยอดเมล็ดผักจำนวนสี่สิบถุง

"ปลูกหมดนี่เลยใช่ไหมคะ" เหนือฟ้าช่วยตักดินเพาะกล้าใส่ถุง

"ใช่ครับ หยอดไปถุงละหนึ่งเมล็ดนะ แล้วก็ตักดินกองนี้กลบบาง ๆ"

"รับทราบค่ะ" เหนือฟ้ากับภาคีช่วยกันคนละไม้ละมือจนครบจำนวน ปิดท้ายด้วยหน้าที่รดน้ำแตงกวาของภาคี

"เสร็จหมดเรียบร้อย เดี๋ยวก็ให้เป็นหน้าที่ดูแลของลูกน้องพี่ในไร่"

"แล้วกี่วันเราจะได้กินแตงกวาเหรอคะ" สาวพลัสไซซ์เดินไปชะโงกดูแตงกวาแต่ละถุงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ภาคีเองก็ไม่พลาดถ่ายรูปตามเหนือฟ้าเช่นกัน

"35-45 วันก็ได้กินแล้ว เมล็ดที่เหนือกับพี่ช่วยกันเพาะลงถุงจะใช้เวลางอกประมาณเจ็ดวัน หลังจากนั้นเราก็เอาลงแปลงปลูกได้เลย แล้วก็ค่อยทำค้างให้แตงกวาเลื้อย" เขาอธิบายแล้วใช้นิ้วเช็ดเหงื่อที่หน้าผากตนเอง แต่เพราะมือเปื้อนดินส่งผลให้หน้าของเขาเปื้อนคราบดินไปด้วย

"พี่คีคะ หน้าเปื้อน" เหนือฟ้าล้วงหาทิชชูในกระเป๋าแล้วเขย่งปลายเท้าเช็ดคราบดินให้ภาคี ชายหนุ่มเจ้าของไร่จึงได้มีโอกาสสำรวจดวงตากลมใส กับปลายจมูกโด่งเชิดเล็ก ๆ ที่รับกับช่วงปากเรียวบางจิ้มลิ้มอมชมพู ที่เขายังไม่เคยได้แนบริมฝีปากลงไปเลยสักครั้ง

"ขอบคุณครับ งั้นเรากลับกรุงเทพกันเถอะ พรุ่งนี้เหนือต้องไปสอบแต่เช้าไม่ใช่เหรอ"

"ใช่ค่ะ งั้นพี่คีช่วยเหนือติวข้อสอบด้วยนะคะ" เหนือฟ้าเริ่มรู้จักอ้อน หญิงสาวเอามือไพล่หลังแกว่งตัวไปมาเล็กน้อยเพื่อขอร้องให้ภาคีเป็นติวเตอร์พิเศษให้

"ได้เลยครับ ถึงแล้วพี่จะติวให้หนัก ๆ ถ้าสอบไม่ผ่านให้หอมแก้มสิบรอบ" เขาบอกแล้วยิ้มแป้นเดินนำหน้ากลับไปที่รถกอล์ฟ

"ไม่ผ่านแล้วหอมแก้มเนี่ยนะ ขี้โกงนี่นา" เหนือฟ้าวิ่งตามไป

สามชั่วโมงผ่านไปรถจี๊ปของภาคีเดินทางมาถึงคอนโด เขาจึงหันไปปลุกเหนือฟ้าที่นอนหลับสนิทมาตลอดทาง

"เหนือถึงคอนโดแล้ว"

"คะ ถึงเร็วจัง"

เหนือฟ้าช่วยภาคีหอบหิ้วกระเป๋า ของกินและของฝากจำนวนมากขึ้นไปที่คอนโด แต่ถึงของจะเยอะแค่ไหนเขาก็ให้เธอถือแค่ถุงพุทรานมสดที่แวะซื้อมาจากข้างทางอย่างเดียว ส่วนเขาแบกของพะรุงพะรังทั้งกระเป๋าเสื้อผ้าเธอกับของฝากอื่น ๆ หลายถุงโดยไม่มีบ่นสักคำ

หนุ่มสาวกลับถึงห้องพักต่างก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำอาบท่าเพราะกว่าจะกลับมาถึงก็เกือบเย็นพอดี เพราะภาคีพาแวะไหว้พระถึงสามวัด มิหนำซ้ำยังพาเธอไปแวะกินของอร่อย ๆ มาตลอดทาง

นิสิตสาวเดินเหมือนคนง่วงนอนออกมาจากห้องน้ำแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง หยิบเล็กเชอร์และชีตสรุปข้อสอบที่ตนเองทำไว้ แต่แค่มองยังไม่ทันจะเปิดอ่าน ความอ่อนล้าและขี้เกียจก็เข้ามาครอบงำทันที

"ขี้เกียจจัง เดาเอาก็ได้มั้ง มั่ว ๆ ไปเดี๋ยวคงผ่านเอง"

"ไม่ได้สิ"

ภาคีในชุดเสื้อกล้ามสีขาวสวมแว่นกรอบดำมัดจุกกลางหัวยืนกอดอกทำหน้ามุ่ยไม่พอใจส่งให้คนที่กำลังนอนคว่ำยกขาไปมาอยู่บนเตียง เหนือฟ้ารีบลุกแล้วนั่งพับเพียบเรียบร้อย ช้อนตามองติวเตอร์หน้าเครียดอย่างเขินอาย

"ไหนพี่ขอดูหน่อย" เขาหยิบสมุดเล็กเชอร์ลายมือเหมือนใช้เท้าเขียนไปอ่าน แล้วเปิดหนังสือที่กองอยู่บนเตียงดูอย่างตั้งใจ เหนือฟ้าจึงได้แต่นั่งภาวนาขอให้เขาอย่าดุอย่าด่าอะไรเธอเลย "อ่านออกหรือเปล่าคะ"

"ก็พอได้อยู่ แล้วที่เหนือใช้มาร์กเกอร์สีกำกับไว้ อันนี้คือหัวใจสำคัญของแนวข้อสอบใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ ขนาดมาร์กไว้ แล้วจดแยกออกมาเหนือก็ยังจำไม่ได้อยู่ดี" เหนือฟ้าเกาหัวจนยุ่ง ภาคีชำเลืองมองแล้วยิ้มให้ด้วยความเอ็นดู

"ไม่เป็นไร เราจะใช้วิธี Scanning and Skimming กัน"

"มิ่ง ๆ อะไรนะคะ" เหนือฟ้าขยับตัวเข้าไปใกล้

"สกิมมิ่งคือ การอ่านแบบเร็ว ๆ อ่านเฉพาะหัวข้อหลักหรือการทำเข้าใจกับภาพรวมของบทเรียนนั้น ๆ เช่น หัวข้อที่ทำตัวหนาไว้เกี่ยวกับอะไร เหนือต้อจดจำประเด็นสำคัญให้ได้ก่อน แล้วค่อยแสกนหาข้อมูลเฉพาะ เช่น ชื่อ เวลา หรือสถานที่ของหัวข้อนั้น ๆ อีกที"

"อ๋อ เหนือเข้าใจแล้วค่ะ"

ภาคีสอนให้เหนือฟ้ารู้จักใช้เทคนิคการอ่านเร็ว เขาลองให้เธออ่านเองและจดตามไปด้วย จากนั้นก็เริ่มถามทีละอย่างจนกระทั่งเหนือฟ้าเริ่มจำได้ และเข้าใจรายละเอียดยิบย่อยของข้อนั้น ๆ ได้มากขึ้น

ติวเตอร์หนุ่มเข้มงวดกับเหนือฟ้าตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนถึงสามทุ่มแต่กระนั้นก็ช่วยทำให้เหนือฟ้าจดจำบทเรียนสำคัญไปได้เยอะขึ้น "วันนี้เหนือทำดีมาก พรุ่งนี้คะแนนเต็มแน่นอน"

"ขอบคุณพี่คีมากนะคะ เดี๋ยวเหนืออุ่นนมให้กินเป็นการตอบแทน" นิสิตสาวเก็บสมุด หนังสือใส่กระเป๋าแล้วรีบลุกลงจากเตียงเดินไปที่ห้องครัว

"ขอบคุณครับ" ภาคีลูบหัวเหนือฟ้าเบา ๆ แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานของตนเอง

"นี่ค่ะนมอุ่น ๆ " แก้มทรงยาวถูกวางข้างมือของติวเตอร์หนุ่ม

"เหนือไปนอนได้แล้ว พี่มีงานต้องทำต่อ" เขาบอกแต่ไม่หันมาสบตา กลับจ้องแต่หน้าจอคอมแล้วเริ่มดีดนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างชำนาญ

"นอนหลับฝันดีค่ะ" เหนือฟ้ายกมือแตะ ๆ บนแขนของภาคี แต่พอเธอจะหมุนกายกลับเขาดันคว้าข้อมือเธอแล้วดึงเข้ามาหา ค่อย ๆ รั้งเอวเธอเข้ามาแล้วกดให้นั่งลงบนตัก "จะทดสอบเก้าอี้เหรอคะ"

"จะทดสอบเหนือนั่นแหละ พี่จะบอกว่าถ้าสอบผ่านมีรางวัลอะไรให้พี่บ้าง"

"อืม นวดแทนได้ไหมคะ"

"ไม่เอาอ่ะ อยากได้อย่างอื่นมากกว่า เช่น จูบแรก"

เหนือฟ้าตาลุกวาวตวัดมองหน้าติวเตอร์เจ้าเล่ห์ "เหนือจูบไม่เป็นค่ะ"

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จะค่อย ๆ สอนเหนืออย่างใจเย็น" เขาถามแล้วกระชับอ้อมกอด เหนือฟ้าเม้มปาก

"อื้อ ถ้าเหนือสอบผ่านนะคะ งั้นเหนือขอตัวไปนอนก่อนนะ ฝันดีค่ะ" เหนือฟ้ารีบลุกออกจากตักของคนแผนสูง เดินไว ๆ กลับไปที่ห้องนอน