Se connecterShare
บทที่ 312
Date de publication:
2025-08-20 23:55:28
Latest chapter
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 337
เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 336
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 335
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 334
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 333
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 332
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 157
“ทำไมต้องตามสังหารข้า ข้าจำไม่เห็นได้ว่าเคยรู้จักเจ้าด้วยซ้ำ”“ฮึ! เจ้ามันสมควรตายแล้ว” สตรีแปลกหน้ากล่าวด้วยท่าทางเจ็บปวด แต่ในใบหน้ายังคงมีแววโอหังให้เห็นเช่นเดิม“บอกเหตุผลมา แล้วข้าจะปล่อยให้เจ้าตายอย่างสงบ” หญิงสาวบอกอีกฝ่ายด้วยใบหน้าไม่เปลี่ยนสีทว่าสตรีผู้นั้นกลับถ่มน้ำลายใส่ พลางเบือนหน้าไปอ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 156
สตรีพวกนั้นพอเห็นใบหน้านาง ก็ไม่คิดเอ่ยวาจาให้มากความ ลงมือหนักหน่วงไร้ปรานี ประหนึ่งว่านางไปฆ่าบิดาอีกฝ่าย จ้าวเหมยฮวาที่ถูกเจียงเหิงวางยาสะกดปราณย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้หญิงเหล่านั้น เกรงว่าหากไม่มีผงพิษช่วยชีวิต คงยากเอาตัวรอดมาถึงยามนี้คิดแล้วเจ้าตัวพลันเหลือบตามองรอยแผลจางๆ ที่หน้าท้อง พลางสบ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 155
เสียงอ่อนโยนเป็นเอกลักษณ์ผิดกับวาจาดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงในชุดสีขาวของเจียงเหิงก้าวเข้ามาในห้อง ใบหน้าหมอหนุ่มมีริ้วรอยความหงุดหงิดแผ่กระจาย ก็จะไม่ให้อารมณ์เสียได้อย่างไร เขาเดินทางมารักษาเจ้าบ้านี่จะสามเดือนแล้ว แต่อาการเจ้าตัวยังทรงๆ ทรุดๆ อยู่เลยสั่งให้พักผ่อนกลับแล่นออกไปตามหาสตรี บอกให้สงบจิ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 154
เมืองหลิวซุ่ยตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของแคว้น นับเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญเมืองหนึ่งของต้าเฉินยามปกติพ่อค้าจากทั่วทุกสารทิศจะมารวมตัวแลกเปลี่ยนสินค้ากันที่นี่ ทว่าเพราะในช่วงที่ผ่านมามีศึกสงครามกับต้าอี้ ทำให้ชาวเมืองลดความคึกคักลงไปไม่น้อยแต่ยามนี้จิ้งอ๋องที่อยู่แนวหน้าทำการศึกได้โดดเด่นยิ่ง ตี
Vous vous intéresseriez aussi à
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ24.8K Vuesลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ29.9K Vuesพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น41.6K Vuesอ่านใจทรราช สนมปลาเค็มถล่มวังหลัง
มาแล้วก็อยู่ต่อเถอะ21.4K Vuesสาวใช้พระกาฬ
LiHong605 Vuesชาตินี้ข้าเกิดมา...เพื่อเป็นผู้ชนะ
น้ำพริกหวาน113 Vuesคุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko1.7K Vuesภรรยาข้าคือผู้บุกเบิก
ระฆังพฤษภา/จงร่ายรำบทกวี284 Vues
