Se connecterShare
บทที่ 147
Date de publication:
2025-07-12 08:09:58
Latest chapter
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 337
เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 336
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 335
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 334
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 333
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 332
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 105
“รู้อะไรไหมเจ้าเด็กน้อย สิ่งที่น่ากลัวหาใช่เส้นทางที่เจ้าเลือก จิตใจที่ยอมแพ้ต่อความยากลำบากของเจ้าต่างหากที่น่ากลัว เจ้าก็แค่รู้ว่าการเป็นขอทานมันยากลำบาก และกลัวสายตาดูถูกยามเจ้าขอทาน จึงเลือกที่จะแย่งชิงมันมาอย่างผิดๆ มากกว่า”ดวงตาที่ซีดเหลืองต่างจากวัยเบิกกว้าง สตรีผู้นี้รู้ความคิดของเขา รู้ว่า
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 103
ออกนอกจวนครั้งนี้จ้าวเหมยฮวาไม่ได้ให้สาวใช้ติดตามมา เพราะไม่ต้องการให้คนเยอะมากความ อวี้เจี้ยนเองก็เข้าใจความคิดอีกฝ่ายดี เมื่อมาถึงย่านเขตตลาดจึงโบกมือสั่งให้เหล่าองครักษ์แยกย้ายกันไปคุ้มกันอย่างลับๆ แทนถนนในตลาดของเมืองหลวงเต็มไปด้วยฝูงชนที่เดินขวักไขว่ ผู้คนต่างเดินสวนกันไปมาแน่นขนัด เหล่าบรรดาร
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 102
ตำหนักไทเฮาที่เคยเงียบเหงายามนี้เริ่มปรากฏเสียงสดใสของนางกำนัลในตำหนักลอยมาเป็นระยะ เฉกเดียวกับเจ้าของตำหนักที่ทรงอาภรณ์สง่ากว่าทุกวันในรอบหลายปีสาเหตุเพราะวันนี้ตำหนักฉือหนิงของไทเฮาเปิดประตูแล้ว นับเป็นเวลาแปดปีที่เนิ่นนานยิ่งนัก หลังจากที่ประกาศเก็บตนไม่ออกนอกตำหนักจนกว่าคุณหนูจ้าวจะกลับมา เมื่อ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 101
ในตำหนักกว้างขวางยามนี้เงียบไร้เสียงใด อวี้หลางฟังรายงานแล้วนึกอยากร่ำไห้ยิ่งนัก โอรสตัวดีของพระองค์แต่ละคนช่าง...ระหว่างนารีกับบิดา เจ้าพวกนั้นถึงขนาดเลือกผู้หญิง แล้วหันมาเล่นงานคนเป็นพ่ออย่างไม่ลังเล โดยไม่มีใครนึกเกรงใจฐานะพระบิดาและฮ่องเต้อย่างพระองค์สักนิด เจ้าแปดนั้นช่างเถิด เจ้านั่นอายุยังน
Vous vous intéresseriez aussi à
บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี150.7K Vuesทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ70.7K Vuesทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา23.4K Vuesลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน35.4K Vuesพระรองช้ำรักคนนั้น ข้าขอรับไว้ดูแลเอง!
แคลร์ออสติน1.8K Vuesนางร้ายเกิดใหม่หมายรักตัวประกอบ
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)179 Vuesชาตินี้ข้าเกิดมา...เพื่อเป็นผู้ชนะ
น้ำพริกหวาน113 Vuesนางร้ายเช่นข้าคือสนมของฮ่องเต้ไร้ใจ
มายุมายูมายา1.3K Vues
