บทที่ 18 จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา

เหนือฟ้ารอให้คั่วกลิ้งเอาคีย์การ์ดห้องพักขึ้นมาให้แล้วตัดสินใจโทรไปสั่งอาหารเดลิเวรี่แทนที่จะลงไปหาข้าวที่ร้านสะดวกซื้อใต้โรงแรม หญิงสาวกดสั่งซูชิร้านโปรดที่ขายจนถึงห้าทุ่ม แล้วมานั่งกินคนเดียวที่บันไดหนีไฟ ขณะที่ภาคีเปิดประตูห้องพักออกมาเพื่อลงไปเช็กบูธที่ลูกน้องช่วยกันจัดว่าเป็นระเบียบดีหรือไม่

พลันนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเจือยแจ้วดังมาจากทางบันไดหนีไฟ ซึ่งเสียงใส ๆ นี้ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเดินไปแอบฟัง

"กินข้าวแล้วใช่ไหมเหนือ" ราตรีกรอกเสียงกลับมาผ่านทางโทรศัพท์

"กินซูชิค่ะ"

"กินร้านนั้นมาสามปีแล้วนะ เมื่อไหร่จะเปลี่ยนร้านมั่ง พี่เห็นจนจะเอียนแล้ว"

"ก็มันเป็นร้านโปรดพี่คีนี่นา"

ภาคีตวัดมองแผ่นหลังที่อยู่ในชุดเสื้อฮู้ดตัวหนาทันควัน เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคนที่บอกเลิกกลับพยายามจะพูดและนึกถึงเขาอยู่ตลอด ทั้งที่ตัวเองเป็นคนตัดสายสัมพันธ์นั้นก่อนแท้ ๆ

"บอกเลิกเขาแล้วยังไม่รู้จักมูฟออน แล้วนี่ฮ้อนจะตายไป ทำไปถึงใส่ชุดกันหนาวแขนยาวตลอด"

เหนือฟ้ารีบตวัดหน้าไปดู แล้วเดินไปหาอีกฝ่ายที่ยืนพิงประตูบันไดหนีไฟอยู่ "เหนือไม่ได้ตั้งใจบอกเลิกนะคะ เหนือมีเหตุผล ส่วนเรื่องการแต่งตัวเหนือแค่อยากเปลี่ยนสไตล์นิดหน่อย"

"เหตุผลอะไร ไหนลองบอกมาสิ"

"คือ ตอนนั้นเหนือประสบอุบัติค่ะ ก็เลยไม่อยากให้พี่คีเป็นกังวล เหนือแค่กลัวว่าพี่คี..."

"พอเหอะหยุดชักแม่น้ำทั้งห้าซะที"

"พี่คีไม่เชื่อเหนือเหรอคะ" เหนือฟ้าเองก็อยากพูดตรง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาจะยอมเชื่อไหม อีกอย่างเธอเองก็ไม่พร้อมจะให้รับรู้เรื่องเลวร้ายแบบนั้น เธอไม่ค่อยอยากจะขุดคุ้ยมันขึ้นมาอีก นึกถึงทีไรก็กลัวจนตัวสั่นไปหมด

"เงียบทำไม แน่จริงก็อธิบายต่อสิ" เขาท้า

"เหนือยังไม่พร้อมจะบอกเรื่องนี้ แต่เหนือพร้อมจะจีบพี่คีใหม่อีกรอบ เหนือจีบพี่คีได้ไหมคะ"

ภาคีขมวดคิ้วดวงตาเขม็งมองดวงหน้าจิ้มลิ้ม "ไปต่อแถวเอาแล้วกัน"

เขาบอกแล้วเดินตัวปลิวตรงไปที่ลิฟต์ แต่เหนือฟ้าวิ่งตามไปด้วย แล้วรีบแทรกตัวเข้าไปยืนอยู่ข้างเขา

"จะตามมาทำไม น่ารำคาญ"

"พี่คีกินซูชิไหมคะ เดี๋ยวเหนือป้อน"

ภาคีไม่ตอบพอลิฟต์เปิดออกเขาก็เดินเข้าไปในฮอลล์จัดงานเพื่อตรวจความเรียบร้อยของบูธ ขณะที่เหนือฟ้าก็ยังคงตามตื๊อไม่หยุด ถ้ามีโอกาสจะสามสัมพันธ์กับเขาใหม่ เธอก็ทวงคืนเขากลับมาเป็นของตนเองให้ได้ แม้จะต้องช่วงชิงกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็ตาม

หนุ่มผมหยักศกตรวจดูบูธของตนเองเสร็จสรรพ จากนั้นเดินไปหาของกินรอบดึกที่ร้านสะดวกซื้อเหนือฟ้าจึงตามเข้าไปด้วย ภาคีเลือกซื้อนมกับขนมและของกินมากมายใส่ตะกร้า และของที่เขาหยิบล้วนแต่เป็นของที่เหนือฟ้าชอบทั้งนั้น ขณะจ่ายเงิน ปูเป้ผู้หญิงที่เขากำลังดูใจไปเรื่อยเปื่อยกลับเดินมาซื้อของกินไปตุนในห้องเช่นกัน

"อ้าวคี ยังไม่นอนอีกเหรอคะ มาหาของกินเหรอ"

"ครับ คุณล่ะ"

"มาซื้อของไปกินเล่นเหมือนกันค่ะ วันนี้นอนไม่ค่อยหลับเลย สงสัยเป้จะตื่นเต้นที่ได้มาทำงานอยู่ใกล้ ๆ แฟน"

หัวใจของเหนือฟ้าถึงกับแตกสลาย เมื่อได้รับรู้ว่าพิธีกรสาวคนดังที่มีทุกอย่างเพียบพร้อมกำลังคบหากับอดีตคนรักของเธอ ดวงตากลมเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา สาวพลัซไซซ์ใจเสียรีบวิ่งออกไปหน้าร้านสะดวกซื้อจนสะดุดขาล้มลงกับพื้น กล่องซูชิที่หิ้วติดมาด้วยเทกระจาดหกกระจัดกระจาย

ลูกค้าทุกคนในร้านตวัดไปมองสาวผู้โชคร้าย ภาคีกัดฟันแน่นข่มใจไม่ให้ตัวเองเดินไปพยุงเหนือฟ้าขึ้นมา

"เฮ้ย พี่เหนือ" โชคดีที่คั่วกลิ้งลูกน้องหนุ่มคนสนิทเดินผ่านมาพอดี จึงช่วยประคองเหนือฟ้าขึ้นมาจากพื้นคอนกรีต

"ขอบใจนะ พี่ไม่เป็นไร พี่ขอตัวก่อน พรุ่งนี้นายอย่าตื่นสายล่ะ" บอกแล้วรีบร้อนพาตัวเองกลับออกมาจากสายตานับสิบคู่ที่กำลังจ้องมอง

เหนือฟ้ากลับมาอาบน้ำสระผมเอนตัวพิงกำแพงปล่อยโฮเสียงดังลั่นห้องน้ำ เพราะเสียงร้องไห้ของเธอกลบเสียงเคาะเรียกด้านนอก

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ภาคียืนเคาะประตูอยู่นาน แต่คนด้านในยังคงเงียบอยู่ เขายืนพิงประตูอยู่แบบนั้นพยายามสงบสติอารมณ์แล้วใช้เหตุผลคุยกับเหนือฟ้า

เหนือฟ้าเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำในทั้งที่ตัวเองยังอยู่ในสภาพนุ่งผ้าขนหนูผืนสั้น ผมเพ้าเปียกโชก ดวงตาแดงก่ำทรุดตัวลงกับเตียงนอน สะอื้นเสียงดังอีกครั้ง โดยไม่รู้ว่าภาคียังยืนพิงประตูอยู่ข้างนอก

ก๊อก! ก๊อก!

คราวนี้เขาไม่ลังเลรีบทุบประตูห้องเรียกคนข้างในด้วยความกังวล ขณะที่คนที่กำลังฟูมฟายรีบร้อนหาเสื้อคลุมอาบน้ำมาคลุมทับด้วยเร่งรีบ แล้วเดินไปส่องตาแมวข้างนอก เมื่อเห็นว่าใบหน้าคมขาวที่คุ้นเคยกำลังยืนรออยู่หน้าห้อง จึงไม่ลังเลที่จะเปิดประตูออกไป

"พี่คี"

ภาคีกวาดตามองดวงตาบวมช้ำ และปลายจมูกที่กลายเป็นสีชมพู "ร้องไห้ทำไม"

"ก็เหนือหกล้มก็เลยเจ็บ พี่คีปลอบเหนือหน่อยสิ"

"สลิดหยั่งวอก" เขาสบถแล้วส่งถุงของกินที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อให้เธอ

เหนือฟ้าหลุบตาลงมองพื้น รู้สึกเจ็บจี๊ดกับคำด่าของอดีตคนรัก ตอนนี้เธอก็ดัดจริตอย่างที่เขาว่าเป็นภาษาเหนือจริง ๆ

"ซื้อมาขุนเหนือเหรอคะ ขอบคุณมากเลยค่ะ"

"ไม่ได้ขุน ก็แค่ซื้อมาฝาก"

"แล้วยะหยังอ้ายถึงซื้อมาฝากน้อง" เหนือฟ้ารับถุงขนมมาแล้ววางลงกับพื้น คว้ามือภาคีมาจับ แต่เขากลับสะบัดทิ้ง

"ซื้อมาให้ในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่จัดงาน ก็แค่แสดงน้ำใจเล็ก ๆ น้อย อ้ายไม่เหมือนใครบางคนที่นิสัยใจจืดใจดำ" เขายังคงแดกดันประชดประชันจนถึงวินาทีสุดท้าย

คราวนี้เหนือฟ้ากระชากแขนภาคีแล้วดึงเข้ามาในห้อง ปิดประตูเสร็จสรรพ "จะทำอะไร"

"นอนกับเหนือ มีอะไรกับเหนือ กล้าไหม"

"บ้าไปแล้วรึไง" ภาคีก้าวขาหนี แต่เหนือฟ้าเดินไปดักหน้า กางแขนสองข้างออกไม่ยอมให้เขาจากไปทั้งที่ยังเคลียร์ไม่จบ

"ใช่ เหนือมันบ้า รึว่าพี่คีจะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา เหนือจะซื้อพี่คี จะเอาคืนละห้าพัน หรือว่าคืนละหนึ่งหมื่น"

ภาคีกัดกรามแน่นแล้วผลักหัวไหล่เหนือฟ้าไปชนกับผนังห้องอย่างหัวเสีย "มีสักห้าแสนไหมล่ะ ถ้ามีเดี๋ยวจะจัดให้ขาสั่น จะเอาจนถุงยางหมดกล่อง"

"ระดับเหนือไม่ใส่ถุงยางหรอกค่ะ เหนือชอบสด" เหนือฟ้าไม่ยอม เขาแรงมาเธอก็แรงกลับให้รู้ซะบ้างว่าสามปีมานี้เธอเข้มแข็งขึ้นมากแค่ไหน

*สลิดหยั่งวอก = ดัดจริต *ฮ้อน = ร้อน