Masukเดือนเพ็ญบอกให้แป้งจี่นั่งรอที่หน้าแผนกต้อนรับเพราะเธอติดคุยงานกับลูกค้า แต่หนูน้อยกลับรู้สึกหิวจนไส้จะขาดสุดท้ายจึงต้องกินขนมที่ตนเองเอามาฝากพี่ไปสองชิ้นโครกก ครากก!"โอ๊ย..เหวก้าว อะหยังคานถีบป้อจายยำบากจะอี้" แป้งจี่ลุกขึ้นแล้วแกว่งตัวไปมาเพื่อขับไล่ความหิว แต่วินาทีเดียวกันนั้นบรูซที่เพิ่งออกมาจากห้องพักพร้อมกับพ่อแม่กำลังเดินตรงไปยังห้องอาหารของรีสอร์ตพอดี เด็กหญิงจึงรีบวิ่งถลาเข้าไปดักพี่ไว้กลางทาง"พิบูด" แป้งจี่เรียกพี่เสียงหวาน"เฮ้ย! ปะ..ไปเล่นงิ้วมาเหรอ" บรูซผงะจนเกือบหงายท้องลงกับพื้น"อุ๊ย มีคนสวยมาหาแต่เช้าเลยเหรอลูก" ปูเป้แซวลูกชาย"งั้นพ่อกับแม่ไปหาอะไรกินก่อนนะ ลูกค่อยตามไปทีหลังนะบรูซ" ทนายพิมุกต์โอบเอวภรรยาพาไปที่ห้องอาหาร เนื่องจากเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองอยู่"เดี๋ยวสิแม่ แม่ช่วยบรูซด้วย" เด็กชายเตรียมจะวิ่งตามแม่ไป แต่แป้งจี่ยืนทำหน้าคว่ำพยายามบีบน้ำตาให้น่าสงสาร"พิบูดฉะติ้งฉี่ กนไม่ยับปิ๊ดซอบ กนเยว" หนูน้อยสะบัดหน้าหนี"พี่เลวตรงไหน พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะเจ้าเด็กคนนี้นี่" บรูซรีบเดินอ้อมไปหาแ
ครอบครัวของปูเป้กับพิมุกต์เข้าพักที่รีสอร์ตของไร่ ทำให้แป้งจี่สบโอกาสตีซี้เอาอกเอาใจบรูซ เช้านี้เด็กหญิงตื่นตั้งแต่ตีห้าลงมาที่ห้องครัวพร้อมกับกระเป๋าเครื่องสำอางน้อย ๆ ของตนเอง"แอ๊!" มะต๋าวเองก็ตื่นเช้าเพราะอึแตกมา หลังจากเหนือฟ้าเปลี่ยนแพมเพิสให้ลูกชายเสร็จ เด็กน้อยก็ไม่ยอมหลับอีกเลยเธอก็เลยจำเป็นต้องกระเตงลูกลงมาทำกับข้าวด้วย"รีบตื่นมาทำไมจ๊ะแป้งจี่ นี่ตีห้าสิบนาทีเองเน้อ" นิ่มฟ้ากำลังช่วยแม่ทอดไข่เจียวกุ้งเพิ่มอีกหนึ่งจานใหญ่เพราะตอนนี้จำนวนสมาชิกในบ้านเพิ่มขึ้น ไหนจะมาส โก๋และเฮงบอดี้การ์ดของเขารวมถึงตากับยายที่ลาพักร้อนยาวเนื่องจากป้าราตรี พี่สาวของแม่กลับมาบริหารงานอย่างเต็มรูปแบบ ตากับยายก็เลยพักยาวไม่มีกำหนด"ฉี่ฉะเกี๋ยนหน้าทาปากไปถีบพิบูด" แป้งจี่หยิบกระจกขึ้นมาตั้ง "ปี้นิ่งหยี่ไฟให้มันฉะหว่างฟ่านี้ได้ก่อ ฉี่บ่าหันหน้าในคะจก""ต๊าย ถูกใจยายนับจริง ๆ มาเดี๋ยวยายไปเปิดไฟให้มันสว่างทั้งบ้านเลยจะได้แต่งหน้าถนัดเนอะ" ยายนับเก้าชอบใจที่หลานาสาวนิสัยเหมือนเธอสมัยเป็นสาว"พี่บรูซของหนูเขายังไม่ตื่นเลยค่ะ แต่งหน้าทำผมเสร็จแล้วก็มากินข้าวต้มกุ๊ยก่อนไปจีบผู้ชายด้วยนะคะ" เหนือฟ้ายื่น
ภายในห้องอาบน้ำแป้งจี่กำลังขัดแขนขาด้วยฟองน้ำรูปไก่ หนูน้อยประทินผิวด้วยครีมอาบน้ำกลิ่นดอกไม้สูตรเด็กที่พ่อซื้อมาให้จนเนื้อตัวหอมฉุยส่งกลิ่นฟุ้งลอยออกมาถึงนอกห้อง"ลูกกูขัดอะไรนักหนาวะน่ะ" ภาคีเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป "แป้งจี่เสร็จหรือยังลูก""เฉ็ดแย้วจ้าวก้า" แป้งจี่สวมผ้าคลุมอาบน้ำสีชมพูเข้าคู่กับหมวกคลุมผมหน้าหนูมีหูสองข้าง ค่อย ๆ เดินเยื้องย่างเหมือนนางงามออกมาจากห้องน้ำ"ลีลาเป็นที่หนึ่งลูกกู" พ่อบ่นอุบอิบแล้วก้มหน้าก้มตาพิมพ์งานในแล็ปท็อปต่อไปหนูน้อยปีนขึ้นไปบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของแม่ แล้วหันหน้าไปทางซ้ายทีขวาที ยกมือขึ้นไล้วนแก้มของตัวเอง และทดลองฉีกยิ้มโปรยเสน่ห์ในกระจกเพื่อฝึกซ้อมก่อนจะยิ้มให้กับพี่บรูซสุดหล่อ"โอ๊ย กนอะหยังงามปิ๊ยึกปิยั่นเน้อ" แป้งจี่เอ่ยชมตัวเอง"สรุปงามหรือบ่างาม ป้อเพิ่งเกยได้ยินว่ามีคนงามพิลึกพิลั่นโตย" พ่อเหลือบตามองลูกสาวที่กำลังหยิบเซ็ตประทินผิวของเด็กที่แม่ซื้อไว้ให้ต่างหากหยิบออกมาใช้ทีละอย่าง ตั้งโลชั่นน้ำนมข้าวและเครื่องสำอางเด็กที่ทำจากวัสดุธรรมชาติไร้สารเคมี
สุดสัปดาห์นี้ดีกว่าครั้งไหนเนื่องจากมีมาสมาอยู่ร่วมใต้ชายคาเดียวกับครอบครัว นิ่มฟ้าจึงกระตือรือร้นเป็นพิเศษวันนี้เด็กหญิงตื่นแต่เช้า และอาสากับแม่ว่าจะคอยช่วยเลี้ยงมะต๋าวให้"หม่ำ ๆ" มะต๋าวเริ่มพูดคำว่าหม่ำหม่ำได้อย่างคล่องแคล่ว"จ้า รอแป๊ปน้า" นิ่มฟ้าบอกน้องชายหัวลูกชิ้นที่กำลังนั่งกลืนน้ำลายรอพี่สาวทำอาหารบดให้กิน "อะ..เสร็จแล้ว"แต่เมื่อชามลายการ์ตูนถูกวางลงตรงหน้า มะต๋าวกลับรู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรงเพราะหน้าตาของมื้อเช้าช่างละม้ายกับของเหลวในแพมเพิสของตนเอง"แอ๊ะ!" มะต๋าวรู้สึกพะอืดพะอมจนต้องดันชามออกไปห่าง ๆ"อ้าวบ่กิ๋นก๊ะ ปี้เสียใจ๋เน้อ" นิ่มฟ้าทรุดตัวลงกับเก้าอี้ ทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก"จ๊ะจา" เจ้าของแขนเป็นปล้องยืนแขนสองข้างออกไปเพื่อโอ๋พี่"ฮึ! ก็พี่ไม่รู้นี่ว่าต๋าวไม่ชอบฟักทองบดไข่แดง" เด็กหญิงนั่งกอดอกเบือนหน้าหนีไปทางอื่น"อ้าวพี่น้องเป็นอะไรกัน แล้วนั่น.." มาสเหลือบตามองชามลายการ์ตูนที่มีเนื้อฟักทองบดของมะต๋าว แค่นี้ก็รู้แล้วว่าหนูน้อยคงจะทำใจกลืนไม่ลง"น้องบ่ายอมกิ๋น สงสัยไม่ถูกปากมะต๋าว" พี่สาวตัดพ้อชำเลืองมองน้องอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ"ดะดา ทะทา อู๊ยยย แฟวะ!" ทารกวัยสิบเดือ
สองวันผ่านไปหลังจบศึกจับผีตุ๊กตาไขลาน น้ำเงี้ยวก็เอาผีกองกอยตัวนั้นออกมาจากหม้อแล้วบอกว่าผีไม่อยู่แล้วจากนั้นก็เอามาทำความสะอาดแล้วไขเล่นต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"โอ๊ย หลังยอก" ตาทัพฟ้าเดินตัวโก่งตัวงอลงมาจากบ้าน"พ่อเป็นอะไรคะ" เหนือฟ้าประคองพ่อไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว"นี่จ้ะเหนือยานวด" ภาคีส่งยานวดสูตรเย็นให้ภรรยา เหนือฟ้ารีบบีบแล้วทานวดลงบนหลังเปลือยของพ่อ"ก็แม่ลูกน่ะสินอนละเมอเพ้อพบอะไรก็ไม่รู้ แล้วก็ถีบพ่อร่วงจากเตียง ไอ้รอบแรกก็ไม่เจ็บหรอก รอบสองตอนเช้ามืดเนี่ยถีบจนหัวทิ่มเลย ไม่รู้โกรธแค้นอะไรพ่อถึงกับเก็บไปฝันเป็นตุเป็นตะ" ชายวัยหกสิบต้นโอดครวญถึงพฤติกรรมการนอนของเมีย"ป้ออุ๋ยเพงหยัง" หมูยอขยี้ตางัวเงียลงมาจากบันได ขณะที่นิ่มฟ้ากับน่านฟ้าแต่งชุดนักเรียนสะพายกระเป๋าลงมาแล้วรีบตรงเข้าห้องครัวเพื่อกินข้าวเช้าก่อนไปเรียน"โดนแม่อุ้ยถีบน่ะสิลูกเอ๊ย" ตาครวญคราง"ยอกินแพนเค้กไหม อี่แม่ทำไว้เพียบเลย" นิ่มฟ้ากวักมือเรียกน้อง แต่หมูยอที่ยังสะลืมสะลือกับรู้สึกอยากล้มตัวนอนต่อ ติดที่ว่าเห็นพ่อกับแม่กำลังนวดหลังให้ตา หนูน้อยก็เลยอยากช่วยนวดบ้าง"เดี๋ยวดอกิ๋นกั๊บ ดอฉะนวดหมำป้ออุ๋ย" หมูยอเดิ
ก่อนตะวันขึ้นรถจี๊ปคันดำเข้าจอดเทียบท่าในโรงรถสองสามีภรรยาโอบไหล่กันลงมาเหมือนข้าวใหม่ปลามัน ทว่าน้ำเงี้ยวกลับยืนเท้าสะเอวทำหน้าบึ้งตึ้งส่งให้พ่อแม่อยู่หน้าประตูบ้านตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้า"กลับกันมาแล้วเหรอลูก หมดไปกี่น้ำล่ะเจ้าคี" ตาทัพฟ้าจิบกาแฟกับขนมปังไข่ลวกอยู่ที่เฉลียงหน้าบ้าน"หมดไปเจ็ดแปดน้ำเลยครับ ฮ่าฮ่า" ภาคีหัวเราะร่า"ตีห้าสี่สิบเองนะคะพ่อ ทำไมรีบตื่นจังล่ะ" เหนือฟ้าปรี่เข้าไปซบหน้ากับไหล่พ่อเพื่อเลี่ยงคำถามจากเด็กน้อย"ปาขี้นุ๋งน่อย ปี๋คองคอยก๋องงิ้วหายตั๋วไป" น้ำเงี้ยวปั้นหน้าไม่พอใจเพราะคิดว่าพ่อกับแม่แอบเอาไปเล่น"จะหายไปได้ไงล่ะจ๊ะมันก็ต้องอยู่ในกล่องของเล่นหนูนั่นแหละ" แม่บ่นหน้าเครียดเพราะทุกครั้งที่ลูกเล่นของเล่นกันจนเกลื่อนบ้าน คนที่ไม่ได้มีหน้าที่เล่นอย่างเธอดันต้องเป็นคนเก็บทุกรอบ"หรือว่าไอ้ของเมื่อคืนจะเป็นผีไขลานของน้ำเงี้ยว" เขาพึมพำแล้วยื่นมือไปสะกิดบั้นท้ายเมีย"มีอะไรคะพี่คี" เหนือฟ้ากระซิบพลางชำเลืองตามองลูกสาวที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ"พี่ว่าตุ๊กตาไขลานของลูกน่าจะติดกระเป๋าเบสบอลพี่ไป เมื่อคืนพี่รีบหยิบของมันคงจะเหวี่ยงกระเด็นหายไปในความมื







