MasukShare
บทที่ 168
Tanggal publikasi:
2025-07-15 22:17:00
Bab terbaru
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 337
เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 336
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 335
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 334
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 333
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 332
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 88
ณ แคว้นต้าเป่ย“ฮูหยินขอรับ ยามนี้ในแคว้นต้าเป่ยมีแต่มือสังหารดักอยู่ พวกเราไม่อาจลอบออกไปได้เลย ยิ่งสภาพร่างกายของท่านในยามนี้แล้วด้วย”จงหยางเอ่ยบอกสตรีผู้เป็นนาย ใบหน้าผู้คุ้มกันมีร่องรอยแห่งความอ่อนล้าปรากฏอยู่ในที ดวงตาฉายแวววิตกต่อความปลอดภัยของคนตรงหน้าอย่างยิ่งผู้เป็นนายแสดงท่าทางบ่งบอกว่าเ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 87
คำพูดเอื่อยๆ หากดวงตาพราวระยับ ทำเอาคนในเงามืดสะดุ้งโหยง ดีดกายออกมาจากมุมมืดดั่งถูกของร้อน“เฮอะ! ทารกน้อยวัยมิสิ้นกลิ่นน้ำนมเช่นเจ้า ยังห่างไกลนักกับคำว่าอิสตรี ข้าหยางมู่ฉิน ไม่สนใจทารกวัยเพิ่งจะพ้นหนาวเช่นเจ้าสักนิด”บุรุษผู้มาใหม่เอ่ยปากค่อนขอด แต่ใบหน้าขาวเริ่มมีสีระเรื่อ ยามสายตาเหลือบเห็นทรว
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 86
เมื่อนางกับอาจารย์ตาทราบข่าวก็ได้หารือกันก่อนแล้ว โดยเฉพาะท่านอาจารย์ตานั้น มั่นใจเต็มร้อยเลยทีเดียวว่าบิดาต้องถูกลูกกลอนสะกดสำนึกของแคว้นต้าเป่ย ใบหน้างดงามยิ่งมีรอยยิ้มกว้างขึ้น เมื่อนึกถึงคนที่ปากพร่ำด่า แต่กลับเป็นคนแรกที่เชื่อมั่นจากหัวใจว่าบิดาไม่มีวันทรยศต่อนางกับมารดา“เฮอะ อย่างไอ้เด็กโง่นั
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 85
จ้าวเหมยฮวา “...”จางฟง “...”บ่าวทุกคนในเรือน “...”“กรี๊ดๆๆ หมิงหลงท่านตบข้าทำไม ตบนางสิ มาตบข้าด้วยเรื่องใด”เสียงกรีดร้องโหยหวนลั่นไปทั่วจวน ดั่งเสียงแม่สุกรยามตกลูกกระนั้น เจ้าตัวยืนยกมือกุมใบหน้าที่ข้างหนึ่งแดงเทือก แววตาสั่นระริกฉายประกายไม่เข้าใจ ว่าเป็นเพราะเหตุใด ทำไมมือของแม่ทัพจึงมาโดนหน
Anda juga akan menyukai
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน56.9K Dibacaชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง65.5K Dibacaเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง57.2K Dibacaทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว90.6K Dibacaหวนชะตาลิขิตรัก
หนามชมพู56 Dibacaข้าขอนอนสักงีบเถิด
กัญฉัตร58 Dibacaสตรีไร้เดียงสาผู้นั้นตายไปแล้ว
น้ำพริกหวาน655 Dibacaตัวร้ายอย่างข้าไม่ขอเป็นฮองเฮา
นามปากกา ไขขวัญ28 Dibaca
